Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2011-04-24 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	Christus, de Eersteling

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Lev 23:11	Lev 23:9-14 1Cor 15:19-23	2011-04-24T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 14.4Mb)	De feesten van de Heere uit Lev 23

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Wees gegroet Gij Eersteling der dagen. Mooie naam, maar waar denk je aan – een kind, de oudste. Eerstgeborene uit de doden. De eerste die terugkwam uit de dood. Dat wijst op een tijdsorde. Niet eenling. Niet enig geborene. Er volgen er nog meer! Anders dan Lazarus, die opgewekt was, die is daarna weer gestorven, de jongeling van Nain en de dochter van Jaïrus, opgewekt in datzelfde lichaam. Uit de doden – de rest bleef dood in dat graf. Het geeft ook een rangorde aan. Wij houden even veel van alle kinderen. Maar in de Bijbel is Hij de beste en belangrijkste, Nummer Een. Koning der Koningen. Wij zullen straks als koningen heersen, maar Hij is de Koning der Koningen. Hij is de hogepriester. Wij leden van Zijn lichaam. Wij zijn broeders, Hij de eerstgeborene.

Paulus denkt bij Eersteling in 1Cor 15 niet aan kinderen, maar aan koren, het eerste van de oogst. En daar gaat het ook over in Lev 23. Denk dan vooral aan het koren.

Christus de Eersteling.
De opstanding:
1 verbeeld in het Oude Testament
2 vervuld in het Nieuwe Testament
3 voltooid in de toekomst

Een prekenserie over de zeven feesten van de Heere. Pesach is het begin van het jaar, dan begin je pas echt te leven. Ja, ik geloof dat Christus voor mij stierf, als je dat mag gaan geloven. Dan ga je voor het eerst van je leven feest vieren, het feest van de verlossing.
Op de 14e van de maand. Goede Vrijdag.
Het tweede feest op de 15e dag van de maand, het feest van de ongezuurde broden. Dat morgenochtend, het volgt op het Pascha. Heilig leven, het zuurdesem van de zonde in je leven weg.
En vandaag het derde feest: Een schoof van eerstelingen tot de priester brengen. De dag van de Eerstelingen. De allereerste schoof van de gerstenoogst wordt aan de Heere aangeboden. Het Oogstfeest. Dat heeft zijn vervulling in de opstanding van Christus uit de dood. Hij is de Eersteling zegt Paulus. In de woestijn kun je niet zaaien en oogsten. Als je in het land gekomen bent, zul je dat wel doen en dan moet de eersteling de andere dag, na de Sabbath worden geoffeerd. Dat is de zondag, dus. Vrijdag 14 Nissan, Jezus gestorven. Zaterdag 15 Nissan, ongezuurde broden. 16e: Eerste dag na de Sabbath.

Hoe ging dat feest: Het gerst rijpte in de lente. De boer ging met een mand naar het veld en sloeg met de sikkel voor het eerst in de eerste halm en die bracht hij naar de priester. Het oogstfeest. Het allereerste begin was de gerst, 7 weken daarna de tarwe oogst, en dan de olijvenoogst en de druivenoogst. Maar het allereerste begin was het feest van de Eerstelingen. Een dankdagoffer. Ik kom als landbouwer met een mandje met de eerstelingen. Ik wil u danken dat U mijn gebeden verhoord heeft. De dalen zijn bedekt met halmen die van zwaarte schudden. Ik geef U mijn deel.
(14) Niet zelf eten daarvan, eerst de Heere. Een plechtig moment. Kinderen mee, naar de priester. Opdat u welgevallig bent voor de Heere.
Wat is de band met Pasen?

2
Daags na de Sabbath. Die dag van de Sabbath was groot, Joh 19. Het was niet alleen Sabbath maar ook het begin van de ongezuurde broden, en de dag voor de Eerstelingsgarve, die dus de dag daarna viel. Juist op de dag dat Israel dankdag vierde voor de nieuwe oogst stond Jezus op. Goede Vrijdag, Zijn sterven en met dit feest Zijn opstanding. Afgebeeld in het Oude Testament.
Niet in het Nieuwe Testament staat dit, maar het moet zo zijn geweest: Opstandingsmorgen: “Daar juicht een toon” – nou, in elk geval: De steen is weggerold, voor ons, om te zien dat het graf leeg is. Op die zondagmorgen zijn de vrouwen bedroefd naar het graf gegaan, wachters zijn gevlucht. Maar er gebeurde meer: het Eerstelingenfeest, een plechtige optocht waarmee de eerste gerstenschoof van het land werd gehaald en in de tempel gebracht. Pelgrims worden binnengehaald met hun mandjes. De oude joodse traditie zegt dat de priester hen in een optocht van de poort naar de tempel leidde, met muziek en dans. Het was dankdag! En dan bewoog hij die voor het aangezicht van de Heere, wijdden aan Hem. Hij sprak een lofzegging uit. Onze God geeft zegen, die de aarde vruchtbaar heeft gemaakt. Dit is de eerste dag van het tellen van de schoven. 50 dagen, de omertelling, dat gebeurt nog steeds in de synagoge. Op de dag dat de Israelieten hun eerstelingsfeest vieren, op die dag stond de Heere Jezus op uit de doden.

Niet op het feest, zeiden de priesters, maar God zei: juist wel op het feest. De eerste vrucht van een nieuwe rijke oogst, een nieuw begin. Een nieuwe schepping. Daar stonden ze met hun mandjes. Een Opgestane Zoon, wat een kostelijke Vrucht voor God de Vader. De graankorrel, die stierf en veel vrucht ging dragen. V11: opdat u welgevallig bent voor God. Het volk was voor God welgevallig op grond van die eerstelingsgarve. Op grond van de opstanding van de Heere Jezus.
En ook vers 12, een lammetje ten brandoffer – geen schuldoffer. Brandoffer is positief, de schuld is gedragen, de zonde verzoend. En ook een spijsoffer, een liefelijke reuk en een drankoffer van wijn. Prik daar doorheen: De eerste keer dat in Lev 23 van wijn gesproken is, juist op dit feest, altijd een beeld van vreugde. Voor God en Zijn volk. Dat is treffend, dat hier juist vreugde bijhoort. Het eerste wat Christus zegt, als hij de vrouwen ontmoet (28:9) is volgens SV en HSV “wees gegroet” maar er staat “Chairete” – dus eerder: wees verblijd! Ze werden verblijd toen ze de Heere zagen – vreugde en rust. Als Hij een dode koning was – 'ja vroeger was het goed', maar Hij leeft!

De eerstelinsggarve moest worden bewogen. De priester mocht daarvan eten – het innerlijk eigen maken. Voeden met de opstanding van Christus. Kennen we dat? Wij zijn eigenlijk Goede Vrijdag-christenen. Verzoening is natuurlijk een belangrijke pijler. Maar de Oosters-orthodoxe kerk viert Pasen uitbundig. Romeinen: Christus die gestorven is, maar wat meer is, die is opgewekt.
Een priester is een man die dicht bij God leeft, en dat hij zich daar dan mee voedt. Met een levende Heere Jezus. Ik mag die Heiland hoog houden , bewegen voor het aangezicht van de staan, hij beeft, want hij weet, Jezus leeft! Als priester mag ik er van eten. Tot een liefelijke reuk voor God (vers 13).

1Cor 15 gaat over de opstanding van Christus en die van de gelovige. Stel je voor dat Hij niet was opgewekt. Dan hoeven we geen kerk te houden. Verschrikkelijke consequenties. Ons geloof zinloos. Maar nu: Christus IS opgewekt. Hij is niet in het graf gebleven. Een scharnierpunt in 1Cor 15. Anders zou er geen uitzicht zijn. Maar nu.... Het feest van de hoop, Kerst is feest van de liefde, Pinksteren het feest van Geloof. Er komt een glans over mijn leven: Hoewel de dood er nog steeds is, wordt het overstraald door het licht van Pasen. Vervuld in het Nieuwe Testament.

3
Voltooid in de toekomst. Er volgt nog een grote oogst op. En nog een nalezing. Die wacht nog. Houd die betekenis van de gerstenoogst in je achterhoofd. Ruth 1: ze gaan weg maar Moab, honger in het land en dood – allen sterven, drie weduwen. Maar aan het eind staat: en Naomi en Ruth kwamen in Bethelehem aan het begin van de gersteoogst.... vat u dat? Het feest van de eerstelingen- Paaslicht! Het gaat Pasen worden, Naomi. Leven gaat er komen, Ruth, in jullie doodse en rauwe werkelijkheid. En dat zien we in Ruth 2.

Daarna.... wij die van Christus zijn – er zit orde in. In fasen. De opstanding van de rechtvaardigen, die grote oogst, in de tijd van grote verdrukking nog een nalezing. En dan zullen ook de onrechtvaardigen opstaan....

Wat gebeurde er nu op die opstandingsdag? Mattheus: de graven werden geopend en velen lichamen van de ontslapen heiligen werden opgewekt, en ze gingen uit de graven na Zijn opwekking, kwamen in de stad ... wat een tekst. Oud-testamentische heiligen die OOK uit hun graven kwamen – en verschenen. Maar een handvol werd ook al vast ingezameld. Dat moet dat geweest zijn! En wat is er met hen gebeurd – die zijn niet meer gestorven – er zijn uitleggers die zeggen: dat zij ook hebben gedeeld in Zijn hemelvaart. De wolk der getuigen, die Hem aan het zicht onttrok....

Als Hij terugkomt, krijgen al Gods kinderen een verheerlijkt lichaam. De rest van de oogst ziet er hetzelfde uit! Zoals de Heere Jezus er uit zag, zo zullen Gods kinderen straks ook opstaan. De rest van de oogst is ook gerst!
Toch zal Hij de eerste en de beste zijn.

Wat een diepte in dit vers. Onbekend, maar een heerlijke duiding. Echt paasfeest en het zal worden voltooid, straks als we mogen delen in die heerlijke opstanding.

Pasen, feest van de Hoop, straks ook mijn lichaam. En alle gelovigen die we hebben gekend, geliefden die we naar het graf moesten brengen. Begraafplaats – niet de laatste rustplaats, maar een tijdelijke begraafplaats. Het lichaam zaaien, tot op de dag dat Christus terug komt. Niet alle graven zullen dan eerst open gaan, Gods kinderen eerst.
We zaaien dit lichaam totdat Hij komt.

Hem, de eerst'ling uit de doden,
Hem, de koning van 't heelal,
wien 't heelal eens eren zal!
..
Amen, heerlijkheid en macht
word' U eeuwig toegebracht!
(Gez 166)

Edit