Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2001-09-30 17:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)		Inleiding op de Catechismus

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Zondag 1	gal 1:1-12	2001-09-30.1711.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.3Mb) 2001-09-30.1713a.mp3 (Preek, 16kPro, 2.9Mb) 2001-09-30.1713b.mp3 (Preek, 16kPro, 2.2Mb)	Catechismus

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Waarom nu eigenlijk weer opnieuw begonnen met de catechismus? Omdat we Hervormd zijn. Dat moeten we steeds opnieuw worden. De leer van de Reformatie dient steeds opnieuw verwoord te worden. Het is niet
verouderd, al stamt het uit 1563, uit het Duitse Heildeberg. Ook toen al stond de theologie hoog. Eenvoudig geloof is goed, maar theologie is ook wat waard. In die tijd was de Bijbel onder een laag stof
beland, en er onder vandaan gehaald. Het was zelfs 'nieuw'. Die nieuwe leer moest in kaart gebracht. Het waren tijden vol oorlog, angst en dood. Net als de actualiteit nu. We hebben de schrik van New York nog te pakken en je hoort van afsluiting van tunnels, van biologische oorlogsvoering.
De Catechismus is een leer model met een sterk pastorale inslag. Met als doel om te troosten. Dat kunnen wij wel gebruiken.
De Hervormde kerk is de kerk van de Reformatie vanwege de belijdenis. Zolang zij die nog heeft. Hervormd zijn betekent je orienteren (steeds weer) op de leer van de Reformatie.
De catechismus zet zich steeds af tegenover Rome. Is dat niet goed? Dat kunnen we wel eens gebruiken. De leer van het zelf doen, je best doen en de genade van God komt je tegemoet... Dat is Rooms. De Catechismus is actueel.
Er is geen leer zonder de Heer mogelijk.
Zondag 1 is de toonzetting. Je kunt horen wat gaat volgen. Het voorspel. 'Onze' catechismus (alhoewel, Nederland heeft geen Reformator voortgebracht) begint bij Christus. (De Westminster Catechism begint bij God).

De rechte leer blijft recht als ze uitgaat van de 'enige troost'. Het pastorale element staat voorop. Het begint niet met de rechte leer in de zin van 'je moet daar op letten, en daar nop letten, en...' Maar troost. Het veronderstelt verdriet.
Hebben we dat dan allemaal? We hebben het wel goed, maar het verdriet waar de Catchismus op doelt is een diep manco, een leegte.
De wereld is veranderd sinds 11 september. De angst grijpt ons aan, weten niet waar we aan toe zijn. Biologische en chemische oorlogsvoering. Is er toekomst voor je kinderen.
Wat is de Bijbel actueel, wat staat er niet in Opebaringen. Niet om bang te maken, maar wij weten nu dat die grootschalige vernietigingen mogelijk zijn. Dat manco, dat verdriet verbloemen wij wellicht een
beetje maar er hoeft maar dat te gebeuren en we vallen neer in tranen.
Er is dan maar een enige, unieke troost - dat ik van Hem ben, zijn eigendom ben. Dan kun je bang zijn, maar je kunt misschien wel eens: ontbonden te zijn met Christus is mij het beste. Als je dat nooit eens kunt zeggen, dan ken je die troost niet, kennelijk. Dan kun je in allerlei dingen vluchten, om dijkdoorbraak te voorkomen.

Mocht het mis gaan met de Botlek, wat is dan je troost? Zovelen in Rotterdam weten ook geen raad, daarmee. Wij mogen er van weten.
Die wetenschap en die troost hangt samen met schuld. Schuld die verzoend is. Daar moet God je van overtuigen. Dan weet je dat je met lichaam en ziel van hem ben. Van nature ben ik van mezelf, op mezelf
betrokken. Egocentrisch en alleen, tenmidden van de verbijsterende ontwikkelingen van vandaag de dag.

Er is ook grauwheid in het kerkleven. De kerken zijn vol in de Gereformeerde Bond, maar zoveel traditie alleen... Ik heb ook hoop met de jonge mensen van vandaag. Echte vragen, de Heere werkt. Ik ben niet meer van mezelf, maar van Christus.
Nemen we dat aan, of ie die band ook werkelijk aangebracht?
Mijn ik is herboren, dt geeft een vrede die je met je verstand niet kunt begrijpen. Eigenlijk kan het niet, ik ben ik. De psychologie zegt alleen je moet jezelf worden. Dat je 'ik' in Christus komt te liggen is een daad van God. Christus heeft recht op mij, Hij heeft voor mij betaald.
Je kunt alleen tevreden zijn met het bloed van Christus. ...die met Zijn kostbaar bloed, voor al mijn zonden volkomen heeft betaald..
Al wankelt de hele Botlek, Hij niet. Ik ben de Zijne, Hij is de mijne.
Zekerheid is niet hezelfde als gearriveerdheid. God wil zekerheid geven. Zoek die in de Heere, in het evangelie; niet in jezelf.

De troost heeft te maken met de drieeenheid van God. Er is sprake van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Zomin is ook ellende, verlossing en dankbaarheid van elkaar te scheiden. We hebben een woord voor de wereld na 11 september. En er is geen andere.

Edit