Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2012-02-19 17:00:00	ds. J. Blom (Ridderkerk)	Zou Hij ons ook niet met Hem alle dingen schenken?

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Rom 8:32	Rom 8:18-39	2012-02-19T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 15.4Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Als je een cadeau krijgt op je verjaardag, alsjeblieft. Wat doe je dan? Nou zet het daar maar neer – mooi pakpapier zeg. Staren we alleen op de buitenkant? Nee het gaat om de inhoud, natuurlijk. Dat zullen de kinderen in de kerk ook snappen, je scheurt en mam moet helpen als het niet gauw genoeg gaat. Wat zit er in?
Wat zit er achter? We zijn de lijdenstijd ingegaan. Die buitenkant ziet er niet mooi en prachtig uit. Wat wij Hem hebben aangedaan is verschrikkelijk, 't en zijn de Joden niet – maar wij. Maar je kunt blijven steken op de buitenkant. Die details zijn niet onbelangrijk, maar wat zit er achter, bij God en bij Jezus. Zijn wij bezig met die vraag? Wat zit er achter die dingen – achter dat bord eten, die kom koffie, die beker melk. Dat eten dat er toch altijd maar weer is. Of is het pakpapier – mooi he?

We leven in een cultuur waar het steeds minder aan de orde is – “dat is onder invloed van het Griekse denken” – de Ideeën achter de werkelijkheid. Dat was zo gek nog niet. Een geestelijke werkelijkheid achter de werkelijkheid die wij waarnemen. Ontberen doet waarderen.
Ik lag ooit in het ziekenhuis en had zo'n dorst, en ik wilde er niet voor bellen, maar zag toch plotseling een glas water staan – wat was ik daar blij mee - niet alleen met dat glas maar ik zag er Gods zorgende hand achter. Blij en dankbaar voor wat de Heere mij gaf – als alles op rolletjes gaat, vergeten we dat weer. Zijn zorgende hand – wat zit er achter. Zijn zorg over ons. Als ons dingen tegen zitten en lijden ons overkomt – juist als het ons voor de wind gaat, moet je leren vragen en waarderen.

Wat zit er achter die tegenslagen, die ongelukken, Heere wilt u dat eens wat van laten zien. Niet om te vragen om te laten zien, dat tegenspoed straf is op de zonde. Er is een tijd geweest dat dat makkelijk werd gezegd. Het kan ook beproeving zijn. Opgenomen in Gods wonderlijke raad. Jozef werd verkocht door zijn broers. Hij zag het toen zijn broers koren kwamen kopen. Het kwade dat jullie hebben gedacht heeft God ten goede gedacht. Zij waren geen pionnen – ze waren verantwoordelijk voor hun daden, en ze hebben hun lesje geleerd – en ze hebben er dan ook wel uitgeleerd. Maar God heeft dat alles ten goede gedacht om een groot volk in het leven te behouden.

Paulus spreekt over lijden, Rom 8, als barensnood. Als het kind geboren is, denkt zij aan de benauwdheid niet meer. Daar zit wat achter, het gebeurt niet zo maar - wij kunnen niet alles altijd gebruiken. Maar het is ook niet; lijden is zinloos. De Bijbel leert daarover en met name over dat van Christus. God heeft ons in dat alles wel gespaard. Sprak laatst nog iemand die zijn familie verloren had in het bombardement van 1940 in Rotterdam, Hij is negentig inmiddels - waarom ben ik die jaren gespaard? Kijk eens in je eigen leven terug, ook in dat ongeluk – voor erger bewaard. Of na die ernstige ziekte, hersteld.
Ja maar God heeft mijn man of mijn kind niet gespaard. Ik had nog zo gebeden, maar God ging een andere weg.
Ds Kivit bezocht weduwen van mannen die in Putten zijn weggevoerd, 600. 50 ervan kwamen er terug. Twee jongens waren ook weggevoerd, van een weduwe. Tegen de ouderling zei ze: ik had er toch twee, maar u hebt er toch nog een? Nee- ik ben ze allebei kwijt. Zit je daar dan niet mee? God had er ook maar Één, en die heeft Hij zelf overgegeven en niet gespaard. Dat is de kern. God heeft ons nog in het leven gespaard. Wat een schril contrast met Zijn Eigen zoon.

Maar ik mag ook zeggen, want een wonder is het dat Hij dit evangelie laat verkondigen, ook waar wij geliefden hebben moeten afstaan aan de dood. Mijn man, mijn vader, mijn kind niet gespaard. Maar Paulus mag zeggen: kijk nu eens verder, het kruis van Golgotha. De Zoon van God die geen zonde deed, overkwam dit alles en Hij werd niet gespaard. Pontius Pilatus – hoewel hij Hem onschuldig verklaarde. Overgeleverd aan soldaten en Sanhedrin, Herodes en de soldaten om gekruisigd te worden. Petrus: door de raad van God, overgegeven. Hij heeft Zijn Zoon niet gespaard, toen Hij smeekte in de hof van Gethsemane. Dikke duisternis op Golgotha. Mijn God! Met grote stem... En het was stil – er kwam geen antwoord. God spaarde Zijn eigen Zoon niet. Dat zit er achter.
Mag ik zien wat er is gebeurd. Had Hij er dan behagen in om Zijn Kind inde rampzaligheid te laten afdalen? Nee dat stond niet op zich zelf. Gods liefdehart voor ons.... Voor ons allen. Luther: wat heb ik er aan dat Jezus gestorven is voor de zonde? Maar: voor ons. Voor u en voor jou.

Abraham stond op het punt zijn eigen zoon te slachten – ik denk aan dat schilderij van Rembrandt. God zal zelf voorzien in een brandoffer. In dat geloof stond hij. Dezelfde blijk waar Jezus gekruisigd is – hetzelfde gebergte.

In onze plaats overgegeven. U bent Izak, u mag er af, en Jezus op het altaar. Wat er achter zit, is wat ik niet zeggen kan. Waar een een eeuwigheid voor nodig hebben om dat te verstaan zijn liefde. Van wie houdt Hij meer?
Bedenk, wij hadden dat verdiend, dat God het ons betaald zou zetten.

Ik ben er zo bang voor dat dat besef van wat er bij God achter zit op de achtergrond raakt. Dat wij te gemakkelijk daar weer aan voorbij gaan. Er niet de tijd voor nemen om het op ons in te laten werken. God wil ons aan Zich verbinden, hecht, met al de hartstocht van Zijn hart wil Hij ons liefhebben. Straks zullen we het zingen. De Heere wil ons dat loflied hier al leren om het hier uit te bazuinen.

Voor ons allen overgegeven. Ik durf het maar niet te geloven. Zou het nou wel echt voor mij zo zijn? De Heilige Geest heeft dat al lang in de gaten, dat wij dat maar moeilijk konden geloven. Het ene gevaar is, dat we er terloops kennis van nemen – het andere gevaar is dat we het niet kunnen geloven.
Kijk eens naar je omgeving, die collega – dan ga je er ook voor bidden, geef dat ze het mogen begrijpen, Heere, dat ze U gaan kennen, zo wordt het ons deel, door het kennen. Het is een geloof, dat aan de Heere hangt. Als je dat mag geloven. Hij zal ons alle dingen schenken. Zou je dan nog tobben over dat werk, eten en drinken, kleren, de toekomst, wat ons nog te wachten staat... hoe zal Hij ons ook niet met Hem alle dingen schenken – je hemelse vader weet wat je alle dag nodig hebt. Zoek eerst het koninkrijk, zoek Hem en Zijn hart, dat je daarin mag zien.

Het voorhangsel scheurde en de mensen konden naar binnen kijken. In Zijn Hart – zou Hij dan niet voor heel ons leven zorgen, voor elke dag? Het maakt ons niet lui. Maar het neemt de kramp weg, dat fanatisme. We mogen geloven dat God er voor zorgt. Hoe zal Hij ons ook niet met Hem al die dingen schenken?

Ik heb iemand mogen begeleiden die gisteren is overleden, jaren in de dienst van de Heere gestaan. Nou sta ik er zelf voor - ik heb mensen gewezen op het kruis, ook op hun stervensuur en nu is er een stemmetje - dat heb je andere verteld maar is het ook voor jou? Die ook Zijn eigen Zoon niet gespaard heeft, heb ik hem verteld. Zal Hij ons ook niet alle dingen schenken – en dus de ingang in het hemels koninkrijk? Als ook de moordenaar aan het kruis. Vrijdag morgen – U alleen U loven wij, zijn vrouw en kinderen, wij moesten dat met hem meezingen. Uw Naam zo rijk van eer is tot onze vreugd naar bij. En daarna ook Ps 32:4

Gij zijt mij, HEER, ter schuilplaats in gevaren;
Gij zult mij voor benauwdheid trouw bewaren;
G' omringt me, daar Gij mij in ruimte stelt
Met blij gezang, dat mijn verlossing meldt.
Mijn leer zal u, o mens, naar 't recht doen hand'len,
En wijzen u den weg, dien gij zult wand'len;
Ik zal u trouw verzellen met mijn raad,
Terwijl mijn oog op u gevestigd staat.

En Gods oog op mij. Een dag later is hij heengegaan in de vrede van zijn Heere.

Hoe zou Hij ons ook niet met Hem alle dingen schenken?

Edit