Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2008-12-25 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)		1e Kerstdag

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Joh 1:18	Joh 1:1-18	2008-12-25.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.8Mb) 2008-12-25C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 26.9Mb) 2008-12-25T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.2Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
2008-12-25.10
Ps 97:1,7;89:4;Gz 5:1,2;ps 149:3;2:4
Joh 1:1-18
Joh 1:18

Vanmorgen gaan we een spa dieper dan op de kerstzangdienst gisterenavond, niet Lucas – zoals het historisch gebeurd is. Maar Johannes – de Zoon die gegeven is. Johannes zweeft zo hoog als een adelaar, diep laat hij ons blikken in het geheim van de menswording van de Zoon van God. De geestelijke achtergrond, van boven af, van God uit gezien. Ik hoop dat dat bij ons een indruk gaat achter laten. God werd mens.

Gods Uitlegger
1 Niemand; 2 Een; 3 Ons

In den beginne was het Woord - die diepe woorden. Is dat hetzelfde als Gen 1? Nee dat is er nog vóór. Voor de schepping. Daar was God en Zijn Woord en het was dicht bij God, in die intieme gemeenschap met de Vader. En dat woord is vlees geworden. God is mens geworden. Niemand heeft ooit God gezien. De climax. Wat betekent dat nu eigenlijk? Wat wil het zeggen?

1 Niemand heeft ooit God gezien
Waarom zegt Johannes dat? Youri Gagarin - de eerste mens in de ruimte, zei toen hij terug was op aarde: Ik heb God niet gezien in de ruimte…. Of die heidense koning die zei tegen een rabbi, ik zou jou God wel willen zien, dan zal ik geloven. Da’s goed zei de Rabbi morgenmiddag op het veld. De andere dag waren ze er: de rabbi zei je moet eerst goed kijken in de zon. Dat ging maar een seconde: wil je me blind hebben? U wilt God zien, en voor een klein sprankeltje van Zijn majesteit slaat u uw ogen af, een klein schepseltje van God, hoe wilt u dan God zelf zien?
Zou u dat eigenlijk wel willen? Die God van mijn opvoeding, van de Maranathakerk? Is hij de Grote Afwezige? Is de hemel leeg? Ik heb Hem nog nooit gezien. Ik neem het wel aan, dat is me geleerd, maar is het zo? Ik denk aan het meisje op catechisatie: “God is voor mij zo vaag en ver weg, dominee, Ik zou zo graag eens met Hem willen praten.”
Waar is God?

Bij Gods kinderen speelt het ook, ik denk aan Job (H23), ga ik voorwaarts zo zie ik Hem niet. Naar links of rechts, ik zie Hem niet. Waar is Zijn vermogen? Niemand heeft ooit God gezien, zo mysterieus. Als het in de wereld of in de kerk of je eigen leven een chaos is. Heere ik wou dat U meer van U liet zien. En nu is het Kerst. Wat betekent “niemand heeft God gezien” nu in het verband van de tekst. Context: de wet is door Mozes, de genade door Jezus. De voortreffelijkheid van de Heere Jezus boven Mozes komt hier in naar voren. Johannes schreef in de tijd waarin de joden zich beroepen op Mozes (en dat doen ze nog). Dat was de mens Gods die zo dicht bij God leefde. En toch Hij nooit God gezien. Hij heeft er wel om gevraagd. U kent het in Exodus – Heere toon mij uw heerlijkheid. De Heere zegt: Niemand kan mijn aangezicht zien, en leven. Maar Hij komt hem tegemoet, Ik ga voorbij en daarna mag je de achterste delen van Mij zien. De achterkant van God. Niet zijn aangezicht. Daar is God veel te groot voor en wij veel te klein en zondig. God en mens is vuur en stro bij elkaar, zei Calvijn. Niemand heeft ooit God gezien. Abraham, Jozua, David, Jesasja, Daniel, al die heilige mensen, maar slechts ‘mensen’.
Salomo – De Heere heeft gezegd dat Hij in donkerheid wil wonen, opmerkelijke tekst. Wolken en donkerheid omringen Zijn troon. God woonde in het achterste van de tempel. Een gesloten heiligdom, een verborgen God. 1x per jaar mocht de Hogepriester er bij en dan snel weer weg wezen. God dimde de glans van Zijn heerlijkheid. Om Zich in het heilige der heilige als het ware schuil te houden. En toch konden de priesters er niet blijven staan.
Jesaja zag de Heere zitten, slechts de zomen van Zijn kleed, die de tempel vervullen, zag hij goed. Hij schreeuwt het uit wee mijner want ik verga. Niemand in het Oude Testament wist wie God werkelijk was. Schemerachtig. Als we hier een punt zetten was het verdiend geweest. Hij zou voor ons zondaars altijd onbekend en onkenbaar blijven.

Maar het is Kerst geworden! Een nieuw zicht: Mozes en de wet, met de achterste delen van God, maar door de Heere Jezus mag ik God in Zijn gelaat zien. Als ik naar het Kindje kijk, Zijn vriendelijk aangezicht, zie ik stralen in dat kleine gezichtje, in die Zoon die gegeven is. Zijn aangezicht is geopenbaard, eerst waren het knechten, nu de Zoon. Vroeger achterste delen, nu Zijn aangezicht; God is verklaard, bekendgemaakt in de Zoon van Zijn liefde. Dat is de kern van Kerst volgens het evangelie van Johannes. De zoon kent de Vader als geen ander.

2
De eniggeboren Zoon die in de schoot van de Vader is. Dit is zo teer. Liggend in doeken gewonden. In Gethsemané kruipend over de grond. De Man van smarten aan het kruis. Niet alleen een kind van Maria, maar de Eniggeboren Zoon van de Vader, die ligt, kruipt, hangt daar.
De schoot van de Vader: in den beginne, nog voor de schepping. Voordat God zich openbaarde als de schepper van hemel en aarde. Drie personen in de Godheid, woonden tezamen in het Vaderhuis. Zij beminden elkaar van eeuwigheid. De Goddelijke personen beminden elkaar. De Drieëenheid zegt de dogmatiek. Ze bestaan van eeuwigheid. Dat klinkt wel een beetje koud. Bijbelser zou zijn: de driegemeenschap. Een betrekking van liefde tussen die Drie. Dat wordt uitgedrukt door ‘de schoot van de Vader’, dat klinkt niet door in de term Drieëenheid. Aan de boezem van de Vader. Warmte, liefde, nabijheid.
Vóór de schepping, voor de menswording. In Spreuken 8 zie ik er iets van. Ik was een troetelkind bij U, voor de bergen geboren waren. Mij verheugend voor Uw aangezicht, Vader – Zoon in de nabijheid van elkaar. Aan een oosterse maaltijd ligt men, in rust. Degene die nabij lag, daar was je als het ware in de schoot – denk aan de term boezemvriend. Daar praat je mee. Lazarus lag in de schoot van Abraham. Zo lag Johannes in de schoot van Jezus, dan gaat het helemaal duizelen.
Zo dicht mogen gelovigen nu zijn in de schoot van de Heere Jezus. Aan Zijn voeten is het al zo heerlijk. Er zijn verschillende ‘posities’ in het geloofsleven. Maar het is nog groter als je mag liggen aan zijn hart. Je hoort het kloppen, de geheimen van de Zoon die Hij wil delen met U. Komt laten we aanbidden, die Koning!
Samuel Rutherford zegt, er liggen reeds velen hoofden op de borst van Christus maar er is nog plaats genoeg voor uw hoofd.

Eniggeboren betekent ook: je bent de enige representant van de familie. Enig is ook het meest geliefd, vanzelf. Die Ene is mijn alles. Dan gaat John 3:16 nog meer schitteren. God zond niet een van zijn engelen, maar Hij stuurde zijn One and Only, waar Hij al Zijn welbehagen in had… De warmte van de schoot van de Vader.

Het tere van die uitdrukking: ik moest denken aan het verhaal van Nathan aan David, over die arme man met één lammetje. Dat was zijn alles. Hij sliep op zijn bed. Hij at van zijn bord, sliep in zijn schoot. Totdat een rijke man dat liet slachten.
Zo was Christus alles voor de Vader.

3
Verklaard. De zoon is uit de Vader schoot gekomen en geworden in de moederschoot. Om tenslotte op stille zaterdag onder te gaan in de aardeschoot. Vanuit de tegenwoordigheid van de Vader naar een vijandige wereld. Een lichaam, huid en bloed.
Zoals Jozef met zijn veelkleurige mantel, alles voor zijn vader Jakob, In Hebron (gemeenschap). Nu zend ik jou naar die andere kinderen, die zo ver van huis zijn. Zo gaat de Heere Jezus uit de gemeenschap van Zijn Vader op zoek naar al die mens die zo ver van huis zijn. Dat kind in de doeken zal God uit de doeken gaan doen… Als je naar het kind kijkt weet je wie God is. Hij is het beeld van de onzienlijke God. De afstraling van Gods Heerlijkheid zegt de Hebreënbrief.
Weet je Maria, wanneer je je baby kust, dat je het gezicht van God kust? Als Vader verklaard, in het grieks: exegese, goed uitleggen, kijken wat er staat.

Hebben Jood en Moslim en Christen dezelfde God? Een beetje? Nee. Wij zijn op de Heere Jezus aangewezen, Hij kent de Vader als geen ander. “Doet er niet toe”, Nee gemeente. Jezus en Mohammed en Mozes en Confucius en Buddha – Mozes was een mens en Hij verwijst naar Jahwe. Buddha wijst van zich af naar de verlichting, Mohammed zegt van zichzelf dat hij een zondig mens is, hij wijst naar Allah. Jezus is meer dan een mens, Hij kan zeggen, wat geen ander ooit kon of durfde zeggen: wie Mij gezien heft, die heeft de Vader gezien. Ik en de Vader zijn Een. Ik ben de weg, die anderen hebben alleen op een weg gewezen, ik BEN de weg. Omdat hij de Zoon was, niet alleen mens. Die de unieke Zoon van de Vader is en was.
Daarom is het zo godslasterlijk dat er nu in Nazareth grote spandoeken zijn opgehangen: Allah heeft geen zoon. Maar Johannes zegt Gods openbaart zich in Hem.

Bij Hem moet je zijn. Hoort Hem, deze is Mijn geliefde Zoon, in Wie Ik al Mijn welbehagen heb, hoort Hem, zegt God, luister naar Hem en Hij zal je Mij verklaren. De onzienlijke God krijgt een gezicht, Gods vriendelijk aangezicht, ik zie God stralen in het Kind. In de kribbe van Bethlehem zie ik hoe God Zich vernedert aan het kruis, zie ik hoe God rechtvaardig is; in de Heere Jezus zie ik hoe Gods vaderhart is geopenbaard. Hij heeft ons God verklaard.

De Heere Jezus heeft ons verteld wie God als Vader is. Stukje bij beetje, wat de karaktertrekken van God zijn. Hij is een God die als Vader alles weet. Die alles ziet. Of in de gelijkenis van de Verloren zoon, - hoe Hij omgaat met berouwvolle zondaars. Zo is God. Hij heeft ons laten zien in Zijn leven hoe Hij een rechtvaardige Vader is. Hij spaarde Zijn eigen Zoon niet. Een Heilige Vader, die geen gemeenschap kan hebben met de zonde, Hij moest zijn aangezicht afkeren.
Ik weet dat allemaal omdat de Heere Jezus mij dat laat zien in het evangelie. In Zijn daden, bewogen met ontferming, stilstaand bij de ellende van die halfdode man, als de barmhartige Samaritaan. Zo is God. Verzacht vaderlijk mijn leiden. Een rijke tekst Gods als Abba Vader, ik mag Hem zo noemen, door de Geest. Een vaderhuis. Niet via Confucius, Buddha of Mohammed. Niemand komt tot de Vader dan alleen door Mij, de Zoon.

Dat is evangelie. Wij zijn zo ik gericht, zelfs als het gaat om het evangelie. Kerst is: onze redding, van ons zondaars. Dat is waar, maar niet het hele verhaal. Niet alleen een goede boodschap voor zondaars. Het is een vooral een goede boodschap over wie God is. Goed nieuws voor God over zondaars, dat denken wij vaak , als iemand zich bekeerd – dat is toch geweldig. Maar: de goede boodschap OVER God voor zondaars. Ziet u dat verschil? Het doet mij iets zien van de glorie, de glans, de heerlijkheid van het wezen van God. Wie is God en wie is Zijn Zoon en dat Hij Vader is.

De vraagtekens van het OT heeft de Heere Jezus veranderd in uitroeptekens. Ik ben die ik ben – wat is dat? De Zoon heeft het uitgelegd, Ik ben de weg, de ware wijnstok, het brood des levens, de goede herder. Openbaar gemaakt.

Ik zou God wel eens willen zien, praten met Hem. Met Kerst mag je Hem zien, en kunnen er nog veel vragen over zijn. Over de wereld. De kerk, mijn persoon. Er blijven raadsels over, mysteries blijven over. Ja. Zijn gedachten zijn zo veel hoger dan de onze, óók in het Nieuwe Testament. Zijn wegen ondoorgrondelijk. Zijn daden vaak onbegrijpelijk. Ja, maar Zijn HART is niet langer meer een raadsel, want de Zoon is gekomen en heeft het verklaard, niet onkenbaar meer. Calvijn: los van de Zoon is God een labyrint, een doolhof waar je niet uit komt, maar in de Heere Jezus mag ik Hem kennen als een verzoenend God en Vader.
Zal ik straks God mogen zien? Echt, zoals Hij is? De Heere Jezus zegt: zalig zijn de reinen van hart, want zij zullen God eenmaal zien; blij vooruitzicht dat mij streelt.

Van Augustinus heb ik dit geleerd: De hemel is: God aanschouwen en eeuwig van God genieten. Als hier mijn ogen dicht gaan, ik zal ontwaakt Uw lof ontvouwen. U in gerechtigheid aanschouwen, verzadigd met Uw goddelijk beeld.

Edit