Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2008-10-12 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Eph 1:5,6	Ron 8:23-30 Eph 1:5,6	2008-10-12.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.6Mb) 2008-10-12C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 26.7Mb) 2008-10-12T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.8Mb)	De hemelse zegeningen van Efeze 1

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Voorbestemming
1 Aangenomen (verordineerd, 5), 2 aangenaam (6), 3 aangebeden (6)

Vanmorgen geen melk voor de kinderen, maar stevige kost. Moeilijk, maar ook heerlijk. Efeze 1 bestaat uit een loflied en vanaf 15 een gebed. Het loflied begint vanuit de gevangenis. Gezegend, geprezen, geloofd zij de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Het doel van Gods raadsbesluit is dat Zijn lof gaat weerklinken. 7 zegeningen in Ef 1. Van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Apart is dat het ook te maken met verleden en toekomst. Van de vader (4) uitverkiezing en voorbestemming: verleden en toekomst. Het werk van de zoon (7): verlossing en vergeving (verleden) en (11) het erfdeel ontvangen, toekomst. Werk van de Geest: zegel van de geest (verleden) en het onderpand heeft weer met de toekomst te maken. Wat een prachtige structuur!

Het gaat in Ef. 1 om de hoogste christelijke zegeningen, wat er sinds komst en kruis van de Heere Jezus aan specifiek christelijke zegen ons ten deel is gevallen. Het verschil tussen Oude en Nieuwe Testament, tussen wet en genade, Jodendom en Christendom. Het oude was schaduwdienst, sinds het Nieuwe Testament is het anders geworden, de schaduw is weg en een heerlijk licht is gekomen. Het was in de knop, nu in volle bloei. Leven uit God hadden de oude gelovigen, maar de Heere Jezus geeft overvloed. Over Johannes de Doper zei de Heere Jezus: hij is de grootste uit de mensenkinderen, maar de minste in het koninkrijk der hemelen is meer dan hij…
De Heere Jezus spreekt zo met Nicodemus. Ik vertel je alleen nog maar de aardse dingen, leraar in Israel. De hemelse dingen zijn dan helemaal niet te vatten. De dingen van achter het kruis.
Psalm 115 heeft een prachtige tekst: de aarde is aan de mensenkinderen gegeven en Gods is in de hemel. Maar in het christendom is het anders om, heeft u zich dat wel eens gerealiseerd? Een Mens is in de hemel en God is op aarde. Een verheerlijkt Mens is in de hemel en God de Heilige Geest is op aarde. En de gemeente is verbonden als lichaam aan de Hoofd in de hemel. Christendom gaat over de openbaring van hemelse dingen. Zo vers 3: Alle geestelijke zegeningen in de hemel in Christus. Alle! Er is niets in de hemel van God dat Hij ons niet gegeven heeft in Christus. Wat staat er nu precies. Het zijn geestelijke zegeningen en dus geen aardse. De plaats is in de hemel, verbonden aan het heerlijke Hoofd. En in Zijn persoon. In Christus.


De uitverkiezing hebben we de vorige keer gezien. Vanmorgen gaat het om de tweede vrucht die hangt aan het kruis. De boom des levens. Verordineerd, voorbestemd. Dat is niet hetzelfde als uitverkoren. Dat heb ik altijd gedacht. Uitverkiezing en voorbestemming wordt hier apart genoemd. Voorbestemming door de Vader tot kindschap. Gods bestemmingsplan. ‘Te voren’, voor de grondlegging der wereld ook. Toen er nog geen zondeval was. Het raadsbesluit opgevat om mensen te verkiezen uit velen. De bestemming tot kinderen van Hem. Dat staat er. De uitverkiezing gaat terug op de eeuwigheid die vroeger ligt. Bij de voorbestemming gaat om de toekomst. Dat ze Zijn ‘zonen’ zullen zijn.
Tot aanneming. ‘Adoptie’, tot de status van zonen. Een nieuw element. Voorbestemd heeft te maken met positie en relatie. Bij de Vader, Hij wil ons heel dichtbij hebben; een bijzondere band, een band van liefde. Vers 5 gaat verder dan vers 4, voelt u dat aan? Uitverkoren om in de hemel te zijn, maar hierL de allerhoogste zegen; de Mount Everest van Efeze 1. Niet alleen bij Hem. Maar de allerhoogste plek - heel dicht bij Hem. Die nauwe verbinding met de Vader. Voor eeuwig Zijn onderdanen, dat zou al geweldig geweest zijn! Maar nee zegt Hij, Ik wil geen onderdanen. Maar ik wil zonen en dochters aan wie Ik al mijn liefde kwijt kan. Hij geeft niet alleen het ‘noodzakelijke’, maar Hij geeft het aller, allerhoogste wat er is… In zijn nabijheid, om Zich heen hebben. Het bevredigt Hem niet om slaven te hebben. Denk aan de de Verloren zoon – maak mij als een van uw huurlingen. Nee dat wil Hij niet.
Hij wil zonen en dochters om aan Zijn hart te druk. Wat een onderscheid, wat een voorrecht. David krijgt de kans om schoonzoon van de koning te worden – is het een geringe zaak? Ik ben een vlo!

Paulus gebruikt het beeld van de adoptie. Dat is in onze tijd bekend. Je moet er veel moeite voor doen, God was echter niet ‘kinderloos’, maar God wil er meer hebben. Adoptie tot zoon was een bekend beeld in het Romeins recht, je had half en volle adoptie. In de volle adoptie werd je volledig geïntegreerd; je kreeg een nieuwe vader. Ook erfgenaam werd je dan. De positie van zoon. In vers 11 gaat het ook om erfgenaam zijn. Mozes was geadopteerd en werd kroonprins. Het erfgenaam zijn is niet het mooiste maar het zoon zijn. Die tere liefdevolle relatie die ik mag hebben als geadopteerde zoon of dochter met de vader. Dit is een uniek beeld in de godsdiensten van de oudheid. Ook in de Islaam niet, Allah is van alles maar geen vader, dat is godslastering. Zoon zijn is het mooiste, de erfenis is ook mooi, komen we nog op. Het trieste is dat zowel de oudste als de jongste zoon eerder op de erfenis uit waren dan op de relatie met Vader. Het ging beide om de erfenis. Daarin had hij verdriet van beide zonen. Hij wilde ze in zijn nabijheid hebben, hij wil liefde en die kinderen zaten er niet op te wachten. Het gaat hier niet om onze behoefte: wij moeten verlost worden etc, het gaat hier om de verlangens van Gods hart! Gods vaderhart, Hij wilde kinderen bij Zich.
“Verordineerd” komt ook in Rom 8 voor. Nl. om het beeld van Zijn zoon gelijkvormig te worden. Dat ik dus zoon van God mag worden, maar ook om op DE Zoon te gaan lijken. Dat wil God. Daarom in vers 5 “door Jezus Christus”.
Het huisgezin van de hemelse Vader. Hij blijft uniek In Hem, door Hem, dat blijft het. Om het eeuwig welbehagen.

Heeft u er wel eens over nagedacht, dat die Vadersnaam niet bekend was in het Oude Testament? Dat dat Zijn wezen is! Dat is pas geopenbaard met de komst van de Zoon op aarde. Dat is ook logsich. Hoe ik als vader ben, dat weet u niet. Ik kan het niet uitleggen. U kunt het maar aan drie personen vragen, hoe ik als vader ben: Mijn eigen drie dochters. Hij heeft de Vader verklaard. Hij heeft hem bekend gemaakt. (Joh 1:18). Hij was in de schoot van de Vader. In volmaakte liefde, geluk en gemeenschap. En toen zei de Zoon: ik zal gaan, Vader. Hij kwam op aarde om mensen het vaderhart van God te verklaren. Het vaderhart heeft Hij horen kloppen. Een christelijke zegen. Toen hij opgestaan was, zei Hij: Ga heen en zeg tot mijn broeders: ik vaar op tot Mijn Vader, maar nu ook Uw vader…. Toen is het tot stand gebracht.

Voor Zichzelf, zo had God Zich dat gedacht. Waar Hij vreugde aan kon hebben, en geen verdriet. Hij wil kinderen waar Hij trots op kan zijn. Ef 5: voor Zichzelf als bruid gekocht. Zo heeft God de Vader gedacht, zo wil Ik zonen en dochters hebben voor me zelf. ‘Hij wilde horen: Abba, lieve Vader. Daar ligt de liefde van mijn hart tot Hem, ik kan het niet allemaal zeggen, ik uit alleen maar: lieve Vader.

Naar het welbehagen van Zijn wil. Waar denkt u dan aan? Ik voelde me er vroeger onbehagelijk bij. Dat klonk als iets willekeurigs. Dat grillige – maar dat betekent het absoluut niet. Good pleasure staat er in het Engels, God moest niets, geen noodzaak, geen dwang, maar gewoon omdat Hij er plezier in had. Het was Zijn uitbundige vreugde om ons die positie te geven; het was Zijn wens, God had daar plezier in.

Gods wil – wij zien dat vaak heel praktisch, wat moet ik nu doen? God wil dat we heel dicht bij Hem zouden zijn. Zoals je omgaat met je goede vader en je goeie moeder, zo teer. En beelddragers zijn van Hem. Dat ik een beetje ga lijken op de Heere Jezus, dat wil de Heere ook doen. ZO kan de Heere ook trots op je zijn,.,.


2
Aangenaam.
Tot prijs van de heerlijkheid. Aangenaam gemaakt, zeggen de KT, in de geliefde.
De heerlijkheid van Zijn genade. Voor Esther was het erop of eronder. Maar zo is het bij God niet. Niet als de grillige Ahasveros. Maar als een goedertieren Vader. God heeft het meeste ’vermaak’ om genade te bewijzen.

Vergelijk in vers 6 de heerlijkheid en vers 7 de rijkdom van Zijn genade. Het verschil is dit: Denk weer aan de verloren zoon: De vader komt hem al tegemoet. Buiten omhelst hij zijn jongen. Hij kust hem en omarmt hem. De rijkdom van genade, hij was het niet verplicht. Hij vergeeft en verlost hem. Kom: je mag voortaan mijn knecht zijn. Dat zou al zo groot zijn! Hij werd niet weggestuurd. Maar de heerlijkheid van Zijn genade gaat verder. De vader bekleed hem met het beste kleed, kostbare ring, slaven hadden geen sandalen. Het allerbeste wat er is, een feestzaal, ten volle in de relatie van eigen geliefde zoon hersteld. Dat is uitbundig en nog groter. Vader geeft het allerbeste. Geen huurling, geen knecht maar Mijn geliefde zoon in wie Ik al Mijn welbehagen gevonden heb. Ik? Nee…. De knechten die hem zien lopen zeggen niet, sjonge wat een zoon; maar: wat een Vader, dat hij die weglopen zo bekleed heeft! De heerlijkheid van zijn genade.
We schitteren in Zijn glorie. Aangenaam gemaakt in de Geliefde. “Gratificare’ zegt het Latijn, gratificatie – een gunst er boven op .

Christus is de geliefde. Neem dit mee naar huis. Omhels die Geliefde! Daar is Hij voor. Dan ga je gelukkig en gezegend naar huis.

Het is nog voller. Aangenaam gemaakt in de geliefde; ik durf het nauwelijks te zeggen: dat ik net zo geliefd voor het Vaderhart ben als de Zoon dat is. Kunt u dat begrijpen? Vader, de liefde waarmee u mij hebt liefgehad (het hogepriesterlijk gebed) dat die liefde in hen zij. (Joh 17:26)
Dat God niet alleen zegt: deze is mijn geliefde Zoon, maar dat hij dat ook zegt van mij!! Jij, die verloren zoon en zelfs tegen die oudste… of niet? Toe nou, doe me geen verdriet door buiten te blijven staan….

Accepted in the beloved, aangenaam, aanvaard.

Dit is toch veel te verheven, dominee. Ik blijf onder de maat en ik ben geen lieverdje en ik doe de Vader verdriet. Dat is waar en daar komen wellicht nog over te spreken, maar hier gaat het over het verlangen van Gods hart! Zoals Hij mijn ziet in Christus, die zonden zijn bedekt omdat ik “geparfumeerd” door de Persoon van de Heere Jezus. Die stank is bij mij weg. Aangenaam gemaakt.

In de kerkbode schreef ik laatst een simpel voorbeeld, misschien heeft u het gemist: een herder had een lam met zes poten, een predikant zag dat. De herder legde uit: het is een wees-lammetje. Zijn moeder is gedood door een ratelslang. Een ander ooi had een lam dat was doodgegaan. De herder zette zij bij elkaar, maar ze verstootte dat weeslammetje. Het had niet de goede geur. Hij legde toen de huid van het dode lammetje over het weeslammetje en toen lukte het wel. Het ooi rook toen de geur van haar eigen dode lammetje, toen accepteerde ze het wees lammetje. Treffend beeld van wat u en mij overkomen is, als kinderen van God.
Bekleed met Gods Lam zijn we aangenaam voor Hem.

3
Lof van Zijn heerlijkheid, the praise of His glory. Je kunt alleen maar een lofoffer brengen. Zodat we gaan zingen. Ik ben een koninklijk kind, door de Vader bemind en zijn oog rust zo teder op mij..
Niet meer dienstknecht zelfs geen vriend, maar een koninklijk kind.
Hij geeft het niet alleen aan zijn kinderen om te genieten maar vooral om bejubeld te worden, Zijn lof uit mijn mond. Uitstallen mag ik het, u mag het uitzingen. Begenadigd komt nog een keer voor, bij Maria. Gij begenadigde des Heeren. En dan zingt ze de lofzang. Alle gelovigen in Christus zijn begenadigd in de geliefde en ze moeten allemaal zingen. Tot glorie en prijs van het lam

Glorie voor God en het Lam; prijs de Vader, prijs de Zoon, de liefelijke reuk waarmee ik bekleed ben. Hij accepteert mij in Hem. Mèt die reuk stijgt er een lofzang op. Het draait allemaal om de lof van de Drie-enige God.

Mijn mond vindt tot Uw lof
Gedurig ruimer stof
(ps 71:10 berijmd, fragment)

Edit