Edit|
EditReeks Samenvatting:
Een aangrijpend, gruwelijk verhaal, de kindermoord te Bethlehem. Wenende vaders en moeders. Het gaat Mattheus echter om de vijandschap tegen Christus en Zijn Heerschappij. Van Jeruzalem, Bethlehem en tenslotte heel het volk.
De komst van de wijzen uit het oosten was een aankondiging aan Jeruzalem met het appel: gaat heen en aanbid. De schriftgeleerden wisten de profetie van de geboorte van de Messias, maar geloofden het niet. Ze gebruiken de Bijbel als naslagwerk voor zichzelf. Altijd gevaarlijk.
Herodes had gezegd: vertel mij waar het kind is, opdat ik ook kom om het te aanbidden. Vroeg of later komt de waarheid naar buiten, de Herodes de Edomiet, dat is Esau, gaat de Christus vervolgen, omdat hij Hem als concurrent ziet. De oude strijd tussen licht en donker. Hoe immens groot moet het verdriet geweest zijn. Een mens is geneigd tot alle kwaad, al is hij een koning.
Mattheus brengt die tranen in verband met de profetie Jeremia. Hoe komt Jeremia aan dat woord? We gaan terug naar Genesis. Jakob was op de vlucht voor Esau. En na verloop van tijd komt hij terug. Rachel zegt: geef mij kinderen of ik ben dood. Ze accepteert de weg van de Heere niet. Ze past het middel toe van Sara, en geeft haar slavin aan Jakob, en adopteert die kinderen, Dan, en Naftali. Het ging haar om haar kinderen, ze wil niet onderdoen voor haar zuster. Het is geen dienen van de Heere maar een vleselijke wedijver om tot elke prijs de meeste te zijn. Tenslotte krijgt ze Jozef: God heeft mijn smaadheid weggenomen. En terug in Kanaän wordt Benjamin geboren. Ben-oni zei ze zelf. Zoon van mijn smart. Rachel wikt maar God beschikt. Een uiting van een klacht, geen geloofsstrijd, maar een concurrentie strijd. Smartbelijdenis, i.p.v. geloofsbelijdenis. Jakob kan die naam niet accepteren. Zoon van mijn rechterhand noemt hij hem. Hij ziet in het geloof op God.
In de tijd van Jeremia is het huis van Jakob uitgegroeid tot een groot volk. Voorspoed, en intussen de Heere verlaten. Samaria is al verwoest en weggevoerd, een deel is achtergebleven. Voor de deportatie worden ze bij Rama bijeengedreven, op de grens tussen Israel en Juda, een concentratie kamp. Hoewel het de eigenschuld is van het volk krijgen ze toch schitterende vooruitzichten mee. De Heere heeft Jakob vrijgekocht. Hij zal ze vertroosten en uitleiden.
De ouden moeten/mogen achterblijven, ze moeten afscheid nemen van hun kinderen. Ze zullen ze wellicht nooit terug zien. Zoals de vrouwen en kinderen de 60 mannen uit Putten weggevoerd zagen worden.
Rachel weigert zich te laten troosten. Dus ook het klagen en het wenen in Rama wordt daarmee nader geduid. Bitter geween is op zich niet zondig. Maar Rachel aanvaart de troost niet, van het woord dat blijft. De houding van het volk in Rama is daaraan gelijk. Ze weigeren zich te laten troosten. Terwijl de rijkste toezeggingen mee gaan. De klacht van Rachel wordt door het volk verhaald in Rama. Ze klagen niet over hun zonden en het nalopen van de afgoden en het gaan op eigen wegen.
De weeklacht in Bethlehem komt weer overeen met de klacht van Rama en de klacht van Rachel. De ouders hebben de ramp niet gelovig doorleeft. Ze verdragen het niet dat hun kinderen alleen om Christus zijn vermoord. Ze weigeren zich te laten troosten, het karakter is dat ze hun leven willen behouden en niet willen verliezen om Christus wil. Want de herders hadden het toch gehoord:` U is heden geboren` …. Bethlehem was maar klein. Maar ze kunnen de gekomen zaligmaker van zondaren niet waarderen en ze weigeren zich te laten troosten, ondanks de beloften. Misschien zijn er ook in Bethlehem geweest als Simeon en Anna, we weten het niet. In Bethlehem ging het Herodes om een messias die al gekomen was.
Matheus schrijft met name voor zijn geloofsgenoten, de Joden. De houding in Bethlehem moet hen eraan ontdekken dat hun houding dezelfde is. Ze willen een Messias die hun nationale belangen zal behartigen, en als Hij dat niet wil, moet Hij weg. Ze willen zich niet door Hem laten leiden en troosten, Ze zien geen heil in Hem, letterlijk.
Bekeer u van uw zonden en buig ootmoedig voor Christus, de klacht van Bethlehem moet u doen zoeken het heil van Bethlehem. De consequentie van de troostweigering is 'zijn bloed kome over ons en onze kinderen'.
En nu wij: het is nog altijd voor of tegen. Hoeveel mensen weigeren zich te laten troosten tot op de dag van vandaag! Van nature staan wij allemaal aan de kant van de weigeraars. We weigeren ons te verloochenen, en Christus te volgen, tenzij Zijn Geest mij overtuigt en ik leer buigen eens, en steeds weer opnieuw. Natuurlijk is er veel leed in de gebrokenheid van het bestaan, maar er is toch meer reden om verdriet te hebben over onze zonden? Vlees en bloed zullen het koninkrijkniet beërven.
Maar God heeft geen lust in onze dood. Hij heeft de wereld alzo liefgehad, dat een ieder die in Hem gelooft… We zijn bij Hem hartelijk welkom, Wij allen, zonder enige uitzondering. Hij laat het vanmorgen ons allen weten dat Hij wacht om genadig te zijn. Ook vanmorgen laat Hij zeggen: wie is er zo zondig dat hij helemaal zalig gemaakt moet worden. Wat dunkt u van de Christus? Leer je in eerlijke schuldbelijdenis de toevlucht te nemen tot de Christus Gods? Een streep door je zelfhandhaving. U alleen, Heere. Geweldig om dat te geloven; dat Hij ook voor mij is gestorven, dan weet je wel van een klacht maar die zul je overwinnen. En er zal ook verdrukking zijn. De aanvaarding van de profetie - zo niet dan zul je niet vertroost willen worden. Niet de moed hebben radicaal aan de kant van Christus te staan. Telkens weer de verzoeking van de satan om de woorden van de Heere los te laten, een compromis te sluiten; maar dan toch niet te weigeren getroost te worden - de Heere zal ooit alle tranen van de ogen afwissen.