Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2011-07-03 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	Als er vergeving is, kan er genezing zijn

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Zondag 51 :126	Luc 17:1-10	2011-07-03_1700.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 62.6Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Op 4 feb 1997 werd een dorpje, in Pakistan, Sjantichar, aangevallen, door woedende moslims. Alles werd vernield. Alles waren ze kwijt maar de rust is hersteld. Na een grote bijeenkomst werd besloten om de moslims vergeving aan te bieden. De vertegenwoordigers van de regeirng en de moslimleiders konden hun oren niet geloven. In die cultuur, vergeving. Daardoor kwam er wel vergeving. Hoe breng je dat op? Gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren. Een moeilijke preek. Ik zal gevoelige snaren raken. Dat de Heere mijn tong wil dopen in liefde. De waarheid in liefde gezegd.

Als er vergeving is, kan er genezing zijn
1 de belediger
2 het berouw
3 de bereidheid (tot vergeving)

De Heere leert het lied, niet van de vergelding, maar van de vergeving. Petrus kwam naar de Heere – moet ik dan zevenmaal vergeven? Ik vind dat al heel wat, ik had gevraagd - moet het 3 keer? Ik ben wel goed, maar ik ben niet gek.. Petrus is al veel lankmoediger dan ik. Nee, 70x7 maal. Vergeef ons onze schulden, Heer: de verticale lijn. Zoals wij onze schuldenaren: de horizontale balk. Als een kruis. God, die ik beledig, mijn naaste die mij beledigt. Je hebt ze of allebei of geen van beiden. Je kunt geen vergeving ontvangen als je in wrok leeft t.o.v. de medemens.
Ik kwam een oude Joodse spreuk tegen. De zonde van de mens tegenover God verzoent de Verzoendag. Maar die van de mens tegenover de mens, die verzoent de Verzoendag niet, tenzij hij de ander tevreden gesteld heeft.

1 De belediger.
Wie zijn onze schuldenaars? Je kunt beginnen bij een kleine cirkel. Het begint in je gezin, familie. Mensen die jou iets schuldig zijn op je werk,. Klasgenoten, in de gemeente, kerkenraadsleden, of de hele samenleving. Onderscheid tussen rassen, religies. Ierland: RK en Protestant. Hoetoes en Toetsies. Neem eens iemand in gedachten die jou beledigd heeft, die je leven heeft verziekt door pesten. Of stukgemaakt, je leven tot een hel heeft gemaakt. Die op je hart heeft getrapt. Die jouw lichaam beschadigd heeft of psychisch letsel heeft toegebracht, de striemen zijn nog rood. Die je met woorden of handen hebben gekwetst. Met je voeten hebben bezeerd. Of je intieme delen hebben geschonden. Beledigers.
Een dronken automobilist, die een familielid gehandicapt heeft gemaakt. Een klasgenootje dat jou constant pestte. Een vriendin die je bedrogen heeft die met een ander waar ze ook een relatie mee had. Een leraar die je kleineert. Een trauma, door een gewapende roofoverval. Een mes op mijn keel gevoeld. Een wapen tegen je hoofd gehad. Door gemeenteleden genegeerd. Afgebrand door een kerkenraadslid (elders) als je aan het avondmaal geweest bent. Een ex-schoondochter die je zwart maakt. Een broer die jarenlang met je gerommeld heeft. Als je vader of opa de dader is, en je moeder wist het en greep niet in.
Wat een beschermd nestje moet zijn, maar het is het niet geworden, huiselijk geweld. Afgeranseld, opgesloten in een kast of de schuur. Overspel, een man die vreemd gegaan is, je bent niet meer uniek voor haar of hem. Moet ik scheiden? Toen mijn moeder ongeneselijk ziek werd, is hij er met een ander vandoor gegaan. Hij wil weer contact – wat hij mij en mijn moeder heeft aangedaan – vergeving, dat is onmogelijk, zeker in het begin. Zo herkenbaar.

Wat dacht u van al die kinderen die misbruikt zijn door een pastoor? Wat is dan je reactie? Ik kan er zo verontwaardigd over worden. Woedend. Woede is verpakte pijn, ingekapseld verdriet. Soms zit er een scheur in, en dan komt het er als een oervloed uit. Je zou willen schelden en slaan ... zoveel agressie. Vergeef ons onze schulden - het gaat niet, met even dat te bidden.

Absalon had een zus, waar hij veel van hield, zij werd verkracht en hij werd zo kwaad. Die toorn ging haken in zijn hart. Wrok die je gaat koesteren, dat is, verlangen naar wraak. Dan wens je geen vergeving, maar vuur van de hemel. Ik kan hem wel vermoorden. Ik kan het goed begrijpen – goedkeuren is wat anders, maar ik begrijp het wel.

Of je stopt het weg in de kelder met een loden deksel. Ik verdring het. Het zit er toch, te wroeten. Het blijft rondspoken en het komt vroeg of laat boven. Angststoornissen, dwanghandelingen. Gelukkig dat er professionele hulp is. Zodat die het deksel bij porties kunnen lichten en dat het verwerkt wordt.

2 Berouw.
Vader Brakel was een pastorale man. “Vergeven is een verklaring aan de belediger van de kant van de beledigde, dat hij geen hatig hart meer heeft, maar genegen is in vrede en liefde met hem te leven. Die verklaring kan alleen gegeven worden, als de schuld wordt bekend”. Die vergeving en verzoening zoekt. Luc 17. Bestraf hem, en als hij berouw is, vergeef hem.
Dit moeten we niet vergeten. Je kunt vergeving alleen doorgeven als een ander erom vraagt.

Ik heb het fout gedaan, ik heb je tekort gedaan, wil je me vergeven? Zo werkt het bij God ook. Wanneer krijg je vergeving bij God? In Hem is immers een zee van bereidheid om te vergeven, maar je krijgt het op het moment dat je je zonden aan God belijdt. Wat heb ik U verwond, met mijn zonden....
Onderling werkt het precies eender. Belijd elkander de misdaden (Jacobus 1).

De dader doet vaak of er niets gebeurd is – dat maakt dit onderwerp zo zwaar. De Bijbel heeft altijd twee regels – het gaat niet alleen om genade en vergeving, maar ook over gerechtigheid. Altijd met twee woorden spreken, Gods liefde maar ook Zijn rechtvaardigheid, 3 woorden: vergeven, overgeven en aangeven.
Als er ingebroken is, doe je aangifte. Als er met incest een inbraak in je lijf is gebeurd, moet je aangifte doen. “Je moet maar leren vergeven”, dat is niet Bijbels. De moordenaar aan het kruis werd vergeven, maar hij moest zijn aardse straf tot aan de dood uit “hangen”.

De RK is nu bereid om niet alleen om sorry te zeggen, maar ook om compensatie te geven, er zit ook eerherstel in. Gerechtigheid, er is onrecht geschied. Niet alles met die mantel van de “liefde” bedekken. Dat blijft etteren. 1Pet2:23 – toen Hij gescholden werd, Hij schold niet terug. Hij dreigde niet als hij geslagen werd – maar Hij gaf het over aan Degene die rechtvaardig handelt. Niet “aan de lieve vader die alles vergeeft” oid. Maar: Mij komt de wraak toe, zegt de Heere. Die beschadiger - Ik zal hem rechtvaardig oordelen. Overgeven aan Hem – dat is die overgave. De vergelding neem ik niet in mijn hand.
Ik ben blij met de oordeelsdag, Dan komt God op voor de hulpeloze en de radeloze, dan zal Hij de verdrukkers verdrukken.

Vergeven in het Grieks zit losmaken, loslaten.

De factor tijd is zo belangrijk. Vergeving heeft ook te maken met heling en genezing. Er is tijd voor nodig. Bij lichamelijk en psychisch geweld. Je houdt een litteken over. Dat trekt zo af en toe. De wond kan heel langzaam dichttrekken.
Mensen zijn soms ook heel gevoelig voor een bepaalde sfeer – de ander valt plotseling stil. Alles komt weer scherp boven. De gevolgen blijven zo lang naleven. Tijd.
“Je moet een ander vergeven, anders kan de Geest niet werken” – het zal je maar gezegd worden als slachtoffer, en zo niet heb ik er nog een probleem bij. Dat kan nog meer schade veroorzaken, dat mag je nooit eisen van iemand. Je kunt er te snel op aandringen. Niet moeten. Wel “kunnen”. – door Uw genade ons voornemen hebben onze naaste te vergeven. Dat is het geheim. Hij geeft genade om dingen te verwerken en vervolgens om bereid te worden gemaakt om die ander te kunnen vergeven, dat is het laatste station van een lang traject, niet direct roepen: je moet maar vergeven. Dat is het uiteindelijk doel van een lange diepe weg. Ik als hulpverlener ben bereid die lang weg met geduld te gaan. Dan gaan we aan het eind spreken over de bereidheid om te vergeven.
GZB-werker in Ruanda, 2008, een trauma-verwerkingsproject. Genocide, 100.000 doden. Hij hield een cross-workshop. Vrouwen van beide stammen kwamen bij elkaar. Ze moesten proberen hun moeilijkheden op papier te zetten. Ze bespraken het. Toen werden die briefjes met zoveel pijn en verdriet letterlijk aan een houten kruis gespijkerd. De Heere Jezus heeft al onze pijn gedragen. Toen werden de briefjes er af gehaald en ze werden verbrand en begraven. Dat maakt zoveel emoties los, maar het was het begin van een proces van genezing en verbroedering.

3 bereidheid
Dat vraagt God van ons. Niet “nou moet ik ook DAT nog”. Maar Hij vraagt het om je te bevrijden, anders blijf je daar in gevangen. Als je die wrook blijft houden. In de zielszorg hebben mensen soms een migraine als er een psychisch probleem achter zit. Als je leert door Gods genade te vergeven, dan word je van een last bevrijd, van de druk van het verleden. Het verleden gaat niet weg, maar de druk ervan; er komt zicht op de toekomst, er gloort een lichtje. De Schrift waarschuwt voor wrok en bitterheid.
Sommigen hebben hart als een bunker. Het Nederlandse woordje 'hel' moet te maken met 'muur', denk aan omhelzen. Je ziet gevangen in de muurtjes om je hart, je zit gevangen in zelf. Er gaat iets dood. Als je verder leeft gaat het scheef.
Nelson Mandela had 27 jaar gevangen gezeten. Iedereen verwachte een verbitterde man te zien. Het geheim, zei hij later, lag in de vergeving, als je haat, geef je je vijand je hart en je gedachte.

God leert je dat. De gelijkenis van de schuldenaars. 10.000 talenten, omgerekend 200 miljard. Zo'n onmetelijke som, zo reusachtig is onze schuld tot God. En dan die paar penningen. Als je van Gods grote vergeving weet – dan gaat Hij je ook leren in een traject om die kleine vergeving aan een mede broeder te schenken. Als jij vergeven bent, dan ga je het doorgeven, je kunt niet keihard zijn – “hij mag dood neervallen” – hoe oneindig mild God is- als je dat geleerd hebt.

Werp hem onder folteraars, zegt de Heere Jezus dat? Als je niet bereid bent om te vergeven, dan word je innerlijk gefolterd. Dat zijn kwelgeesten, maar als je bereid bent om een ander te vergeven, dan zul je zien dat die haat, die wrok, die kwelgeesten die je kapot maken, dat die ook weg gaan...

Dat kan ik niet dominee. Er is zo'n afstand, zo'n brede kloof. Zo'n diepe sloot, daar kan ik niet overheen komen. Dan zeg ik: ik heb een Timmerman voor u, die kan je helpen – afbreken van muren en opbouwen van bruggen is Zijn specialisme. Hij gaat van klus naar klus, misschien wel naar jouw leven, om het daar te doen. Dat hoef jij niet te doen.

Vergeving is een wonder van God vandaan, van mens naar mens is ook een wonder. Het kostte God ontzettend veel. Om die vergeving tot stand te brengen, en mij kost het ook veel – klopt, maar het verrijkt u ook. Het verlicht u, stekende felle ogen – daar komen tranen in, gebalde vuisten worden tot uitgestrekt handen.

Stefanus – in hem heeft de Heere dat gewerkt. Dat gevoelen was ook in hem: rekenen hen deze zonde niet toe. Ze hadden er flink plezier in om hem te doden. Wat leek hij op zijn Meester... Hij viel dan ook op zijn knieën, daar wordt het geleerd. Dat kon hij opbrengen. En omdat hij ook Jezus zag, staande, Hij zag Hem wachten, en omdat ie vol was van de Heilige Geest

Hoe kan ik verder leven, Hoe moet ik verder gaan.
Kan ik ooit vergeven, wat mij is aangedaan.
De woorden in mijn ziel, de haat en bitterheid,
lijken niet te helen niet door woorden, niet door tijd.

O God, ik heb U nodig, Ik kan het zelf niet.
Ik lijk haast te verstikken, in angst en in verdriet.
Hoe kan ik ooit vergeven, zoals U mij vergeeft,
dwars door alles heen wat mij beschadigd heeft.

Geef mij de kracht van Uw liefde om verder te gaan,
ook al zal er een litteken blijven bestaan.
Want is Uw liefde niet sterker dan de dood,
en Uw vergeving niet dieper dan mijn nood?

Want waar Uw vergeving is, zal genezing zijn
van de pijn en het verdriet diep van binnen,
waar Uw vergeving is, zal genezing zijn
en de weg van herstel kan beginnen

Edit