Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2008-11-02 10:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
han 17:27	han 17	2008-11-02.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.6Mb) 2008-11-02C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.3Mb) 2008-11-02T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.3Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Je zoekt je jas en je hebt hem aan; u kent dat wel. Je zoekt iets ver weg en het is heel dicht bij. Je zoekt God heel ver weg en Hij is heel dicht bij. Paulus is in Athene, op zoek naar mensen die God zoeken. Om hen voor eens en voor al te zeggen, dat God hen zoekt.
Zoekt Paulus mensen die God zoeken? Dan kun je lang zoeken… Nee, die waren er zat. Meer dan je zou denken in zo’n heidense stad. Waar vandaag dan? Vandaag zou Hij er toch niet veel vinden? In Rotterdam? O nee? – Die zijn er zat. Plenty.
Je moet niet zoeken via een enquête, maar bewogen. Dat is niet hetzelfde als ‘lievig’. Zijn geest werd geprikkeld toen hij zag dat de stad zo afgodisch was. Komt dat nog voor, vandaag, bij een dagje Amsterdam? Ik was er zes weken geleden weer, in de Noorderkerk in de Jordaan. Er zit iets in de lucht om eng van te worden. Raak je nog van slag als je door Rotterdam loopt? Als je langs de Kuip komt? Ziende hoe zeer afgodisch de stad geworden is …
Paulus ziet een rijke schakering aan heiligdommen, naast ook een synagoge. En ook een altaar: voor de onbekende god. Je zult er maar eentje vergeten zijn. Dan komt hij op de Areopagus, een soort Speakers Corner van Hyde Park. Zeg maar een hang plek voor wijze mensen of eigenwijze mensen (of is dat hetzelfde?).
Paulus komt snel in gesprek - en zegt niet: jullie zijn me een stelletje heidenen… nee: ik zie dat u zeer godsdienstig bent. U bent op zoek naar de onbekende god – maar deze God zoekt hen! Filosofen streden met hen, niet neutraal. Dat gebeurt nog op verjaardagsvisite. “Denk je nou echt dat God alleen in de kerk is? Of alleen in het christendom? Dacht je nou dat….”
Paulus zegt niet: doe niet zo dom….. Hij beledigt niet. Hij gaat naast ze staan. Geen tweedeling. Hij staat vlak naast ze. Zonder deze houding kom je als evangelisatie nergens. Dat is een les die je van Paulus kunt leren.

Hij begint bij God die de wereld gemaakt heeft. Ja - dat is zo, knikken ze als het ware. Niet doelloos, alles heeft een zin. Om God te zoeken, ja klopt wel… er zit een zoekplaatje in de schepping. Intelligent Design. Er zit iets doelmatigs in de schepping. Ja toch? Jazeker. De oerknal verknalt dit. Maar het komt terug in het “ietsisme”. Er moet toch iets zijn…. Door Hem zijn wij. Hij onderbouwt het met een citaat van een Griekse dichter. Hij kent hun literatuur en hun taal! Heel belangrijk… Hij spreekt in termen van ‘wij, ons’.
Maar God zoekt hen… Die God die gij niet kennende dient. Zo positief knoopt hij aan bij de mensen van zijn tijd.

Soms zoek je iets ver weg en het iets heel dicht bij. Heel in de verte moet er toch een Iets zijn, hoe je het ook noemen wilt… Maar Hij is heel dichtbij, zegt Paulus. Dat je niet weet wie Hij is, ligt aan ons. Hij is niet ver van ieder van ons. Deze God - verkondig ik u. Dat is de eerste keer dat die tweedeling ontstaat. Bij de verkondiging. Identificeren met de postmoderne mens. Geen idee geven: die staat zeker boven mij, beter dan ik… “wij, ons”; en het “ik, u” ontstaat bij de verkondiging. Daar is de kloof, die alleen overbrugd kan worden in de bekering.
Jullie zoeken uit alle macht, gefeliciteerd. Maar het is een fatale vergissing, dat je denkt dat je God zoekt. Want die God zoekt ons. Hij is niet ver. Dat is metanoia, verandering, bekering, vanuit een andere insteek de dingen benaderen dan je gewend bent van nature.

Ik verkondig alle mensen dat ze zich bekeren. Wij ook dus. Wij moeten die 180 graden omslag door. Ons zoeken van God schiet te kort – Hij zoekt u. Je zoekt je jas en je hebt hem aan. Je zoekt Hem heel ver weg en Hij is heel dicht bij. Ook in de kerk, juist daar. Er wordt wat gezocht naar God in de kerk. Dat is toch goed? Ja in de vreze des Heeren wel. Zoek de Heere en leef. Wie Hem vroeg zoeken zullen Hem vinden. Maar waar is die vreze?
Daarbuiten wordt God gezocht op verstandelijke wijze, Grieks, heidens… Nou, in de kerk in Nederland is het nu niet minder afgodisch dan in Athene nu… Er wordt wat gediscussieerd, totdat we niks meer van God weten. Maar dat Hij verborgen blijft voor zovelen van ons ligt niet aan God. We komen vaak niet verder dan een zoeken en tasten om Hem te vinden. Dat is niet meer dan het zoekplaatje in de schepping wat Paulus met zoveel woorden noemt.
Niet ver van de echte gelovigen? Staat er niet. Van de uitverkorenen? Staat er niet. Niet ver van een ieder van ons. Laat staan wat er staat.
De stem van God in het bewegen van blaadjes. Zo dicht bij was God in het begin, en dan de zondeval. Maar Hij laat weten, dat Hij niet ver is: Adam waar ben je? Hij is er direct bij. Om te zeggen dat Hij ons zoekt.. Gij omringt mijn gaan en liggen staat er in de Psalm. Een scheppingsmatige psalm, dan mag niet je niet zomaar alleen betrekken op de gelovigen. Hij kent ons beter dan wij ons zelf kennen.

En Hij zegt ons, dat Hij ons zoekt.
Als Paulus vandaag hier was, zou zij geest dan niet gepikkeld worden, ziende dat de kerk zo zeer afgodisch is…? Het Griekse verstandelijke denken heeft beslag gelegd op de kerk in het Westen. Herkent u dat? Vooral sinds de Verlichting, toen de Ratio op de troon kwam. We menen alles verstandelijk te kunnen benaderen, ook God. En wij denken dat Hij woont in de vele heiligdommen van onze dogma’s en denkschema’s. Ook al heb je geen genade, kun je er toch over discussiëren. God kun je niet opsluiten in het heiligdom van een dogma.
“Het zal alleen genade zijn”, - je kunt er over redeneren zonder genade te hebben. Maar God woont niet in dat heiligdom. ‘Zo zal het zijn en zo is het.’ Heiligdommen met handen gemaakt. O - o wat zijn jullie toch een stelletje… nee dat zegt Paulus niet. Ik merk dat u in alle opzichten zeer godsdienstig bent…. Hij stoot ze niet af.
Hij woont echter niet in tempelen met handen of denkbeelden met je handige verstand gemaakt. Afgodendienaars. Ook gereformeerde afgodendienaars. Zo houden we Hem op een afstand. Hoewel Hij niet ver is. Om in de waarachtige bekering voor eens en altijd te zeggen, dat Hij ons zoekt.

Als daar dwars door heen komt: God zoekt ons!

Maar het Calvinisme houdt toch van denken… Calvijn zegt ook: God hoeft niet gezocht te worden langs lange omwegen en een moeite-volle weg. Omdat ieder Hem in zichzelf kan ontdekken als hij maar oplettend wil zijn…

Het vraagt bekering van ons allemaal. Een keer en steeds weer. Via het wonder van de opstanding van de Heere Jezus. Er komt een dag dat Hij de wereld rechtvaardig oordelen zal. Door een man die uit de doden is opgewekt. ‘Dat kan niet…….’ Door een man.. Niet “Jezus Christus”. Merkwaardig. Een mens. Nu snappen de Grieken het niet meer. Ze zijn kien en houden van denken. Een mens…? Nee een godenzoon teruggebracht uit het dodenrijk - dat kennen ze uit de mythologie. Maar een mens…? Nee. De scheiding voltrekt zich hier en nu. Het verstandelijk denken op non actief en je moet gaan leven uit het wonder. Hij in mijn plaats. Waar de zonden weggedaan worden, stapt de dood ook op. Ik leef en gij zult leven.
Dat is een omslag… om dat te horen in je ziel. Met al mijn zoeken ging ik God voorbij. Uit genade, ik kan daar niet bij. Ik hou van theologie, maar hier kan ik niet bij. Rein om Jezus wil. Jij bent Mijn kind, vanwege dit kind. Hij leeft en jij zult leven. Daar heb je het wonder.

We zoeken God op allerlei manieren, juist in de kerk. Maar Hij zoekt ons in de bediening van de verzoening. Ben je van dit wonder, lieve gemeente? Saulus van Tarsen, die zocht God! Maar Hij was heel dicht bij. Ik ben Jezus die Gij vervolgt… toen was het afgelopen. Dan schrik je je dood…. 3 dagen geen voedsel of drinken.

Leven van het wonder van de opstanding van Christus. Hij zoekt ons - de goede herder, Hij zocht dat schaap tot Hij het vond. En riep niet op 10 meter, kom hier, stout schaap… maar Hij komt helemaal naar je toe. Niet: geef nu eens een pootje. Maar Hij pakt het op, legt het over Zijn nek, zijn kopje dicht bij Zijn hart. Het geheim van de verzoening.

Zovelen als gij in Christus gedoopt, hebt Gij Christus aangedaan. Met Christus bekleed. Is dat de inhoud van de kinderdoop en de volwassen doop? Ja, wat dacht je… De mantel der gerechtigheid.
Niet, begrijp ik dat? Maar geloof ik dat? Uit genade.

Augustinus zegt: niemand is zo dicht bij ons als God. Dichterbij dan je man, vrouw of kind.
Jezus onze bestemming, boekje van Willem Busch, zegt: God is zo dichtbij, maar in een andere dimensie. Oppervlakte is lengte keer breedte. Maar blijft het daarbij, dan is het oppervlakkig. De verticale lijn erbij: lengte maal breedte maal hoogte, dat is de inhoud. Er is meer tussen hemel en aarde. De lengte en de breedte en de hoogte van de liefde van Christus, die onze kennis te boven gaat. In die andere dimensie is Christus vlak naast je.

De opstaande Christus staat vlak naast u. Achter u, vlak voor u, Psalm 139 christologisch ingevuld. Je kunt geen kant op. Je valt voor Hem of over Hem. Niet ver van een ieder van ons.

Je dacht dat je Hem zocht, dat dacht je, Grieks. Maar Hij zocht u. Maria Magdalena zocht Jezus, maar Hij stond vlak naast haar. Maria – Rabouni – zo dood als u bent, laat u meenemen door Zijn opzoekende liefde, daar mag je van leven. En nog een stapje dichterbij: Hij in mij…. En ik in Hem. Dat zal doorslaggevend zijn op de oordeelsdag, het geheim van de verzoening, de taal van het hooglied van de liefde.

Dichterbij kan echt niet.

Edit