Edit|
EditReeks Samenvatting:
Op oudejaarsavond hebben een wat weemoedige stemming. Wat geweest is komt niet meer terug. Als je dierbaren hebt achtergelaten in het graf wordt er ook iets afgesloten. We moeten ons niet laten meeslepen door sentimenten alleen, als christen. We weten nl. meer. De kortheid van het leven heeft een geestelijke lading. Een prediking van het einde van je leven. We vliegen erheen.
Zoals de klok schuift naar 12 uur, zo ook de wereldklok. Weest dan nuchter en waakt in de gebeden. De komst van Christus wordt spoedig ingewacht door de gemeente. Geloven wij ook dat het net zo snel en onverwacht de jongste dag zal zijn? "Maran atha" - `de Heere komt`. Of 'kom Heere'. Wie Hem niet liefheeft is een vervloeking, volgt daarop. Wat een spanning!
Paulus is hier sterk van onder de indruk. Hij is heel dichtbij. Maar: we wachten nou al zo lang, en het is nog steeds niet gekomen. Maar de Heere rekent niet met onze kalender. De Heere rekent anders. Voor ons geldt: waakt. In welke ure gij het niet meent… We zeggen, ja maar eerst moet dit en dat nog gebeuren, met Israël bijv. Maar ook dat kan in een ogenblijk gebeurt zijn. Gelooft u dat Hij vanavond komen kan?
Paulus heeft in 1Cor 7 daar veel over te zeggen. Hij is echt in de "oudejaarsavond"stemming. De wereldklok tikt. Voor sommige christenen, zegt hij, is het beter niet te trouwen. Hij was ook alleenstaand, maar zijn leven was helemaal in dienst van de Heere. Dat is voor sommigen beter - er is geen tijd om te trouwen. Dat klinkt vreemd voor ons. Maar zo bezet is hij met de nabije komst van de Heere. Bereid zijn. De lendenen omgord, oudtestamentisch gezegd.
Is dit niet vrouwonvriendelijk? Of is het een roomse celibaat gedachte? Misschien kun je je dan inderdaad beter wijden aan de dienst van God. Mijn mentor ds Tukker was niet getrouwd. Heel je tijd en aandacht te gebruiken voor de gemeente, want de bruidegom komt eraan.
Paulus zegt niets kwaads over het huwelijk, juist prachtige dingen. Maar: ook die getrouwd zijn, wees alsof je geen partner hebt. M.a.w. wees er niet helemaal door in beslag genomen. Laat je niet compleet in beslag nemen door de zorgen van je gezin, je zou kunnen vergeten dat de tijd kort is. Als je gezin alle aandacht vraagt is er duidelijk iets fout. De korte tijd die ons nog rest brengt alles onder de hoogspanning van de komst van de Heere.
Doe de deur maar vast open… Ons korte leven kan nooit een afgeslotenheid zijn op zichzelf.
Jezus zei: Ik maak alle dingen nieuw. Je mag er niet in opgaan. "Ik houd heel van jou, maar ik houd nog meer van de Heere Jezus". Dan is de kramp eruit. het einddoel van je huwelijk ligt verder. Niet toegesloten. De Heere komt terug en je zegt: oh, sorry, ik ben getrouwd, ik moet nog aan mijn kinderen denken. Denk aan de nodiging voor het feestmaal: ik ben geëxcuseerd, want ik heb een vrouw getrouwd. - De tijd is kort.
In de hemel wordt niet getrouwd, niet ten huwelijk gegeven. Het heeft daar niet het overwicht, dus moet het dat hier ook niet hebben. Anders is het niet goed. "Wat een uitzicht, bruidsgemeente, eeuwig Hem ten eigendom". Meen je dat als je dat gezellig zingt in je huiskamer?
De bruidegom komt, gaat uit Hem tegemoet. De dwaze maagden waren lid, ambtsdrager zelfs, want een lichtje droegen ze. Maar te weinig olie. Dwaas. Jezus verëxcuseerd ze niet. Dwaas. De tijd is kort, de bruidegom komt.
Als het er op aankomt, zouden wij dan echt los zijn, van het dierbaarste van deze wereld? Daar heb je dan toch genade voor nodig? Ja, maar wat als je die genade nu niet hebt? De Heere moet de eerste plaats in je leven hebben, nu. Zo niet, dan wordt het geen nieuwjaar. We gaan van oud naar nieuw, maar er gebeuren veel ongelukken. Vuurwerk. Maar dan het vuur van de liefde! Niet het jaar dat achter ons ligt en niet het (korte) leven dat nog voor ons ligt is bepalend voor ons. Wat wel? Die grote eeuwigheid.
Laat je je stemming bepalen door wat geweest is? Of ga je soms rekenen, ik ben 20 dus ik heb nog 50 jaar? Of 60, ik heb nog 20 jaar misschien? Of is het de grote eeuwigheid die aanstaande is. Na 12 uur in de nacht. De eeuwigheid begint altijd in de nacht - als je je ogen sluit voorgoed.
Het is goed te begrijpen, dat je treurt om wie je verloren hebt. Tranen zijn een christen niet verboden. Een christen is geen stoïcijn, die onbewogen blijft. Maar het mag ons niet beheersen. Het mag je leven niet bepalen, niet stempelen. Wenen als niet wenenden. God zal al je tranen van je ogen afwissen.
En wat het wenen betreft: kennen wij het wenen over de zonde en de onbekeerlijkheid van ons hart en over het ver afleven van de Heere? Een droefheid naar God, noemt de Bijbel dat.
Wenen, als droevig, doch altijd blij. Kent u dat geheim? Niet: af en toe eens blij…Een kind kan door zijn tranen heen lachen. Dat kan alleen een kind van God. En die blij zijn, als die niet blij zijn - merkwaardig, hè? De satan stelt het voor dat echt geestelijk leven somber is. Onzin, alleen een kind van God kan genieten van de vele goede dingen van de schepping! Maar voor en in een korte tijd. Want eeuwige vreugde zal op hun hoofden wezen. Die blij zijn, als niet blij zijn.
Als de Heere in je hart komt - blijdschap in God is zo uniek en bijzonder. Als God's vriendelijk aangezicht over je licht. Heeft u deze blijdschap geproefd dit jaar? Onder de prediking, Avondmaalsbediening, of gewoon thuis? Ik zou willen dat u meezong, want dan gebruik je het kennelijk.
Straks zal het oude zijn voorbij gegaan.
Alles wordt getemperd en beheerst door het komende nieuwe. Het belangrijkste: dat ik het eigendom ben van Christus. Dan kun je ook failliet gaan! Ja, zelfs: alleen als je voor jezelf failliet gaat! Dat kan niemand me afnemen. Zijn we bereid alles in onze handen (het toetsenbord van je PC, de hamer, etc) ogenblikkelijk te verwisselen voor de gouden harp hierboven? Ja of nee. De tijd is voor ons kort. Zijn we bereid al onze bezittingen te verwisselen voor de palmtakken van de overwinning, en onze (digitale) snelweg voor de straten van goud? Ik kan voor u niet antwoorden. Je zit daar hopelijk niet aan vast, omdat je vast zit aan je Zaligmaker.
Deze wereld gebruiken, als je dienaar, zegt Calvijn, maar ze is niet je meester. Alles onder de voeten gezet - maar houd het daar dan ook! En laat het niet naar je hoofd stijgen, of boven je hoofd groeien.De wereld gebruiken in zoverre ze onze loop naar de hemel niet hindert.
De tijd is kort, wat hebben we ermee gedaan? Gewoekerd, als gave van de Heere? Of hebben we gezegd, ik weet dat U een strenge Heere bent, en hebben we het maar begraven?
Moet je dan met lege handen staan? Welke waarde zouden zij die in de hel zijn, nu aan de tijd hechten, las ik ergens. Wat zouden ze het waarderen als ze nog 5 minuten de tijd kregen om God aan te roepen en Zijn genade aan te nemen. Die schrijver zegt: ik denk dat de herinnering aan die tijd
de brandstof is voor de vlam…
Bereid zijn is je opstelling hier en u. Zoek de Heere nu Hij te vinden is, Hij is op hoor-afstand! En weet: hij is een hoorder van het gebed. Wat zal het dan goed zijn, in de nacht van oud op nieuw om nabij God te zijn in Jezus Christus. Ik nodig u: kom voor het te laat is.