Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2011-11-06 17:00:00
ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)
Een bede om bewaring ook: DLR H3-4, par 16

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Zondag 52 :127 Jac 1:1-18 2011-11-06_1700.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 63.6Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Vandaag de laatste catechismuspreek. Zondag 52 vraag 127.
De 6e bede: leid ons niet in verzoeking maar verlos ons van de boze. Gebed dat de Heere Jezus aan Zijn discipelen leerde bidden en dat Hij ook zelf voor hen gebeden heeft in het hogepriesterlijke gebed. Verzoeking en verlossing. De boze wordt hier beschreven als een driekoppige vijand: de duivel, de wereld en je eigen hart (je eigen vlees). Die strijd is al begonnen in het paradijs.

Een bede om bewaring
1. een belijdenis van onszelf
2. een bedreiging door de vijand
3. een bede tot God

Wat is nu eigenlijk een verzoeking? Lastige vraag. In de grondtaal is het woord beproeving en verzoeking hetzelfde! God kan je beproeven, verzoeken maar ook de satan kan je beproeven. Als God ons verzoekt heeft dat altijd een positief doel. Nooit boven ons vermogen en nooit tot onze eigen schade. Hij test ons om een goed resultaat te kunnen creëren. Satan wil ons echter altijd ten val brengen en in het verderf brengen. God wil ons sterken, stalen en louteren door die verzoeking, satan wil ons juist kapot maken. In de SV Genesis 22:1 En God verzocht Abraham. HSV: en God stelde Abraham op de proef. Dezelfde gebeurtenis kan een beproeving van God zijn en een verzoeking van satan. Samuel: satan porde hem aan om het volk te tellen. Kronieken de Heere porde hem aan om het volk te tellen. Satan wil David ten val brengen, maar God wil uiteindelijk de plaats aanwijzen waar het volk geteld zal worden.
Petrus lag op de zeef: satan heeft u zeer begeerd te ziften als de tarwe. Satan wil de korrel wegmoffelen en het kaf overhouden. God wil juist het koren over houden en het kaf er af halen. Verzoeking kan van binnen uit komen. Wat is nu het verschil tussen je eigen boze hart en dat wat van de duivel is. Goede vraag! Wanneer komt het nu van buiten af en wanneer vanuit je binnenste? Voorzichtig antwoord: als het uit je eigen zondige hart komt, dan broedt dat meestal. Dan word je er ook niet bang van. Boezemzonde komt van binnenuit, daar wil je eigenlijk geen afstand van doen. Als de satan een pijl in je hart schiet, dan schrik je ervan. Dan heb je er weerzin tegen. Een inwerping van satan. Soms gebruikt hij dingen die vergeven zijn uit je verleden om die als een pijl in je hart te schieten. Er werd eens een kind van God vloekend wakker. Ze schrok ervan: Heere wilt U de satan wegdoen uit deze kamer en uit mijn hart. Soms flitst er een onreine gedachte door je heen; een verzoeking van buitenaf. Dat kan satan zelfs in je slaap doen. Laat mij slapend op U wachten Heer, dan slaap ik zo gerust. Geef mij heilige gedachten.....laat het zo mogen zijn, dat waar het lichaam slaapt het hart waakt.....

1 de belijdenis van onszelf

Hoe zwak zijn wij? Wij kunnen geen seconde in eigen kracht staande blijven. Zwak van moed, klein van kracht, kwetsbaar, krachteloos. Daar moet je achter komen in een christenleven, dat dat echt zo is. Die afgod van deze eeuw, de satan is veel sterker dan ik als zwakke christen. Ik ben niet opgewassen tegen mijn eigen boze hart. Denk aan David, die op zijn dak heen en weer wandelt. De duivel laat hem die mooie buurvrouw zien en een wereld van avontuur ontrolt zich voor zijn ogen en zijn hart zegt: yes! Had je dat vroeger tegen David gezegd, toen hij psalmen tokkelend op het veld zat? Dat had hij nooit geloofd.....
Je eigen zondige hart is springstof. Er komt een vuurtje bij, een vonkje en daar ga je... Kinderen van God, overschat jezelf niet! Bij te weinig zelfkennis denk je te groot van je zelf en dan ga je een keer onderuit. Petrus overschat zichzelf: als iedereen U verlaat, ik niet! En daar ging hij, uit angst voor een slavinnetje.....
De wereld lacht als ze je onderuit kunnen krijgen. Het is eigenlijk gemeen, drie tegen één....je kunt uit jezelf niet staande blijven! Als je zelf niet meer kunt bidden, vraag dan maar of de Heere Jezus voor je bidt. De Heere Jezus heeft voor Petrus gebeden, dat zijn geloof niet op zou houden......


2. de bedreiging door de vijand
De vijand houdt niet op ons aan te vechten. Onderschat hem niet. Ze houden niet op je aan te vallen. Die 3 tegenstanders in de geestelijke strijd zijn geen schoothondjes, maar brullende leeuwen. Ook Bunyan beschrijft die 3 vijanden in zijn boek de Christenreis. Het is geen plezierreis naar de hemel. Geen handelsreis ook, maar een pelgrimsreis. Je bent op weg naar een beter vaderland. Onderweg ga je over velden en wegen, waar je je voet aan kunt branden en je kleren aan kunt scheuren. Christen krijgt te maken met Apollyon, met satan. Zo kan de satan te keer gaan in het leven van een kind van God. Maar christen kan hem uiteindelijk overwinnen door het zwaard van de Geest. Dan de wereld: ijdelheidskermis. Met zijn verlokking, verleiding etc. Maar christen en zijn metgezel zeggen: we gaan hier weg. De mensen van de kermis worden dan boos, al waren ze eerst vriendelijk. Dan ineens worden ze boos en vallen ze hen aan om hun kleren en spraak. Christen en zijn metgezel kiezen dan een makkelijk padje, van de koninklijke weg af. En dan raken ze de weg kwijt. Mooi beschreven...

Ze houden niet op je aan te vechten. Als u wat ouder bent, heeft u heeft ongetwijfeld wel eens een doodsstrijd gezien. Dat heeft niet iedereen. Die laatste vijand is dan ook de wreedste vijand. Is dit nu het leven van een christen? Ja. Maar: een christen kent zowel rust als strijd. Hij kent vrede, zoete zalige vrede met God door het bloed van de Heere Jezus. Maar hij krijgt daarnaast last van de tegenpartij,de satan die tot hem komt en die die vrede wil verstoren. Hij kent een rust: omdat hij weet, ik ben verzekerd: niets kan mij scheiden van de liefde van God. De duivel wil die vrede verstoren, die verzet zich. Satan is wel verslagen maar nog niet verpletterd; hij kan het je nog knap lastig maken. Rust en vrede. En toch ook strijd.

Jong of oud, ieder christen krijgt er mee te maken. Ook on-Bijbelse dwalingen kunnen van satan komen. Hij kan komen met systemen. Als jongere honger je er misschien naar om die Bijbel te snappen. En dan kun je doorslaan door een systeem op de Bijbel te leggen. Een uitverkiezingssysteem, een verbondssysteem of een wederkomstsysteem, maar ook een heiligheidssysteem. Dan wordt je wettisch. Totdat God je laat zien dat Hij groter is dan jouw schema's en systemen.
Je kunt van elke kostbare waarheid een systeem maken. En dan ebt de vreugde in de Heere weg.
Je bent jong, speels: te jong om aan God te denken.
Als tiener ben je veel te ongeduldig en te druk om te bidden.
Als je getrouwd bent: te gelukkig.
Als je kinderen hebt: te druk
Als je opa of oma bent: te oud, of te ziek.
Als je overleden bent: te laat om aan de Heere te denken.

Continu die strijd om je van de Heere af te trekken. Die strijdende kerk kan ook een verliezende kerk worden. Wanneer verlies je dan? Als je het contact met God kwijt raakt. Als je wegkruipt achter je Heiland, kan de satan je helemaal niks maken. Als je dat verlaat, gaat het mis.

Het volk Israël kon niet tegen die Kanaänieten op. Maar de Heere streed voor hen. Geloof je dat? Sta je op die belofte? Jozua, elke stap is voor jou. Je moet het veroveren, maar ik geef je de overwinning. Die ark gaat om de stad Jericho heen. Juich voor de Heere! En dan gaat die stad om.
En dan Ai: Heere, dat kunnen wij wel....... Er is onbeleden zonde in het leven en ze denken dat ze het zelf wel kunnen. En dan verliezen ze! Nederlaag! Dat kwam omdat ze de band met God kwijt waren en omdat er zonde was, die niet beleden was. In het leven van een christen is overwinningsleven mogelijk. Alleen hebben we die overwinning altijd te danken aan de kracht van God! Verlies hebben we aan onszelf te danken.
Die oudsten vonden het niet nodig om de Heere te raadplegen. En dan ga je verliezen.....
Later in Richteren 1 zien we dat er een heleboel Kanaänieten zijn overgebleven. Die maken het de Israëlieten knap lastig. Ze hadden ze moeten verdrijven, in de kracht van Gods belofte. Als je een leven lijdt van nederlaag op nederlaag, dan is dat niet Gods schuld.
Onderschat u de zondige natuur van een kind van God niet, dominee?
Ik onderschat de kracht van de zondige natuur van een kind van God niet, maar ik erken dat er nog een veel grotere kracht is in Christus, de kracht van de Heilige Geest, die ons in het geloofsleven kan dragen. Dat staat zo mooi in dat antwoord in de Heidelberger Catechismus.

Waar haal ik de kracht vandaan? Het geheime wapen is het gebed. Zo wil ons toch staande houden en sterken door de kracht van de Heilige Geest. Zo wil ons toch sterken door de kracht van uw Heilige Geest.......een SOS naar de hemel. Het geheime wapen van een christen dat is het gebed tot God. Die kracht is beschikbaar. Gelovig ga ik, eigen zwakheid voelend. En telkens weer moet ik Uw kracht verstaan. Sterk in Uw kracht, gerust in Uw bescherming. Ik roep U aan, o macht der liefde... tegen de macht van de zonde. Dat wordt hier onder woorden gebracht.

Welke hulpmiddelen geeft God?
Gebed, roep naar de hemel,
Elisa was omringd door vijanden en hij bad of of zijn knecht ook die geestelijke wereld mocht zien. Toen zag hij, dat, die met ons zijn, meer zijn dan die tegen ons zijn.
Ons staat een sterke Held terzijde.....
De Heere Jezus is overwinnaar, vanaf de troon vestigt de Zoon Zijn heerschappij. Triomfator over dood en graf. Heb goede moed; Ik heb de wereld overwonnen!

Een groot veldheer in de oudheid had vele overwinningen behaald. Op den duur werd hij met mannen omsingeld door een grote legermacht. Zijn soldaten waren bang. Die veldheer ging de tenten langs om de stemming te peilen. De soldaten waren moedeloos. De vijand was zo groot in aantal... De veldheer schoof het gordijn van zijn tent opzij en zei: mannen, voor hoeveel telt u mij?
Dat zegt de Heere Jezus ook tegen ons. Hij zegt tegen ons: voor hoeveel tel IK?

U bent voor mij meer waard dan tienduizend manschappen... Drie tegen 1 dat is gemeen. Ik ben eigenlijk maar een nul, zo zwak. Maar met die Ene er voor dan ben ik een tien! Hoe hoog schat u Hem in? Om u er veilig door heen te helpen?
Zo richt de Heilige Geest onze blik op de Heere Jezus. Hij heeft overwonnen, dood en graf moesten het tegen Hem afleggen.

Let niet zoveel op al die dreigingen die er zijn. Ook voor je kinderen. Maar laten we letten op Hij die het beloofd heeft.

De Heere geeft ons meer hulpmiddelen: hij geeft ons ook elkaar: samen mag je sterk zijn. Hij laat ons zien wie Hij zelf is. Die leeuwen brullen wel, maar ze liggen aan de ketting. De Heere laat ze nooit verder komen dan Hij toelaat. Geen schakel verder dan God bepaald heeft. Hij zal niet toelaten dat je boven vermogen verzocht wordt. Daniël knielt en de vijanden pakken hem op zijn godsdienst.
Christen zijn op de werkvloer valt niet mee. Als u morgen weer met uw benen in de bagger staat... en u kan niet meedoen met de gesprekken over seks, over uitgaan, over sport... dan valt het niet mee.

God de Almachtige. Hij staat er gelukkig boven. De leeuwen van de muilen in de leeuwenkuil waren dichtgebonden. De Heere is erbij, hij geeft je een wapenrusting. Hij is erbij en dan sta je niet alleen.
Een gevangenispredikant kwam alleen bij de zwaarste criminelen. Een zware crimineel zei tegen hem: weet je, dat ik je kan wurgen? De dominee zei: dat zie je verkeerd. Er zijn er nog 3 bij, die jij niet ziet. Vader, Zoon en Heilige Geest. Die Geest geeft je een zwaard en een wapenrusting. Die moet je wel aan doen. Elke ochtend weer.
En dominee kwam 's avonds moe en verslagen thuis. Zijn vrouw zei: heb je vanmorgen wel je wapenrusting aangedaan? Nee? Ja, dan kom je verwond en verslagen terug. Die wapenrusting moet je wel aantrekken. Anders lig je onder.

De Heilige Geest wordt genoemd de Parakleet. De trooster. Iemand die je erbij roept, die je opmontert, die je bemoedigend toespreekt, die je opbeurt. In die geestelijke strijd wil de Heilige Geest jou opbeuren. In het Romeinse leger was een goede structuur, een goede organisatie. Maar die soldaten ware ook gewone jongens. Die niet altijd zin hadden om de volgende stad weer te verslaan. Van slachtveld naar slachtveld... ze waren het wel eens moe. Ze verlangden naar rust. Ze voelden hun eigen zwakheid. Er was een speciale functie, een parakleet. De militaire bemoediger,een officiële functie. Hij sprak de soldaten moed in. Hij had prachtige peptalk. Hij vertelde van de overwinningen die ze behaald hadden en over de triomf en eer die hen te wachten stond, als ze thuis kwamen. En over hoe sterk de generaal was en hoe zwak de vijand was. Hij verzon liederen om hen op te peppen. Dat doet de Heilige Geest nu ook. Wij zitten steeds in die strijd, telkens weer opnieuw. En dan komt de Heilige Geest ons herinneren aan de geweldige overwinning die de Heere Jezus heeft behaald. Hij vertelt over die heerlijkheid, die wacht. Hij hangt geen peptalk op, maar proclameert. Hij bemoedigt ons met de woorden van Christus: heb goede moed, Ik heb de wereld overwonnen. Hij laat ons zien hoe geweldig de kracht van de Generaal is. Zo mogen we de maandag ingaan. Totdat wij eindelijk ten ene male de overhand zullen behalen. Totdat wij de complete overwinning zullen behalen. Niet OPdat wij de overwinning behalen, maar TOTdat. Geen wens, maar zekerheid. We shall overcome some day en we aren't afraid today. Wij zijn meer dan overwinnaars door Hem die ons heeft liefgehad. Hoe loopt het af met de wereld: die gaat voorbij. Hoe loopt het af met satan? Die komt in de poel des vuurs! Hoe loopt het af met je eigen vlees? Dat sterft. Maar in het laatste uur mag ik zegevierend ingaan, in rust met U die mij hebt voortgeleid!

Edit