Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2003-10-26 10:00:00
dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
1Kon 12:16,20 1Kon 12:1-20 2003-10-26.1010.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb)
2003-10-26.1011.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.6Mb)
2003-10-26.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.1Mb)
2003-10-26.1019.mp3 (Zegen, 16kPro, 0.0Mb)
2003-10-26.1710.mp3 (Votum en Groet, 16kPro, 0.1Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
De Heere Jezus Christus zelf moet Zijn kerk regeren. Ook in de komende maanden, die doorslaggevend zijn t.a.v. de kerkelijke toekomst. In zekere zin te vergelijken met het Huis van David.
De Heere zegt tegen Salomo, ik zal het koninkrijk van uw hand afscheuren. Eén stam mag Salomo houden, nadat hij gestorven is. Een profeet Ahia pakt de mantel af van Jerobeam, scheurt hem in 12 stukken en geeft 10 stukken aan hem terug. En dat terwijl de zoon van Salomo, Rehabeam, als wettige opvolger gekroond zou moeten worden. De geschiedenis van de kerk is vergelijkbaar, speuren naar de Zoon van David. Daarin zie je God handelen. Het gaat erom of Christus door Zijn Woord en Geest Zijn kerk regeert. Proberen misschien steeds opnieuw mensen de kerk te regeren? Is dit niet te zien bij voor èn tegenstanders van SOW? - gelijke monniken, gelijke zondige kappen.

Rehabeam mag koning zijn, onder bepaalde voorwaarden. De belastingen moeten erg hoog zijn geweest. Maar, als aan de grieven tegemoet gekomen wordt, mag hij regeren.
`Er zou nog te praten zijn over een nieuwe kerkorde ineen gefuseerde kerk, als aan onze grieven was tegemoet gekomen. Aan de invulling van onze eisen hangt de goedkeuring.`
Wat doet Rehabeam: hij vraagt advies. Wat vinden jullie ervan? Hij vraagt het aan de oude en de jonge dienaren van Salomo. Moet hij inbinden, of zijn gang gaan? Is er geluisterd naar de adviezen van de kerk der eeuwen: Synode, richt u naar die kerk der eeuwen en verzwaar de lasten niet. De jonge theologie zei: verzwaar de lasten van het gereformeerde kerkvolk, de tijd staat niet stil, je moet de kerk regeren conform deze tijd.
Rehabeam luistert naar de jongen en Israël zegt dan: wat hebben wij met David? Naar uw tenten. Opstand. Zo klonk het ook tijdens de opstand van Absalom tegen David, dezelfde woorden in 2Sam 20:1! Een opstandslied, de `Marseillaise` van Israël.
Ze willen zich niet meer schikken onder zijn regeren: de lasten worden verzwaard, die geven de doorslag. Naar uw tenten, m.a.w. naar huis, bekijk het maar. Een revolte tegen het koningshuis van David. Het volk reageert als een vorm van regeren.

Zullen wij de macht niet overnemen van de Synode? Omdat het kerkelijk leven alleen maar lastiger wordt? Accepteren wij de nieuwe orde die ons opgedrongen wordt? Of wordt het negeren?

Tot verdere samensprekingen is men deze maanden niet meer bereid. Het lied van de opstand leefde kennelijk voort, want het komt weer naar boven. Wat deel hebben wij aan David? De geschiedenis gaat zich herhalen. Een deel van het volk gaat mee, Juda. Alleen zij bleven het huis van David trouw. Hé! Onder de verzwaring van de lasten, in deze situatie. Juda, uit wie de Christus zal voortkomen. De kortzichtigheid van Rehabeam is de oorzaak van de scheuring, luisterend naar nieuwe inzichten van de jonge adviseurs, maar daarachter voltrekt God Zijn aangekondigde straf. Hij bezoekt de zonde die de vaderen hebben bedreven. Deze zaak is van Mij geschied. Geen oorlog voeren. De 10 stammen vervulden Zijn Raad, terwijl ze tegen Hem opstonden. De scheuring voltrekt zich door eigen schuld en door een oordeel van God. Let dan maar goed op de komende tijd. Wie zegt die hele ontwikkeling interesseert mij niet, die heeft geen nieuw hart. Regeert Christus Zijn kerk? Ook als het kruis van zwaarder lasten ons wordt opgelegd. Onder het kruis in je leven en in de kerk voltrekt zich de scheiding.
Alleen de stam Juda. Het huis van David en Juda had alles met Christus te maken. Wij moeten Christus nooit een handje helpen met regeren, want dan gaan wij regeren. En het eerste wat wij dan vragen is: verminder onze lasten. Ons vlees aanvaart nooit lastenverzwaring. Jezelf verloochenen, je kruis opnemen. Als het te zwaar wordt: hoop dan toch op die God, omhels Hem. Ook al merk je het niet, je last wordt alleen maar zwaarder.

Juda hoorde bij de Zoon van Isaï, bij de kerk die geen gedaante of heerlijkheid heeft. Waar ze het minste voorstelt. Daar gaat God Zijn verborgen gang, daar voelt Hij zich thuis.
Wat haal ik eruit? Oproerige taal? Wat deel hebben wij aan David? Zoek het maar uit. Israël ging naar hun tenten: eigen gemaakte woningen, en scheidde zich af van het Huis dat niet met handen gemaakt was. Alleen nog maar zichtbaar straks in de uitgestrekte handen van Christus, tussen Hemel en aarde. Alleen die nergens op lijken, die niet bekeerd zijn in zich zelf, geen gedaante of heerlijkheid hebben, kunnen alleen maar wonen in Zijn wonden, niettegenstaande het kruis, dat zwaarder wordt.
Niemand volgt het Huis van David, dan de stam van Juda alleen. De schare in de evangeliën hoor je niets zeggen, maar er wordt wat over ze gezegd; velen zondaren en tollenaren volgden Hem, dat is genoeg.

Regeert Christus Zijn kerk door Zijn geest en woord, en reageren wij door zelf te regeren of door ons te laten regeren. Juist onder het kruis, want alleen daar is de heerschappij van de genade. Wie daarmee kan leven is alleen maar thuis in het Huis van David en heeft een thuiskomen bij God, nadat de eeuwige scheiding zich heeft voltrokken.

Edit