Edit|
EditReeks Samenvatting:
Wat een vraag. Hij zal je maar gesteld worden. Niet zo maar een vraagje. De vraag naar DE waarheid. Van leven of dood. Maar hoe stel je die vraag? Ik kom hem vaak tegen. Komt vaak door opvoeding. Wie zegt mij nu dat die Bijbel waar is? Stel je voor dat het niet waar zou zijn. De Koran van onze buurman kan dat toch ook bevatten? Iedereen heeft een mening, alles moet gerespecteerd. Hoe kun je claimen, dat jij de waarheid spreekt en preekt?
Of zou het wel waar zijn, dat Jezus mijn Zaligmaker is, wil Hij dat wel echt?
Wanneer het Woord ons stilzet bij deze vraag, dan hoop ik, dat wanneer wij die vraag stellen, dat niet doen op de manier van Pilatus, dan ben je wel ver van Huis, of dichterbij dan je wilt denken... De scepticus, je haalt je schouders op, en draait je om en loopt weg. Dat kan dus kennelijk terwijl je voor Jezus staat en Hij je de waarheid heeft gezegd! Als je dus in de kerk bent geweest, meegeluisterd hebt... We keren de waarheid de rug toe.
Je kunt de vraag stellen, omdat je heen en weer geslingerd wordt, of sceptisch. Het wonderlijke van Jezus is, dat Hij in beide gevallen antwoord wil geven. Zelfs als je zo negatief nonchalant tegenover Hem kan staan. Wil Hij zich zo diep vernederen. Dat Hij je de waarheid zegt. Maar dan, daarna zwijgt Hij. Let daar op: het houdt wel een keer op! En dat werd een weg van een kruis, die weg wilde Hij gaan omwille van de waarheid.
Wat een wonderlijk gang van zaken. Pilatus zit niet te wachten op deze zaak. Hij wilde iedereen te vriend houden. Maar dat lukt niet als je werkelijk recht wilt spreken. Dan krijg je ook vijanden. Wil je iedereen alleen een aai over de bol geven, dan kom je in een onmogelijke positie. Het Sanhedrin heeft al 'recht' gesproken. Hij heeft God gelasterd. Zo wordt Hij naar het rechthuis gebracht. Van het paleis van Herodes. Pilatus is ook in Jeruzalem, toevallig... De Joodse leiders gaan het rechthuis niet in, die Romeinse rechter moet de doodstraf maar uitvoeren. Oordeel zelf maar naar uw eigen wet. Daar hadden ze immers mandaat toe gekregen, een bijzonder voorrecht van de Keizer. Vanwege die religieuze feestweek kon dat niet en wilde men dat niet. En men had niet in de gaten, het woord van Jezus zelf moet in vervulling, Hij spreekt immers waarheid en dan kan het niet anders. 't Is maar dat je het ziet, gelovig ziet. De Zoon des mensen moet *verhoogd* worden, op Zijn manier- zoals de slang in de woestijn. Van de aarde verhoogd. Ziende op de wijze waarop Hij zou sterven. Hij heeft zelf de regie in handen. Er moest naar Romeins recht gehandeld worden en niet naar Joodse wetgeving, bedolven onder een laag stenen. Maar Christus moest niet ter aarde neer storten. Hij moest verhoogd worden. Aan een Romeins kruis. Dat is Christus' waarheid. Zo'n verhoogde Christus, daar word je klein onder.
Wil je uit deze waarheid leven, dan moet je dus omhoog kijken. Niet op de waarheid neer kijken als scepticus, maar je ziet naar Hem op, als iemand die hoger hangt. En daarin zelfs: Vader vergeef het hun. Dat is Jezus.
De kracht van Zijn waarheid: opdat Zijn woord in vervulling ging. Daar moeten we rekening mee houden in ons leven. Het helpt je niet om te zeggen wat is waarheid? 'Misschien heb ik ooit raad nodig en dan is het vroeg genoeg...'
Waarom zegt Pilatus dit? Gerechtelijk onderzoek. Buiten wordt hij niets wijzer. Zijn schuld moet bewezen voor het Romeins recht. Pilatus blijkt er wel wat van te weten. Bent u de koning der Joden? Is het wel een vraag, dit zou een reden kunnen zijn naar het Romeins recht om Hem te veroordelen. Immers, koning was Herodus. Het Joodse volk sprak (gelovig of spottend) over Jezus als Koning van Israel. Pilatus geeft er een lading aan - in ongeloof. “U” ('Su') staat voorop in het Grieks. Hij zal wel geweten hebben van de intocht. Is dat nou die Jezus, die Koning? In hoge mate verbaasd. Een gebonden gevangene, ter dood veroordeeld onder het Joodse recht. Bij de wedervraag wordt Pilatus korrelig, geen juridisch steekspel – wat hebt U gedaan?
En dan komt het juist weer op dat koningschap. 12 keer staat dat in het Johannesevangelie en Pilatus neemt 6 keer daarvan voor zijn rekening. Hij laat dat later aanbrengen boven het kruis als opschrift. Maar uit Jezus' antwoord blijkt, dat het daar omgaat, eerst zal de waarheid klinken. We hebben te maken met een Koning, niet zomaar een koning. Niet van deze wereld, niet zomaar een koning van de Joden. Dan was er wel wat anders gebeurd op dit plein. Een aardse koning heeft immers soldaten. Een bloedige strijd, anders dan de bloedige strijd die nu gestreden wordt. Hij heeft geen aardse strijders nodig. Alleen al wanneer Hij zegt wie Hij is, daarmee vallen de dienaren van het Sanhedrin achterover (v6). Hij gebruikt Zijn macht koninklijk. Geen politieke aspiraties, wees maar niet bang. Het gaat echter om de waarheid. Als het daarom draait, wordt het tijd om goed te gaan luisteren. Kruisevangelie betekent een christenleven, hier beneden wordt het niet anders. Leren zwijgen als Jezus, op cruciale momenten. Dat valt niet mee voor ons. Wij praten er zo weer tussen door ook in onze gedachten.
Goed luisteren maar op de juiste plaats en persoon. Hiertoe ben Ik in de wereld gekomen om van de waarheid te getuigen. Het geloof is nog steeds door het gehoor, ondanks onze visueel ingestelde samenleving. Pilatus luistert, maar of hij ook hoort? Hoe horen wij het woord van Jezus? Als wij worstelen met die waarheidsvraag. Wij zijn menselijk.
Hoe gebruik je je gehoor? Hij geeft getuigenis van de waarheid, want niemand heeft ooit God gezien. We zoeken niet eens meer uit ons zelf. God zien, met onze ogen nu, dat zou ons einde betekenen. Daar kunnen wij niet voor bestaan. De Eniggeboren Zoon heeft Hem voor ons verklaard.
In Christus spreekt Gods vaderhart. Dat is de waarheid. Ik heb geen lust in de dood van een goddeloze. Maar hierin, dat Hij zichkbekere en leve tot in eeuwigheid. Hiertoe ben ik in de wereld gekomen, daarom heeft God de Vader Zijn enige Zoon gegeven om ons te behouden. Opdat Hij koning zou zijn.
Gods vaderhart is open gegaan in Christus' komst naar de aarde en daar komt dit uit. God heeft ons eerst lief gehad. Opdat wij zouden leven door Hem, en alleen door Hem. Die hier voor Pilatus de goede belijdenis beleden heeft. De waarheid in Eigen Persoon. Een ieder die uit de waarheid is, hoort Mijn stem. Je wilt toch niets liever meer dan Jezus' stem – je zou toch willen dat iedereen die stem zou horen. De stem van je Bruidegom. Wat is er heerlijker als bruid...
God niet gezien – gelukkig niet in ons zondaar zijn, maar nu wel in Gods verklaring door Zijn zoon. Het blijkt een liefdesverklaring te zijn.
Wat is waarheid?
Zijn wij uit de waarheid? Leven wij uit de waarheid in Persoon? Johannes heeft het ook over mensen in wie de waarheid niet is. Indien wij zeggen dat wij geen zonde hebben, de waarheid is in ons niet. Als je dat denkt of zegt; dan keer je Jezus de rug toe. Dat kan dus, als je niet leeft in het geloof. 'Ik geloof, dus ik heb geen zonde meer', in die is de waarheid niet, moet Johannes schrijven. Die in de waarheid is, blijft bij het kruis, in het zicht op Hem. Pilatus loopt weg. Ik vind geen schuld in Hem. Hij is dichterbij dan hij wil denken. Hij spreekt de waarheid, terwijl hij wegloopt. Wat is waarheid? Je spreekt het zelf Pilatus! Die schuld vinden we alleen in ons zelf.
Daarom ben Ik nu mens geworden, om deze waarheid te getuigen. Hij is de getrouwe getuige. Ook toen dit getuigenis Hem het leven ging kosten.
Nog steeds op zoek naar de waarheid? En lopen we weg als Pilatus? Ik zou het niet doen. Hij zegt het nog een keer, voor Hij gaat zwijgen. Als je leeft uit de waarheid, dan hoor je naar Mij stem – jezelf verloochenen dus,. Niet naar je eigen stem luisteren, maar naar Zijn stem. Hij wilde die prijs betalen. Die schuld zit in ons. Dat is de waarheid en daarom, wie zijn zonden belijdt steeds naar weer. Als vast onderdeel van je gebedsleven. Anders moet je maar eens afvragen of je wel uit de waarheid bent.
Heere ik ben zondaar, maar daarom kan ik niet zonder U. Zo wil Hij koning zijn, om dit getuigenis nog een keer te geven, hiertoe ben ik geboren.
Hebben we Zijn stem weer gehoord. En, hoe was dat vanmorgen? Hier moet alle menselijke stem zwijgen. Hier word je een en al oor. Omdat je weet, als ik niet hoor naar die stem, als ik niet schuil bij Hem, leef uit Hem dan, mis ik de waarheid en heb ik geen leven. Alleen onrust. Je tekent voor je eigen verlorenheid. Het Vaderhart gaat open, gemeente en wat komt er uit? Zijn liefdesverklaring: Jezus Christus in eigen Persoon, gekomen om als onschuldige veroordeeld, verhoogd te worden aan het kruis, het vloekhout. Onze vloek. Zo ver gaat Gods liefde voor die verdorven mensen als wij. Dat is nu evangelie. Als je de diepte van deze liefde verstaat loop je er niet meer voor weg. Aanbidding! Gelovige aanbidding. In schuld belijden en in dankbare verwondering en gezegende plaats aan de voet van het kruis. Zijn we er en blijven we er, alstublieft, want hier wordt dure genade uitgedeeld. Kost je niks, maar Jezus alles. Geen goedkope genade.
Hier is betaald, duur. Ik wil niet anders weten, dan Jezus Christus en die gekruisigd. Zo is Gods genade en de waarheid, in Jezus en door Jezus geworden.
Wat is waarheid?
Wat een vraag, maar vragen staat vrij, en domme vragen bestaan niet, zegt men. Dus – en Jezus wil antwoorden, steeds weer, tot een bepaald moment. Maar nu: Ik ben de Waarheid en dat is het Leven tot in eeuwigheid.