Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2012-05-13 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	Volgen zonder vragen

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Joh 21:18,19	Joh 21:15-25	2012-05-13T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 29.9Mb)	Vervolgonderwijs na Pasen De Mij-bevelen van de Heere

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Is God nu het stuurwiel van je leven of het reservewiel? Als Hij het stuurwiel is, wijst Hij de weg die Hij wil. Als God je reservewiel is, dan bepaal jij de route, en je hebt God achterin en het is altijd makkelijk als Hij jouw route wil zegenen...
Volgen betekent dat Hij het voor het zeggen heeft, en dat is best moeilijk. Corrie ten Boom zei: als ik hier levend uit kom, dan wil ik iedereen vertellen dat U God bent. Alleen hoop ik dat u me nooit naar Duitsland stuurt. Ze was wel gehoorzaam, maar beperkt gehoorzaam. Overal wil ik gaan Heere, maar niet naar Duitsland. In Amerika hoorde ze Gods stem niet meer. Ze zocht God in het gebed en vroeg of er iets tussen haar en God stond. Ze moest naar Duitsland. Gehoorzaamheid is “Ja, Vader.” Volgen zonder vragen, zonder voorwaarden.
Zonder vergelijken, zoals Petrus met Johannes hier doet. Heere, maar wat zal er met hem.....? Volgen zonder vragen, zonder de Heere de weg voor te schrijven. Volgen zonder vragen.


1. jezelf verloochenen
2. Jezus volgen
3. God verheerlijken

De Heere Jezus zit aan het meer van Galilea met Zijn discipelen. Ze hebben brood en vis gegeten; ik zie een kolenvuurtje, ik zie het scheepje, ik zie de 153 vissen op het strand liggen... Petrus heeft zojuist een opdracht gekregen, wijd mijn lammeren, hoed mijn schapen. De Heere Jezus zegt heel persoonlijk tegen Petrus: Volg Mij!
Volgen is moeilijk, maar ook heerlijk als je bedenkt wie je mag volgen. Vroeger droegen de mensen lange kleren. Als je die omhoog trok over je gordel heen, dan kom je wat sneller uit de voeten. Petrus deed dat ook toen hij ging vissen. Als je jong bent, kun je alles en doe je alles. Als je oud geworden bent, lukt dat niet allemaal meer. Je krachten worden minder en je wordt hulpbehoevend achter je rollator. Dat rennen en vliegen is eraf, je krijgt je eigen steunkousen niet meer aan, je hebt familie nodig of de wijkverpleging. Je wilt helemaal niet naar Sonneburg, maar je moet wel. Je hebt geen keus. Ik denk dat de woorden “toen je jong was” ook slaan op de tijd voor Petrus' bekering. Hij was op de smalle weg, maar toch. In het begin is er vaak meer vuur dan licht. Je wilt veel voor hem doen, en toch. Er zit nog zoveel zelfoverschatting bij. Die mensen hebben het vaak over ”ik”. Petrus doet dat ook: ik ben bereid voor U te sterven, ik zal niet aan U geërgerd worden, etc. Je weet het vaak veel beter dan de Heere Jezus. Hij wilde zijn voeten niet laten wassen bijvoorbeeld. Heere, dat zal niet gebeuren, zei Petrus toen de Heere Jezus zei dat Hij moest lijden. Petrus sloeg Malchus het oor af. ...Wat je moet leren is dit: zonder Hem kun je niks doen. Soms laat de Heere je wel eens gaan......en dan gaat het mis.

Als je oud geworden zult zijn......dat begint al hier aan de oever. Dat begint al na Pinksteren. Hij werd in de gevangenis gezet, zijn handen werden gebonden. Dat ging tegen zijn natuur in. Maar het kon niet anders. Later werd hij gekruisigd, ondersteboven. Dat wil niemand. Dat gaat tegen je in. Als je geestelijk mag rijpen, dan zeg je: Heere pakt U mijn handen maar. Laat mij niet mijn lot beslissen......Dat is de weg van het geloof, dat je de teugels van je leven echt uit handen leert geven. Als het dan maar aan Hem is. Aan je geliefde, waar je van houdt. Mijn Jezus, ik hou van U....

Wat je af moet leren als die eerste liefde voorbij is is: ik zal, ik doe, ik ga..... Er is een vroeger en een later in het geestelijk leven, en daartussen in zit vaak een harde klap. Om je te leren wat je moet leren. En te leren op Hem te vertrouwen. Jezelf verloochenen, het gaat tegen jezelf in.


Wie ga je dan volgen? De Heere Jezus. Als Petrus de Heere Jezus verloochent in de zaal van Kajafas staat er. En Petrus volgde Jezus op een afstand. Hij volgde Hem wel, maar op een afstand. Niet op de voet. Er zat ruimte tussen de meester en Petrus. Als je Jezus op een afstand volgt, dan springt de duivel daar tussen. En dan gaat het fout. Volg Mij, betekent: volg mij op de voet. Geloven is vertrouwen, maar ook gehoorzamen. Doen wat Hij zegt. Tot elke zondaar, ongelovig, afgekeerde, ongeredde zondaar, komt de Heere Jezus vanavond naar je toe en Hij zegt: Kom tot MIJ! En dan ? Dan zegt Hij: kom achter Mij! Dat is het leven van het geloof. Jezus volgen. Ze zaten bijeen bij dat kolenvuurtje, en de Heere Jezus staat op. Hij zegt: volg Mij. De Heere Jezus verlaat het kolenvuur en ze gaan achter Hem aan. Petrus kijkt opzij, ziet Johannes en vraagt hoe het dan zit met Johannes. Is dat nieuwsgierigheid? Dat kan, maar het kan ook bezorgdheid geweest zijn. Dat gaat vaak samen bij Petrus en Johannes. Maar de Heere Jezus zegt: wat gaat het jou aan? Je moet niet met iemand anders vergelijken. Dan gaat het mis. Wanneer je kijkt naar een ander, kom je er altijd slechter af. Vandaag ben je belangstellend, en overmorgen word je jaloers en nog later word je opstandig. Als een klein kind dat zit te kijken in het schriftje van een ander terwijl hij vergeet zijn eigen sommetjes te maken. Dat “Volg mij!” is heel persoonlijk. Ik wil graag dat je niet alleen tot Mij komt, maar ook achter Mij....


Bonhoeffer kwam op 39 jarige leeftijd om in een concentratiekamp. “Nachfolge” was een boek dat hij schreef. Hij schreef over goedkope genade, je mond vol hebben van vergeving, maar je weet niets van verootmoediging. Je gaat aan het Avondmaal, maar je weet niets van schuld belijden. Als je het hebt over genade, maar je weet niets van Christus. Kostbare genade is als je beseft dat je duur gekocht bent. Dat heeft alles te maken met navolging, wat het ook mag kosten. Volg jij MIJ.
Heel persoonlijk. Ik mag de Heere Jezus volgen, mijn Beminde! De goede Herder, die Zijn leven geeft voor de schapen. Is het moeilijk om iemand te volgen die Zijn leven heeft gegeven om jou te redden? Dat is toch niet zo heel moeilijk meer?

Hij heeft de leeuwen en beren verslagen die mij wilden verscheuren. Christen zijn is niet een paar regeltjes volgen, maar het is een heerlijke wonderbare persoon volgen. Je bent in liefde aan Hem verbonden geraakt. Waarheen gaat Hij dan? Ik vond het best eng...waar ga ik naar toe? Maar Hij gaat mee. Ik reis nooit alleen. Dan heeft Hij de weg al gebaand. Dan kom ik nooit op een plek waar Hij al niet eerder geweest is. Dan kom ik ook aan. Bonhoeffer zegt: Hij alleen weet waarheen de weg leidt, (in de gevangenis) Wij alleen weten dat het een zeer barmhartige weg zal zijn. Waar mijn Meester ook gaat of leidt. Navolging is vreugde, zei Bonhoeffer. Wie volgen wij? Kent u die MIJ? Heb je Hem leren vertrouwen? Wie volg ik nou eigenlijk? Wie? Wie mag het nou in jouw leven voor het zeggen hebben? Wil jij allerlei aanwijzingen geven of laat je Hem besturen, waken? In de 18e eeuw was er iemand die een heel mooi voorbeeld gaf. Hij zag een keer een groep varkens achter een man aanlopen. Hij bleef kijken wat er gebeurde. Die varkens volgden die man tot ze bij het slachthuis kwamen en één voor één gedood werden. Hij vroeg hoe het kwam dat ze hem volgden. Die man zei: ik laat af en toe een paar bonen vallen en daar lopen ze achter aan. Zo simpel doet de duivel het ook. Hij laat wat geld vallen, of wat seks, of wat porno-sites, of dingen in je werk of hobby. En je hebt er geen erg in en ongemerkt volg je de satan. Als je Mij volgt, beloof ik je dat je in de duisternis niet zal wandelen. Ook als je door dat dal des doods moet, ook dan ben ik erbij. Dat is diezelfde Heere Jezus die geleden heeft voor mijn zonden. Die geroepen heeft: het is volbracht. Volgen, dat is het moeilijke. Ik geloof dat volgen de moeilijkste les is in het geloofsleven. Petrus was al een keer geroepen toen hij langs het water liep. De Heere Jezus roept hem en zegt: volg Mij. Petrus, met zijn broer en Andreas. Nu zijn we 3 jaar verder, na de opstanding wordt het als het ware vernieuwd. Ga door met het volgen van Mij, totdat je mag aankomen. Daar waar Ik ben, in het Vaderhuis. Daar gaan we naar toe. Petrus heeft 2 brieven geschreven. Hij schrijft: Hij heeft ons een voorbeeld nagelaten, opdat wij zijn voetstappen zouden navolgen, zijn voetstappen zouden drukken. ( 1 Petrus 2). Dat je als het ware in Zijn voetstappen gaat staan, die Hij voor je gemaakt heeft.
Ik denk aan een vader en een zoon, die samen door de sneeuw lopen. Die vader gaat de weg banen door de sneeuw. Vader gaat voor en die jongen volgt; hij stapt precies in die grote voetstappen van papa en dan is het makkelijk volgen. Vader gaat niet alleen voor, maar hij baant ook de weg. Mooi dat de Heere Jezus dat zegt trouwens. In het leger zeggen ze: voorwaarts mars! Maar de Heere Jezus schreeuwt ons niet toe en blijft zelf staan, maar gaat voorop en baant de weg om het begaanbaar te maken. God wijst mij een weg als ik zelf geen uitkomst zie....
En dan komt er een bocht en dan zegt Hij: nu gaan we hierheen. Soms gaat de weg omhoog, en soms kom je bij een ravijn en zegt Hij: Voorzichtig, waak en bidt! Hij is er altijd bij.

God verheerlijken.
Waar eindigt nou die weg? Wat is het einde van dat pad? Bij Petrus was dat de martelaarsdood. De kruisdood. Een ander zal u gorden, u brengen waar u niet wilt. Dat martelaarsbloed zal vloeien, hij zal de martelaarskroon ontvangen. Ik had niet gedacht dat God die weg zou gaan. Petrus was een grote in Gods koninkrijk! Had God het nou niet een beetje beter kunnen laten eindigen? Is dat Gods dank? Er staat niet: om aan te duiden met wat voor een dood hij sterven zou, maar: met wat voor een dood hij God verheerlijken zou. Daar gaat het om, de verheerlijking van God. Er is een mooie legende over. Petrus zat in de gevangenis, geboeid. Hij zou de kruisdood gaan sterven. Het lukte hem om te ontsnappen. Buiten Rome komt hij de Heere Jezus tegen. Ik ben op weg naar Rome, om daar weer te gekruisigd te worden want jij wilde niet, zegt de Heere Jezus ....Dan schaamt Petrus zich en zegt: Dan zal ik U ook nu volgen, maar neemt U alstublieft mijn vrees weg....

Ik laat het aan U over hoe en waar en wanneer ik zal sterven, als U nog niet terug gekomen bent, maar als ik maar mag sterven tot Uw eer. Mag ik dan getuigen, dat het indruk zal achterlaten op de nabestaanden. En als je nu plotseling sterft? Heere wilt U ons bewaren voor een onverzoende en onverwachte dood, bad ooit een leraar. Een onverzoende dood is heel erg. Een onverwachte dood is voor een kind van God niet zo erg. Je kunt geen afscheid nemen, maar je valt zo de heerlijkheid binnen. Een onverwachte dood is voor een kind van God onverwachte heerlijkheid.
Petrus is inmiddels de marteldood gestorven. Johannes heeft dit opgeschreven, hij schrijft over zijn vriend. Wat moet dat voor Johannes zijn? Elf van de twaalf discipelen zijn er niet meer. Alleen Johannes is nog over. Samen hebben ze de marteldood ondergaan, behalve Johannes zelf. Ik denk dat Johannes wel bedroefd ie geweest, mijn broeder, maar ook verblijd, want God heeft hem welgedaan in de hemel.
Petrus en Johannes waren altijd samen. In Johannes 20 lees je dat ze samen renden naar het graf. Johannes was er het eerst. Maar nu is Petrus het eerst in de hemel. Dwars door de dood opgenomen in Gods schoot.
Een God verheerlijkende dood. Wat een getuigenis. Is dat uw wens, ouderen onder ons? Als u weduwe of weduwnaar bent en u mist uw man of vrouw elke dag.....Dat je dan toch kan zeggen: de Heere is goed. Dat de Heere bij je is in de nacht......
Als je oud geworden bent en een ander moet je brengen waar je niet wilt zijn.....dan kun je toch nog God verheerlijken. Al kun je niet meer praten, dan kun je nog naar boven wijzen...Misschien tot zegen van de verpleegster die je helpt.

De legende over Petrus eindigt met dat Petrus ondersteboven gekruisigd uit eigen vrije wil. Daar zit een visie achter. De dood als een geboorte, met barensweeën, een geboorte in de hemel. Het kindje daalt in, met het hoofdje naar beneden. In die houding getuigde Petrus van de hoop op een eeuwig leven, een nieuwe geboorte in die wereld achter de dood bij God.

Er is ook een legende van de tweeling in het verborgen van de moederschoot. Ze hadden het daar goed, maar met 9 maanden moesten ze die vertrouwde wereld verlaten. Is er leven na de geboorte, was een goede vraag. Gek eigenlijk dat elke ontvangenis eindigt in een geboorte... Je moet er een keer uit...Is er eigenlijk wel een moeder? Ik heb haar nog nooit gezien....Misschien is er geen moeder...Jawel hoor, anders was ik er niet geweest. Toen kwam de dag van de geboorte, na de laatste pijnlijke perswee moesten die twee de oude wereld verlaten en kwamen ze de nieuwe wereld binnen en huilend van pure vreugde zagen ze voor het eerst hun mama....

Dat is ook christelijk sterven....geboren worden in een nieuwe wereld, en dan je Abba, je Vader zien. Van een omgekeerd kruis, achter Hem aangaan ingaan in het Vaderhuis, wat zal dat zalig zijn....

Edit