Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2011-08-28 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	Het vasten dat God verkiest

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Mat 6:17-18	Jes 58 Mat 6:16-18	2011-08-28_1700.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 63.5Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het vasten dat God verkiest


Nu eens een preek over het vasten, na de prekenserie over de feesten. Ruim 1 miljard moslims hebben de afgelopen maand gevast tijdens de ramadan. Vasten is één van de 5 zuilen van de Islam. Dinsdag het einde, het Suikerfeest. Geen eten geen drinken en geen gemeenschap tijdens de Ramadan. De Joden herdenken de val van Jeruzalem en de val van de tempel; zij vasten ook. De katholieken kennen ook het vasten. De protestanten niet. Dat is merkwaardig., Wij weten weinig van de ascese, het vasten. Daarom nu een preek erover. Wat zegt de Bijbel ervan?

1.het vasten in het Oude Testament
2.het vasten in het Nieuwe Testament
3.het vasten in de vroege kerk
4.het vasten nu


Wat is vasten? Niet eten. Een vrijwillige en tijdelijke onthouding van voedsel voor geestelijke doeleinden. Niet om overtollige kilo's kwijt te raken, maar voor geestelijke doeleinden. Onthechting van het aardse, tijdelijke, en je des te meer hechten aan God. Andrew Murray zei dat bidden en vasten onlosmakelijk bij elkaar horen. Het aardse laat je gaan door te vasten en met bidden grijp je God aan. Negatief en ook positief. Nee zeggen tegen de begeerte van je lichaam is moeilijk. Het genot, het materialisme om daar afstand van te doen is moeilijk. Het is moeilijk om je op God te concentreren. De tijd die je normaal gebruikt om te eten en het klaar te maken, richt je je nu op God. Daniël deed dat.
Dat vasten loont. De Heere Jezus zegt: als je dat in het verborgen doet, zal God het je persoonlijk vergelden. Daniel zocht licht bij God en God gaf hem een droom over de toekomst van Israël.

Je kunt je zelf alleen en onthouden, maar je kunt ook matigen. Daniel deed dat ook. Drie volle weken at hij geen smakelijke spijzen, geen vlees geen wijn. Hij nam alleen het allernoodzakelijkste nam hij. Het Daniel-dieet. Ook een vorm van vasten. Dat vergeldt de Heere ook. Aan het eind van die 3 volle weken geeft Hij Daniël een wonderschoon visioen over de Heere Jezus.

1. Vasten in het Oude Testament
Eigenlijk was er maar 1 officiële nationale vasten- en boetedag. Van de morgen tot de avond. Als een uiterlijk teken van de innerlijk verootmoediging voor God. Niet scheren, niet eten, geen mooie kleren. De vergelding was dat de Heere op het gebed vergeving van zonden gaf. In de Bijbel zien we een aantal mensen die vrijwillig vasten.
Mozes en Elia hebben gevast. Als voorbereiding op een intensieve Godsontmoeting. De vergelding was een hele bijzondere ontmoeting met God. Het gaat vaak om een periode van nood, dat mensen vasten. Koning Josafat roept een vasten uit als de vijanden te groot zijn. En de Heere vergeldt dat door een gigantische overwinning te geven.
Koningin Esther liet ook vasten toen zij naar de koning moest. Zij vraagt of het volk drie dagen wil vasten en smeken voor het behoud van het hele volk. En: het volk wordt gered, ze kwam niet om. Ook als het persoonlijke nood is. Denk aan Nehemia. Hij hoort van de ellende van Jeruzalem. Hij ziet de puinhoop van de muren en daardoor zo aangeslagen dat hij vastte en bad tot de God des hemels. De vergelding was dat hij een plan in zijn hart kreeg om de muren te gaan herstellen en het gelukte nog ook. Vasten kan dus nationaal, met zijn allen, maar ook persoonlijk. Joel zegt: verootmoedig je, scheur niet alleen je kleren maar ook je hart. Wie weet, God mocht zich wenden! En God beloont dat, Hij geeft de belofte van de Geest op zonen en dochters.
Nationale en persoonlijke nood, maar er werd ook gevast bij rouw. David vast als het kind van Bathsébah geboren wordt. Hij vast een week lang streng. Het stierf toch,ook bij diep berouw. Ninevé is ook een geweldig voorbeeld. Er komt een waarschuwing een oproep tot bekering door Jona. De stad gaat massaal zich bekeren en vasten. Ze geloofden aan Gods woord. Ze roepen een nationale vasten- en boetedag uit. Zelfs de dieren aten niet. Hoe denk je dat het er na een week heeft uitgezien in die stad? Jammerende dieren en huilende kinderen, de Heer zag het en wende het kwaad af.
God hoort en ziet je. Hij ziet wat je doet.
Soms als je bijzondere leiding of bescherming nodig hebt. Voorbeeld is Ezra. Hij vraagt om bescherming en de Heere laat zich verbidden...

2. Vasten in het Nieuwe Testament.
De Heere Jezus en Paulus en de discipelen hebben ook gevast. Zij hielden zich op Grote Verzoendag aan de vasten. De Heere Jezus heeft ook 40 dagen gevast in de woestijn en de beloning was de overwinning op satan. Er is ook een andere geschiedenis. De Farizeeërs vasten 2 dagen per week. De discipelen deden dat niet. De Farizeërs vragen waarom niet. De Heere Jezus antwoordt: omdat de Bruidegom bij hen is. Maar er komt een moment dat de Bruidegom is weggenomen. Toen hebben ze dagen gebeden, maar ik denk ook gevast en toen kwam die overvloedige uitstorting van de Heilige Geest.
In Handelingen komt het ook voor. De geestelijke leiders vastten ook. Als vergelding gaf de Heere een openbaring van wie de zendingsarbeiders zouden worden. De Heere wees ze zelf aan. Als je Gods bijzondere leiding nodig hebt, gebeurt het wel vaker. Het gebed is het krachtigste wapen in de geestelijke strijd. Je onderstreept ermee dat het je ernst is, waar je nu om vraagt. Vasten is geen doel op zich. Het is een hulpmiddel. De Heere Jezus heeft een hekel aan schijnheiligheid. Hij zegt: wanner gij vast...hij gaat er dus vanuit dat je dat doet. Dan moet je zorgen dat niemand er iets van merkt. Verzorg jezelf goed en doe het in het verborgene. De Heere zegt: Ik heb liever dat je barmhartige dingen doet dan dat je vast en ermee te koop loopt.
De Heere ziet dat en Hij zal het merken en het vergelden. Hij let op de gezindheid van je hart en op hoe je het doet.

3. De vroege kerk
Vasten is zo oud als het christendom. Augustinus zegt: in de Bergrede gaat het over bidden, geven en vasten. Twee keer per week vastte men op woensdag en op vrijdag. Dat gebeurde vaak voor de doop. Of voor het avondmaal. Men vastte alleen nooit op zondag. Zondag is een feestdag. Men vastte ook op stille zaterdag voor Pasen. Dat is uitgegroeid tot de vastentijd in de katholieke kerk.
Eerst nog 2 dagen carnaval, en dan as-woensdag. “Carne vale”, vlees vaarwel. Twee dagen carnaval en dan geen vlees meer. Een periode van bezinning. Een toeleven naar, ook met je lichaam, naar het heil van Pasen.

Ons woord lente heeft te maken met het Engelse woord lent = vastentijd. Toeleven naar Pasen.
Herfst betekent oogst, dan vieren we dankdag. Onze reformatoren waren toch best wel positief daarover. Luther had er moeite mee; Calvijn ziet het als een goed hulpmiddel bij gelovigen bij het bidden tot God. Wanneer de buik vol is, kan de geest niet zo tot God worden opgeheven. Je wordt dan een beetje suf. Vasten helpt om met ernstige en vurige gezindheid tot gebed te komen. Het is goed om te vasten bij nood, ziekte, geschillen in de godsdienst, het kiezen van een dominee. Een ouderling etc. om Zijn leiding te vragen als je voor een belangrijke beslissing staat. Vroeger bleven de gemeenteleden over op biddag, tussen de diensten. Om samen met de gemeente bezig te zijn met Bijbellezen en bidden en je bezig te houden met Gods Woord. Voor de nationale synode werd er ook gebeden; er werd een nationale bid- en vastendag uitgeroepen.


Vader Brakel heeft ook een heel hoofdstuk over vasten. Wel een beetje wettischer. Hij zegt: het is een droevig teken van verval in de kerk, dat men zo weinig werk maakt van vasten zo wel publiek als privé. Hij roept op om openlijk en verborgen te vasten. Als we snakken naar geestelijke doorbraak in de gemeente bijvoorbeeld. Brakel zegt ook in je privéleven, moet je je je pleziertjes onthouden, ook geen gemeenschap hebben. Alleen kraamvrouwen en kleine kinderen hoefden niet te vasten.


4.Wat betekent vasten voor nu, vandaag?
Nergens is het verplicht. Het staat nergens als plicht in de Bijbel. Je bent niet beter als je vast. Het is geen magisch trucje om God te manipuleren. Het is wel heel nuttig. Bidden en vasten hoort tot het vaste repertoire van mensen die heel dicht bij God leven. Die de extase, de gemeenschap met God hebben ervaren. Die mannen en vrouwen kenden ook de vastenpraktijk. Spurgeon was er ook erg voor, ook al was hij een gezet man. Als we een dag apart zetten om voor een speciale persoon te bidden....Als je erg veel honger krijgt, neem dan een “kaal”stuk brood, niet te wettisch, maar blijf gericht op het gebed voor die ene persoon. Dit geslacht vaart niet uit dan door bidden en vasten..... Richt je dan eens zo'n dag helemaal op die persoon op dat gezin. En zie dat God die demon in die ander kan verdrijven.
Iemand die op je hart ligt, waar je je op een dag van afzondering helemaal op richt in het gebed. Met als onderstreping het vasten daarbij.
Ik denk aan de huiskringen of aan de thuisfrontteams, die voor een specifiek doel kunnen gaan vasten en bidden. Vrijwillig, niet verplicht.

Als je geen ervaring hebt, begin dan eens met een hele korte tijd. Bijvoorbeeld vanaf het avondeten tot het ontbijt. Breakfast betekent break the fast. Breek het vasten. Als je vanaf het avondeten niet meer eet, dan onderbreek je dat met het ontbijt. Of sla eens een maaltijd over. De rooms-katholieke traditie heeft het over “nat, wat en zat”. Bij het ontbijt alleen maar drinken, 's middags een beetje en 's avonds zat eten. De Rooms Katholieke kerk vastte tot een uur of drie. Je kunt ook je avondeten eens een keer overslaan. Dan heb je 18 uur om je te richtten op de Heere om die zaak van Hem te bidden.
Er zijn ook dominees die vasten in onze kringen. Bijvoorbeeld rond de avondmaalsdienst. Als je de gemeenschap met God weer eens wilt ervaren, dan kan vasten een hulpmiddel zijn.

Och werd ik derwaarts weer geleid,
dan zou mijn mond U de eer geven.

Uw Vader die het in het verborgene ziet, die zal het u in het openbaar vergelden. We hebben stilgestaan bij het vasten. Als 'n middel tot geestelijke groei. Niet als plicht. Wie eet, doet dat voor de Heere, en wie niet eet, ook hij dankt God, zegt Paulus.

Edit