Edit|
EditReeks Samenvatting:
Johannes is de apostel van de liefde – een man van ondervinding, geen jonge rekruut – een oud gediende. Een oude wijze man, die nooit met pensioen is gegaan. De liefde tot God komt hierin tot uiting, zegt hij, dat wij Zijn geboden in acht nemen – gehoorzaamheid. De gehoorzaamheid van de liefde, de enige weg tot geluk.
Een rijk schriftgedeelte komt dit uit. Is de brief precies zo geschreven door hem? Een vruchteloze discussie met schrift-critici. De brief ademt in elk geval dezelfde geest als zijn evangelie. Wat een prachtig begin aan de brief. In God is licht en er is in het geheel geen plaats voor duisternis. H2 – de verzoening door het sterven van Jezus Christus. En daarover gaat onze tekst ook – heb deze wereld niet lief. Zijn we onder de indruk van de schoonheid van de natuur, mogen we daar niet van houden? Op bergen en in dalen – overal is God... Het woord wereld – die we niet lief moeten hebben - Kosmos, staat er in onze tekst – 'wereldorde' of 'sieraad'. Niet de wereldbol of de natuur, maar de hele wereld en met name de geestelijke kant van de wereld. De Heere Jezus is uit die wereld weggeworpen, het kwaad, het onrecht in de wereld. Die wereld moeten we niet lief hebben. Dan leven we niet met God.
Dus niet de schepping maar met ons hart gericht zijn op deze wereld. We laten ons zo meeslepen door de geest van de wereld, het kwaad, de atmosfeer waarin we leven. Door de zonde en de duvel verdorven.
Een scherpe tegenstelling.
Je kunt niet de wereld en God liefhebben, het is een van beide. Vers 16 werkt het nader uit. Al wat in de wereld is. De begeerte van het vlees, ogen en leven in hoogmoed.
Vlees – de enige plaats in deze brief waar op de bevrediging van het vlees gedoeld wordt – het misbruik van gaven van God die op zich goed zijn. Dat wordt duidelijk aan het tweede punt - begerig kijken naar alles wat de fantasie prikkelt. We worden tot daden gebracht waar we ons misschien niet toe in staat achtten te voren. En dan hoogmoed. Jezelf meer achten. Dat komt allemaal uit die neiging, die niet uit God is.
Zo'n tekst moeten we op de kansel niet overslaan. Ieder die in God blijft, doet zo niet. Deze wereld gaat voorbij. Niet alleen – ieder mens moet sterven – je kunt er toch niets aan doen, berust maar. Stoicijns. Niet opgaan, blinken en verzinken wordt hier bedoeld, maar de wereld gaat het eindoordeel tegemoet.
Zijn discipelen te zijn – dat is geen kleinigheid – ik doe even belijdenis. Wat mij het beste past – discipelen zijn heeft te maken met het hele leven. De verhouding tot God en de verhouding tot de naaste. Je verhouding tot Hem, in je hart – ook wat je doet en laat. Als je hart in de wereld is, is God niet in jou.
Een christen moet nee kunnen zeggen. Ja tegen God, nee tegenover de wereld. Omdat er in de wereld zo veel is dat niet in overeenstemming is met Gods wil en Liefde die Hij toont in Jezus Christus.
Rekenen wij daar mee?
Sommigen zeggen – God is zo ver weg, er zijn zoveel raadsels en teleurstellingen, zo veel onvrede... Laat de liefde van God heersen in uw hart. Gods liefde is trouw en Hij is de vaste grond voor wie op Hem bouwen. Zijn trouw wankelt niet.
Veel mensen zeggen ons dat niet na. Heeft God deze wereld geschapen – als het zo gaat? Dat geloof ik niet. Kenmerkend voor deze tijd. Er zijn altijd atheïsten en nihilisten geweest, maar nu is het de massa. De schepping is toevallig ontstaan uit een oerknal. Is dat wetenschappelijk bewezen? Dat geloof in toeval is puur ongeloof. Nihilisme is diep in de samenleving doorgedrongen.
U hebt toch ook wel eens rond gekeken in de wereld? We hebben er allemaal wat van gezien – wat een wonder is de schepping van God. In God is licht. En helemaal geen duisternis in Hem. Zou het licht toevallig ontstaan zijn?. Is het dan ook heel toevallig dat er mensen ontstaan zijn – zonder ogen, of röntgenogen, of alleen zwart wit- wat zou hen allemaal zijn ontgaan. Er zij licht en er was licht – in de breking van het licht worden alle kleuren van de regenboog tevoorschijn gebracht; is het allemaal toeval? Pure dwaasheid.
God is het begin, de Schepper. Hij heeft het licht geschapen. Daar is het mee begonnen en toen de wereld hele toegerust was – toen schiep Hij de mens, de wereld geschikt genaakt voor de mens, alsof er een baby kwam.
Of de oren – om te horen en God heeft Zijn woord gesproken en wij kunnen met elkaar spreken. Hij is de enige die spreekt en telkens weer roept naar Zijn kerk en dat ligt al eeuwenlang op de kansel. Wat zijn er een wonderen in de schepping als we alleen al aan de oren en ogen denken. De opwarming over de aarde, een nieuwe ijstijd, regen , droogte – er wordt veel geklaagd. Er zijn wonderen in de schepping te over.
En nu leven wij in een wereld, die zegt - we komen uit het niets en na het sterven komen we weer terug in het 'nihil'. En toch is er in elk hart een verzet tegen dat nihilisme. David zegt het in Psalm 139: Hij heeft onze ongeformeerde klomp gezien. Hij roept ons. Door Zijn woord.
Mensen doen nergens meer aan, er is niets – elders in de wereld neemt het aantal gelovigen toe – zeker waar vervolging is en gevaar. Hoe is dat in Europa – zo nihilistisch. Waar is het christendom gebleven, wij maken op grote schaal vervuiling. Over het milieu zijn de activisten in de weer, maar waar het de geestelijke volksgezondheid betreft, dat is veel erger, een wereld zonder liefde tot God en de naaste, die heeft geen toekomst. Het doen van de wil van God heeft eeuwigheidswaarde. Zalig zijn de doden die in de Heere sterven. In de Heere, in dat Asiel zijn ze veilig, ze rusten van hun werken.
Is het pessimisme dat de wereld voorbij gaat - nee optimisme. Want wij verwachten een nieuwe hemel en een nieuwe aarde waarop gerechtigheid woont. Dan denk ik wel eens – ik ken jonge mensen waarvan de grootvader naar de kerk ging, hun vader werd zeer progressief en kreeg de wereld lief – de kleinzoon: vader ik heb niets mee gekregen om me aan vast te klampen. Opa vond kracht en troost en waar houd ik me aan vast?
Mensen vragen naar een geestelijke houvast. Ze zijn op weg om een antwoord te vinden, de weg terug naar de hemelse vader en Hij heeft altijd een open deur.
Wat heeft God veel goede dingen gegeven, ook aan getuigenis in vroegere geslachten. Hij wil ons behouden en leiden naar Zijn heerlijkheid, wat Hij heeft belooft dat zal Hij doen. God bindt de strijd aan tegen de zonde en ook de angst en vrees. En in dat licht moeten wij het evangelie zien. Het zet altijd aan met “vrees niet, ik verkondig u grote blijdschap”. Alzo lief heeft God deze wereld gehad.
Duidelijker uitspraak is er niet van de onveranderlijke liefde van God.
Vreest niet. God vindt de zonde wel erg – dat zien we aan het kruis. Maar, Rom 8: zo is er geen veroordeling voor hen die in Christus zijn. Die dat aanvaart, voor hen begint het paradijs. De grote spanning van midden in de dood liggen – God heeft Zijn schepping lief en Hij wil alles weer binnen brengen in Zijn koninkrijk. De liefde gaat niet tot de zonde maar wel tot de zondaren. Die liefde van God werkt met macht. U bent toch aan de zonde gestorven om voor God te leven.
Hierin is de liefde dat Hij ons heeft lief gehad. Hij is altijd de eerste en de laatste. Het evangelie gaat ook van bovenaf – heb God lief boven alle en de naaste gelijk u zelf. Want God heeft ons eerst lief gehad. Hij wil ons behouden en leiden naar Zijn heerlijk, wat niets kan ons van Zijn liefde scheiden.