Edit|
EditReeks Samenvatting:
Wat alles voor je betekent, geef je zomaar niet weg. Ook in de kerk. Er is veel kerkpolitiek, maar weinig leiding vanuit de Schriften.
Ook in het verhaal van Naboth is er sprake van waardevols. Achab, een goddeloze koning zegt geef mij je wijngaard. Op zich een redelijk verzoek, hij wil ruilen of het kopen. Klinkt vriendelijk, toch? Je kunt verwachten dat Naboth er op in gaat. Doe wat goed is in uw ogen, koning. Hij zou er op vooruit kunnen gaan. Maar Naboth zegt, dat zij verre, dat ik de erve van mijn vaderen zou geven. Je moet maar lef hebben! Maar er zit veel meer achter.
Als tot een vereniging van kerken in december wordt besloten en men vraagt dit van ons: geef ons uw wijngaard, dan zeggen wij hetzelfde. Het zij verre van ons dat wij u de erve van onze vaderen zouden geven. Naboth begint niet met veel plichtplegingen zich te verontschuldigen. Het resolute en absolute van Naboth valt op. Hij plaats de autoriteit van de koning ondergeschikt aan die van de Koning der koningen. God meer gehoorzamen dan mensen. Ook al is hij de koning, regering, kerkregering. Een gewetenszaak.
Naboth weigert bot. Als straks een nieuwe kerkorde van ons zou vragen de erve van onze vaderen in te leveren, dan zullen wij niet inschikkelijk zij.Dan zullen wij weigeren.
Wat bezielt Naboth eigenlijk? Waarom weigert hij eigenlijk? Ze leven hangt eraan als gelovige Israeliet. Aan de wijngaard? Ruikt dat niet naar de bloed en bodem `theologie`, zoals in Duitsland in de 30-jaren van de vorige eeuw? (Wij letten graag op anderen:) misbruik je de Naam van God niet een beetje, Naboth? Is zijn verzet wel zo godsdienstig?
Jawel, maak u wat Naboth betreft geen zorgen: hij kent zijn Bijbel, de boeken van Mozes. Het land zou van kind tot kind overgaan, het mocht niet worden doorverkocht of weggegeven. Het was van die stam tot in eeuwigheid. Het is het Mijne, zegt de Heere. Je krijgt het, maar feitelijk is het van Mij. Een stukje van het beloofde land, dat je doet denken aan Mij.
Waarom zijn wij niet inschikkelijk, straks? Omdat het ons ook gaat om de erve der vaderen; de kerk der Reformatie. De Hervorming was geen afscheiding, maar een opnieuw gevormd worden van de Kerk. Opnieuw gevormd, her-vormd. De erve onzer vaderen. We kunnen daar geen afstand van nemen, want de geloofs- en kerkleer hangen wezenlijk samen. De rechtvaardiging van de goddeloze, door genade alleen, is het artikel waarmee de kerk staat of valt. Wat alles voor je is, geef je niet weg.
Hebben wij een hervormd hart? Vernieuwd, opnieuw gevormd door Gods genade; een nieuw hart? Ook voor de kinderen: hebben jullie een nieuw hartje? Zo ja, dan hangt daar je leven aan af. Al kost het je je leven! Als je het verliest in Christus. In het graf van Christus is je oude leven bedekt. Kierkegaard zei, als je goed gepredikt hebt, wordt je gestenigd als je buiten bent.
Naboth, bloedgetuige voor de goede zaak. Hij kan geen afstand doen van de erfenis van de vaderen. Ongehoorzaam aan Achab, gehoorzaamheid aan de Koning der koningen, het kost hem zijn leven. Zijn ons de snoeren in een liefelijke plaats gevallen, de meetsnoeren? Dat stukje voor jou.
Zij ze ons in liefelijke plaatsen gevallen, in NT zin, onder de bediening van de verzoening? Is het ons een schone erfenis geworden? De leer van de rechtvaardiging der goddeloze heeft wezenlijk te maken met Hervormd zijn. Daar komt het breed, diep, hoog tot zijn uitwerken. Niet in de afgescheiden kerken? Nou, daar zijn lieve broeders en zusters, waar we veel van kunnen houden; maar de leer loopt daar altijd gevaar om zich te ontwikkelen naar de leer van de rechtvaardiging van de *vromen*, en dat moet ook wel als je je afscheidt van slechte goddeloze mensen. Daarom was en is de Hervormde kerk heel principieel volkskerk.
De leer van de rechtvaardiging der goddelozen, is het meest veilig in die kerk die geen naam heeft, die nergens op lijkt, we kunnen het volk niet loslaten, ook niet in de oude wijken om ons heen. Want wij zijn geen draad beter dan wie dan ook van die mensen. Wij moeten om Jezus wil volkskerk zijn en blijven. Dat heeft alles te maken met de beleving van de genade door een zondaar. Het Hervormd zijn kunnen wij nooit opgeven. De Heere is ons deel. Wat ons hier ten deel gevallen is, is het onderpand van onze erfenis in de hemel. We kunnen en zullen het niet prijs geven.
Daar word je zo gunnend en mededeelzaam van. Je kunt de mensen niet los laten. Volkskerk, Jan Rap en zijn maat.
Wie die genade ten deel gevallen is, kan nooit meer boven een ander staan. De Heere is mijn deel, zegt mijn ziel. In de vergeving van mijn zonde. In het bloed van Jezus, heb ik de Heere gekregen.
Ter dood toe zal Hij ons geleiden. Zoals als Naboth.
