Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2012-01-08 10:00:00	ds. L.J. Geluk (em. te Rotterdam)	Het volk dat in duisternis wandelt zal een groot licht zien

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Mat 4:13	Jes 8:20-9:6 1The 5:1-11 Mat 4:12-17	2012-01-08_1000.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 62.7Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het is maar een klein berichtje, dat we alleen bij Mattheüs lezen. Hij verliet Nazareth en ging wonen in Capernaüm. Een verhuizing dus, Hij woonde eerst in Nazareth, daar is Hij opgegroeid. Eerst in Egypte, daarna gingen Jozef en Maria niet terug naar Bethlehem, waar Hij geboren was. De zoon van Herodes was niet veel beter, net als in Noord-Korea. Ze gingen weer in het Noorden van het land wonen, buiten het bereik van Herodes.
In Nazareth was de Heere Jezus kind, daar heeft Hij gespeeld, tiener geworden, daar heeft Hij waarschijnlijk ook gewerkt als timmerman – we weten het niet met stelligheid. Toen is Hij naar het Jordaan gebied gegaan, met een bezoek misschien aan Jeruzalem met een van de hoge feesten. Hij heeft naar Joh de Doper geluisterd. De nabijheid van het koninkrijk – Hij werd bedoeld, het Lam van God – wat moet er door Hem zijn heen gegaan, dat dat nu zijn taak was, toen Hij ong. 30 oud was.

Aangewezen. Hij is het, die de brug – niet zal slaan, maar zal zijn – tussen God en mensen. Hij heeft zich een gemaakt met deze zondige mensenwereld. Hij is gedoopt en de hemel sprak dit is Mijn Zoon... mensen hoorden wat Johannes zei, de stem uit de hemel lijken ze niet gehoord te hebben. Johannes hoorde het, en de duivel ook. Hij wil anders dan dat u de Heere zult dienen en volgen. Hij stelt Jezus tot drie maal toe op de proef met een vurig verlangen dat Hij als een baksteen zal zakken voor dat examen. Hij houdt zich staande aan de het geschreven woord. Dan blijft Hij niet in het zuiden van het Joodse land hangen, niet naar Jeruzalem, tempel en universiteit stad, hij keert terug naar Nazareth en daar blijft Hij niet.
Johannes is gearresteerd – nu neemt Hij het als het ware over. De prediking gaat door, Jezus neemt het van Hem over.

Maar daartoe blijft Hij niet in Nazareth. Hij verhuist naar Capernaüm – een 40 km, aan het noordoosten van het meer van Tiberias. In onze cultuur is verhuizen een hele onderneming. Huis vinden, in gereedheid brengen, overgaan, je kunt het niet in je eentje, een hele organisatie. In de Bijbelse tijd was dat niet zo ingewikkeld.

Capernaüm was beter gelegen kennelijk voor Zijn prediking. Wilde Hij het mooier hebben, genieten van het water? Geen gerief en comfort, maar om daar des te meer tot zegen te zijn.
Toen de verlamde man op zijn bed werd neergelaten – geen woord van verwijt voor de mannen die het huis beschadigd hadden; Hij stond klaar, dag en nacht. Hoog bevoorrechte plaats, Zijn Stad wordt het een paar keer genoemd.

Maar zegt Mattheus: er is nog een andere reden. Er was nog een belofte van God, die nog niet ten volle was vervuld. 7 eeuwen daarvoor had Jesaja een Woord ervoor gekregen. Alsof we van 2012 naar 1300 terug gaan - wat weten wij daar van? Maar Mattheüs kende die belofte van God, hij legt er de vinger bij. Het woord wachtte op zijn laatste vervulling.

Dat was een hele dreigende tijd. Koning Achaz, van Judea. Een tijd van grote oorlogsdreiging. Wat is er veel gestreden, veel spanning. Oorlog is niet alleen leger en veldslag, ook roven, plunderen, verkrachten, moorden. Die verschrikkelijke tirannie in Noord-Korea. De wereld is nooit onder Vrede geweest. Ook al is oorlog een tijdje weggebleven, er zijn steeds spanningen. Hoe gaat het met de economie, wat spreken de Europese leiders af, wat doet China, wat doet de Islam? In welke situatie komen onze kinderen als ze 40 geworden zijn?

Zoveel spanning was er in de tijd van Koning Achaz. Assyrië was een grote macht. Er zijn altijd mensen die altijd meer macht moeten hebben. Alexander de Grote. Napoleon, Hitler, nooit genoeg gebied. Waar heb je het niet – de eerste willen zijn. Bedrijfsleven, verdriet op het werk. Onzuiverheid. Ook in het huwelijk dat de een de ander wil tiranniseren.
Zo was Assyrië een macht dat het Tienstamenrijk wilde opslorpen 2 Kon 17, daar gebeurde het. Roven, moorden en plunderen. Zeker het noordelijke gebied, Zebulon en Naftali – die hebben altijd in een invloedssfeer van buiten gelegen. Vandaar ook de naam Galilea der heidenen. Het was niet echt Israëlitisch.

Maar waar nu duisternis is, zal Licht wonen. Daar duidt Mattheüs op. Wandelen in het duister, dat kennen we eigenlijk niet in Rotterdam. Het is nooit donker. Maar daar (toen): als je geen lamp bij je hebt is het heel gevaarlijk. Het volk zit ook in het duister, uitzichtsloosheid. Die en die zit in de narigheid zeggen we wel eens.
Wij zijn kinderen van het Licht – dat moeten we bedenken. Er is veel duisternis in onze samenleving – het gaat meer op Sodom en Gomorra lijken, daar in groeien onze kinderen op. Met het gevaar dat ze het gewoon gaan vinden. Het wordt steeds gekker. Zo was het ook in Galilea – een duister gebied. Daar komt niet iemand licht brengen, maar Één die zelf het Licht is.

Bekeert u want het koninkrijk der hemelen is nabij gekomen. Israëlieten spraken over het koninkrijk van God – zo dus Mattheus. Dat is zo te bewonderen. En dan in dat goddeloze gebied.
Hij IS het licht, en Hij zoekt die plaatsen op. Nog meer dan Jeruzalem.

Komt tot Mij allen die vermoeid en belast zijn en Ik zal u rust geven. Wat een gezegende plek, Capernaüm, waar Jezus woonde. Daar woonden ook de eerste discipelen. Capernaüm, u bent tot de Hemel toe verhoogd (Mat 11:23). Omdat Hij daar is gekomen. Ze kwamen ook wel, ze ontvingen geschenken van Hem, maar ze erkenden Hem niet als koning.

Het is niet zo gek, als je leest wat in andere godsdiensten plaatsvindt, gruwelijke dingen die plaatsvinden. Verbranden van anders denkenden, ook in het christendom – zo niet. Christus komt als Licht – vrede.

Hier in Rotterdam schijnt al heel lang licht. Sinds dit gebouw is neergezet, hard op weg naar een eeuw. Hoeveel van dat licht is opgenomen? Hebt u dat gedaan? Soms heel kritisch – het gaat niet om bijkomstigheden maar dat Hij wordt erkend, dat wij door genade kinderen van God mogen zijn.
Dat wij met die duistere praktijken in onze samenleving breken – dat is niet voor mij. Schade voor anderen en zichzelf. We leven in een verworden maatschappij. Een ondergaande cultuur. Maar het Licht van Christus dooft niet. God uit God, licht uit licht.
Christus komt zo naar ons toe. Hij is bij ons en wil bij en in ons zijn. Dat wij met God verzoend zouden zijn. Een christen kan eens ruzie maken, maar er niet blijven leven.

Wat wordt er veel gehuild op deze aarde. De Heere wil bij u zijn en u bemoedigen en Zijn Licht laten schijnen, dat u toch nog vrolijk kunt zijn in God Uw Heiland. Er is geen ware blijheid buiten Hem. Anders wordt het altijd maar een kater, een Eeuwige Kater.

Vreugde in Christus is niet in de eerste plaats allerlei uitbundigheid. Maar deel hebben aan de grootheid waar de Schriften vol zijn, en God is geen karig God. Hij doet het niet heel afgemeten. Maar Hij is gul in het vergeven. Ga achter Christus aan, en verblijd u in Hem. Hij komt.
Die in Capernaüm woonde en in Jeruzalem de wet en de profeten vervulde, wie opgestaan is, komt en Hij wil vrede. Geprezen zij Zijn naam.

Edit