Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2003-10-19 17:00:00
dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Zondag 15 (37) Heb 10:19-39 2003-10-19.1710.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.0Mb)
2003-10-19.1711.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.4Mb)
2003-10-19.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.3Mb)
2003-10-19.1719.mp3 (Zegen, 16kPro, 0.0Mb)
Catechismus

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het lijden wordt een steeds onbegrijpelijker probleem. En ook om nog in God te geloven, waarom kan het leven er zo uitzichtsloos uit zien. Deze vragen concentreerden zich rondom het einde van de Tweede Wereldoorlog. Kun je nog in God geloven na Auschwitz. 6 miljoen mensen de dood in gejaagd. Zo macaber, zo demonisch.Als er een God is, hoe kon dat dan gebeuren? Hoe verenigt zich dat met een goede God?
Maar Golgotha ging voor Auschwitz. Als je het zo wilt wegen, na Auschwitz is het niet meer mogelijk, moet je eigenlijk zeggen, na Golgatha is het niet meer mogelijk om in God te geloen - het grootst mogelijke onrecht aller tijden - een Onschuldige werd ter dood gebracht. Of moet je zeggen: na Golgotha kun je pas in God geloven…
Daarover gaat het in Zondag 15. Een christen kan over het lijden alleen belijdend spreken. Heeft be-lijden niet alles te maken met lijden? Iemand die belijdt voelt aan zijn ziel wat het lijden is. Het is omvangrijk, en daarom alleen de eerste vraag.

`Geleden` bevat een zee van ellende en een zee van goedertierenheid. Met het lijden wordt verbonden, de toorn van God. `de ganse tijd van Zijn leven op aarde`, Het enige in de geloofsbelijdenis: die geboren is, en geleden onder Pontius Pilatus. Is Zijn leven niet vermeldenswaardig? Maar denk aan: een tijd om geboren te worden en een tijd om te sterven. Ook daar niet gesproken over het leven daartussen. En het doopformulier zegt; dit leven dat niet anders is dan een gestadige dood. Een christen ervaart het kennelijk zo. Wat ertussen ligt is de naam van leven eigenlijk niet waard, na de zondeval. Als kerkmensen proberen we er nog wel zo veel mogelijk mee te maken. De vleeswording van Christus was op zich voor Hem al een vorm van lijden.
Is het in het vlees zijn als zodanig voor een christen niet een vorm van lijden? Het niet geheel bij God zijn. Wij derven de heerlijkheid Gods, de volle gemeenschap met God in Christus.
Lijden wij zo zwaar aan `het lijden`, omdat dit voor ons niet het grootste lijden is? We hebben het hier vaak nog zo goed, en proberen het zo leuk mogelijk te hebben, en dat lijden is een inbreuk daarop! Willen we niet. We zijn als christen vandaag ongelofelijk werelds geworden. `Maak er wat van`. Maar dit wezenlijke lijden, niet bij God te zijn, zoals Christus leed. Dit heeft een christen, of hij is geen christen. Volgen wij Christus, als wij het woordje lijden belijdenderwijs in de mond nemen?

Er was de dodelijke vijandschap tussen de duivel en de Zoon. De heerser der wereld tegenover Hem wiens koninkrijk niet van deze wereld is. Wie dat leert en begeert gaat lijden aan diegene die het Kind geen bestaan gunt. Heel grof, zoals onze broeders en zusters in China, of heel subtiel, maar een christen lijdt aan de vorst van deze wereld. Zodra God in u gaat werken, begint u te lijden aan de vijandschap die God stelde tussen het slangenzaad en het Beloofde Zaad.

Met Christus wordt het lijden dragelijk. Daarbuiten is het onverdraaglijk en onverteerbaar.
Al de Zijnen lijden aan de godsdienst zonder God. Hij heeft geleden onder het onverstand en ongeloof van Zijn discipelen, tot op het kritieke moment, zelfs Petrus niet meer. Simon hebt Gij Mij lief? Pijn en lijden - mensen op wie Hij mocht bouwen en vertrouwen verstonden Hem niet. Wie ervaart dit niet in de navolging van Christus, dat je niet verstaan wordt door de mensen die je zouden moeten verstaan.
Dan voert Christus lijden naar een climax: haat, spot, verraad. Christus heeft geleden de ganse tijd van Zijn leven. Maar inzonderheid aan het einde van Zijn leven. En niet alleen van mensen: van God verlaten. Dan draagt Hij de toorn van God. Een onnoembaar lijden.

Wat verstaan we eigenlijk onder lijden? Buiten de kerk niets. Je krijgt het nooit klein zonder God en zonder Christus. Je probeert er mee te leven maar het lukt niet. Binnen de kerk: dan krijgen we verstaansproblemen. Met de toorn van God weten we geen raad. In het paradijs al wordt de schuld afgeschoven, die vrouw die Gij me gegeven hebt. Afschuiven, verdringen, het is altijd maar door gegaan. Met het afschuiven wordt de toorn van God opgeschoven, raakt onbekend. Dan krijg je geen grip op het lijden, en op het lijden van Christus.

Wat is de toorn van God? Als het je tegen zit, dan doet God dat kennelijk…? Zo redeneren de heidenen ook. Maar: tenzij de Heilige Geest ons bekend maakt met de heiligheid van God weet je nooit wat de toorn van God is. Ik hoorde Uw stem en ik vreesde, zegt Adam. Dan heb je geen leven meer, dan kun je naar de kerk gaan en de gemeente opbouwen, maar je hebt geen leven meer, totdat we genadig op Hem mogen zien - - - O liefde Gods oneindig groot. Daar heeft Hij aan het recht van Zijn Vader voldaan, en dan krijg je Hem lief - omdat Hij Zijn Vader recht gedaan heeft. Daarom in de eerste plaats.En daarna omdat Hij zo je straf gedragen heeft. Sla het eerste niet over. Dan versta je Zijn lijden niet en de navolging niet. We geloven vaak met zijn allen er een eind overheen…
Zo is er dan geen verdoemenis, voor degenen die in Christus Jezus zijn. Bent u in Hem? Of dicht bij? Als u het woordje geleden hebt beleden voor God, dan bent u in Christus. Als u het nog niet verstaat, maar bidt doe U het mij verstaan - daar is hoop. Maar wee degene die eroverheen leeft.

Maar in het verstaan wordt het lijden leiden, Gij zult mij leiden, en opnemen in Uw heerlijkheid. In `geleden` openbaart zich hemel en hel en wel kruiselings. Ik ben met Christus gekruisigd en ik leef. Dat kun je alleen bevindelijk verstaan. Het eeuwigheidsleven met Christus in de verzoening. Een wonder van genade en eeuwige liefde.

Is zalig worden voor ons een wonder geworden? Is het voor u en voor jou het grootste wonder geworden. Ja of nee? In dat raam moet het woordje `geleden` door ons worden beleden.

Edit