Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2008-03-09 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Rom 8:32	Rom 8:28-39	2008-03-09.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 4.7Mb) 2008-03-09C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 26.9Mb) 2008-03-09T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 8.8Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Gode zij dank voor Zijn onuitsprekelijke gave

1.de Vader
2.de Zoon
3.ons

Vanavond één van de mooiste teksten uit het hele Nieuwe Testament. Heel Romeinen 8 is een hoogtepunt. De bergtop van Gods eeuwige liefde, waar vanaf we een adembenemend uitzicht krijgen op het heil van God. Romeinen 7 is een klacht: ik ellendig mens, wie zal mij verlossen? Romeinen 8 gaat over Hem en is een jubel. Het geloofslied breekt door op Gods heil. Het begint met “geen verdoemenis” en eindigt met “geen scheiding”! In dit hoofdstuk wordt de hele erfenis van Gods kinderen uitgestald. Uitverkiezing, roeping, rechtvaardiging, rechtvaardiging, heiliging. Wat zullen we dan zeggen? De apostel valt als het ware even stil, weet niet hoe hij de rijkdom moet uitzeggen van wat God Zijn kinderen geeft. Dan barst hij uit in een loflied, dan gaat hij zingen: Zo God voor ons is, wie zal tegen ons zijn? Hij komt met een paar vragen: wie zal tegen ons zijn, wie zal beschuldiging inbrengen, wie is het die veroordeelt, wie zal ons scheiden.... Wie, wie, wie? Niemand. Als God voor ons is, is niemand tegen ons. Geloofsroem. Vers 31: zo God voor ons is. Dat is zo'n wonder. Eigenlijk zou God tegen ons moeten zijn. Wij hebben allen gezondigd en derven de heerlijkheid van God. Dus God zou tegen ons moeten zijn en ons over moeten geven aan het verderf. Dat zou recht zijn. Maar op Golgotha zien we dat God voor ons en tegen zijn Zoon was in die nacht, vooral in die 3-urige duisternis. Waarom is God voor ons? Dan komen we bij onze tekst.
God de Vader bewijst dat Hij voor ons is. Door Zijn eigen Zoon te geven. Die gave is voor Hem niet te kostbaar. Ik weet niet hoe ik die diepte duidelijk moet maken. Daar zit Gods hart achter, met Zijn eeuwige onbegrijpelijke zondaarsliefde achter. Die zelfs Zijn eigen Zoon niet gespaard heeft.....dan denken we aan de geschiedenis uit Genesis 22, de geschiedenis van Abraham die Izak moet offeren en waar God zelf een lam ten brandoffer voorziet. Abraham moest zijn zoon gaan offeren. Abraham had vele knechten, maar hij had maar één zoon. God heeft vele engelen maar Hij heeft maar één Zoon. Een eigen Zoon. Van wie de Vader zei: laten alle engelen Gods Hem aanbidden. Hij was als een lelie onder de doornen toen Hij op de aarde was. Deze is Mijn geliefde Zoon in Wie ik Mijn welbehagen heb. Hoort Hem! Zijn eigen Zoon. Dat duidt op de intieme relatie tussen de Vader en de Zoon. Moria lijkt op Golgotha. Een inter-trinitarisch drama voltrekt zich, een drama tussen God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Net zomin als ik erin kan komen hoe Abraham en Izak de berg op gaan. De Vader en de Zoon gaan samen verder en ik blijf onderaan staan. Abraham neemt het mes en het vuur mee en Izak draagt het hout. Lees Genesis 22 maar eens en let op de woorden “vader” en “zoon”. Izak vraagt naar het lam ten brandoffer. Abraham antwoordt dat God zelf zal voorzien. Dan bouwt vader zelf het altaar en schikt het hout en legt zijn zoon erop. En dan komt daar die stem: doe de jongen niets, want nu weet ik dat ge godvrezend zijt. Abrahams hand werd tegen gehouden, maar Gods hand sloeg door, God heeft Zijn Zoon niet gespaard. Van Abraham werd het niet geëist, maar God deed het zelf. Die woorden “niet sparen”, daarin zie ik een mes flitsten. Bij Abraham flitste dat mes alleen, maar hier op Golgotha snijdt dat mes ten dode en vloeit er bloed. Abraham was bereid de Heere meer lief te hebben dan zijn eigen zoon. En iedere zondaar mag nu ook zeggen: nu weet ik zeker dat U mij liefhebt, omdat U bereid bent geweest om Uw Zoon te geven. U liet liever Uw Zoon sterven dan dat U mij verloren liet gaan......dat is toch onbegrijpelijk? Als een lam is Hij ter slachting geleid......verbrijzeld.......toen mijn zonde op Hem kwamen te liggen, toen heeft God Hem niet gespaard. Als God mijn zonden ziet liggen op Zijn zoon, dan spaart Hij zelfs Zijn eigen Zoon niet. Als je straks onbekeerd voor God staat en je zonden liggen nog op je eigen nek, dan zal Hij zeker jou niet sparen! Indien het mogelijk is, laat deze drinkbeker aan Mij voorbij gaan, bad Jezus. Maar het kon niet. In de hemel is een Vader die Zijn kind verloor.....wat heeft het veel aan de Heere Jezus gekost om mij te verlossen....maar wat heeft het de Vader ook veel gekost. Leest u eens mee in Deuteronomium 21: 18-21. Dat gaat over een altijd maar ongehoorzame wederspannige zoon die gestenigd moet worden. Die wet bestond dus. Maar bij mijn weten is dat nooit gebeurd, want welke ouder geeft Zijn eigen kind nu aan en laat hem stenigen? Dat doet geen vader. Zelfs de zonen van Eli, met een godvrezende vader werden niet gestenigd. Ook Absalom niet, als opstandige zoon van David. Hij wil David vermoorden, maar desondanks verzoekt David aan generaal Joab om zacht met hem om te gaan. Nu, de Heere Jezus was geen weerspannige zoon, Hij deed altijd wat Zijn vader wilde. God is de eerste Vader die Zijn eigen Zoon die gewillig en gehoorzaam was, NIET gespaard heeft. God de Vader heeft Zijn zoon bespot zien worden, gegeseld zien worden. Dat de Heere Jezus ontzaglijk geleden heeft is duidelijk, maar realiseert u zich eens hoeveel de Vader heeft geleden.......Net voor die 3 uren van duisternis hadden de engelen nog gezongen over die ene moordenaar die tot bekering kwam. En toen kwamen die 3 uren van duisternis en was de Vader zo intens bedroefd. Wat moet er in het hart van God zijn om gegaan......ik denk dat de snik des Vaders in de hemel werd gehoord. Vertrouwt u deze God? Houdt u van deze God? Die zelfs Zijn eigen Zoon niet voor u, zondaar, boef, net mens, schurk niet gespaard heeft? Ik kan er alleen maar van zingen:

Als ik bedenk hoe God Zijn zoon niet spaarde, maar Hem deed sterven dan is 't mij te groot!
Hoe 's hemels Koning voor mij stierf op aarde, mijn zonde boette door Zijn bitt're dood...
Dan zingt mijn ziel tot U mijn Heer, mijn heil, hoe groot zijt Gij.....

(Glorieklokken 543:3)

Die gezindheid van God de Vader, toen Hij Zijn zoon gaf....Hij heeft Hem overgegeven.....een groot offer voor een grote schuld.
Wat God heeft gedaan, dat zal geen enkel ander mens ooit voor jou willen doen. In de grondtekst staat voor het woord “overgegeven” ook het woord “overleveren”. Dat woord is in de grondtekst hetzelfde. Paulus laat ons zien: Niet Judas leverde hem in de eerste plaats over voor geld, niet Pilatus leverde Hem over uit vrees voor de joden, niet de Joden leverden Hem over uit jaloersheid. Maar in de eerste plaats deed de Vader dat uit liefde. Dat gaat ver boven mijn verstand. Ik kan daar niet bij. Hier heb je Mijn Kind, Mijn allerliefste, Mijn hart.

Voor wie is dat nu allemaal? Voor ons allen overgeleverd..... Wie is dat nu, “ons allen”. In het woordje “allen” zie ik ruimte, in het woordje “ons” zie ik een beperking. Ik ben het eens met de kanttekeningen: “ons” is degenen die in Hem geloven, die Hem liefhebben en die naar Zijn voornemen geroepen zijn. Voor ons allen dezelfde liefde van de Vader, in plaats van ons allen, gelovige zondaars; Hij werd niet gespaard opdat ik gespaard zou worden, Hij de dood opdat ik zou leven. De kanttekeningen verwijzen naar Romeinen 5: 8. God bevestigt Zijn liefde jegens ons dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren. Maar we zijn ook tot geloof gekomen in de gekruisigde Zaligmaker. Daarom mag ik vertrouwen hebben in de toekomst. Als God voor mij is, wie zal tegen mij zijn? Als God je nu het grootste heeft gegeven, denk je dat Hij dan het mindere niet zal geven? Als Hij u van uw zonden heeft verlost, denk je dat Hij je dan de kleinere dingen niet zal geven? Dat God je niet zal geven wat je nodig hebt om je doel te bereiken? Zal Hij je iets ontzeggen wat je wezenlijk nodig heb? Dat hart van God is zo wijd, zo ruim. Kracht in alle zwakheid, troost in alle smart. Als God nu het grootste geeft toen wij nog zondaren waren, denk je dat Hij je nu zal weigeren wat je nodig hebt nu je Zijn kind bent geworden? Als Hij je zalig maakt, dan zal Hij ook zeker ook voor je zorgen.
Vanmorgen de toorn van God, uitgewoed, die brandt. Vanavond het vaderhart van God, die Zijn Zoon gaf. Een voorbeeld voor de kinderen tenslotte. Er was eens jonge predikant, die een kerkdienst leidde. Aan het eind van de dienst wilde een oudere man nog iets vertellen. Hij begon: Er was eens een vader en een zoon en een vriend van die zoon. Ze waren aan het zeilen. Er kwam storm, de boot kapseisde. De vader kon zich vastklampen, maar de jongens sloegen beide over boord. Die vader had maar 1 reddingslijn om hen toe te werpen; wie moest hij nu redden? Die vader wist dat zijn zoon de Heere Jezus kende en dus geborgen was en de vriend niet. Hij riep naar zijn zoon: ik hou ontzettend veel van je.... en wierp de reddingslijn naar zijn vriend. Hij offerde dus zijn zoon op om diens vriend te redden. Toen die oudere man dit vertelde, zei hij: wat is Gods liefde toch groot. Die reddingslijn is de blijde boodschap en wordt u nu toegeworpen. Een paar tieners kwamen na afloop van de dienst naar hem toe en zeiden: dit is te mooi om waar te zijn, maar eigenlijk kan het niet want dat doet niemand. Maar de oude man zei: ik was die vader. En jullie predikant is de vriend van mijn verdronken zoon. Geloof nu maar dat die reddingslijn sterk genoeg is om jou te redden. Zo is God. Deze God is onze God voor eeuwig en altoos.

Edit