Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2009-03-08 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	Mijn lichaam gebroken en Mijn bloed vergoten	Bediening Heilig Avondmaal (Werkvertaling HSV Jesaja 52:13 - 53:12)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Jes 53:10	Rom 8:31-39 Jes 53:10	2009-03-08.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.5Mb) 2009-03-08T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 13.5Mb)	Het vierde Knechtslied van Jesaja

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Jesaja 53 is een van de meest besproken bijbelgedeelten. Prof Edelkoord zei: in Jes 53 bereikt de Christus-verwachting haar hoogste punt en vanaf die bergtop kijken we het Beloofde Land in.
Vers 10, vanmorgen. Hier gaat het over het lijden van de Heere Jezus. De Vader, en de Geest zijn er bij betrokken. In de oorzaak en vrucht: het behaagde de Heere, en het welbehagen van de Vader zal voortgang vinden. Jezus heeft Zijn ziel tot schuldoffer gesteld. En Hij zal zaad zien. We betrekken dat op het Heilig Avondmaal.

Mijn lichaam gebroken en Mijn bloed vergoten
1 de vader verbrijzelt; 2 Zoon offert zichzelf; 3 de Heilige Geest zorgt voor zaad.

1
Vers 10a, Doch - ondanks. Ondanks vers 9 Ondanks dat er geen bedrog in Hem was, nl. Altijd deed Hij wat de Vader wel behaaglijk was. De Vader had gezegd: Deze is Mijn geliefde Zoon in Wie Ik al Mijn welbehagen heb. Toch behaagde het de Vader om Zijn eigen Zoon te verbrijzelen. Wat een schokkende uitspraak. Hoe kan dat nu? Je eigen kind vermorzelen. Een wrede sadist…? Bijzonder ontaarde vader… of wordt dat niet bedoeld? Hij heeft geen welbehagen in het slaan van Zijn Zoon. Een huiveringwekkend raadsel, deze woorden. Ik heb geen behagen in de dood van de goddeloze, zegt de Heere. Eén keer heeft Hij wel welbehagen daarin: de dood van Zijn Knecht. Schokkend. Hoe kan dat nu?
Is er een antwoord? ‘Welbehagen’ komt twee keer voor in vers 10. Aan het eind: het welbehagen zal doorgaan. OPDAT. De Vader vindt het in zichzelf niet aangenaam, dat kost Hem evenveel pijn als de Heere Jezus. Zijn enig Kind zo te zien lijden. Maar Hij had wel welbehagen in de vrucht ervan. Hij zag die grote schare die niemand tellen kan. Gewassen in het bloed van Zijn kind. Gevuld met de geest, juichend Hem ter eer. Wat een diepe betekenis van de engelenzang in de kerstnacht: in mensen in welbehagen. En daarom een welbehagen in het slaan van zijn Zoon…

Verbrijzelen – ook zo’n woord. Door die lange diepe weg heen zou er iets wonderlijks tot stand worden gebracht. Zijn dood diende een heerlijk groot doel. Die goede God stond het kwade toe, om een beter doel te bereiken.
Verbrijzelen – ik denk aan een grote hamer op een steen, in duizend stukjes. Verbrijzelen staat ook in Job. Zoals een mot, met een vliegenmepper. Een voet of hand of been verbrijzeld bij een aanrijding. Een Bijbels beeld; het manna, dat geraapt werd. Die korrels moesten verbrijzeld worden in een kommetje. Zo was het eetbaar. Het brood, de Tafel…. Jezus vermalen als het tarwegraan. Zoals de druiven samengeplet zijn. Specerijen voor die kostelijk wierrook moesten ook worden verbrijzeld. Hoe fijner ze werden, hoe heerlijker de reuk was.
Verbrijzeld , maar een aangename zoete geur gaat er van Zijn offer uit. Liever zondaars dan Zijn eigen Zoon – kunt u dat begrijpen ? Met name op het eind de laatste 3 uur. De toorn van God tegen de zonde. Dat gewicht, daar hadden wij eeuwig onder weg moeten zinken.

Waarom was dat nu nodig? Om onze overtredingen is Hij verwond en onze ongerechtigheden is Hij verbrijzeld. Gods zondaarsliefde zit daar achter, onbegrijpelijk.

Kinderen , fijn dat jullie er weer zijn vanmorgen. Een voorbeeld: wat een pijn God de Vader ook heeft gehad. 1927, Amerika, een brugwachter moest een zwaar offer brengen. Een spoorbrug moest tijdig dicht als de trein eraan kwam. Hij zat op zijn post. De trein kwam. De brug zakte en hij kijkt uit het raam. Daar ziet hij zijn zoontje in dat zware raderwerk spelen. Als hij de hefboom verder over zou halen zou zijn kind vermorzeld worden. Of er zouden honderden mensen in de trein omkomen. Ook kinderen… Hij bracht een verschrikkelijk offer, hij trok aan de hefboom en zijn hart schreeuwde het uit. De trein passeerde de brug en passagiers zwaaiden naar hem, zonder te vermoeden want een offer die vader zojuist voor hen had gebracht, om ze te laten leven. Dat ‘behagen’ – wat een pijn koste dat, - besef je dat , als je naar de tafel gaat?
Toen Hij Zijn Zoon verpletterde, had Hij Hem nog steeds lief. En het was niet om vreemd, onschuldige mensen te redden, maar om vijanden te redden!! Die onpeilbare liefde van verloren mensen, Hij kan niet stoppen om mijn lief te hebben. Onvoorwaardelijk , eeuwig durend, overstelpend is.

Onmenselijk? Bovenmenselijk, goddelijk…

Ziek gemaakt – nl door het gif van de zonde. Met de speer stoot kwam de angel van de zonde in Hem. Tot zonde gemaakt. Dat maakte hem dood ziek. Daar zou Hij aan sterven.

2
De Zoon offert Zichzelf. Wat heeft Jesaja veel gezien. Schuldoffer – de offerdienst uit het Oude Testament. Die reine, levende dieren werden gedood en dat bloed was betalend bloed. Een schuldoffer werd gebracht als er schade was aangericht, aan God of de naaste. Je moest een ram offeren en de schade compenseren, en 20% extra. 100 euro gestolen, dus: een ram offeren , en totaal 120 euro teruggeven.
De Heere Jezus is meer dan Adam. Er zit iets extra in. Genade repareert niet alleen, maar verheft en verrijkt. Christus aan het kruis is meer dan Adam ooit heeft bezeten. De staat der genade is meer dan de staat der gerechtigheid. “Paradise lost” en “Parardise regained”. Nee, Het is geen cirkel. Maar een spiraal. Omhoog. Wel te begrijpen: als de Heere Jezus alleen maar repareerde zou het een arm verhaal zijn. 100% + de 20% extra.
Het Lam Gods zal de schuld betalen. Niet mijn offers, niet de tranen die ik pleng. Het goede antwoord op Zijn schuldoffer is mijn leven als een dankoffer voor Hem.

3
Hij zal zaad zien. Vanaf 10b, 11, 12: een omslag. Het is geen klaaglied meer – een loflied, de resultaten van het werk van Christus. De jubel klinkt al door. Zijn zoendood draagt vrucht. Een zevenvoudige vrucht, 3 in vers 10, 2 in vers 11, 2 in 12.
. Hij zal zaad zien. Een groot geestelijk nageslacht. Nakomelingen. Een grote schare van gelovigen. Verlost van schuld. Als een losprijs voor velen. Gouden halmen die van zwaarte schudden op de zwarte akker van de wereld. Het bloed van de Middelaar(!) is het zaad van de kerk…
Velen, het zal talrijk zijn als de sterren aan de hemel. Dat zaad zal Hem dienen. Ps 126, die bedrukt met tranen zaait, die zal juichen als Hij vruchten maait… dragen in de schuur. Gelovigen uit de Joden en heidenen, heidenen, Amerikanen, Russen, Hollanders, Rotterdam. Blank en geel en zwart en oud en jong. Door Hem gezaligd.
De vrucht is zo veel. Hij zal zaad zien. Dat is een belofte. Hij heeft er niet voor niets gehangen. Dat mag voor u en mijn een pleitgrond zijn. Nog steeds komen er mensen tot zaligheid. Ze komen nog steeds aan. Misschien bij u voor het eerst. Moedeloze Eliassen. Stille Maria’s. Dienende Martha’s, twijfelende Thomassen. Roepende moordenaars. Smekende bedelaars, biddende tollenaars. Hij zal zaad zien. Ik mag er op pleiten. Ik bid Heere Jezus - niet voor mij - maar voor vrucht voor U! Moge mijn kinderen, gemeenteleden, allemaal bij dat zaad van U gaan horen, dat God geheiligd zal zijn. Ik bid om vrucht voor de Heere Jezus. 20, 60, 100-voud. Veel geestelijke nakomelingen.

. Hij zal de dagen verlengen: hier gloort de opstanding, de waarheid breekt door, over de dood en het graf. Hij leeft tot in alle eeuwigheid. Sterven maar ook leven, dwars door de dood heen. Afgesneden van het land der levenden, maar eeuwig leven, niet 15 jaar als Hizkia.

. het welbehagen zal voortgaan
Hij leeft in eeuwigheid, vrucht voor Hem, en voor de vader ook. Gelukkend. Het werk van de verlossing van zondaars, het strandt niet, maar het zal slagen tegen alle tegenstand en afbraak in.
De handen van Adam lieten het vallen, maar door Christus’ handen zal het slagen. Als een heilstroom. Die komt vanmorgen dwars door deze strohalm heen. Als u het tegenhoudt gaat het om u heen, naar een ander toe. Maar het gaat door, niet te stuiten. Als de Joden het verwerpen gaat het naar de heidenen, als de verstandigen het verwerpen gaat het naar de armen. Als u het verwerpt, gaat het naar een neefje, er is altijd wel iemand….

Het behaagt de Heere om de prediking van het woord te gebruiken. Het zal voort gaat. Binnenkort komen leiders bij elkaar, met een hart voor de start. Pleit in het welbehagen des Heren. Heere dat er niet meer kerken sluiten, maar dat het zal slagen op Uw manier. Het zaad moet worden bijeenvergaderd.

Hoe moet het nu met mij van morgen – door Zijn hand. Die hand gaat nodigend, uitgestoken. Die rechterhand die de redding heeft, gaat naar u uit. Hij biedt u Zijn vriendschap, over het brood en de beker heen. Vat u hem? Of u wilt u hem niet drukken? Kom tot Zijn tafel, tot Zijn heiligdom.
Zo nee, dan krijg je met Zijn linkerhand te maken, bij Zijn rechterstroon. Ga weg van Mij…… wat een verschil!! Het welbehagen des Heeren zal door Zijn hand voortgaan / ik zie mijn naam in Zijn handpalm gegraveerd.

Gods welbehagen is: een vol huis, een volle tafel en straks een volle hemel…

Edit