Edit|
EditReeks Samenvatting:
Waar gaat Marcus 5 over? Over de bezetene van Gadara, een bezetene bevrijd. Iemand die occult belast is. Hij heeft op de een of andere manier de deur open gezet naar kwade machten, misschien is het begonnen met occulte spelletjes. En nu wordt hij bevrijd! Toch is dat niet de kern van Marcus 5. Dit verhaal komt terloops aan de orde om de rest van het verhaal te kunnen begrijpen. Het gaat hier niet in de eerste plaats om de bevrijding van de bezeten man. Ik zou het perspectief van dit verhaal een klein beetje willen verleggen. Dat ligt in het motto van het boek, het land en de cultuur waarnaar wordt verwezen. Dat zijn 3 redenen om anders naar dit verhaal te kijken.
Als je Bijbelstudie doet, is het goed om af en toe terug te gaan naar: waar gaat dit hele boek eigenlijk over. Dit evangelie van Marcus wil vooral vertellen wie Jezus, de Zoon van God is. Farizeeërs en schriftgeleerden hadden daar moeite mee. Heidenen hadden dat echter direct door. De onreine geest begreep direct wie Jezus was. “Jezus, Gij Zoon van David, wat heb ik met U te doen?”
De nadruk komt te liggen op de cultuur waarin dat allemaal plaats vindt. Ook dat verlegt de aandacht van dit verhaal. De cultuur was daar niet Joods, zelf anti-Joods. Er wordt over God gesproken als de Allerhoogste. Van alle goden die er zijn, is de God van Juda de Allerhoogste. Er was een verdrag gesloten tegen Israël. De sfeer was kennelijk vijandig. De discipelen zijn misschien bang geweest en bij het schip gebleven. Je ziet ze in elk geval niet terug in dit hele verhaal.
Het is een geestelijke strijd. Het Koninkrijk van God doet intrede in een gebied waar satan heerst. Juist daar laat God zien dat Hij zich ontfermt. Jezus ging er niet in de eerste instantie heen om een man te genezen, maar om een prediker achter te laten.
Wat betekent dit verhaal voor ons in onze tijd?
Die genezing vindt eigenlijk plaats in het geheel van het onderwijs van God. Jezus gebruikt dit om die man de Griekse cultuur in te sturen. Hij moet in dit rijk gaan naar het legioen van een ander koninkrijk. Er speelt een heel andere strijd op de achtergrond. Vandaar de Schriftlezing uit de brief van Paulus over de strijd tussen de hemelse gewesten. Hij kiest ervoor om dit gebied in te gaan. Hij staat tegenover een legioen van de duivel. Hij gaat daar Zijn werk doen als Zoon van God Hij gaat Zijn ontferming tonen,omdat Hij Zijn gebied gaat uitbreiden. Als wij zo kijken naar de geschiedenis van deze wereld... Wij zien daar allerlei dingen van vlees en bloed, maar daar gaat het eigenlijk niet om. Het gaat om de strijd erachter. Als je zo kijkt naar de wereldgeschiedenis, naar het actuele nieuws, de Arabische lente, de strijd om Israël. …..Zo zou je ook kunnen kijken naar je eigen leven. De strijd tussen de stad van God en deze wereld. Zijn wij niet heel erg gericht op ons eigen persoonlijke geloof? Zouden we ons eigen geloof niet veel meer moeten zien in het licht van de komst van Gods Koninkrijk in deze wereld? We zijn vaak gericht op de genezing van ons zelf. We zien dat vaak maar heel weinig als onderdeel van de komst van het Koninkrijk van God. U bent niet alleen genezen om uzelf, maar omdat u daarmee een prediker bent geworden, om te vertellen wat God allemaal gedaan heeft.
Zou onze aandacht niet verlegd moeten worden naar Jezus als Zoon van God, naar het land waarin we wonen en de cultuur waarin we leven?
De bezetenheid wordt gekenmerkt door de dood, het isolement en door angst. Wij zouden zo iemand “occult belast” noemen. Mensen die occult belast zijn, zijn vaak bezig met de dood, hebben vaak een bepaalde kledingstijl (gothic), dragen veel zwart. Ze leven vaak eenzaam en met angst. Occulte belasting is niet beperkt tot Afrika. Je ziet het in boeken en in films, bij de aandacht voor Halloween. Aandacht voor de dood, geraamtes etc. Het is goed om daar wel over te spreken. Het vraagt onze aandacht, en we mogen weten dat er bevrijding mogelijk is. Deze man komt tot leven.
Als je die occulte belasting herkent, zoek mensen op die je vertrouwt. Ga naar mensen toe als je weet dat je belast bent, of dat je het weet over anderen. Jezus gebruikt een uitvalsroute. Hij gaat een keer naar vijandelijk gebied en onderneemt actie. Een man wordt bevrijdt, en ze vragen direct of Hij het gebied weer uitgaat...
De man sputtert niet tegen als hij terug wordt gestuurd. Hij gaat direct alle tien de steden bezoeken en vertelt zijn verhaal. Hij heeft misschien geen enkele opleiding, maar alleen een enkelvoudig getuigenis van wat hij heeft gedaan. Hij zou graag met Jezus meegaan. Maar dat mag niet en dan gaat hij terug. De mensen verwonderen zich over hem. Twee hoofdstukken later komen de mensen uit Dekapolis naar Hem toe met hun zieken. Is dat een direct gevolg geweest van zijn getuigenis?
Stel je zelf ook de vraag: heb je Gods roepstem gehoord? Om te vertellen wat Jezus aan jou heeft gedaan? Of heb je niks te vertellen? Wordt u misschien ook geroepen de stad in te gaan? Het woord “roeping” is wat zwaar. Maar toch: Waar spreekt u over God? Doet u dat alleen in de kerk en onder christenen? Of doet u dat ook in de vijandige wereld? Er zijn mensen nodig die de stad in gaan om te vertellen wat God gedaan heeft en die hun geloofsreis willen delen met mensen die God niet kennen. Wat zeggen de mensen dan tegen je? Herken je iets van de verwondering?
Gaan wij deze man achterna en hebben wij een verhaal te vertellen? Dat is het derde dat wij kunnen leren.
Zijn wij net zo vrijmoedig om soms helemaal alleen de niet-christelijke cultuur in te gaan en vrijmoedig te vertellen wat God heeft gedaan?
Wat betekent dit verhaal voor ons?
1. Er vindt een geestelijke strijd plaats, die gewonnen is door Jezus Christus. Kunnen wij ons leven daarin een plaats geven? Of zijn we alleen maar bezig met onszelf en met ons persoonlijke geloof?
2. Deze man was occult belast. Dood, eenzaamheid, kwaad en angst. Tot op de dag van vandaag kunnen we daarvan bevrijd worden.
3. De opdracht die deze man krijgt om te vertellen wat God aan hem heeft gedaan. Hij is gehoorzaam aan zijn roeping en gaat op weg, de anti-cultuur in. Doen wij dat ook?
