Edit|
EditReeks Samenvatting:
De tekst veronderstelt de ballingschap, zowel van het Tienstammenrijk Israel als Tweestammenrijk Juda. Assyrië had Israel onder de voet gelopen in 722 en Israel afgevoerd. Juda werd nog een poosje gespaard, maar in 586 volgde ook hun wegvoering door Nebukadnezar. Daar zaten ze verdreven van haard en huis, omdat men de Heere verlaten. Andere goden gediend. Op allerlei manieren waren ze gewaarschuwd, maar ze gingen verder op hun weg van afgoderij. Dat moet wat geweest zijn. Stel je voor dat wij getransporteerd worden naar Rusland – wat blijft er van een volk over? Is het met het volk van de Joden gedaan? Hoe zit het dan met de belofte van de komende Zaligmaker?
Wat lezen we dan in onze tekst – het zal geschieden dat er met een grote bazuin geblazen zal worden. Uit Assur en Egypte zullen ze komen en ze zullen aanbidden in Jeruzalem. Een einde aan de ballingschap. Om Christus wil is dat mogelijk gemaakt, om Hem mag dit volk niet te gronde gaan.
Wanneer? Te dien dage... Een grote bazuin. – Het edict, dat koning Kores van Perzië zal uitvaardigen – de verstrooide Joden mogen terug keren naar hun eigen land. Hij zal Babel veroveren, de nieuwe wereldheerser. Boden door zijn rijk gegaan met zijn boodschap. De Heere, heeft mij alle koninkrijken van de aarde gegeven en heeft mij bevolen Hem een huis te bouwen in Jeruzalem. Wie is er van de Joden, die trekke op. Wat een geweldige boodschap. U mag weer optrekken. Zullen er zijn die terug gaan? Die verloren en heengedreven zijn. Assur en Egypte. Toen Nebukadnezar de meesten wegvoerden bleven er ook in Juda achter, uit angst vluchten die naar Egypte. Zij namen zelfs Jeremia mee, tegen zijn wil. Ook die zullen terugkomen.
M.a.w. Onder ALLE Joden zullen er terug keren naar Jerzualem, te dien dagen, en zij zullen de Heere aanbidden. Dat is het doel. Dus de tempel moet herbouwd en de tempeldienst moet functioneren. Wat een geweldige, heerlijke belofte.
Hoe staat het met de vervulling daarvan? Aanvankelijk is dit met Kores vervuld. Dan gaan er duizenden terug, ze komen overal vandaan. De stad en de tempel gaan ze herbouwen. Maar zoals met zovele Oudtestamentische beloften is er ook een nadere vervulling. Ook in ons tijdperk. Ook nu wordt er op de grote bazuin geblazen: beeld van de verkondiging. Predik het evangelie aan alle volken, over het rond van deze aarde. De discipelen zijn de grenzen van Israel ook overgegaan. Met name toen Paulus geroepen werd. In steeds meer landen wordt het blazen op de Bazuin geoord. Tot in Rotterdam en Papendrecht toe. De Heere toept steeds weer nieuwe blazers.
Een mooi beeld voor de verkondiging van het evangelie – een bazuin mag een koninklijk instrument genoemd worden. Als de Koning kwam. Majesteitelijk mag het evangelie verkondigd worden.
Een bazuin geeft ook een luid klinkend geluid. Harder dan een fagot of blokfluit, het wordt in alle hoeken gehoord. Evangelie verkondigen is geen mompelen, maar een blijde boodschap uitroepen.
Maar niet iedereen kan dat zo maar, dat moet je leren, het vereist een blaas- en ademtechniek. Je moet leren blazen - door studie, aan de universiteiten, dat gebruikt de Heere om te leren blazen, maar de Heilige Geest geeft bovenal ook innerlijk onderwijs, leren te verstaan om het juist te verkondigen. En dan zijn het niet alleen de dienaren van het Woord, maar ook u als vader en moeder of u die voor de klas staat, of de clubleiding of bij het evangelisatie werk betrokken. Dan moet u ook leren blazen. Hoe zou u dat bij u zelf kunnen? Op een juist manier te leren blazen –
als het evangelie niet juist verkondigd wordt, dan heeft dat grote gevolgen voor tijd en eeuwigheid, we hebben de Heilige Geest zo nodig.
En dan heet het: een grote bazuin, een grote zaligheid verdiend door die Grote Zaligmaker. Mag die bazuin dan geen Grote Bazuin heten?
Het geluid is de inhoud van het evangelie. Er werd op de bazuin geblazen aan het begin van het jubeljaar, dan kregen alle slaven hun vrijheid terug, bijvoorbeeld. Dat mag toch gehoord worden in evangelieverkondiging – opening van gevangenisdeuren voor gebondenen. Of wanneer het leger een overwinning had behaald, wanneer de vrede getekend was. Jezus Christus heeft de overwinning behaald. Het evangelie is leven voor dode zondaren, verlossing voor verloren zondaren, onderwijs aan onwetenden, leven aan wie niet weten hoe zalig te worden, rust aan vermoeiden, rijkdom in armoe. Verkondigen van die volkomen zaligheid. Er is geen andere Naam gegeven.
Hij heeft ons behoud op het oog en geen lust in onze ondergang. Gods grote barmhartigheid. Het mag ook hier in Rotterdam gehoord worden. Dat de Heilige Geest ons mag onderwijzen en geleiden, dat het ook een krachtig geluid mag zijn. Dat wij het ook echt mogen horen in het hart. Je kunt op twee manieren naar muziek luisteren. Je kunt het aanhoren, maar het doet je niets. Het kan je ook aanspreken, kracht bij zetten bij de inhoud van de woorden.
Het gaat er om dat de bazuin in jou weerklink vindt. Dat je werkelijk tot Christus komt. Volbracht wat volbracht moest worden – geloof alleenlijk. Kom tot de koning.
Hoe was het in de tijd van Kores, toen zijn bazuin klonk? Assur en Egypte. Het is een belofte dat ze zullen komen. Omdat wij staan te popelen om zalig te worden? Om in eigen kracht de goede keuze te maken? Niks daarvan, vele Joden waren er ook toen die gewoon bleven, ze waren er goed geworteld. Er gingen er wel terug. God zorgt daar zelf voor Dat geldt ook vandaag nog. Wij geven vanuit onszelf geen gehoor. Het gaat ook langs ons heen. God heeft zijn belofte er aan verbonden.
Zij die verloren zijn! Staat er, die heen gedreven zijn. Verdrevenen. Wij verkeren toch in dat gevaar - wij missen God, dat betekent de dood. Wij liggen verloren, als er geen verandering in ons leven komt, gaan we verloren. De buitenste duisternis.
Maar die zullen komen, dat is Gods belofte. Wend u naar Mij en word behouden, dan zullen die komen. Komen – dat wil zeggen, de hartelijke erkenning hebben dat je zo'n verdreven mens bent. De onmogelijkheid beseffen, dat je zelf niet zalig kan worden. Je hebt Hem nodig. En Hij roept je ook! Dan komt er kalmte, overgave, vereniging. Gij zijt de enige, de weg en het leven, ik geef me over aan Uw genade. Dat is het komen tot Christus, komen in het geloof, dat is zo noodzakelijk, daarom blazen we ook in deze dienst. Hij is de weg, de waarheid en het leven, daarom: die oren heeft om te horen, die hore.
U kunt niet alleen niet komen. Maar u wil niet komen, maar toch strekt Hij zijn handen uit. Kom o kom, voor het te laat is.
Als ik me nu eens bedrieg in het komen? Je bedriegt je zelf altijd, maar Ik bedrieg u niet. Op Mijn belofte kunt aan – kom dan, o kom dan. Zou ik de zonde niet meer moeten voelen? Het ligt niet in uw gevoel – u bent een zondaar, u BENT verloren, en daarom hebt u Mij nodig, kom, o kom. Nooit kunnen we voor God bestaan. We kunnen ons ook niet aangenaam, maken, geen steentje bijdragen aan onze zaligheid. Het ligt alleen in Christus en buiten onszelf. Wie komt zal niet buiten geworpen worden, en die niet komt, gaat verloren, ontzettend!
Hij alleen is het, Hij is gewillig, aan Hem geef ik me over, kom ik om, dan kom ik om, maar ik heb Hem nodig.
Dan zullen die komen, die verloren en heen gedreven zijn. En ze zullen de Heere aanbidden op de heilig berg. Op Oud-testament wijze wordt hier het doel van het komen aangegeven.
Wij gaan niet naar de heilige berg in Jerzualem. Heere Jezus: niet op een berg, maar in geest en waarheid wordt de vader aanbeden. Voor ons is het niet aan een plaats verbonden, maar Hij geeft ons nu ook zijn in zettingen – we moeten komen in de samenkomsten van de gemeenten. Je zou dat de heilige berg te Jeruzalem kunnen noemen. Daar mag op de grote bazuin geblazen worden, daar worden de sacramenten bediend. De Drieënige God aanbeden.
Er is nóg een bijzondere vervulling. Zou het de Joden nu niet veel te zeggen hebben. Sinds het uitroepen van de staat Israel in 1948 keren er nog steeds Joden terug naar Jeruzalem. Ik denk dat de Heere nog een vervulling zal geven, zoals Paulus beschrijft in Rom 11, dat ze zich zullen neerbuigen voor de Heere, in het geloof, Joden en heidenen al hun zaligheid in Christus zoeken, en met elkaar aanbidden. Dat we ook naar die vervulling zullen uitzien!