Edit|
EditReeks Samenvatting:
In de grootste smarten blijven onze harten in de Heere' gerust....'k Zal Hem mijn Helper heten. Dat belijden we aan het begin van elke kerkdienst: onze hulp is van de Heere...Zijn we zo herkenbaar in de wereld of zijn het slechts mooie woorden? Het komt aan op de daden van de gemeente van Christus. Laten zien wie de Heere voor ons is. De gemeente als een stad op een berg, die niet wankelt noch wijkt,waar het vertrouwen leeft: wij blijven tot in eeuwigheid, omdat de Heere zoals de bergen rondom Sion om ons heen is. Leven we zo voor Gods aangezicht? Is zo de wereld jaloers op ons christen-zijn? Omdat er vertrouwen heerst? Omdat we het niet alleen zeggen maar ook uitleven dat er een God is die voor ons zorgt? In het pastoraat kom ik veel mensen tegen die teleurgesteld zijn in de kerk. Die afhaakten op vrome woorden terwijl er geen hand werd uitgestoken. Kijkt u eens om u heen hoeveel er afgehaakt zijn omdat het slechts bij woorden bleef? Wij kunnen ze niet vasthouden, maar we hebben wel de taak er in vertrouwen voor hen te zijn. In voor en tegenspoed, in goede en kwade tijden.
Het is het verlangen van de Heere dat in dat volk alle volken der aarde gezegend zullen worden. We hebben een roeping en een taak, omdat de Heere daarnaar verlangt. Het Jeruzalem waar alle volken vergaderd zullen worden en zullen delen in het heil dat God eenmaal aan Abraham heeft beloofd en dat bestemd is voor alle volken. Dat is het verlangen van God, dat alle knie zich dan zal buigen en alle tong zal belijden dat Hij God is. Hoe doet de Heere dat? Door hen die aangeraakt zijn met het evangelie te laten fungeren als het zout der aarde en de stad op de berg. Ik roep u op te vertrouwen op de HEERE. Dat is de naam die Hij aan Mozes heeft bekend gemaakt. De naam waarin Hij belooft: Ik zal er bij zijn, in welke omstandigheden ook, Ik laat het werk van Mijn handen immers niet los. Zoals bergen rondom Jeruzalem , zo ben Ik rondom Mijn volk. Leeft dat geloof daar waar u woont, werkt, in de kring van uw kinderen en kleinkinderen, familie? Leeft u dat uit, of schiet u te kort? Stel ik u een te hoge eis vanmorgen, mag ik dat eigenlijk niet vragen?
Ik mag dat van u vragen op grond van Gods belofte. De beloften zijn de grond van het geloof, omdat God het ons heeft toegezegd. We mogen pleiten op de God die het aan het begin van ons leven al heeft beloofd bij de Doop. Die daar al gezegd heeft: je bent van Mij, en Ik zal er voor je zijn. Ik zal je nooit begeven en verlaten.
Waarom is Hij nou rondom Jeruzalem, waarom is Hij nu rondom u en mij? Hebben we dat verdiend? Ik dacht het niet. We zitten in de lijdenstijd, de tweede lijdenszondag. We gedenken Hem die aan het kruis gehangen heeft. Mijn verlosser hangt aan het kruis, hebben we gezongen. Als ik naar Zijn kruis mij richt, valt mijn eigen last mij licht...
Hij die door God verlaten werd, die door God werd losgelaten. Waar anderen van hoog tot laag de spot mee gedreven hebben. Allen verachten Hem. Als Hij de Christus is, laat Hij zichzelf dan verlossen! Hoort u de spot, met Christus, en ook met de christenen? Hoe meer de overheid zich inzet om het christendom tot een mening te maken te midden van alle andere meningen, waar deze God hooguit nog voor wat achterblijvers in de maatschappij betekenis heeft....Ze moeten niet denken dat ze met deze God in deze wereld nog terecht kunnen. Christenen worden in deze wereld vervolgd. In vele delen van de wereld worden kerken afgebrand en worden broeders en zusters vervolgd. Dan lijkt het alsof de scepter van de onrechtvaardigen rust op het erfdeel van God.
De scepter van de goddeloosheid rust op het erfdeel van God....wie nog kerkganger wil zijn, wordt gehoond en bespot in deze wereld. Tenzij je er over zwijgt omdat je bang bent voor de spot en de hoon die je treft... De scepter van de goddeloosheid heeft veel en vaak geheerst over de berg Sion. Israël is tot speelbal geweest de eeuwen door......vaak leek het geen toekomst te hebben. Dat lag niet aan God, maar omdat het oordeel kwam over dat volk vanwege hun zonden en ongerechtigheid. Het oordeel van God rust ook op de gemeente, daarom zijn we vaak zo krachteloos en zo biddeloos. Omdat we de scepter van goddeloosheid vaak laten rusten op ons leven; omdat we meer onze oren laten hangen naar wat mèn zegt,dan naar wat God zegt. Omdat we zowel een vriend van God als van de wereld willen zijn. Maar het is of of. Of je bent van God, of je bent van de wereld. Je bent nu onder het Woord van God. Hij wil ons bemoedigen. Want de scepter van goddeloosheid zal niet voorgoed rusten op wat het lot de rechtvaardigen toewees. Denk aan Israël na de woestijnreis. Het lot werd geworpen en ieder kreeg zijn deel van het beloofde land. Ieder ging naar zijn erfdeel,wat God hen gegeven had. Genietend van het goede dat God hen geschonken had. Maar toen ze dat eenmaal hadden, hebben ze God vergeten en verlaten en toen is de scepter van de goddeloosheid daar gekomen. Wie God verlaat heeft smart op smart te vrezen. Niet omdat God graag wil straffen, maar juist omdat Hij hen liefheeft, kastijdt Hij hen, om het terug te brengen tot het gebed, tot het vertrouwen, tot het leven met God. De scepter zal niet altoos rusten. Er is uitzicht. Uitzicht voor de gemeente in deze lijdenstijd. Daar waar hoon en spot klinkt voor de Christus, maar waar Hij zich toevertrouwt aan Zijn vader (in Uwe handen beveel ik Mijn geest) gaan we slapen van Gods trouw bewust. In het vertrouwen dat eenmaal op de grote morgen de graven zullen opengaan. In dat diepe duister van godverlatenheid, scheurt de grond en gaan de graven open. Paasklokken luiden op Golgotha. Tekenen van het nieuwe leven dat komt. Je kunt denken nog zo verlaten te zijn, maar de Heere houdt trouw de wacht. Gelooft u dat in 2012? Met zijn openlijk uitleven van dat wat God verboden heeft? Gelooft u dat? Elke keer is het weer de vraag. Want je staat er niet alleen voor. Wie op de Heere vertrouwt, zal niet wankelen noch wijken. Klem je vast aan dit beloftewoord van God, dat Hij het werk dat Zijn hand begon niet loslaat. Er komt een nieuwe hemel, een nieuwe aarde. Het lijden van nu zal niet opwegen tegen dat wat ons nu wedervaart. We mogen ons dagelijks toevertrouwen aan God, deze psalm is immers een lied van de opgang, een nieuw lied Hamaäloth. Ik ben met je,en dat wat je nu ziet dat zal verdwijnen. Ik schep een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, waarop gerechtigheid woont. Zou u dat willen verspelen door nu halfslachtig te zijn? Dor het nu wel te zingen en het morgen weer te vergeten? Of zou je, om je heen ziende, en ophorend van het woord van deze God,zeggen: Heere hier ben ik, Heere ik geloof dat U met mij meegaat, en dat U mij de weg wijst, en ik heb het niet verdiend, maar U heeft beloofd dat U met ons zult zijn. Eenmaal zal de mond van de leugensprekers worden gestopt. Eens zal ook de wereld belijden: deze was Gods Zoon. Waarom is de Heere nou zo met ons? Opdat de rechtvaardigen hun handen niet uitstrekken aan de oprechten. Opdat je je handen niet uitstrekt naar onrecht. Opdat je het morgen weer weet: wie ver van U de weelde zoekt vergaat eerlang en wordt vervloekt. Ik moet ook morgen mijn handen weer uitstrekken naar Gods belofte. Onze hulp is van de Heere.....daar mag ik me morgen naar uitstrekken. In dat vertrouwen leef ik, mag ik leven en sterven. Ziet u dat Hij er morgen ook is? Dat Hij je morgen ook wil bewaren? Dat deze God in de grootste smarten toch onze harten gerust wil laten zijn. Hij heeft het beloofd. Hij laat ons niet los. Nu niet en nooit niet. We mogen ons ook dan, bij de dood, toevertrouwen aan Hem. Die de Eersteling is uit de doden. Zo zullen ook wij uit de slaap worden gewekt en met Hem, opstaan tot in alle eeuwigheid? Geloof je dat? Leef dan in dat vertrouwen tot in alle eeuwigheid. Doe dat om Jezus' wil. Er komt een nieuwe hemel en aarde, waar de poorten niet gesloten zullen zijn en de volken in en uit zullen gaan, daar waar de shalom zal heersen, de vrede voor Jeruzalem. Omdat Hij vrede heeft gemaakt door het bloed van Zijn kruis. Ook voor jou.