Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2008-11-02 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Zondag 28 :76,77	2Kon 6:8-23	2008-11-02.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.9Mb) 2008-11-02T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.6Mb)	Catechismus

Edit| EditReeks
Samenvatting:
De maaltijd des Heeren
1.het uiterlijke teken (vraag 75)
2.de geestelijke betekenis (vraag 76)
3.het bijbelse getuigenis (vraag 77)

Het uiterlijke teken: Het blanke brood op de zilveren schalen en de rode wijn in de bokalen. Die maaltijd heeft alles in zich van voeding. Het is een wonderlijke maaltijd: zowel een rouw- als een feestmaaltijd. Er valt wat te genieten voor het geloof. De Herder is het die spijzigt en Hij is zelf de spijze. We denken aan Zijn dood, maar wel op Zijn opstandingsdag. Denk ook aan Jozef: hij richt een maaltijd aan en zet zijn broers op volgorde aan tafel en Benjamin kreeg het vijfvoudige deel. Denk ook aan Mefiboseth, waar David ook een tafel voor aanrichtte en waar hij naast prinsen en wereldgroten zat. Mefiboseth zei: ik ben een dode hond, maar hij mocht toch hoger op komen. God trakteert zijn kinderen aan 4 tafels, en dat niet schraal, maar royaal.
1.de tafel van de natuur: aardse zegeningen als kleding, voedsel en onderdak
2.de tafel der genade: het evangelie-aanbod dat Hij gratis aan biedt, Hij biedt de vruchten van het offer van Zijn Zoon gratis aan.
3.de tafel van het sacrament: waarin alles bevestigd wordt en verzekerd wordt.
4.de tafel der heerlijkheid: die komt nog in de hemel. Waar je Hem zelf mag zien en waar Hij zelf aanwezig is en ik Hem zien mag van aangezicht tot aangezicht.

Hij is de gulle gastheer. Op de genodigden moet je maar niet al te veel letten; zij zijn in zichzelf onwaardig. Ze hebben honger en dorst naar de gerechtigheid, naar de Heere zelf. De dienaars mogen aandringen om te komen. Op tafel staan koninklijke lekkernijen. Gegeten en gedronken door het geloof, als met een geestelijke mond. Dat witte tafellaken is al een prediking op zich. De Israëlieten kregen manna in de woestijn. Als de dauw op trok, zagen ze het manna liggen in de woestijn. Als de diakenen, het witte kleed er af halen, zie je de schaal met brood. Je zou dat kleed er eigenlijk niet meer op moeten doen zodat het brood zichtbaar blijft: bij de Heere is overvloed, er was nog brood over voor wie niet wilde of durfde of kon.

De betekenis van het gebroken brood en de rode wijn. Allereerst: ik ben het Brood des levens. Het doet denken aan Zijn lijden en sterven, plaatsvervangend. Neemt eet, zegt Jezus. De duivel zei dat ook eens in het paradijs. Daar luisterden wij naar. En als de Heere Jezus het zegt, hebben we twijfels! Het brood is gratis, kosteloos, je hoeft niets mee te nemen. Het is goed dat er op die tafel geen geld verzameld wordt. Doe die collecte maar een andere keer. De voedselbank is gratis, maar is niet voor iedereen. Het is alleen voor de minima. Alleen zij komen ervoor in aanmerking. De tafel staat open, je hoeft niets mee te brengen. Maar het is wel voor onwaardigen. Wat betekent het nu? Er staan 2 dingen in vraag 76:
het heeft te maken met “aannemen met een gelovig hart”, en met “verenigen”.
Met een gelovig hart het ganse lijden en sterven van Christus aannemen. Omhelzen met een gelovig hart, misschien met een bevende hand en een hongerige ziel. Hij biedt het aan, en jij hoeft het alleen maar in dank te aanvaarden. Of verwerp je het? Dat kan ook....
Je gaat niet naar de tafel om wat te pakken, wat te halen, maar om iets aan te nemen van de Heere Jezus. Ik hoef niets mee te brengen.....Reikhalzend en vertrouwend. Komt, want alle dingen zijn nu gereed. De Meester is daar en Hij roept u. Misschien lijkt de weg naar de tafel zo lang, net een moeras, een diepe kloof. Maar als je goed kijkt, zie je daar “stepstones”, stapstenen liggen, waarop je je voeten mag zetten en zo mag je naar de tafel. De stepstones zijn de beloften van de Heere Jezus. Wie tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen. Durf je het daarop te wagen? O Lam van God, ik kom....zoals ik ben kom ik tot U. Ik kan alleen gaan op grond van Uw belofte. Misschien bent u zo voor de eerste keer aangegaan, of later. Wat viel het toen mee...Soms maakt de Heere je hongerig. Dat is soms nodig; er moet wat uit je handen geslagen worden. Aan het avondmaal kan een hongerige periode vooraf gaan. Een woestijnperiode, waar ook de hand van God achter kan zitten. Om je daarna te kunnen verrijken met regen. Dan is het zo goed.
Geen broodgeloof. Niet aan de uiterlijke tekenen blijven hangen. Die avondmaalsgang, zegt niet zo veel. Als het niet met een gelovig hart wordt gegeten en gedronken, heb je niet geestelijk gedronken van het gebroken lichaam en het vergoten bloed. Dan eet je wel, maar je hebt er niets van begrepen. Zulke mensen met het doopwater aan het voorhoofd en een hap avondmaalsbrood in hun mond komen straks bij de rechterstoel van Christus en horen dan: Ik heb je nooit gekend. Omdat het niet met een gelovig hart werd gedaan. Zijn gunst sterkt meer dan de uitgezochtste spijze. Achter het brood en de wijn zit Zijn liefde, die beter is dan de wijn. Die vergeving van de zonde die ik krijg door Zijn bloed. Zult u nooit vergeten dat het woord “vergeving” geschreven staat in bloed? Het bloed van de Heere Jezus? Die vergeving is groot, maar nog groter is het bloed dat gestort is en nog groter is de persoon van de Heere Jezus die zichzelf gaf om mij vergeving te schenken.
Er wordt ook gesproken van een steeds nauwere vereniging. Meer en meer met Hem verenigd worden. Dat is wonderlijk, als je ziet wie Hij is en wie wij zijn. Dat Hij zich wil verbinden met zo'n zwarte bruid. Dat die twee door de Heilige Geest steeds meer verbonden worden, steeds inniger. Zoals Izak en Rebecca aan elkaar verbonden worden. Heere, ik wil zo met U leven dat de afstand tussen U en mij steeds kleiner wordt. Daar is het Heilig Avondmaal nu ook voor bedoeld: om je nauwer met Hem te verenigen. Een lied van liefde en trouw, die de Heere van harte bewijst aan Zijn kinderen. Een bruiloftslied. Het Hoofd is al in de hemel, wij zijn op aarde al met Hem verbonden. Niets kan ons scheiden van Hem. Bij het Heilig Avondmaal denk ik niet alleen aan Christus VOOR mij, maar ook aan Christus IN mij. Zoals brood in je maag, zo komt de Heere Jezus door de Heilige Geest in je hart. Het brood en de wijn nemen we met een gelovig hart; en dat geeft ons nieuwe kracht. Zo wordt het geestelijk leven onderhouden. De Heilige Geest wordt diverse keren genoemd in deze vragen over het Heilig Avondmaal. Dat heeft te maken met het werk van een drieënige God. God moest er 3 keer aan te pas komen om ons te redden. De liefde van God de Vader, de Zoon met Zijn verlossingswerk en de Heilige Geest met Zijn vernieuwingswerk moesten er aan te pas komen. Die drieënige God zien wij aan de avondmaalstafel. We mogen aan de tafel ervaren: de Vader heeft mij lief. Hij zet zelf de maaltijd klaar met het beste wat er is. Maar ook de Zoon: Hij geeft mij aan de tafel Zijn hartelijke liefde en trouw die ik mag proeven en smaken; Hij laat zien hoe ver Zijn liefde ging. De Heilige Geest zie ik ook aan de avondmaalstafel. Hij werkt in onze harten en versterkt het zwakke geloof, de flauwe liefde en de ingezonken hoop. Hij trekt de touwtjes van hoop, geloof en liefde aan. Hij doet mij roepen: Abba, Vader. Merken mensen aan u dat u op zondag bij de Heere Jezus bent geweest? Dat is te merken in je gezin, op de werkvloer etc.

Het Bijbels getuigenis. Waar staat dat nu eigenlijk in de Bijbel? Het is niet zo maar een mooi geschrift uit de reformatie, maar het is verankerd in de Waarheid van God. Er wordt verwezen naar 1 Korinthe 10 en 11. De Heidelberger Catechismus wil de Schrift naspreken; ze wil luisteren naar de Bijbel en Bijbels onderwijs geven. De Heere Jezus heeft er natuurlijk op de laatste dag van zijn leven over geschreven, maar ook Paulus in 1 Korinthe 10 en 11. De Heere wil in het Avondmaal de gelovigen spijzen. Mensen die Hem liefhebben, maar die ook willen volgen en gehoorzamen. Bent u dat?
De diagnose van een dokter geloven we. Ook al voelen we geen pijn en voelen we ons kiplekker. We volgen toch het advies van de arts op. De weerberichten zoeken we van te voren op voor we een daagje weggaan en we geloven het direct en onvoorwaardelijk. En bij de belofte van de Heere zeggen we: ja, maar. Als u niet gelooft, dan berooft u God van Zijn eer. Zo erg is het ongeloof.
In die laatste koude, bange, donkere nacht dacht de Heere Jezus toch nog aan mij. Ik hoor het de Heere Jezus zeggen: Voor jou verbroken, voor jou vergoten. Doe dat tot Mijn gedachtenis. De laatste wens van een stervende geliefde. Hoe heeft de Heere Jezus het Avondmaal nu beleefd? We denken vaak alleen aan onze beleving....Maar hoe beleefde de Heere Jezus dat nu? De Heere Jezus was zeer begerig om dat Pascha te vieren, met zo'n stelletje! Met discipelen die Hem zouden verlaten en Petrus die Hem zou verloochenen. Ze zaten daar dankend en lofzingend. Terwijl de Heere Jezus wist wat er kwam: het kruis. Hij vierde dat avondmaal begerend, dankend en lofzingend. Zo mogen wij het ook vieren. Dank mijn Heiland voor Uw lijden voor Uw bittere bange nood, duizend duizend maal o Heer zij u daarvoor dank en eer.
Ik hoefde niets meer mee te brengen omdat U het hebt gedaan. Het Heilig Avondmaal is een brandpunt: alles komt er in samen. Heere Jezus ik wil U bedanken voor wat U voor mij hebt gedaan. Dat U voor mij bent gestorven en voor mij bent opgestaan. Die momenten dat ik aan die tafel zit, denk ik aan die heuvel daarginds en aan Gethsémané, Gabbatha en Golgotha. Het geloof ziet terug naar wat Hij heeft gedaan. Maar er zit ook iets in van het heden: ik mag op dat moment in liefde aan Hem gedenken en in liefde naar mijn broeders en zusters kijken. In verbondenheid met mijn geliefde Meester en in verbondenheid aan elkaar. De leraar en de leerling, de baas en de knecht, de witte en de zwarte zitten daar verenigd aan 1 tafel. Als kinderen van het zelfde huis, door 1 Geest verbonden. Die ene Geest zit ook in dat ene lichaam waarvan ik een levend lidmaatje mag zijn. Verbonden aan het Hoofd en aan elkaar. Waar liefde woont, gebiedt de Heer' Zijn zegen. En waar die liefde weg is, valt weinig zegen.

Er zit ook iets in van de toekomst: hoop. Ik verkondig de dood des Heeren, totdat Hij komt! Wat rijk als je met je man of vrouw aan tafel mag zitten, of met je volwassen kind. Je kijkt dan niet naar elkaar als man of vrouw, maar je kijkt samen naar de Heere Jezus. Met opgeheven hoofden verwacht je dan de Heere Jezus uit de hemel terug. Nu de voorsmaak, straks de volheid. Tenslotte een voorbeeld voor de kinderen.
In de Middeleeuwen was er een Engels stadje Chester, dat werd bezet door vijanden. De wettige koning moest vluchten uit zijn stad. Gelukkig waren er een aantal onderdanen die de wettige koning trouw bleven. Via geheime boden hielden ze contact en boden ze verzet aan de vijand. Die wettige koning wachtte zijn kans af om de stad weer te veroveren. De mannen die hem trouw waren gebleven kwamen in het geheim bij elkaar in een lokaal. Er was een schaal met een gegraveerde zilveren beker erop. Daar was weinig aan te zien, maar als die beker op die schaal werd gezet als ze bijeen kwamen, weerspiegelde het gezicht van de koning op die schaal. Dat versterkte hen in hun verzet. Ze hoopten dat de volgende keer dat we samen komen de Koning er zelf bij zal zijn.
Zo is het ook met de Heere Jezus. Hij komt terug en als we dan brood en beker zien, dan zien we daarin het gezicht van mijn geliefde Koning. En dan verlang je naar de volgende keer. Nu moet je het doen met de tekenen. Maar wilt u er de volgende keer bij zijn?
Er zijn mensen die niet aan het avondmaal gaan. Al jaren niet. U houdt uw ja-maars. Misschien is de nood nog te houden. Misschien praat en redeneer je er te veel over. Ik heb voor u 1 woord: zie Ik sta aan de deur en ik klop. Als je Mijn stem hoort en de deur open doet, zal Ik avondmaal houden, Hij met mij. De zusters mogen in de kerk de dood des Heeren verkondigen in het gaan naar de tafel. Een stille verkondiging dat ze bij Hem willen horen. Daar gaat een sprake van uit. We hebben een rijke Zaligmaker, die in Zijn dood mij leven schenkt.
Nu het avondmaal, straks wordt het geloof verwisseld in aanschouwen. De foto, de tekenen, de plaatjes zijn weg en Hij zelf zal er zijn. Het avondmaal is een brandpunt en een hoogtepunt waarin Jezus in het middelpunt staat en dan is het goed.

Edit