Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2011-10-02 10:00:00
dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)		 Praisen

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
psa 65:2 psa 65:1-13 mar 4:35-39 2011-10-02_1000.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 60.4Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Om stil van te worden, vanwege een stille verrassing of een verrassende stilte. Een grote kathedraal, de Westminster Abbey in Londen bijv. je hoort daar de stilte. Je spreekt met gedekte stem. Een gewijde stilte, te midden van het grote rumoer van een wereldstad. Je durft nauwelijks wat te zeggen, je voelt het bijna. Rumoerige gedachten in je hart komen tot rust. Daarbuiten kan het geweldig rumoerig wezen – lunchpauzes in de kantine, je kunt je nauwelijks verstaanbaar maken, of op een verjaardag. Soms denk ik, dat we niet goed tegen de stilte kunnen. En daarom de stilte doden. Stel je voor dat er een stilte valt, dat is eng. Er worden steeds meer stilte-centra gevraagd, ze reizen als paddenstoelen uit de grond. Daar is een grote behoefte aan vandaag. Langs de snelweg van het leven.

Hier hebben een stilte-centrum in Jeruzalem, voor Israël. In dat heiligdom was een diepe stilte. Die stilte werd doorbroken door de lofzang van de priesters. Daar werd de stilte mee doorweven, met de heerlijkheid van God. Een gevulde stilte. Een volle stilte. Dat is de stilte van onze tekst.

Er is nog een accent. Als je een mooi cadeau krijgt – je pakt het uit en je wordt er stil van. Zo mooi... die stilte spreekt voor zich. Zo verrast door het geschenk. Wat is het geschenk dan hier? Vers 4: De verzoening met God. De inhoud van de lofprijzing van God. Om stil van te worden. Hoort wat mij God deed ondervinden, wat Hij gedaan heeft aan mijn geest. Waar hoor je dat dan vandaag nog? Bij God vandaan? Als mijn vader of moeder jarig was – zat de huiskamer vol. En mijn vader begon heel zacht te praten over wie God voor hem was, mensen werden stil en de kring werd groter, tot de huiskamer stil was. Ik vond het eng als kind. Ieder luisterde naar de lof op de goedheid van God. Daar gaat het hier om. God is een hoorder van het gebed. Dan ga je praten hoe goed God is.

In Sion, staat er. In de kerk of in je stille tijd. Die hebben we nog wel? Loydd-Jones de arts-predikant zei: dat moet je regelen naar dat je fysieke gesteldheid is, of je karakter: of 's morgens of 's avonds. Maar minstens een keer per dag. Als afgeleide van de kerk, van Sion. Een stilte-centrum ook voor jezelf thuis.
Als inburgeringscursus voor het koninkrijk der hemelen. Om de taal te leren spreken. Vanuit de sprekende stilte bij God. Die inburgeringscursus is verplicht: Zonder wedergeboorte zal niemand God zien. Anders word je als illegaal terug gewezen. Dat spreekt voor zich toch, in Rotterdam?

Je kunt stil worden als iemand binnenkomt, die wat te zeggen heeft. Als God in je leven komt, die alles te zeggen heeft. Zo maar in de kerk. Zonder dat je het kunt verklaren. Je wordt geraakt. Niet omdat je daarvoor koos, maar omdat God je daardoor verkoos, vers 5.

Je kunt ook vertalen: U komt stilte toe. Vanwege de ontzagwekkende daden die de Heere doet. Wat Hij doet wekt ontzag. Als u met vakantie bent geweest, heeft u misschien met stilte gekeken naar de Schepping. Daar word je stil van. Als de herschepping spreekt, daar word je stil van. Zo niet, dan ben je onbekeerd.
Wees stil onder God als hij dingen doet, je vraagt om heiliging van je leven en de puinhoop wordt nog groter, om dan stil te zijn onder God. Je wilt zo graag helemaal voor God leven en de bende wordt nog groter zo te zien, om dan stil te zijn onder God... Als het helemaal anders gaat dan je dacht, zo te zien.
Maar zo te horen is God toch goed. Stil te zijn onder God.

Stilte-centra gevraagd. Stille tijd, langs de snelweg van het leven, even van de weg af, want we maken de chaos steeds groter. Met ons praten en preken. We maken langzamerhand de grootste ongelukken, in ons praten, spreker en preken. Wat dacht u van het verbalisme? Een boel woorden, dat voltrekt zich kerk-breed, wat een ramp. We bedekken meer dan dat we ontdekken en verhullen meer dan we onthullen, dat is een openbaring. Wat is openbaring, in stilheid vertrouwen hebben. Niet onze sterkte zoeken, in je rechtzinnigheid. Of in je heiligheid. Maar je sterkte zoeken in je verzoening met God. Om stil van te worden.

Stilte graag. Als in den beginne. Lang geleden, toen God sprak was het stil. Psalm 19 zingt van de schepping; in de HSV correct en krachtig – geen spreken is er, hun stem wordt niet gehoord. Vanwege de ontzagwekkende heerlijkheid van God in de schepping. De schepping zelf als stil. De Schepping lijkt sprekend op de Schepper, je kunt zien waar ze vandaan komt. Om stil van te worden. De ganse schepping is sprekend haar Schepper. De schepping is volop aanwezig in de verzen 7-14. Eigenlijk een oogstlied, de oogst van de kerk, om stil van te worden, dan zie je inderdaad velden, wit om te oogsten, in de Maranathakerk. Om je heen, vanuit Psalm 65.

Mijn God ik roep des daags en u antwoord niet, – dat is Christus. Toen Hij voor voldoening moest zorgen – hebt u de Heiland lief? U antwoord niet, Ik heb geen stilte. Heb je Jezus lief, ook hier? Bij ons al even min – als God in je leven komt als een vernietigende macht! Of Jeremia: u bent als een loerende beer, God als een roofdier. Als God je lijkt te vernietigen, om dan stil te zijn onder God. Voor God. Jeremia geeft het recept: Het is goed dat men hope en stil zij op het heil van de Heere.

Het is goed om stil te zijn en te hopen op het heil van de Heere. Dan is het God die het bruisen van de zeeën stilt (v8). Dat is een gevolg van de stilte in het heiligdom in v2.
Marc 4: Zwijg zee, wees til. Dan spreekt de Herschepper in de schepping. Dan zijn er wonderen. Zwijg, wees stil. Als Jezus de storm stilt, de verzoening door voldoening, onderschat dat niet. Ongerechtige dingen hadden de overhand op mij. Maar onze overtreding verzoent Gij, dan zijn er de zeer stille wateren van Psalm 23. Ik delg uw overtreding uit als en nevel en uw zonden als een wolk. Dan wordt het stil hier van binnen. Als God komt in het suizen van een zachte stilte als bij Elia. Om stil van te worden, het stille verrassende. Rust mijn ziel. Uw God is koning. Wat kun je dan stil naar huis gaan vanuit de kerk. En straks stil heengaan uit het vaderhuis. U gelooft in God, geloof ook in Mij. Jezus aan de zeer stille wateren.

Om stil van te worden. Als de Joden de naam van Jahwe tegen komen – dan is het stil, ze spreken het niet uit. Het stil zijn vanwege de Naam. De lofzang is in stilte tot u o God. Een christen zegt dan stil: Abba, lieve Vader, vanuit de volheid en de verzadiging. Vol van God en straks verzadigd met Zijn beeld. Dan kan het zo vol worden .

Immers is mijn ziel stil tot U, o God. Van Hem is mijn heil. Abba, lieve vader.

Mag ik even stilte, een ogenblik, als in het begin. Geen woorden zijn er. Vanwege spreken van God in de herschepping. Voor u is de stilte. Willem Barnhard zei, dit is paradijsachtig. En vertaalde: de stilte zingt u toe o Heere. Zoals op een vroege zomerzondagmorgen. Als alleen de vogels zingen.

De lofzang is stilte. “In” kun je weglaten. Je mag wel praten, maar dan vanuit de stilte. In plaats van doorkakelen. De lofzang is stilte of de stilte is lofzang.

Graag stilte, als in den beginne, al is het maar even. Bent u ooit helemaal stil geworden voor God? Dat heeft zo'n impact.
Dat wisten vroeger de stillen in de lande. Op zich een gevaarlijke term, maar ze staat in de Bijbel (Ps 35), de HSV heeft dat ongemoeid gelaten, als staande uitdrukking.

Graag stilte, deze stilte van de verwondering, van de aanbidding. Dat heeft met de kerk te maken, anders praten en preken we maar aan, en we kunnen niet meer tegen deze stilte.
Jij bent anders - ik heb God, dat is bij jou te merken. Kijk dat, een volle stilte, een sprekende stilte. Calvijn onderscheid een dode stilte en een levende stilte. Op huisbezoek – en je stelt een vraag die er toe doet, een doodse stilte – wilt u nog koffie....voorbode van het graf, daar zingt niemand Gods lof. Of na dezelfde vraag – de lippen trillen en tranen in de ogen een levende stilte. Daar is God in. Ook als je Hem mist. Stil worden voor God en daar vol van zijn. Vandaag kunnen we niet meer tegen die stilte en die stillen. Praise, tegen de klippen op omdat we niet meer kunnen tegen die stilte en die Stille. Mag je dan niet zeggen wie God is? Jawel, maar vanuit die stilte. Van de verzoening met God, vrede in je ziel. Vanwege die stille verrassing.

Dan mag je gaan praten, zingen, preken, maar vanuit die stilte, anders moet je je mond houden. Om zo thuis te raken bij God in Sion. Stillen in den lande, toen en nu, zo maar iemand, ze komen wel thuis bij God. Een ieder van hen zal voor God verschijnen en eeuwig zingen van Gods goedertierenheid.

Stilte centra gevraagd en gekregen. Kom ga met ons en doe als wij, op weg naar het koninkrijk van God, kom gaat u mee? In stilte? In deze stilte?

Edit