Edit|
EditReeks Samenvatting:
Zomaar verscholen tussen een aanbeveling voor een collecte schrijft Paulus een van zijn kerstboodschappen. Altijd gaat het hem over Christus, daar komt hij altijd uit. De gemeente van Jeruzalem was arm, werd vervolgd, geen levensonderhoud meer. Ook de gemeente van Corinthe wordt bewogen tot offervaardigheid. In Macedonië was boven vermogen gegeven. Paulus vond het zelfs te veel, maar ze drongen er bij zeer bij hem op aan om het aan te nemen. God heeft een vrijmoedige gever lief.
Bovendien was Corinthe rijk - een tweede argument voor Corinthe om geven. Ook rijk in kennis en liefde - laat ook uw gave een getuigenis zijn van Gods rijke genade in u verheerlijkt.
Het derde argument is: gij weet de genade van onze Heere Jezus omdat hij voor u arm geworden is. Wat doet u voor Hem?
Al hadden wij een tong als een engel, dan konden we alleen nog maar stotteren over de rijkdom van Christus, blinden doet Hij zien, lammen wandelen, rijk in eer, in zaligheid, vreugde. ook voor Hem bogen de serafijnen neer. Heilig, heilig, heilig. Ook rijk in de liefde van God, niemand heeft zo rijk gedeeld in de liefde van de Vader. Wat voelt een mens zich onbeschrijfelijk rijk en gelukkig, die de vergeving kent. Maar de Zoon deelt daar steeds en volledig in. Geen ongeloof, klein geloof. Wat was het benauwd voor Hem toen Hij riep, Mijn God Mijn God waarom hebt Gij Mij verlaten, maar als de Zoon deelt Hij in de eeuwige liefde van de Vader. Zijn gehoorzaamheid is volmaakt, de wet in het midden van Zijn ingewand.
Het moet een oorzaak hebben dat deze rijke Christus Zich zo diep heeft vernederd in Bethlehem, op Golgotha; op deze wereld woonden zondaren, gevallenen. Je kunt failliet gaan omdat andere de rekening niet betalen. Maar hoe komt het dat een mens van nature jammerlijk, arm en naakt is? Hij is toch naar Gods beeld geschapen? Een vermogend mens, rijk in vrede en zaligheid. Deze rijkdom hebben wij verkwanseld, failliet gegaan door de zonde. Ook deze armoede is met geen pen te beschrijven. Profeet van de leugen, offerend op het altaar van het eigen ik. Met de verloren zoon het huis van de Vader verlaten en alles er door gebracht. Nooit is er een groter faillissement geweest.
Wij kunnen de schuld niet betalen - beloften, goede voornemens ten spijt. Een Farizeeër heeft altijd een batig saldo. Christus niet nodig als borg voor zijn schuld, want die heeft hij niet. Daar moeten onze ogen ook voor open gaan. Wij willen wel overkleed, maar niet ontkleed worden. Genade nodig hebben, om uit mijn geestelijk faillissement hersteld te worden.
Christus die zo arm is geworden, dat het niet armer kan. Vrijwillig vernederd. Christus verbergt Zijn goddelijke majesteit maar legt Zijn goddelijke wezen niet af. Zit de armoede daarin dat Jezus ontberingen heeft gekend? De armoede van de mens is dat hij een kind van de toorn is. En in al die kolken van dood en Godverlating is Jezus afgedaald. En daardoor heeft Hij de vloek van ons op Zich geladen. Hem werd de smaad, de zonde, de schuld en de zonde toegerekend.
Geen zoete lieve Jezus en geen herdertjes in de velden, maar een Man van smarten. Een vloek geworden.
Wie verwerpt wat Hij ons aanbiedt, zal niet onschuldig zijn, zo min als diegene die het steelt.
Ook voor mij? Ook voor mij, ik heb het zelf gehoord, door de Heilige Geest. God schenkt Zijn enige Zoon, in wie Hij al Zijn welbehagen heeft.
Velen zijn als die zei kom eet en weest vrolijk - ik heb volle schuren. Niet rijk in God. Gods kinderen zijn pas echt rijk. Ze zijn geen slaaf meer van de zonde, maar komen in de rijkheid van de kinderen van God. Ze komen in de weg van de gerechtigheid. In Hem worden zondaren aangenomen tot kind en erfgenaam in de geliefde. Wat ben je dan rijk! Familie geworden van Abraham, en Paulus, en Jesaja. Wie zal de inventaris opmaken? Door het geloof rijk in God, door Jezus, rijk in de vrijheid, de gemeenschap, de verwachting, hoe het ook gaat - gebaseerd immers in de onwankelbare trouw van God. En dat allemaal door de armoede van Christus. Wat zal Hij dan wel niet doen in Zijn rijkdom? Want nu leeft Hij en is niet arm meer. Hij zal doen ingaan - door genade. Door het geloof, en dat is Gods gave.
Genade staat tegenover verdienste. Wat een genade dat Hij die rijk was arm wilde worden. Om uwentwil. Ban alle verdienste en gedachten aan verdiensten uit. Zijn dood, mijn losgeld; Zijn opstanding, mijn leven. Zijn voorbede: mijn bewaring. Zijn kracht in mijn zwakheid. Een rijke Christus voor een arme zondaar. In Adam alles verloren, in Christus alles teruggewonnen.
Bent u een tollenaar of een Farizeeër? Reken u niet rijk - ook uw armoede heeft geen `opbrengst` voor God. Bedenk: zolang u of jij hoe dan ook Christus niet kent en de toevlucht niet neemt, veracht u de genade en zondigt u tegen de liefde van God. Maar weet eens en voorgoed dat arme zondaren hartelijk welkom zijn bij God. Maar wees niet te rijk. Zalig zijn de armen van geest.
Put dan uit deze goudmijn. Leef ook niet *beneden* uw stand, maar leef van genade. En kom daar maar mee voor de dag! Misschien zit er iemand dichtbij u, die daarop zit te wachten, dat het brood onder uw handen vermenigvuldigd. Omdat die mens hongert naar het Woord en Brood des levens. Leef als profeet, priester en koning, om een maal verenigd met Hem te zijn, volkomen uit ons faillissement hersteld. Als Hij u daar verzekert: al het Mijne is het uwe.