Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2011-11-20 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	Deze God is onze God

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
NBG 1 (1/3)	1Pe 3:13-18	2011-11-20_1700.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 58.9Mb)	Nederlandse Geloofsbelijdenis

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Deze God is onze God

1 De geschiedenis van de NGB
2 Het geloven van de NGB
3 God in de NGB

1
In de nacht van 1 op 2 nov 1561, precies 450 jaar geleden, wordt een pakje over de muur van het kasteel van Doornik geworpen- een brief voor koning Filips II, en de NGB, opgesteld door Guido de Bres, in het Frans.
Een oproep aan de vorst om op te houden met de vervolging van de gereformeerden. De belijdenis was om te bewijzen aan de koning dat de gereformeerde leer overeenkomstig was met de oude kerk en niet rebels was of tot opstand aanzette, maar overeenkomstig het woord van God is, en ook het wettig gezag leerde te eerbidigen.

Het is een van de drie formulieren van enigheid. Met de Heidelberger Catechismus en de Dordtse Leerregels – de NBG, is het oudste Nederlandse belijdenisgeschrift. 37 Artikelen.Geen belijdsplan, wij komen niet verder dan 4 jaar, maar een belijdenis.
Was de catechismus bedoeld om de jeugd van kerk te onderwijzen – de NGB had een evangelisatiedoel - waar staat het christelijk geloof voor – in de wij vorm. Het is een apologie, een rekenschap afleggen van de hoop die in je is. 1Pet 3:15 – we moeten daar altijd bereid toe zijn. Die tekst stond op de voorkant. In 37 artikelen – op een positieve manier, niet strijdend of verdedigend, worden de schatten van de kerk uitgestald. De schat van het evangelie.

Wat moeten wij er nu mee? Goeie vraag, ik ben dominee en geen leraar geschiedenis. Het is erg rijk. Het wint aan zeggingskracht omdat het in de rode inkt van het bloed van martelaars geschreven is. Hier hebben mensen hun levens voor gegeven. Niet zomaar op een achternamiddagje geschreven. Wat staat er, waarom mensen hier niet achter weg konden.

Het is een samenvatting van de Bijbel. De Bijbel naspreken. De Dordtse Synode heeft het er uit gehaald, maar oorspronkelijk stonden er bijbelteksten onder elk artikel. Het is altijd “revisibel” – het is een menselijk geschrift, maar het is wel heel erg mooi. Wij belijden in gemeenschap met de belijdenis van het voorgeslacht, niet in overeenstemming met, maar in hartelijke verbondenheid, *ge*bonden zijn we alleen aan de Schrift.

Een eeuw van enorme geloofsvervolging. Protestanten stonden oog in oog met de dood – terreur, executies. Er zijn heel wat kinderen van God gedood. In zo'n tijd is deze belijdenis geboren. Dat geeft gewicht aan de zaak – het gaat niet om ben je voor of tegen de belijdenisgeschriften - het gaat om: ben je in of buiten Christus. Maar toch kunnen we er van leren.


1522 werd Guy de Brès geboren, in een Rooms gezin. Het was een Zuidnederlander. Opgeleid tot glasschilder, van Bijbelse taferelen. Daarvoor moest hij de Bijbel bestuderen en dat gebruikte God om hem te bekeren. Hij kreeg de Roomse Inquisitie achter zijn broek, een rondreizende prediker, in het geheim. Londen, Genève, daar heeft hij onderwijs van Calvijn ontvangen. In Doornik was een schuilkerk onder de schuilnaam 'La Palme'. In 1561 gaan 3000 mensen de straat op, een optocht, psalmen zingend, protesterend tegen het strenge regiem van de Koning. Toen is de geloofsbelijdenis gemaakt, in een huisje dicht bij de stadsmuur. 1567 wordt hij opgepakt, in een van zijn afscheidsbrieven (heel ontroerend): “Het is hier donker en duister, de lucht ontvang ik uit een klein stinkend gat waar men uitwerpselen in werpt. Dikke ware ijzers om mijn handen, die mij folteren, het vlees tot op de botten afgescheurd. Hij, de Heere, troost en versterkt mij op een ongelofelijke wijze. Ik breng nu in praktijk wat ik anderen gepreekt heb. Toen sprak ik als een blinde over kleuren, – nu weet ik bij ondervinden van Gods nabijheid. Tussen de ketenen en Guido de Brès zit Christus gevangen. Ik heb meer vordering gemaakt in mijn gevangenschap, dan in heel mijn verdere leven. Mijn hart is vrolijk, vervuld met de overvloed en de rijkdommen van God, – de Heilige Geest drijft mij voortdurend”. Uit de laatste brief aan Catharina zijn vrouw: “ik ga nu voor je uit, mijn trouwe echtgenote, wanneer het de Heere behagen zal, zul jij me volgen, het zal niet voor altijd zijn dat we gescheiden zijn. De Heere zal ook jou inzamelen. Vaarwel, vaarwel, Catherine, mijn zeer geliefde vriendin, ik bid mijn God dat hij jou zou willen vertroosten en onderwerping wil geven aan Zijn heilige wil. Je getrouwe man, Guido de Brès”. 31 mei 1567,op zaterdag. Een dag voor Pinksteren op het plein voor het stadhuis. Toen men hen om drie 's nachts vertelde, dat zij die ochtend nog zouden worden geëxecuteerd, zei hij: ik ben zeer verblijd en mijn hart springt – ik wort heden uitgenodigd op de bruilolt van het Lam. Ik wordt van minuut tot minuut gesterkt, wat is de Heere Zijn kinderen nabij. 6 uur naar de galg gebracht, hij mocht niet meer bidden. Terwijl hij nog sprak stootte de beul hem van de ladder.

Als je dat nu bedenkt. Hij over de Vader, Zoon en Heilige Geest gepreekt met zijn mond, geschreven met zijn pen en met zijn bloed heeft hij het bezegeld wat hij daarin beleed. Een brandstapelgeloof. Hier sta ik.
Drukking van de melk brengt boter voort. Hij is 45 jaar geworden. In elk kerkbijbeltje staat die geloofsbelijdenis achter in, wie Mij belijden zal voor de mensen, zal Ik belijden voor Mijn Vader.

Dit geeft reliëf aan dit geschrift. Als je goed leest en ruik, dan ruik je de schroeilucht van de brandstapels.


2
Geloven in de NGB.
Niet Men, maar wij. Dat is warm – anderen maar ook ik. Niet: de kerk gelooft, of Gods volk. Wij, ik ook. Je kunt over geloof niet spreken zonder een geloof met je hart. Anders draag je maar info over. Waar het hart vol van is, gaat de mond van overlopen. Niet behoren tot de zwijgende meerderheid. Men wist toen – het kan ons de kop kosten, sommigen geloofden met het hart maar niet met de mond, Nicodemieten werden zij genoemd. Maar als je werkelijk met je hart geloofd, spreek je er ook over. Over die dingen waar we het allemaal over eens zijn - daar kunnen we niet vanachter terug. De essentie.
Geloven zonder te belijden, je kunt ook praten zonder te geloven. Lippendienst, mooipraters. Dan heb je religie, maar geen God. Als je tot geloof wordt gebracht, behoor je tot de gemeenschap – broeder liefde voor allen die datzelfde geloof hebben ontvangen. Tevoren had je andere vrienden, dat zie je zo raak en kernachtig bij moslims die tot geloof komen - die moeten echt hun familie achterlaten. Geloofsbanden die sterker trekken dan familiebanden.

3 God in de NGB.
Wat belijden we dan? Een Persoon, God zelf - die belijden we. Niet ik, maar Hij. Eerst God; doop en avondmaal en uitverkiezing dat komt allemaal. Maar ik wil graag eerst vertellen wie Hij is. Je kunt er over praten - bestaat Hij wel of niet. “Als U er bent, openbaart u dan aan mijn ziel, als ik er een heb” – moeten wij iemand overtuigen dat God bestaat? Nee, zo begint de Bijbel niet en de NGB ook niet. Ook al overtuig je hem, dan heb je ze hart nog niet. Geen sommetje. Komt precies uit op nul., dat is geen geloof. Stel “Wetenschappers hebben bewezen dat God bestaat”- so what – ben je bereid die God je hart te geven – dat is geloof.
Er wordt niet betuigd dat Hij er is, er wordt betuigd Wie Hij is. Eigenschappen als heerlijke stralen van de Zon. De dwaas zegt in zijn hart, er is geen God.

Je hebt theoretische atheïsten en praktische atheïsten – die laatsten zitten in de kerk. Je leeft doordeweeks zonder God, dat is niet anders. Je slaapt, reist, eet zonder God, je kunt zelfs spreken en roemen en lezen van God, zonder God.

God is een wezen, Net als de terminologie van de Psalmen van 1773, machtig opperwezen – is dat Bijbels? Een beetje Verlichting – een albestierend opperwezen. Maar hier staat het – vóór de Verlichting. Klinkt een beetje Grieks – Verboom heeft hier in zijn eigentijdse versie: Hij is de God van Israël, de Vader van onze Heere Jezus Christus. Dat is zijn Persoonlijke betrokkenheid, op Zijn volk, op de geschiedenis. Wezen – maar wel een God die een hart heeft, die enige, one and only. Hoor Israël, de Heere onze God is een enig Heere.
Zoals onze God is, zo is er maar één. Ik wil Hem aan je aanbevelen, wie hij is. Een hemelse Vader waar ik me niet voor hoef te schamen. God heeft niemand boven Zich of naast Zich. Wie is aan God gelijk?
De duivel weet dat ook en hij siddert.

De Ene God wil dat alle mensen zalig worden.

Eenvoudig.”Simple” staat er in het Frans. Hij werkt eenvoudig, niet kinderlijk, maar “simplex”. Multiplex en triplex haal je bij de gamma, drie lagen hout, zo zitten we in elkaar, een aardige laag, een driftige laag en daar onder een vijandige laag naar God toe. Maar God is niet samengesteld. Een “man uit één stuk”, als ik het zo mag zeggen, hij heeft geen masker op. Er is geen tegenstelling tussen Zijn woorden en daden, geen botsing tussen heiligheid en rechtvaardigheid. Barmhartigheid en heiligheid. Hij is niet 'gespleten'. Wij zeggen: met mijn verstand zeg ik ja en met mijn gevoel nee.

Wij ervaren het wel zo van God – “naar Zijn rechtvaardigheid moest God de zonde straffen, maar naar Zijn liefde wilde Hij de zondaar redden”. Nee, niet MAAR, allebei. Rechtvaardig EN Hij wilde redden, als een regenboog- het botste niet, het vloeit over in een harmonieus geheel.

De Heere houdt van eenvoudige mensen. Eenvoudigen wil God steeds gadeslaan. Wij maken het ingewikkeld. Maar als God werkt, doet Hij het simpel.
Prof Graafland, vertelde over zijn moeder, een doorgeleid kind van God. Zij dacht altijd dat ze een hele hoge berg moest beklimmen om tot geloofszekerheid te komen – maar toen God kwam, zei ze – ik heb nooit geweten dat het zo eenvoudig was. Het werk is gedaan – alleen te zien op Hem, door een blik op het kruis is er leven voor u en voor mij. God werkt eenvoudig.

Een geestelijk wezen – De Roomse Kerken stonden vol met afgodsbeelden. Hij is niet te vereren in beelden – Hij is een geestelijk wezen - maar pas op. Wij zijn doorgeslagen naar de andere kant. “God kent geen gemoedsbewegingen” zegt iemand – maar er wordt toch over Zijn handen en vingers geschreven in de Bijbel, Gods arm. Oog. Lippen, mond,oren, aangezicht, voeten – niet letterlijk – nee, maar redeneer het allemaal niet weg – Zijn ogen zien in elk geval, en Hij hoort en Hij spreekt echt. Hij heeft Zich aangepast aan ons bevattingsvermogen, zoals een moeder doet, maar wat ze zegt is wel waar. Een hand van God kan zegenen en vastgrijpen en vasthouden en ingrijpen,.
God heeft een hart en ingewanden – dat klinkt warmer dan “wezen”.... geen bloedsomloop of stofwisseling of zenuwen, maar wel een hart en ook gevoelens. God is geen onbewogen Beweger. Hoe vaak lezen we niet dat de Heere zo hartstochtelijk betrokken is – God kent emoties, Hem worden menselijke gevoelens toegekend, toorn, woede, teleurstelling, verdriet, vreugde, blijdschap. Als de wereld zich rijp maakt voor de zondvloed, smartte het God aan Zijn hart dat Hij de mensheid gemaakt had, – een God van Liefde – dat kan niet zonder emoties. Teleurstelling als die liefde niet beantwoord wordt, verdriet als het vertrapt wordt – en vreugde als het ja-woord gegeven wordt – Hij zal zwijgen in Zijn liefde, Zefanja 3. Hij zal over u juichen met gejubel. Een God die jubelt, dat is de Bijbelse God.

Hij is betrokken, bewogen, betrokken bij jouw heil, bij jouw weg. Hij is bezorgd om jouw heil, niet statisch. Als het gaat over deze God, met zo'n hart, waarmee kan ik de Heere nu blij maken? Je kunt dat vanavond nog doen, er is blijdschap in de hemel over een zondaar die zich tot God bekeert.

Edit