Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2011-05-08 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	De Mezoeza	Doopdienst van Anne Lydia Logmans en Guus Bertus Marinus Olislagers

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Deu 6:6,7	Deu 6:1-9	2011-05-08_1000.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 64.1Mb)	Doopdiensten

Edit| EditReeks
Samenvatting:
In vele huiskamers hangt een tekst aan de muur, vaak de trouwtekst. Bij veel Joodse gezinnen hangt een tekst aan de deurpost: een klein kokertje en daarin een Bijbeltekst, om als het ware je huisgezin aan de Heere te wijden. Zo'n kokertje heet een “mezoeza”. Daar gaat de preek vanmorgen over.

De mezoeza: de geloofsopvoeding heeft te maken met je
1. hart
2. het hoofd
3. de hand
4. je huis


Ik heb een mezoeza meegenomen. Aan de buitenkant een Hebreeuwse letter shin, van Shaddai: de Almachtige bewaart ons huis. Hij hangt op ooghoogte, zodat je 'm altijd kan zien. Je kunt 'm ook open maken. Dan zit er een briefje in. Als je dat uitrolt, staat er een Hebreeuwse tekst op. Dat hangt aan elke deurpost van een Joods gezin. Dat is Deuteronomium 6: 4-9, de dooptekst.Je wilt je huisgezin toewijden aan de Heere God. Hier woont een gezin dat rekening houdt met de God van de Bijbel. Hier houdt men graag rekening met Gods geboden. Wie een mezoeza heeft hangen aan de deurpost zal niet gemakkelijk zondigen. Hij houdt rekening met de Heere God. Wij hebben een God die bij alledaagse dingen betrokken wil worden. In dit huis geen ruzie, geen wreedheid, geen oneerlijkheid, maar vrede. Als we het huis verlaten en, nemen we iets van de liefde en rechtvaardigheid en trouw van God mee naar binnen. Als een Joodse vader binnenkomt, raakt hij even de mezoeza aan en dat herinnert hem eraan dat hij rekening wil houden met de God van de Bijbel. En ook als hij naar buiten gaat raakt hij de mezoeza aan, en neemt zo iets van Gods liefde en rechtvaardigheid mee.

Stel je voor dat je een waardeloze dag gehad hebt op je werk, en je komt thuis met een lelijk gezicht. Dan kom je aan en raakt die mezoeza aan, en dan herinnert de mezoeza je er aan dat jouw chagrijnigheid niet over moet slaan op je kinderen en je vrouw. Weet je wat opvoeden is? Dat je je kinderen wat wil meegeven en doorgeven. Stel dat ik je zo'n mezoeza geef en zo'n kleine blaadje. Wat zou je er nu op schrijven, wat wil je nu echt geven aan Guus en wat aan Anne. Wat zou je er opzetten? Wat is de kern, wat wil je ze meegeven vanaf hun prille begin tot aan hun laatste ademtocht? Als je alleen de vormen doorgeeft en de traditie, dan is dat briefje leeg......een lege doos, een lege huls, een lege koker. Wat zou je nu door willen geven?

Kal Barth, groot theoloog uit de vorige eeuw, werd gevraagd naar de kern van zijn oeuvre. Hij antwoordde met een citaat uit de zondagsschool: ik weet dat Jezus mij bemint, want zo staat het in de schrift. Opa's en oma's wat zou je er opzetten? Voor in het geboorteboek van Guus en Anne? Eén zin...het bloed van Jezus Christus reinigt van alle zonden.....als ze dat leren kennen en daarop leren rusten, dan hebben ze alles! Timotheüs heeft van zijn moeder en oma geleerd de geschriften van heil en behoudenis over het geloof en de Heere Jezus. Ik zou op het blaadje schrijven: het evangelie is een blijde boodschap, een goed bericht, een blij verhaal over Gods geweldige genade, een overwinningsboodschap...

Er zijn altijd mensen voor wie hun traditie, hun kerk, hun belijdenisgeschriften heel belangrijk zijn. Maar zou je dat nou schrijven op dat ene blaadje? Stel dat ze later naar een andere kerk gaan dan jij, ouder? Hoe zou je dat vinden? Zou dat essentieel voor je zijn? Er zijn ouders die daar mee in aanraking komen en het daar moeilijk mee hebben? Zou je dat erg vinden? Zou je op dat memoblaadje schrijven: ik hoop dat je bij de kerk blijft waar in je opgevoed bent? Traditie en kerk is heel belangrijk, maar als ze de Heere Jezus liefhebben en een volgeling van Hem worden, dan is het belangrijker dat ze gaan achter de Heiland aan, dan dat ik een drama maak dat het anders gaat dan ik hoop.

Wat schrijven Joden op hun mezoeza? Zij geven aan hun kinderen mee: Hoor Israël, de Heere onze God is een enig Heere! Mozes houdt in Deuteronomium zijn afscheidsrede. Hij houdt dit het volk voor: Hoor Israël, de HEERE onze God is een enig HEERE! Het volk gaat Kanaän binnen, waar veel goden zijn. Deuteronomium 6:4 is heel belangrijk voor een Israëliet. Hoor Israël, de Heere onze God is een enig Heere! Dat is de geloofsbelijdenis van elke Jood. Dat getuigenis houden ze de wereld voor. Als die kleine kindjes een peutertje wordt in Israël, dan leert hij als eerste dit vers. Wat leren wij hen als eerste? “God heb ik lief” of zo?
Een Jood zegt dan aan het begin en aan het eind van de dag op, met de hand voor ogen om zich te concentreren. De Heere Jezus haalt het ook aan, als het eerste en grote gebod: de Heere onze God is een enig Heere. Als een Jood sterft, dan is dat ook het laatste wat hij zegt. Vanuit de eenheid van God gaat hij de eeuwigheid in, en gaat hij naar Zijn Schepper. Vorige week zondag was het Holocaust herdenking. Er zijn zoveel Joden omgekomen in de gaskamers. Hun laatste woorden waren dan vaak: Deuteronomium 6: 4 voor het gifgas hun longen binnendrong. Jaren geleden toen er een El Al vliegtuig neerstortte, waren de laatste woorden van de piloot: Hoor Israël, de Heere onze God is een enig Heere. Wat zou u nou willen dat later de laatste woorden zouden zijn van uw kind? Waarmee wil ik dat ze leven en waarmee wil ik dat ze sterven? Dat komt op dat papiertje terecht. Wat is hun houvast in leven en sterven dat ik ze mee wil geven? Als enige troost en houvast, tot aan zijn laatste ademtocht? Ik zou zo graag willen dat ze de naam van de Heere Jezus meenemen. Ik zou zo graag willen dat je de naam van de Heere Jezus meeneemt. Draag die naam steeds in je hart. Dierbare naam....als een schild in iedere strijd....het is Zijn naam die jou bevrijdt. Wie die Naam aanroept zal zalig worden.
Dat wil ik, en de rest is bijzaak. De HEERE onze God is één! Het gaat me om Zijn Naam. In het Nieuwe Testament wordt het nog zoveel rijker in de Heere Jezus. Ik ben Immanuel, Ik die je verlost uit je banden, Ik die je verlos en bevrijdt. Die God is van ons en wij zijn van Hem. Hij is de Enige, unieke, absoluut exclusieve onvergelijkbare God. Breng dat over met je mond, met je hart. Hij is zo uniek. Niemand kan Hem evenaren. Laat een opvoeding nooit zijn: en zo is het. Vroeger zei ik vaak: en zo is het. Maar nu preek ik vaak: zo is Hij!

Daarom vers 5:
omdat die God zo uniek is, en je bevrijdt, daarom zal je Hem liefhebben met je hele hart. Deze God die me bevrijd heeft. De liefde van een moeder die geeft zichzelf helemaal voor die kleine wurmen, omdat ze van hem of haar houdt. Zo is God, Hij heeft zichzelf voor mij overgegeven en daarom heeft Hij recht op mijn hele hart. Deze woorden zullen in uw hart zijn. Als vader en moeder. Het begint met jouw hart als vader en moeder. Als je de Heere Jezus niet werkelijk liefhebt, kun je je kind nooit bereiken met het hart. Is er in mijn hart eerbied voor de vader, liefde voor de Heere Jezus en verwachting van de Heilige Geest? Je moet wel iets door te geven hebben, dat je van de Heere Jezus gekregen hebt. Ze zullen allereerst in uw hart zijn.....dan worden de ouders aangesproken. Als jij geen geloof hebt, dan kun je eigenlijk niet op de Heere Jezus wijzen. Dan doe je iets waar je niet achter staat en dat merkt een kind. De eerste vraag aan Simon Petrus: heb je Mij lief? Daar gaat het om.


Ik heb een mooi boek in de kast, kun je lezen voor je lijst: Clara Ascher Pinkhof “Danseres zonder benen”. Ze schrijft met veel respect over haar vader. Hij wendde zich nooit tot mijn verstand, maar tot mijn hart. Leren met je hart.

Dan het tweede; je hoofd.
daar moet je vandaag de dag eens mee komen! Tegenwoordig zijn ze niet zo van het stampen. Je moet er over praten: wat vind je ervan, hoe voelt dat, aan welke kleur denk je nu? De waarde van een reformatorische school is dat je gewoon leert. Spelenderwijs, niet als hersenspoeling, maar wel als geloofsopvoeding. Die ouderwetse psalmen, die heerlijke woorden van God. Als ze ouder worden, moet je er ook over gaan spreken. In gesprek gaan. Maar eerst inprenten. Dan moet je niet denken aan stampen. Oorspronkelijk staat er een woord dat je ook kunt vertalen met “snijtand”. Insnijden, en dan denk ik aan: je gaat een boswandeling maken en je ziet een tak liggen met een naam erop. In een tak staat een naam van een jongen. Nog steeds is die naam van die jongen zichtbaar in die tak, al heeft hij dat er heel lang geleden ingekerfd met zijn zakmes. Zo is het ook met de opvoeding. Inkerven in het hart, dat het er onuitwisbaar ingekerfd is. Een onuitwisbare indruk. Dat kan alleen de Heilige Geest, dat is waar. Maar de Heilige Geest gebruikt ook een griffel. Hij gebruikt daar jullie mond voor, maar vooral jullie levenswandel, je gedrag. Dat zijn de scherpste griffels. Om de namen van de Heere in het hart van je kinderen te graveren. Wat moet je inprenten? Nou, wie de de Heere is! Wat Hij heeft gedaan, Zijn sterkte, Zijn trouw, Zijn beloften, dat wat Hij van ons vraagt. Niet verzwijgen, maar inscherpen. Het moet er van doortrokken zijn. Als je onderweg bent en als je gaat slapen. Niet alleen als je Bijbel leest. Het moet er van doortrokken zijn. We leven hier met de Heere. Denk ook aan verantwoord mediagebruik. Waarom mag deze film niet? Ma zeurt er al weer over.....moeders zeuren nooit. Dit huis is aan God gewijd. Wat vindt de Heere er nu van?

Dam het derde, de hand. Gij zult ze tot een teken binden op uw hand. Het moet handen en voeten krijgen. Niet alleen dat ik ze hoop mee geef voor de toekomst. Maar dat ze hun hoop op God gaan stellen. Op de God van de Bijbel. Dat ze een persoonlijke relatie gaan krijgen met de Heere God. God geeft je een bekering die past bij jouw karakter. Dat ze Uw daden niet zullen vergeten en dat ze Uw geboden gaan onderhouden. Leer mij naar Uw wil te handelen. Het gaat met vallen en opstaan. Ook bij je ouders. Ze struikelen zeven maal, vele malen. Maar God richt ze toch weer op. Elke keer weer.

Tenslotte: Het huis. De mezoeza zit aan de buitenkant van het huis. Het moet zichtbaar zijn voor anderen! Spurgeon kwam in een protestants dorp en zag allemaal Bijbelteksten aan de buitenkant van het huis. Wat een prachtig Evangelisatie-middel is dat. De mezoeza buiten aan de deur. Weet u nog de preek van Goede Vrijdag, over het Paaslam? Dat ging over de deurpost waar bloed aan gesmeerd werd. En nu op dat bloed de wet van God. Dat is de goede volgorde. De basis is het bloed. Leer je kinderen te schuilen achter het bloed van de Heere Jezus . Eerst de deurpost, dan het bloed en dan de mezoeza. Dan zullen ze met vreugde wandelen. Zo mogen we een christelijk gezin zijn. Christelijke gezinnetjes in een heidense omgeving. Waar woont God? Overal waar de mens Hem laat komen, zei eens iemand. Met een mezoeza geef ik aan: Heere U bent welkom in mijn huis! Ik wil ze leren de christelijke feesten mee te vieren. Ik wil ze leren bidden, zingen, meevieren. Mogen jullie zo'n gezin zijn.

Edit