Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2011-11-13 10:00:00
ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)
Ootmoedig wandelen met God Doopdienst van Nadia Eveline Sloof

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Gen 5:24 Gen 5:18-24 Heb 11:5-6 Jud1:14-15 2011-11-13_1000.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 64.2Mb)
Doopdiensten

Edit| EditReeks
Samenvatting:
1 Henochs wandel (5:22,24)
2 Henochs worden (Judas)
3 Henochs wegneming (5:24)

Een kinderlied zingt: Ik ben net als Henoch – nee toch, en ik wandelde met mijn God. Wat is dat precies, wandelen. Voor de zonde val wandelde God met Adam en Eva en ze hoorde Zijn stem aan de wind van de dag. In Gen 3 kwam de zondeval, en 's avond kwam God, maar Hij wandelde alleen. Ze waren op de vlucht. De zonde had scheiding gemaakt tussen hen en God, Kaïn – het slangenzaad dat zich ontwikkelt. Abel, Seth – de lijn van Gods genade. Gen 5 – mensen van hoge leeftijden en toch .. “en hij stierf”... de doodsklokken blijven luiden. Henoch is een uitzondering. Hij was niet meer. Van de anderen staat: Ze worden geboren, trouwen en verwekken kinderen, en sterven. Geboortekaart en trouwkaart, en rouwkaart. De ouders zijn aanwezig vanmorgen, trouwkaart 2 jaar geleden, “wentel uw weg op de Heere” was de trouwtekst, nou Hij heeft het gemaakt.

En dan Henoch. Een levensbeschrijving – maar drie verzen – hij wandelde met God, dat staat er twee keer. Dat is dus kennelijk mogelijk, ook na de zondeval! Wanneer is die wandel begonnen. Hij wandelde nadat hij Methusalem verwekt had – toen hij vader werd! Na 65 jaar geleefd te hebben. Ook hij was een gevallen Adamskind- Henoch, “chanoh”, zelfde als chanuka, 'toegewijd' . Hij stond eerst met zijn nek naar God, net als de rest, we lopen allemaal de verkeerde kant op, eerst. We dwalen allen als schapen. Je eigen weg, of je vroom bent of goddeloos.

Als hij vader wordt, komt er een keerpunt in zijn leven. Kom je tot bekering alleen nadat je nare dingen meegemaakt hebt – dat hoeft niet, God kan alles gebruiken. Hier, kijkt iemand in de wieg en is zo overweldigd door Gods weldaden dat Gods goedheid hem tot bekering brengt. Gekregen van God. Toen Methusalem geboren werd, werd vader wederom geboren. Dan zal ik met Gods gunsten overlaân....

1
Wandelen met God. Het begint met een ontmoeting. Amos: zullen twee samen wandelen tenzij zij bijeengekomen zijn? Die omzetting moet plaatsvinden, mijn eigen weg verlaten en met de Heere meegaan, het kwam in zijn leven tot een Godsontmoeting. Henoch: ga met me mee, vanaf vandaag. God nam het initiatief. Wonderlijk eigenlijk dat de Heere zo'n afstand heeft afgelegd om op zoek te gaan naar die man. De Heere ging hem achterna. Henoch zei dat is God, Heere, er kwam een ommekeer.

Zo gebeurt het nu nog. Nadine ('hoop') – hoop op God, want zijn liefde zoekt je, Hij nodigt je om met hem mee te gaan. Dat is het begin, dat is bekering, dat is geloof, ik vertrouw me aan U toe. Niet met vreemde mannen meegaan. Als ik de bril van het geloof op zet, dan zie ik Henoch nooit alleen. Je ziet ze altijd samen lopen.

Henoch wandelde met God, niet andersom. Als ik ga wandelen met mijn kind, dan kuier ik een beetje achter hem aan. Als mijn kind met mij gaat wandelen bepaal ik de route, Henoch volgde God, hij is kapitein-af geworden. U mag de route bepalen, Heere. Wie zou er nu het eerste moe geworden zijn? Misschien toch God wel, niet van het wandelen, maar van Henoch, dan wil hij weer daar heen, dan weer daar heen – en toch gaat de Heere met hem verder.
Let op het verschil: Adam was voor God, in de zin 'Mijn oog op u gevestigd' – Adam wandelde op een afstand. Israel moest achter de Heere aan, de Heere volgen, maar hier staat het nog rijker, niet voor Zijn aangezicht, niet volgen, maar naast Hem, wat daalt de Heere af! Immanuel, God met ons... Als je volgt loopt je achter iemand aan, maar wie vergezelt loopt met de ander samen. Dat doe je met een vriend, een verloofde, met een peuter, met je puber – goede pedagogische tip, dan kom je soms tot mooie gesprekken. Met je moeder als oudere vriendin om gaan. Christelijk geloof is niet 'verboden toegang', dat mag niet en dat niet. Maar: verborgen omgang! Er zit iets ontspannends in. Niet vliegen en haasten, maar gewoon genieten... Dat is maar even dominee – hoe kom je daar nu aan? Henoch wandelde met God 300 jaar achter elkaar!

Wordt dat niet saai, dominee? Als uitstapje o.k., maar elke dag? God is het allerhoogste goed, er niets boeiender en verrukkelijker. Er zijn duizeling wekkende hoogtes en dieptes. Na 300 jaar, na 900 jaar, soms begrijp je Hem niet, wat zullen ze samen hebben gezegd. Heere kunnen we hier niet een poosjes blijven – maar door de diepten ook.. De Joden kunnen echt met God twisten in het gebed, dat kennen wij niet als Calvinisten. Heere, vijftig rechtvaardigen? Kunnen we een deal sluiten? Of 45, 30 'arguing with God', – tot behoud van anderen, Job redeneert met God, niet over God.

Heere u bent soms zo onbegrijpelijk – scherpe bochten en door dalen. Als peuter komt dat kleine knuisjes – door de bladeren lopen in de schemering. Dan komt er een vrachtwagen – en dan komt dat kleine handje, dat zoekt de hand van papa. Als ie mijn hand voelt dan kunnen we verder. Als ie echt niet verder kan, hangt ie aan mijn broekspijp en moet ik hem dragen.
Als het donker wordt, doe ik mijn hand naar boven – Heere, wilt u mijn rechterhand pakken – dat mag je letterlijk doen in het gebed. Heere ik zie u niet, maar ik weet wel dat u er bent, Heere wilt u mijn knuisjes pakken?

Jongen wil dat bos hout eens meenemen op je rug – dat kan gebeuren; ja vader. Is dat niet te zwaar - nee want vader heeft het om op schouders gelegd, zo gingen ze samen. Hoe de weg loopt, God gaat mee.
Henoch wordt gelovige genoemd in Heb 11 – want hij volhardde. Geen tijdgeloof, maar een echt geloof. Je luistert naar de Heere, zo kon Hij ook dingen aan Henoch kwijt. Over het einde van de wereld bijv.

2
Zie de Heere komt met zijn 10.000. Ja, Henoch is een bekende persoon, hij had minstens vijf kinderen, maar dat was geen barrière om met God te wandelen. Hij heeft één zin uitgesproken en één naam. Methusalem – 'meth' ('dood'), 'salach' ('zenden') – “na zijn dood wordt het gezonden”. Als je alles uitrekent – op het moment dat Methusalem sterft komt de zondvloed. Het oordeel wordt gezonden, God had dat geopenbaard aan hem, dat kind zal de laatste generatie zijn van de oude wereld. Als mijn kind sterft, vergaat de wereld. Als hij ziek wordt, denkt hij er aan – maar hij knapt op....

Als het gaat over de wederkomst: Zullen jullie het meemaken – doopouders, wij, jullie kind? Behoren wij tot die laatste generatie? Weet je wat ik zo geweldig vindt – Methusalem had die profetie aan zijn leven gekoppeld, maar hij is de langste levende mens geworden met 969 jaar – Gods geduld rekt zich zo ver uit... Methuslaem zal zo lang mogelijk leven, zodat de mensen kans krijgen zich te bekeren.

Henoch heeft een boodschap van oordeel (Judas), hij leefde niet als kluizenaar, maar leefde midden in zijn tijd. Niet vanuit de hoogte maar met ernst. Vriendschap met God en een vijandige wereld en hij verkondigde Gods gericht.

Zou u onder zo'n preek hier blijven kerken? Ik zoek een wat fijnere gemeente? Goddeloze zondaars worden gestraft door een wraaknemend God..... wie ver van U de weelde zoekt. Julie staan met je nek naar God toe – jullie worden vervloekt – we spreken in de kerk altijd over zegen. We wensen elkaar de zegen toe. Je moet ook eerlijk zijn om te zeggen, als je ver van God de weelde zoekt, verga je en word je vervloekt, dat is de volle Bijbelse boodschap. Hij komt, Hij komt.

3 Een bijzondere wegneming. Hij was niet meer. Hoe dan? God nam hem weg, Hij nam hem op uit de goddeloze wereld 365 jaar - erg jong in die tijd. In een keer. Hij verwisselde van plaats, maar niet van gezelschap. God verlaat je nooit; alleen de plaats wordt verwisseld. Ze kwamen bij de doodsjordaan en iedereen moet er doorheen. Soms is die vol water, allemaal golven – daar verdrink ik in.. soms een klein stroompje. Maar bij Henoch – kind Ik til je op en zet je in een keer erover heen.

Zijn laatste woorden – die weten we niet, maar zijn leven was wandelen met God. En hij werd gezocht (Hebr.) – door zijn vrouw en kinderen natuurlijk, hij was er en op eens was hij er niet meer. Vermist. Waar is papa? Dat is ingrijpend geweest. Zijn geliefden konden hem niet vinden – geen afscheid, geen begrafenis – maar ik weet, hij is bij God. Henoch was geen oude baas zonder tanden – maar hij heeft geprofeteerd tegen de wereld – en die zal gezegd hebben: mooi, opgeruimd staat netjes. Dan kunnen wij voortgaan.
Hemelvaartsdag van Henoch, dat is ook een profetie van de laatste generatie. Vlak voor de Heere Jezus terugkomt zal er een laatste generatie zijn die de dood niet hoeft te zien. Paulus: in een ogenblik zullen we worden veranderd, de Heere tegemoet in de lucht, daar is Henoch een type van, van de aarde weggenomen, om de hemel in te mogen gaan. Dan zullen we niet meer op aarde worden gevonden. Mensen zullen ons zoeken.

Elke dag stond de Heere op hem te wachten – Henoch ben je klaar, dan ga we verder. Tot ze samen zo ver waren; Henoch, het is al laat geworden, nu zijn we al zo dicht bij de hemel, dan lopen we samen door naar Mijn huis. Hij nam hem bij Zich.

Okke Jager - een goeie, ouderwetse Gereformeerde dominee schreef er dit gedicht over:

Eens zei de Here op een mooie morgen,
Zeg Henoch, ga je mee een einde om?
Je vrouw zal dan wel voor het eten zorgen,
en Henoch zei: 't is goed, hoor, God, ik kom.

Hij durfde wel zijn kinderen achter laten
Hij riep, tot straks! En deed de deur op slot.
Ze hadden samen heel veel te bepraten
Dus Henoch wandelde aldoor met God

Totdat opeens: O Heer, zei hij geschrokken,
We zijn al veel te ver. Daar staat Uw Huis.
't Is lang geleden al, dat wij vertrokken,
Hoe kom ik ooit alleen weer veilig thuis?

Och Henoch, zei de Heer, om tijd te winnen,
Je komt toch later bij mij wonen. Zeg,
Ga nu dan maar gelijk met mij naar binnen
En Henoch was niet meer, God nam hem weg.

Edit