Edit|
EditReeks Samenvatting:
De catechismus is hier nog bezig met de behandeling van het vierde artikel, "Die geleden heeft onder Pontius Pilatus", etc. Het is een `grote Zondag`. Na `geleden`, nu het vervolg.
Waarom heeft Christus zich tot in de dood moeten vernederen. Wat opvalt is het woord `betaling`. Eerder een woord uit de economie. Maar het hoort in de theologie van de verzoening door voldoening. Er moet "voldaan" worden. Ook de Middeleeuwse kerk kende dat.
De Heere geeft in het offer van Zijn Zoon alles. Hij geeft Zijn Zoon, de uitdrukking van Zichzelf. God krijgt ook wat: genoegdoening, betaling. Hij moet terug krijgen wat Hem is ontnomen, nodig voor de verzoening. Daar krijgen we Christus nodig. En ten aanzien van de trouw en waarheid van God krijgen we Hem lief. Gerechtigheid en gericht mogen niet ontbreken in de prediking. We gaan alleen vrijuit wanneer de Zoon van God tussenbeide komt.
We willen Jezus als inspirerend figuur, maar Zijn dood niet, want dat betekent dat ik ook sterven moet. Waar bent u met Christus gestorven?
Kon het anders? Nee zonder dat is er geen gemeenschap met God. De uitkering op de zonde is de dood; die wordt of door een ander of door mij betaald.Soms merk ik een merkwaardige doodsheid van het geestelijk leven. Zou dit het zijn? Is er geen betaling geschied? Mag ik uw kwitantie zien?
Moest Christus begraven worden? M.a.w. waarom vallen Goede vrijdag en Pasen niet samen? Het was toch volbracht?
Zo is bewezen dat Hij echt gestorven was. Daar komt het kennelijk op aan. Dus niet alleen de Heer is waarlijk opgestaan, maar ook: waarlijk gestorven. Wees tevreden waar God tevreden is.
Waarom moeten wij nog sterven? Onze dood is geen betaling. Ik hoef er dan ook niet tegen op te zien! Het is een afsterven van de zonde. Dat is dan zo welkom…! Daar voor eeuwig van verlost te worden. Paulus laat heilig ontspannen aan God over of hij nog een taak heeft: maar ontbonden te worden met Christus is zeer ver het beste, zegt hij. Zo is de dood geen verschrikking meer.
Sommigen zijn van louter heimwee gestorven. Dan komen ze thuis, in de Heere ontslapen.
Wat is er nòg voor nut aan de dood van Christus? Onze oude mens wordt door Zijn kracht gedood en begraven. Geen activiteit. Als je het zelf probeert wordt het leven vlak, grauw, doods. Onze oude mens met Hem gekruisigd. Je hebt daar last van, buiten het geloof.
Waarom moest Hij ook nog naar de Hel? Het was toch volbracht? De neerdaling in de hel betekent de diepte van het lijden en Zijn sterven. …mijn Heere Jezus… (kun je dat nazeggen?) is in die hel geweest om mij daarvan te kunnen verlossen. De aanvechtingen gaan nooit verder dan ons gelijkvormig te maken aan Christus - het tegenoverstelde van wat de satan probeert te bereiken. De aanvechting brengt mij dichter bij Christus.
Een welbehagen aan zwakheden, want als ik zwak ben, ben ik machtig.
Waarom weten wij zo weinig van de hemel? Misschien omdat we zo weinig weten van de hel? Zo weinig hoogten omdat er zo weinig diepten zijn? We zullen God geen wet voorschrijven, ook niet hoe diep de aanvechting moet zijn. Maar wie met Christus begraven is weet ook van helse aanvechtingen. Als je d'r niets van weet, dan moet je het zelf maar weten.
Wijlen ds Overduin schreef in zijn "Hel en hemel van Dachau" over die dingen; de hel en hemel van psalm 16 en zondag 16.