Edit|
EditReeks Samenvatting:
De meeste preken in de paastijd gaan over twijfelende en zoekende mensen. Denk hierbij aan de vrouwen, de discipelen, emmausgangers, enz. Deze middag gaat het over een paasevangelie dat met de deur in huis valt, te weten 1 Korinthe 15. Paulus zegt het heel massief in de verzen 3 en 4. Vervolgens gaat Paulus heel gedreven aantonen hoe belangrijk de opstanding van Christus is. Waarschijnlijk zullen de meeste mensen in de kerk wel geloven in de opstanding. De vraag is nu echter wat de opstanding van Christus voor ons betekent.
Paulus schrijft in het begin van 1 Korinthe 15 "naar de schriften", kortom de geboorte, lijden, sterven, begrafenis en opstanding van Christus was reeds in de schrift voorzegd. Het is allemaal historisch gebeurd, inclusief de begrafenis: de plaats kan nog aangewezen worden en de getuigenissen zijn er. God is tegen de vergankelijkheid, inclusief de dood, opgewassen. God roept de mensen op om op te staan, zoals Abraham en Mozes. Maar bij Jezus gaat dat opstaan veel verder. De Heere Jezus is niet alleen opgestaan, maar ook verschenen, zie vers 5 t/m 7. Uiteindelijk is de opgestane Jezus ook aan Paulus verschenen, op de weg naar Damascus. Kunnen wij ook zeggen dat Jezus aan ons verschenen is? Het komt vaak voor dat mensen tot het geloof komen doordat Jezus aan hen verschenen is in een droom.
De gemeente staat op dit evangelie (zie vers 1): zonder deze boodschap geen gemeente. Wat werkt deze basis, de opstanding, uit? Voor Paulus is het gevolg van deze opstandingsboodschap enorm: door de genade van God ben ik die ik ben (vers 10). Paulus belijdt dat hij eerst een misbaksel (ontijdig geborene, vers 8) en vervolger (vers 9) was. Maar door Hem ben ik een nieuw mens geworden. Paulus ging verstaan wat geloof, hoop en liefde was. Jezus heeft de dood overwonnen en daardoor is Hij voor hem als een nieuw kleed (Heidelbergse Catechismus) geworden. Door Hem wordt ik opgewekt tot een nieuw leven, met een grote ijver voor het verbreiden van het evangelie. Hierdoor gaat deze kracht nog steeds door de hele wereld.
Als de genade ons deelachtig wordt, ervaren we ook telkens de innerlijke vernieuwing. Hebben we dat en leef je daaruit, of moet je hier op wachten? In vers 2 staat dat we erdoor zalig worden als je het vasthoudt. Dat geeft ons een machtige toekomst in Christus.