Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2011-01-16 17:00:00 ds. M.A. van de Berg (Zoetermeer) De sabbat: een hemels geschenk!

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Mar 2:27 Mar 2:18-28 2011-01-16.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.2Mb)
2011-01-16_1700.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 64.0Mb)
2011-01-16T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.1Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Misschien bent u wel eens op vakantie geweest in de biblebelt, in zo'n gewoon klein christelijk dorp... Hier is het nog echt zondag, zeggen we dan. Het hele dorp liep uit, naar de kerk. Veertig jaar geleden was dat in Rotterdam ook nog zo trouwens. Maar nu kun je hier in Rotterdam niet meer zien dat het zondag is. Zondag, wat is dat eigenlijk voor een dag?
Een dag waarop je er helemaal uit bent, een dag die gaat over allerlei andere dingen dan normaal. Daar doe je toch ook moeite voor, om die dag echt te bewaren. Een Heerlijke dag. Of, vindt u van niet? Misschien zijn er regels wat wel en niet mag. Misschien blijft de computer uit of mag je niet naar het zwembad. De zondag kan geworden zijn tot een mag-niet-dag. Een strenge zondagsviering kan leiden tot een vervelende dag, als je tenminste je eigen gang wilt gaan. Maar de andere kant zie je in het Oude Testament. Voor God bedoeld als een vreugde, als een heerlijke dag. Van 's morgens tot 's avonds toe. Een rustdag. Een dominee heeft het wel wat drukker, maar ik vind het heerlijk om het te mogen doen. Op zondag sluit je je min of meer af van al die andere dingen. Van het nieuws bijvoorbeeld. Misschien nog wel even aan het begin van de dag weten wat er gebeurd is in de wereld, maar daarna niet meer. Een dag van rust, een samen voor Gods aangezicht. De dag van het gezin, wat heerlijk dat dat het ook mag zijn. Hoe vaak zijn de gezinnen nog echt bij elkaar aan tafel? De één moet vroeger weg en de ander komt later thuis. Maar 's zondags niet. Wat een zegen, wat een genade geeft God ook in die dingen van deze dag. De rust die je mag hebben voor het dienen van God en voor het ontmoeten van elkaar. Kostelijk, Heerlijk. Een dag die de Heere ons geeft. Die de Heere is van de sabbat. De Kurios. Hij is de Heere en Hij wil juist op de sabbat ons als gemeente dat zo duidelijk maken als juist vandaag. De Zoon des mensen is Heere van de sabbat. Een geschenk uit de hemel. Een dag om de omgang met de Heere die in de hemel woont en met ons die op de aarde zijn, te oefenen. Gods verborgen omgang vinden zielen waar Zijn vrees in woont. Een dag waarop God met ons wil wandelen, samen, met elkaar. Petrus is het nooit vergeten, dat woord van onze tekst.
Het Markus-evangelie is het Evangelie zoals Petrus ons dat heeft verteld. Waarom Petrus het zelf niet heeft geschreven weten we niet, maar misschien was hij niet zo'n schrijver. Marcus heeft het voor hem opgeschreven. Heel veel wat er in Marcus staat, staat ook in de andere Evangeliën. In Marcus staat het kort, direct, dat doet denken aan Petrus. Soms staat er een woord dat alleen aan Marcus is overgeleverd. Ook bij de andere Evangelisten staat het verslag van dit gesprek van de Heere Jezus over de sabbat. Alleen Marcus heeft de woorden dat de sabbat is gemaakt omwille van de mens en niet de mens omwille van de sabbat. Hij is Heere van de sabbat. Speciaal laten worden, laten ontstaan om ons. Adamskinderen hebben zo'n dag nodig. God heeft hem voor zichzelf niet nodig. Hij heeft onze sabbats-onderhouding voor zichzelf niet nodig. We doen dat wel om God te dienen, maar God dienen is ook onze eigen zaligheid zoeken. De Heere is ermee gediend als wij deze dag gebruiken voor ons eigen behoud. Als we haar ontvangen en bewaren en koesteren als een geschenk uit de hemel. Je mag er even uit zijn en je hoeft een heleboel dingen niet Ik mag bij de Heere zijn en me in Hem verblijden.
Ik hoop dat het zo voor ons leeft. Als dat niet zo is, als je gaat schrikken om wat je mist.....een hemels geschenk is het. De sabbat is een hemels geschenk.
1.De dag van God voor ons
2.De dag van ons voor God
Marcus neemt ons mee naar het begin van het Evangelie, toen er zoveel aandacht voor de Heere Jezus kwam en ze Zijn woorden gingen indrinken. Toen het een groot succes leek te worden. Er was een Heerlijk Meester opgestaan. Het werk van God werd openbaar. En dus is daar ook de grote tegenstander, de satan. Als de Heere Jezus woorden spreekt van eeuwig leven, dan zijn er ook altijd mensen die daar zuur van worden en woorden spreken tegen Hem. Geen heidenen, maar juist Farizeeërs. Die Farizeeërs hadden er alles voor over. De sabbat was juist hun dag, met volop regels.

Wij hebben de sabbat niet meer op de 7e dag. In het gebod van het Oude Testament zit ook een ceremoniële kant aan. Met vormen die sinds het voorhangsel gescheurd is niet meer nodig zijn. De dag zelf is wel meegegaan, de vormen niet altijd. De Heere Jezus was niet gekomen om de wet van Mozes aan de kant te zetten, maar te vervullen.
Op de sabbat zelf mocht je niet verder reizen dan een bepaalde korte afstand. Nou was de Heere Jezus niet gekomen om ergernis te wekken. Het is niet zo dat Hij bewust over de grens heen ging. De Heere Jezus kwam van een ander plaatsje, van buitenaf. Hij ging met Zijn discipelen door het gezaaide. Daar was nauwelijks een pad. Terwijl ze door het koren heenliepen, namen ze van die aren en kauwden op de tarwekorrels. Ze vullen hun maag al wandelende samen met de Heere.
Ze nemen wat graankorrels in de mond en staan dan ineens oog in oog met de Farizeeërs. Ze doen wat niet geoorloofd is; ze zijn betrapt, volgens de farizeeërs. Hij wordt er direct op aangesproken. Misschien hebben ze het zelfs gedachteloos gedaan. Aan de andere kant letten ze op of hij niet wat verkeerd doet om hem te slim af te kunnen zijn.
Twee soorten mensen....ook in de Maranatha-kerk?

De boze wil niet dat dienst van de Heere een vreugde voor ons is. Altijd als de dienst van de Heere een vreugde voor ons is, is hij er als de kippen bij. De Heere Jezus hoort dat natuurlijk en jij weet er ook wel mee om te gaan met wat die Farizeeërs zeggen. Ze doen iets wat niet mag natuurlijk. De Heere Jezus zegt niet dat ze ongelijk hebben. Het is niet de bedoeling dat je op de sabbat de aren dorst. Maar, je kent de Schrift toch, het verhaal van David met zijn mannen?
Datzelfde gebeurt nu eigenlijk weer. Die wet wordt niet aan de kant gezet; Hij breekt niet de wet, maar Hij overstijgt die wet. Want het gaat hier om het samen met Hem, met de Heere wandelen. Dan kan die wet daaraan nooit iets af doen. Ze hebben met al hun regeltjes niet in de gaten waarom de Heilige Geest die sabbat heeft gegeven. Marcus 2: 18-28, vers 27 is de tekst. De sabbat is gemaakt terwille van de mens, als genade-geschenk. Geen dag waarop we onszelf moeten bewijzen in onze vroomheid, maar een dag waarop we ons aan Hem mogen geven als een hemels geschenk. Een dag van God voor ons. Zo heeft de Heere die dag ook bedoeld in de Schepping. De Heere heeft de hemel en de aarde gemaakt en op de 7e dag gerust. Rusten.....had de Heere God dan rust nodig? Was Hij moe van die zes dagen werken? Dat zou niet vreemd geweest zijn na dat grootse werk van God schepping. Maar Hij was er nooit moe van geworden; Hij werkt altijd, zegt de Schrift. Maar de sabbat is gemaakt omwille van de mens. Hij wil zo groot als Hij is als het ware bij ons komen. De Heere heeft met eerbied gesproken een dag vrij genomen, een dag apart, omdat Adam er net was. De eerste volle dag waarop Adam er was. Zijn beelddrager om die werkelijkheid te gaan verkennen. Op die dag heeft Adam gerust, om Adam te leren wandelen met Hem. Als je daar over nadenkt. Die grote God en dat ene kleine mensje op aarde....de 7e dag van God, de eerste dag van de mens. De dag om vertrouwd te raken met de Heere. Ook al is het voor ons niet meer de 7e dag na de opstanding van Christus, maar de eerste dag. Toch is het een dag gebleven waarop we vertrouwd mogen worden met Hem. Henoch wandelde met God...en de mensen zagen hem niet meer. Een dag van rust om de mens met de schepping vertrouwd te maken. De sabbat is gemaakt om de mens, niet de mens om de sabbat. De sabbat is geen doel op zichzelf. Ook niet een soort test-dag dat God wil zien of wij wel...Natuurlijk ook regels, maar eerst de genade. Als die genade er niet is, wordt de gehoorzaamheid een prestatie waarmee wij de genade zouden willen verdienen. Een dag van God voor ons.

Vandaag spreken we wel over een andere situatie. Er kwam iemand tussen. De satan heeft zo'n hekel aan deze dag. Hij kan het niet hebben als hij mensen ziet wandelen met hun Schepper. Adam en Eva, ze vonden het wandelen van God met hun Schepper wel mooi, maar ze wilden nu hun eigen wandeling gaan maken...Dat is toch verschrikkelijk als God met je wil wandelen en je wilt niet? Gaan jullie wel eens wandelen met je vader en moeder? Soms kan het wel eens nodig zijn dat je zegt tegen elkaar: kom ga mee, we gaan even een eindje wandelen. Het is erg als je er geen zin in hebt en het niet doet. Dat hebben Adam en Eva gezegd. We gaan onze eigen gang. Daarmee hebben ze alles van hun gratie verloren. Het is dat God er achteraan gegaan is.
Ze vluchten weg en het is alle dagen hetzelfde geworden. Je moet het zelf maken.....is nu nog de gedachte. Kijk naar de zondag. Mensen willen God niet meer, maar hebben ook elkaar vaak niet meer. Steeds harder en hartelozer wordt het om ons heen. Dat heerlijke hemelse geschenk is er weer. In Israël hebben ze dat bewaard: de sabbat. Er zijn twee geschenken uit het Paradijs meegegaan: de sabbat en het huwelijk. Ook in een wereld buiten het paradijs. Om ons uiteindelijk daar te brengen dat alles weer zijn uiteindelijke vervulling zou krijgen in de Heere van de sabbat. Je ziet er iets van terug als de Heere Jezus met Zijn discipelen ziet wandelen. Dat geschenk brengt Jezus weer terug. Op deze sabbatdag wordt dat zichtbaar, Een dag die ervoor jullie is. De sabbat is gemaakt omwille van de mens. Niet de mens omwille van de sabbat.

Hoe gaat het met jou op de zondag? Ben je in gedachten al weer met de volgende week bezig? De sabbat is ook een geschenk om samen te ontvangen met de gemeente, als gezin, met God. Samen zingen, samen een feestdag houden. Maak je er ook een beetje een feestdag van voor je kinderen. Wees er zuinig op, laat het kostbaar zijn. Zo lang het nog zo is. Want ook in de wetgeving wordt er aan getornd. Met de koopzondagen etc.
Een dag van God voor ons. Maar ook, een dag van ons voor God?


Een dag om invulling te geven na het zoeken van God. Die dienst die nog nooit iemand heeft verdroten. Wat kostelijk dat je naar het huis naar aanleiding van de Heere mag gaan, je vreugde in Hem mag vinden. Een hemels geschenk om te genieten van Zijn nabijheid. De zondag is heel bijzonder; geen doodgewone dag, maar een dag van ons leven. Het gaat niet om al die regeltjes wat wel en wat niet.
In mijn eerste gemeente mocht je op zondag niet wandelen. In mijn 2e gemeente mocht er weer iets anders niet. Etc. Samen een goed gesprek hebben, samen een goed boek, etc. Het levenspatroon is alleen maar ingewikkelder geworden. Koester het. Zoek de Heere terwijl Hij te vinden is. De Heidelberger Catechismus zegt: het gaat om het Woord en alles wat je kunt doen om dat Woord in stand te houden. Een heerlijke dag van niets hoeven en alles mogen. Je mag alles, je hoeft niets anders. Je mag alles wat de Heere je wil geven. Vindt u het niet heerlijk dat de Heere van de sabbat ons ook dat geschenk geeft? Zullen we er zuinig op zijn? We mogen Zijn Woord horen, zijn lof zingen, elkaar ontmoeten, of u nu samen bent of alleen. Ook als je alleen ben mag je Gods aangezicht zoeken, je handen vouwen, wat er ook deze week gebeurt, maar vandaag heb ik rust gevonden bij U, die tegen mij zegt: kom naar Mij toe allen die vermoeid en belast zijn en Ik zal u rust geven.
Alles wat hier nu zo gebroken is, zal dan rust vinden.

Edit