Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2008-10-12 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Zondag 27	Gen 17:1-14	2008-10-12.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 6.4Mb) 2008-10-12C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 28.2Mb) 2008-10-12T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.6Mb)	Catechismus

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Verbondskinderen
In zondag 26 is de doop uitgebreid uitgelegd. Nu in zondag 27 worden de dwalingen omtrent de doop weerlegd. Zondag 27 spreekt over 2 dwalingen. De Roomse Doop (72, 73) en de wederdoop (vr 74).
1.de sluiting van het verbond (met ouders en kinderen)
2. de weldaden van het verbond (verlossing van zonde en de Heilige Geest)
3. het teken van het verbond

Vraag 72 en 73 behandel ik kort, vr 74 uitgebreider. De Roomse Kerk geloofde dat de doop hetzelfde was als de afwassing van de zonde. Ze onderscheiden niet het teken en de betekenis ervan. Alleen het bloed van de Heere Jezus wast de zonde af, niet het water. Niet de doop, maar wel het geloof geeft deel aan het bloed van de Heere Jezus . Wat heb je aan een teken als je de inhoud ervan mist? Wat heb je aan een belofte als je niet de vervulling daarvan kent? Onze vaderen zeggen: laten we niet aan het uiterlijke teken blijven hangen. Het is niet wezenlijk van belang of we een klein beetje water gebruiken of een heleboel water. Of je nu in de Jordaan wordt gedoopt of ergens anders, dat maakt niet uit. Dat doe je bij het avondmaal ook niet. Wij eten toch ook geen matzes bij het avondmaal, omdat de Heere Jezus ongezuurd brood at. Dat zijn maar uiterlijke tekens, waar we geen mascottes van moeten maken. Laten we uitkijken dat we de doop niet overschatten. Vroeger kwam dat vaak voor bij randkerkelijken: hun kinderen moesten dan wel gedoopt worden, want stel dat er iets met ze gebeurt. Als je gereformeerde wortels hebt, ben je geneigd om de doop te overschatten. Als je je wortels in de gereformeerde gemeente hebt liggen, ben je geneigd om de doop te onderschatten. Ds. Kuiper hield de kinderen voor wederom geboren tenzij het tegendeel blijkt. Ds. Kersten zou zeggen: ik hou dit kind voor verworpen tot het tegendeel blijkt. Wat is dan de status van zo'n baby'tje? Wat dan wel? Er is een mooi boekje van ds. Van den Belt: een gedoopt kind is niet Gods kind, maar ook geen Adams kind. Het is een Abrahams-kind. Een kind dat onderwezen wordt in de dingen van de Heere, opdat ze ook het geloof van Abraham zouden gaan beoefenen en in zijn voetsporen zouden gaan. Geen afwassing, maar een heenwijzing maar het bloed van de Heere Jezus. Het moet van de Jordaan wel verder naar Golgotha. En daarvandaan wel verder naar de Pinksterzaal, het bloed en de Geest. Waarom wordt de doop dan het bad der wedergeboorte genoemd, als het dat niet is? Dat heeft 2 redenen: God spreekt niet zonder grote oorzaak. Om daarmee ons iets te leren en ons te verzekeren. Het wil ons iets illustreren en het verzekert ons iets. Het wil ons leren: zoals dat water klettert en zoals er genoeg water is, zo is er genoeg bloed om het zondevuil van dat kleine zondige hartje af te wassen. Het wil ook verzekeren dat wij zo waarachtig van onze zonden geestelijk gewassen zijn, dat het heil ook voor u is. Mijn Heil is er voor u. Voor de gelovigen is dat even werkelijk. Een goddelijk pand, zoals een sleutel die je krijgt van een huis. Een symbool dat jij de bezitter van dat huis bent,maar je moet er nog wel gebruik van maken. Een verzekering dat het heil voor u ligt te wachten.

Vraag 74 gaat over de kinderdoop. Die is altijd bestreden, al in de 16e eeuw. Vroeger had je de wederdopers, de anabaptisten. Het gaat dan altijd om de leeftijd en over de hoeveelheid water. Een paar druppels of een bad. Kinderdoop en volwassendoop is allebei Bijbels. Maar overdoop is verwerpelijk. Er staat in de Bijbel: er is 1 Heere, 1 geloof, 1 doop. Efeze 4:5. Het kan toch niet zo zijn dat de hoeveelheid water de geldigheid bepaalt? Dan bent u een ritualist, dan legt u meer nadruk op het uiterlijke teken dan op de inhoud. Als je de kinderdoop verwerpt en je laat je overdopen.......dan zeg je eigenlijk: wat die kerk daar gedaan heeft is niet geldig. Je wordt gedoopt in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Maar als je je laat overdopen zeg je: Wat die kerk gedaan heeft is de naam van God misbruiken en dat is niet wettig en dat stelt allemaal niets voor. Dan zeg je: elke doopdienst wordt de naam van God misbruikt en gebruikt de kerk Zijn naam dus ijdel.
Toch zijn er meerdere mensen geweest, grote Godsmannen voor wie ik veel respect heb, die zich hebben laten overdopen. Bunyan bijvoorbeeld. Een gereformeerde baptist. Spurgeon net zo goed. Mary Winslow leefde zeer dicht bij God, maar liet zich eveneens overdopen. John Bunyan lag op zijn sterfbed en vermaande zijn gemeente om toch vooral niet over de doop te twisten. Hij liet overigens toch zijn kinderen dopen, op aanraden van zijn vrouw, maar geloofde zelf dat de volwassen doop meer naar de Schrift was.
Ga daar geestelijk mee om. Ga niet drijven. Niet zoals de baptisten: je mag pas meedoen als je je eerst hebt laten overdopen. Dan is de centrale waarheid niet meer Jezus Christus. Dan gaat het niet meer om de drieënige God, wiens naam over je is uitgeroepen, maar over het moment. Het gaat niet om het water, maar om de naam die over mij uitgeroepen is. Evangelische broeders kunnen dat drijven: je mag niet meedoen als je niet overgedoopt bent. Maar er zijn ook andere gemeenten die anderen onder censuur zetten als ze een andere mening hebben over de doop.
Een derde van de vergadering der gelovigen zijn voor de kinderdoop en tweederde voor de volwassen doop. Nu hebben ze afgesproken elkaar daar in vrij te laten. Het gaat erom dàt je gedoopt bent.
In de Bijbel staat geen bevel tot kinderdoop. Daarom moeten toch een beetje bescheiden zijn. Het staat er niet zwart op wit. Maar het kan ook zijn dat het een veelzeggend zwijgen is. Omdat het massaal werd toegepast. Er staat ook niet dat vrouwen aan het avondmaal mogen, maar het is vanzelfsprekend dat dat gebeurt. Kinderen hebben al duizenden jaren het teken van het verbond ontvangen. Een argument is bijvoorbeeld de huis-teksten. Zij werden gedoopt hij en zijn huis. Er staat niet letterlijk dat er kinderen bij waren, maar ook niet dat dat niet zo was. Maar het spreekt voor zich dat dat zo was. Aangaande mij en mijn huis, wij zullen de Heere dienen.
God sluit zijn verbond niet met individuele, maar met geslachten. Een verbond is een band die God legt met mensen. Dat gaat verder dan een contract. Als je trouwt, dan sluit je een verbond. Je zegt “ja” tegen je man of vrouw, inclusief de (eventueel toekomstige) kinderen. De allerhoogste koning sluit een verbond met kinderen. Als een kind van 4 jaar zegt: papa, wat is dat, gedoopt? Wat antwoordt u dan? Toen jij nog niet naar de Heere kon vragen, vroeg de Heere al naar jou. Hij is altijd de eerste in je leven. Hij kwam tot jou met een handvol beloften. Kom, zullen we nu samen verder gaan? God komt naar de mens toe, het werk van God staat centraal, dat staat op de voorgrond. Niet dat wat de mens doet. De kerk is geen vereniging van individuen waar je je vrijwillig bij aansluit. God sluit een verbond met geslachten. Hij wil niet alleen in mijn hart, maar ook in mijn huis wonen. Vroeggestorven kinderen van gelovige ouders zijn heilig, niet van nature, maar uit kracht van het genadeverbond. Dat zeggen de Dordtse Leerregels. Over wie gaat Gods bijzondere zorg? Over wezen en weduwen, vreemdelingen maar vooral kleine kinderen. Als Ismaël schreeuwt van de dorst, geeft God hem water. Als in Ninevé 120.000 kinderen zijn die het verschil noch niet weten tussen goed en kwaad, dan spaart God die stad. Petrus krijgt als eerste de opdracht: weid mijn lammeren: de kleine kinderen eerst. Dordtse Leerregels Hoofdstuk 1.17 gaat over de vroeggestorven kinderen. Wat kan dat een smart geven. Maar het bloed van de Heere Jezus is ook voor zulke kleine kinderen vergoten. Daar mag je troost in vinden. Daarboven juicht een grote schaar van kinderen voor Gods troon. Die kinderen hadden net zo goed een zondig hart, maar Jezus' waste hen rein door Zijn bloed. Een grote schaar van jonge, soms ongeboren kinderen, zelfs geaborteerde kinderen. In de straten van het hemelse Jeruzalem trappelen miljoenen kindervoetjes, dat geloof ik vast en zeker. Hendrik de Cock, een afgescheiden dominee putte heel veel troost uit de doop van zijn kind. Zijn dochtertje overleed op 3-jarige leeftijd. Maar hij vertrouwde op Gods verbondsbelofte en hoopte haar daar weer te zien waar geen rouw meer zal zijn, zo stond geschreven op de grafsteen.

De weldaden van het verbond. God belooft 3 dingen: bij die eerste keer dat je in de kerk wordt gebracht, wordt je gedoopt en klinken er 2 namen: jouw naam en Gods naam. Die namen passen niet bij elkaar, maar toch verbindt Hij zich aan jou. De Vader belooft dat Hij als een Vader voor je wil zorgen, de Zoon dat Hij je wast in Zijn bloed, de Heilige Geest belooft dat Hij in jou toe wil passen wat je in Christus hebt.

De kinderen horen daar ook bij. Ik vergelijk het wel eens met een computer. De babydoop door besprenging is qua symbolische waarde misschien geminimaliseerd. Weinig water, een klein wit kleed, etc. Maar toch heeft de Naam van God drieënig geklonken. Als de Heere komt met handenvol beloften, brengt dat ook verplichtingen met zich mee voor de ouders.
Ik heb beloofd mijn kinderen naar mijn vermogen te onderwijzen in de christelijke leer. Wat zaait u als ouders in de hartjes van uw kinderen. Als u oppervlakkigheid zaait, maait u onverschilligheid. Als u lauwheid zaait, zult u vrieskou maaien. Zaait u twijfel, dan maait u ongeloof . Zaait u kritiek, dan maait u spot. Gaat u maar een keer naar de kerk, dan zullen de kinderen helemaal geen een keer meer gaan.

Ouders kunnen zorgen hebben met wie hun kinderen straks thuis zullen komen. Maar het is belangrijker om je af te vragen: wat geef ik ze nou mee va hun nulde tot hun 16e jaar? Dat is veel belangrijker. Je kind heeft een ziel die nooit meer sterft. Dat is aangrijpend. Als je kind niet wedergeboren wordt, heeft het te vergeefs geleefd en dat is verschrikkelijk.
Ds. Ledeboer schreef een boekje met de titel: “Roepstem voor ouderen en jongeren uit de gewesten van de eeuwige rampzaligheid”. Het kind verwijt zijn ouders dat zij hem niet hebben gewaarschuwd en niet hebben gesproken over de Heere Jezus die hem zalig had kunnen maken. Als je bezorgd bent over de goede manieren van je kind, maar niet over hun ziel........
Het is heerlijk om terug te kijken op ouders die je hebben verteld over de Heere Jezus als de grote kindervriend. Die me niet alleen vertelden, dat ik een nieuw hartje nodig had maar ook dat dat kon en hoe. Als je biddende ouders hebt gehad is dat heerlijk om op terug te zien.
Als er een tijd komt dat je niet meer met je kinderen over de Heere kan praten, dan kun je nog wel met God over je kinderen te spreken. Heer, ik vraag U niet om mijn kinderen elk verdriet te sparen. Maar wilt U hen in Uw verbond bewaren.....

De doop is als het ware een drempel die je overgaat, zo kom je op het christelijke erf, het koninkrijk van God. Waar de Heere je Zijn geboden geeft en Zijn belofte. Je leert liederen, je leert bidden, etc. De doop geeft toegang tot al die zegeningen. Geheiligd, afgezonderd voor Hem. Er zijn tweeërlei kinderen van het Koninkrijk. Kinderen die hun doop leren te verstaan, die leren wat geloof en wat gebed is, en dan gaat God er iets laten bloeien. Er komt hoop, geloof en liefde. En dat wordt vaster en vuriger. En op den duur leggen ze belijdenis af. Maar er zijn ook kinderen waarmee het de andere kant op gaat. Waar God tegen zegt: je bent Mijn kind krachtens het verbond. En toch gaan ze de andere kant op. Als je de Heere Jezus verwerpt, word je straks ook verworpen. Je was zo dicht bij God, maar toch word je uitgeworpen. Het is zo treffend dat in de gelijkenis van de rijke man en de arme Lazarus Abraham tegen de rijke man zegt: kind. Hij wordt nog steeds kind genoemd. Hij was nog steeds een Abrahams kind, maar hij heeft zich daar van afgekeerd.

Het teken van het verbond. Het mag een pleitgrond zijn: Heere, bij Uw vaderlijke goedheid, mogen ze nu ook als ze groot zijn U kennen en belijden?
God gaf Zijn ja-woord. Wij dopen de kinderen niet op grond van geloof en belijdenis, maar gericht op geloof en belijdenis.
In de doop komt de Heere met handenvol beloften: Ik ben het die u mijn vriendschap biedt. En bij de belijdenis zeg je: ik geef de Heere de hand en ik kom tot Zijn heiligdom. Tussen doop en belijdenis staat de opvoeding Doel is dat die leidt tot de Middelaar. Heere, maakt U mijn kinderen als een kleine Samuel of als een kleine Thimotheüs? Mogen ze al jong op U hopen, vruchtbaar zijn voor U, nuttig voor Uw koninkrijk? U dienend met een kinderlijk geloof?
En als ze nu niet meer willen? U zit weer alleen in de kerk. Ze willen niet meer mee. Dan mag u net doen als bij die verlamde man, die zelf niet meer kon gaan, maar zijn 4 vrienden brachten hem aan de voeten van de Heere Jezus. Zo mag u als ouders misschien met anderen die de Heere vrezen uw kinderen bij de Heere Jezus brengen. Vragend: o mochten wij allen, straks om Jezus eens staan. Kind, ik kan je in de hemel niet missen, zei eens iemand.

Mochten wij allen om Jezus eens staan,
dan hieven wij juichend de jubeltoon aan:
Jezus, Jezus, Uw naam zij eer.
Want Gij zijt der mensen en engelen Heer'.
Kent gij die naam nog niet?
Die om jou te redden de hemel verliet?

Edit