Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2009-02-22 17:00:00
ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)
Ook gelezen: DLR 3-4:11

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Zondag 33 :88 Han 16:14-15 Han 16:22-34 2009-02-22.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 6.9Mb)
2009-02-22T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.7Mb)
Catechismus

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Een heel belangrijk onderwerp in de Heilige Schrift: vele malen komt dat voor; 140x in een concordantie. Het woord bekering komt weinig voor, maar het werkwoord heel veel. Bekeert u, bekeert u van uw boze wegen, want waarom zoudt gij sterven, o huis Israels ? (Ezechiël 33:11), of Johannes de Doper: brengt vruchten voort der bekering waardig. Het eerste wat Jezus zei in het openbaar: bekeert u en gelooft het evangelie. Ook het laatste wat Hij zei: bekering tot vergeving der zonde, moest er gepreekt worden.
Ook in Handelingen, tot aan de Openbaring, waarin zelfs een hele gemeente wordt opgewekt: indien gij u niet bekeert….
Ik wil er twee keer over preken. N.a.v een tweetal bekering, radicaal en een “dagelijkse” bekering. De term is niet Bijbels. Beter is: een dagelijkse vernieuwing, heiliging. Om die nieuwe koers te blijven gaan.

Vanavond over de eerste bekering. Vraag 88 van Zondag 33.

De waarachtige bekering
1 wat (is bekering) 2 wie (God of mensen) 3 wanneer (leeftijd)

Bijbelse lijnen, een thema preek. Het is zo noodzakelijk voor ieder van ons. Of je nu op dit moment aan het winkelen ben, of je bent binnen. Een PKN-er of Gergemmer. Jij, u en ik, waar je ook zit. U en uw kinderen. Wij hebben allemaal bekering nodig; tussen de wieg en ons graf moet dat wel plaats vinden in ons leven. Anders kun je niet naar de hemel; je kan er heen zonder titels, zonder geld of vrienden, maar niet zonder bekering. Zo gij u niet bekeerd, zo zult gij evenzo vergaan, dat zegt de Heere Jezus zelf. Dreigend? Indringend. Professor B. vd Beek schreef het boek “God doet recht”: Wij zingen graag ‘ik zie een poort wijd open staan’. Maar dat is in het Nieuwe Testament vooral de poort van de hel. De Bijbel is een zeer ernstig boek. Als het gaat over de eeuwigheid, de dood, de twee bestemmingen. Bekering is zo nodig. Niet alleen voor de buitenstaanders. En wat een blijdschap is er in de hemel, als er één is die zich bekeert. Vreugde in de hemel. Weer één die weg geraapt is voor de poort van de hel. Voor het rijk van koning Jezus. De Vader krijgt een nieuw kind. De Zoon een nieuwe onderdaan. De Heilige Geest een nieuw huis. De verlosten een nieuwe medebroeder.

Het ABC van het christelijk geloof: waarachtige bekering, dat is wat anders dan toerusting. Je hoort tegenwoordig veel: ‘De gemeente moet toegerust en opgebouwd worden en gevormd’, etc. Maar dat is wat anders dan bekering. Daar begint het mee. Als het fundament niet goed is, gaat alles mis. Wat is het dan?

1
In militaire termen: Halt, rechtsomkeert, mars. Drie woorden. De Heere geeft dat commando. Je wordt stil gezet, zeiden we vroeger. Het tweede commando: 180 graden de andere kant op. Ik richt mijn blik af van waar ik zo mee bezig was. En vervolgens ga ik die kant ook op.
In Bijbelse termen: De gelijkenis van de Verloren Zoon. Wanneer was die verloren zoon nu bekeerd? Toen hij zei: Ik zal opstaan en tot mijn vader gaan? Je kunt je zoveel voornemen. Toen hij door zijn vader werd gekust? Nee, wanneer was het eigenlijk? Toen hij bij de varkens zat, nam hij zich een hoop voor. Maar: Toen stond hij op en ging – dat was het moment. Hij brak met het oude en ging weer richting de Vader. Welke richting ga ik eigenlijk uit? En vervolgens kwam er een ommekeer. Elk kind dat geboren wordt, is in zonde ontvangen en geboren. Het hartje is niet naar God toe gekeerd. Ik zie het niet; er ligt een engeltje in de wieg. Maar het aangezicht is niet naar Hem gericht. Je loopt op de muil van de briesende leeuw af. Er komt een ommekeer.
En dan de terugkeer. Hij moet ingezien hebben dat zijn vader barmhartig was.
Van de duisternis tot het licht, van de brede naar de smalle weg.

In de grondtalen zie je twee woorden voor bekering, dat zie je in het Nederlands niet. Jesaja 55:7 de goddeloze verlate zijn weg (voeten) en de ongerechtige man zijn gedachten (denken) en bekere zich tot de Heere zijn God. Dat zijn de twee woorden: je gedachtenpatroon wordt omgevormd en je levensstijl, je handel en wandel. Gezindheid en gedrag. Binnen- en buitenkant.
Eerst je gedachten: omdenken van je hart. De verloren Zoon ging anders denken over zijn vader dan toen hij wegging. Die pa kan van mij doodvallen als ik de erfenis maar krijg. Maar nu: zelfs zijn huurlingen hadden overvloed. Wat ben ik eigenlijk voor iemand – wat voor verdriet heb ik mijn vader aangedaan. Je gaat anders denken over de wereld. Voor het eerst viel het me op – je kent het uit je hoofd - dan valt het erop; Vader geef mij, zei hij toen hij weg ging, en toen hij terug kwam: Heere, maak mij. Ik bid zo vaak: geef mij, geef mij, zo’n rechthebbend mens als ik ben…. Als Hij het niet doet, mopper ik. Maar toen hij terug kwam: u hoeft mij helemaal niets meer te geven, maar maak mij….
DLR: als je tot bekering komt wordt je hart zacht. Geen harde gedachten meer over God. Hij kan het niet meer fout doen bij je. Bij Lydia werd haar hart geopend. En je verstand wordt verlicht; je ziet de lelijkheid van de zonde en de schoonheid van de Heere Jezus ga je ontdekken. Je krijgt een andere wil, gebogen. Niet gebroken. Wat een last was, wordt een lust, als het gaat over de dingen van Heere. Je gaat de Heere Jezus lief krijgen. Van je zondige levenspad krijg je verdriet, omdat het God zeer doet.
Het andere woord gaat meer om het uiterlijke. Je kunt die kant op kijken, maar met je voeten toch door gaan. Praten over Bijbelse thema’s maar toch doorlopen op die weg. Dingen die je leven opeisen – daar neem je afscheid van. De levende waarachtige God te dienen. In Zijn wereld in te komen en in zijn dienst te staan. God is het middelpunt in je nieuwe leven. Wat vroeger onderaan je lijstje stond, gaat bovenaan staan. Wat er bij u niet inging, wordt nu belangrijk.

Bijbels, nodig en zichtbaar. Van eigengerechtigheid tot nederigheid. Van ongeïnteresseerd tot betrokken, liefde en rust. Ik zie dat je luistert. Je ziet het op de preekstoel. Ik ben niet onfeilbaar, maar je ziet wel eens over langere tijd: mensen gaan aandachtig luisteren. Dat is vaak het begin van de waarachtige bekering. Lydia gaf acht op het gesproken woord. Manasse werd van een bestrijder een leider. De stokbewaarder verandert van gevangenbewaarder in een verpleger. De liefde komt in je hart.

U kent misschien wel iemand die werkelijk tot bekering is gekomen, een echte verandering. Niet alleen vroeger. Waar de oren andere dingen gaan horen, in je MP3-tje..

Kinderen, ik had het over die soldaten. Een horloge als voorbeeld, je hebt de wijzers en het uurwerk erin. Als het uurwerk kapot gaat, kan ik sleutelen aan de wijzers maar dat heeft geen zin. Je valt een keer door de mand. Als de binnenkant gemaakt wordt, gaan de wijzers vanzelf lopen. Misschien wat voor of achter, maar ze lopen wel. Inkeer, omkeer en terugkeer.

Ik ga wat puin ruimen: wat is het NIET?
Waarachtig – er zijn nl. ook een onwaarachtige bekeringen. De duivel maakt het na. Een farizeeërsbekering bijv, staat in de bijbel. Ben ik dat? Ben ik zo? Wee u, zegt de Heere Jezus. Huichelaars. Jullie reinigen de buitenkant, maar de binnenkant is vol vuil. Lijken, dood, het is vies in jullie hart maar de buitenkant is witgepleisterd. De buitenkant opgeknapt, maar de binnenkant blijft hetzelfde. “Praat, daad en gelaat”, zeiden ze vroeger – maar dat kun je allemaal aanpassen, zonder dat de binnenkant geraakt wordt!! Heere, herschep mijn hart, zegt David… De tollenaar sloeg niet op zijn hoofd: “wat ben ik stom geweest”, maar op zijn hart.
Of: een Herodes-bekering. Hij hoorde Johannes de Doper graag. Een listige vos. De toorn van God, eeuwig vuur, een boeteprediker. Zo, dat is nog eens een echte bekeerde dominee. Hij had een vrees en ontzag voor Johannes, - dat is al heel wat… Hij kon zijn boezemzonde echter niet laten liggen. Hij hield het met de vrouw van een ander. De verloren zoon breekt wel met zijn oude leven. Bedenk: één lek in het schip en het zinkt, als er niet radicaal gebroken met alles. Nu wil je het niet, er komt een tijd dat je er niet meer mee kunt breken….

Een adelaar: op een koude winterdag valt het water van de Niagara-waterval af. Op een ijsschots op de rivier boven de waterval zat een adelaar een prooi te eten. Hij kwam dichterbij de afgrond – ik heb toch machtige vleugels? Ik stijg wel op tijd op. Het ging steeds sneller en het ging steeds harder. En nu is het moment. Tijd om te vertrekken, en hij wilde opstijgen maar hij zat vast. Zijn klauwen zaten vastgevroren in het ijs van het vlees van zijn prooi. Hij spande zich in, in doodsnood. Hij zat vast en kwam ellendig om. Hij had zijn bekering te lang uitgesteld. Te lang gewacht…. “Ik zou best wel bekeerd willen zijn maar nu nog niet….”

Een Efraïm-bekering, een morgenwolk wordt hij genoemd, een optrekkende nevel. Hé dat wordt wat? En er komt geen regen. Je bent verliefd op een kerkelijk meisje, maar jij bent niet kerkelijk. Je gaat mee en doet net of je geïnteresseerd ben. Het voordeel – je krijgt die meid. Dan ben je getrouwd: ‘Ik laat je vrij, maar ik blijf voortaan thuis’. Het meisje vooraf: Ik geloof echt dat de Heere bezig is in zijn hart hoor. Het leek veel, maar het was gebakken lucht. Alleen uiterlijk meelopen.

Een Farao’s-bekering: De oordelen van God kwamen. ‘Ik heb gezondigd en God is rechtvaardig’. De drukkende hand is even op en hij zegt: ik laat je niet gaan, Mozes. Tegenslag in je leven – hoe gaat het dan? Je belooft de Heere van alles. Als het nou behandelbaar is en ik een paar jaar mag krijgen, dan gaat het echt anders worden in mijn leven – en dan valt het mee en je beloften blijven ziek op het bed achter. Een farao’s-bekering.

2
Wie bewerkt het, God? Of de mens? Een eerlijk antwoord uit de Schrift, dat verwacht u van mij. Het is 100% Gods werk en 100% mensenwerk. Gods genadewerk en de volle menselijke verantwoordelijkheid. God verandert mensen. Zeker. Dat doen wij niet bij elkaar. Een dronken man zei tegen Spurgeon: uw preek heeft me bekeerd. Dat kan ik zien, want als het Gods werk was….
Het is 100% Gods WIL – hij wil niet dat er maar ééntje verloren gaat! Maar dat ze allen tot bekering komen, Gods uitdrukkelijke wens, zijn hartelijk verlangen. Het is Zijn vreugde als u tot bekering komt, dat u kapt met alles wat Hem van God vandaan houdt. Bekeert u bekeert u! Gods gebod. Alle mensen moeten zich bekeren, zegt Paulus op de Aeropagus. Dreigend: en soms verwijtend. Mat 11:20 “Toen begon Hij de steden, in dewelke Zijn krachten meest geschied waren, te verwijten, omdat zij zich niet bekeerd hadden.” Soms heel smekend: Eze 18:32 Ik heb geen lust in uw dood. Keer u om en zie Mij toch eens aan. Zijn barmhartigheid en genade zit daar achter. Hij wil je niet verliezen. Dat je je voor eeuwig vergist. Het is geen wet maar evangelie; niet zuur - weer puin ruimen, kronkels. Sommige jongeren vooral: als je echt tot bekering komt, dan mag er zo’n hoop niet meer. Dan wordt je zus en zo en dan mag er een hoop niet meer, of het leven verzuurt. En zwaar wordt. Zorgen en veel rampen. “Gods volk moet er diep door.” Ik vind er niets van in mijn Bijbel. Ik lees wel dat zij gelukkig worden die tot geloof komen. Blijdschap. De stokbewaarder verheugde zich dat hij met zijn hele huis gelovig was geworden. Je wordt er niet somber van. En zeker niet depressief, vraag het maar eens aan de verloren zoon. …
Puin ruimen - je moet “bekeerd worden”, dat staat nergens. (Wel: wederom geboren worden.) Dan kun je met je handen over elkaar gaan zitten. ‘Ik wacht op een bijzondere geestelijke ervaring’, daar lees ik niets over. Bekeert U! Dat lees ik wel vaak. Ik lees nergens in het Nieuwe Testament dat je bekering van God moet afbidden. ‘Bid maar veel om een nieuw hart’, dat is on-Schriftuurlijk, dat staat nergens in de Bijbel.
“Bekeer mij, dan zal ik bekeerd zijn”, staat er toch? Dat is in het Oude Testament, en het wordt gebeden door Jeremia, een man die de Heere al lang kende! In de Klaagliederen: Heere herstel mij (vertaalt de NBV, terecht) nl. uit de Babylonische ballingschap. Brengt ons weer terug Heere. Naar Kanaän, door onze zonden zijn we er uit gegooid. Een hele ander betekenis. Wat kan het scheef gaan…

Deze dan: “Bid en u zal gegeven worden”. Dat zegt de Heere Jezus tegen de discipelen - die kenden Hem ook. Nergens staat er dat u moet bidden om de zaligheid. ‘Geloof in de Heere Jezus en u zult zalig worden’ - op hetzelfde moment. Hier gaan belangrijke wissels om….

Nog meer puin ruimen: dominee, ik ben nog onbekeerd. Dat is een on-Schriftuurlijk woord: ik kom wel tegen: afgekeerd. Onbekeerd – dan ben je een slachtoffer. “God moet het doen”. God moet niks. U bent geen slachtoffer. U bent schuldenaar! En die gaan door die wijde poort. U bent naar Hem toe of van Hem afgekeerd, er is geen grijs tussengebied… aangrijpend eigenlijk, gemeente!

Je kunt erover filosoferen. Mensen kunnen mij precies vertellen hoe “God Zijn volk bekeert” – hoe kom je aan die uitdrukking? - Hij bekeert zondaren! In Ninevé kwamen ze van hun troontje af en gingen roepen tot de Heere. Zij redeneerden niet, maar bekeerden zich.

Er zijn gemeenschappen waarin je makkelijk tot geloof komt. Je steekt je hand even op – je stemt er verstandelijk mee, in dat je zondaar bent, en het was voor jou dat Hij stierf en je komt naar voren, of je vult een kaart in; jij bent tot geloof gekomen. Laat het maar eens overzomeren en overwinteren. Kom over 5 jaar eens terug. Het kan zo oppervlakkig zijn, niet radicaal. Tot aan de wortel.

3
Wanneer
Er was een rabbijn, een leerling vroeg wanneer hij zich moest bekeren (immers ook een Oudtestamentisch begrip); één dag voor je dood. En aangezien je dat niet weet, moet je het nu doen. Ds. Pauwe had opmerkelijke standpunten over kerk. Een vrouw zei tegen hem: ik ben onbekeerd. Hij riep op niet te redeneren, dat past niet in Gods koninkrijk, onmiddellijk moet u zich bekeren, wie geeft u het recht nog langer onbekeerd te zijn..? Het oordeel is zeker.
Je jongste jaren zijn de beste. Rond de 17, kwam ik tegen bij oud-vaders; studie en partnerkeus en de geloofskeus valt in de tienerjaren. Haak je af of ga je mee…. Bij sommigen doet God dat heel geleidelijk. Zoals bij Lydia; je hoorde de deur van haar hart niet. Je zag het aan haar luisteren. Heel langzaam, zachtjes aan kwam ze tot geloof in de Heere Jezus. Maar de stokbewaarder - zwaard op zijn borst, aardbeving – wat moet ik doen? Die kwam er ook. In zijn nekvel gegrepen door God. En de andere heel zachtjes. Dat geleidelijke, dat is het eigenlijke werk van God. Zo bij de meeste Bijbelheiligen. Ik weet niet van de bekering van Izak of Jakob. Zonder kabaal of herrie.
Als je volwassen bent kan het ook. Maar onmiddellijk! Zacheüs kwam uit de boom, je zag het aan de vruchten.
En als je oud bent en nog steeds afgekeerd? Ook dan. Nu. Ik zal opstaan en naar mijn Vader gaan. Ik heb gezondigd tegen de Hemel en tegen u. 75 was Abraham, toen God aan hem verscheen.
Het beste is als je jong bent. Moody hield een evangelisatiecampagne: er zijn er 2,5 tot bekering gekomen. Een kind zeker, zei zijn vrouw. Nee 2 kinderen, die een heel leven voor zich hebben, en een volwassene die nog maar de helft van zijn leven kon geven…

Bekering is in een handomdraai gebeurd. Van opgeheven vuist naar bedelaars hand – maak mij van ‘ik de baas’ naar bedelaar

Zachtkens en teder roept Jezus de Zijnen
Dringend weerklinkt Zijne stem
Zondaars, o kom toch en wordt nu de Mijne
Ga nu gelovig tot Hem!

Snel vliegt de tijd, ook der zaligheid, henen
Alles op aarde vergaat
Blijft niet den satan uw oor langer lenen,
Straks is voor ’t eeuwig te laat.

Keert weer, keert weer,
Zondaars, keer weer tot uw Heer!
Zachtkens en teder roept Jezus de Zijnen.
Zondaars, o hoort Hem, keert weer!

Edit