1. de adressering
2. de vermaning
3. de verwachting
Hemelvaartsdag wordt vaak genoemd het stiefkindje onder de feesten. Waarom noemen we het geen Hemelvaartsfeest? I.p.v. Hemelvaartsdag? Het is toch een feestdag, de dag van de kroning van onze Koning. De Vader is blij, omdat Hij Zijn Zoon weer ontvangt in het vaderhuis. Hij was verloren gegaan voor een ander, en nu mag Hij terugkeren. De Zoon is blij, nadat Hij het werk volbracht heeft. De engelen hebben gejubeld. Ze maakten een ereboog, stonden aan de kant en juichten Hem toe. De verheerlijkte heiligen hebben Hem verheerlijkt met lofgezangen.
Er staan mannen in witte kleding, ze komen blijde dingen verkondigen (geen zwarte pakken). Een engel heeft een Kerstpreek gehouden tot de herders in de velden, ook een Paaspreek tot de vrouwen bij Zijn opstanding en nu een hemelvaartspreek tegen de discipelen. Het gaat bij hemelvaart om de wederkomst. De inhoud van de hemelvaartspreek is: Deze Jezus.
Gij Galilese mannen. Waar zijn we op dit moment? Ik ga in gedachten naar het oosten van Jeruzalem, waar de Olijfberg is. Ik zie daar 11 discipelen, met Jezus in het midden. Dat is de kerk.....de locatie is de Olijfberg. Een heel belangrijke berg in het Evangelie. Vanaf de Olijfberg heeft de Heere Jezus op een ezeltje een intocht gehouden in het een aardse Jeruzalem. Vanaf diezelfde Olijfberg gaat de Heere Jezus een koninklijke intocht houden in het hemelse Jeruzalem. Hij ging toen sterven, maar nu gaat Hij om te bidden voor Zijn volk, om plaats te bereiden voor Zijn volk. Er zijn profetieën vervuld over dat ezeltje...en er worden ook profetieën gegeven. De engel profeteert dat Hij terug zal komen en Zijn voeten zullen staan op diezelfde Olijfberg. Aan de voet van die berg ligt Gethsemané. Nu aan de top van de Olijfberg vindt de hemelvaart plaats. Gij Galilese mannen.....
De Heere Jezus spreekt hier Zijn laatste woord. Een bevel en een belofte. Gaat heen, wees Mijn getuige, en ook de belofte: je krijgt de Heilige Geest. Terwijl Hij hen zegent, raakt Zijn lichaam los van de aarde en Hij vaart omhoog. Hoger dan de Olijfbomen, naar de wolken. Zijn handen zegenend uitgestrekt en dan neemt Hij afscheid. Terwijl de discipelen naar Hem staren, helemaal verbouwereerd... Ze staan met wijd open ogen als aan de grond genageld, ze kijken toe.....wat een mooi beeld. Als je in de schaduw van Zijn zegenende handen staat, kun je nooit meer verloren gaan. Hij trekt Zijn handen niet terug, nee Hij blijft zegenen. Ze zagen in Zijn handen de littekenen van de spijkers.... Ze lazen in dat spijkerschrift hun eigen naam. Hij had hun namen geschreven in Zijn handen. Als je zo Hemelvaartsdag eens mag beleven... Dat je in Zijn handen je eigen naam ziet... dan heb je een gezegende Hemelvaartsdag...
Wat is het wonder? De Heere Jezus gaat niet naar de hemel met een gebalde vuist, in toorn, want er waren er velen die Hem niet aangenomen hadden, velen die aan Hem getwijfeld hadden....Hij gaat heen met zegenende handen! Wat een wonder. De discipelen zijn van Hem gaan houden en nu denken ze: het is voorbij.....dat is het einde.....ze zouden best met Hem meegewild hebben, denkt u niet? En terwijl ze kijken, neemt een wolk Hem weg van hun oor en oog.
Er was dus bewolking die dag......Maar die wolk is er altijd gebleven. We zien Hem niet meer. Wat jammer nou van die wolk. Ik wou, dat ik de Heere Jezus nog steeds zag en dat ik Hem aan een ander kon laten zien...
Die wolk die blijft. Maar niet altijd. Er komt een dag, dat Hij terug komt en dan is de wolk weg. Die wolk is geen veiligheidshelm. Alles kan er door heen... een vliegtuig, een vogel. Mijn zingen, mijn gebed, mijn woorden, alleen mijn ogen niet. Thomas moet ook leren geloven zonder zien.
Achter de wolken schijnt de zon.... Achter de wolken leeft en regeert de Heere Jezus. Ik weet dat Hij leeft en ik geloof dat Hij regeert. Zo kan het ook in ons eigen leven zijn. Dat er wolken voor zitten. Dat je leeft met zwarte wolken. Uit donkere wolken komt milde regen. Er is nog niks te zien. Een wolk in mijn leven kan realiteit zijn. Maar achter die wolk zijn zegenende handen. Mijn oog ziet het niet, maar Hij heeft Zijn handen niet terug getrokken. De actieradius van die zegen wordt steeds groter. Hoe hoger je je handen houdt, hoe groter het bereik van de schaduw is. Dat is op zich al een preek....
Terwijl ze daar staan te turen, staan er 2 mannen bij hen. Gij Galilese mannen.... zeggen de engelen. Ze worden bij hun afkomst bepaald. Mijn afkomst is dus bij de engelen bekend. De hemel weet van de afkomst. De namen zijn bekend, de Heere weet waar ze wonen. Ik weet waar gij woont staat er in de Bijbel. Hij kent ons, Hij weet je te vinden, Hij weet je te troosten. De hemel weet ervan....wat een troost!
Op zich is hun houding geestelijk! Opzien naar boven! Ze blijven staan en ze blijven staren.....dat is dan weer niet goed. Er is inmiddels een hoop werk te doen in Gods koninkrijk. Het is nu tijd om de hand aan de ploeg te staan. Het christelijk geloof is niet alleen staan en opzien naar de hemel, maar ook gaan en de hand aan de ploeg slaan. Oog hebben voor een ander. Niet alleen blijven staren. Daar krijgen ze een milde berisping over. Ze krijgen een taak en een toerusting voor die taak. Al zouden er nou engelen bij ons komen, wat zouden ze dan zeggen? Misschien wel het omgekeerde. Wat ben je bezig met alles van die aarde.. Waarom is de hemel niet meer in je blikveld? Nebukadnezar leefde 7 jaar als een beest... en na 7 jaar sloeg hij zijn ogen op naar de hemel. Toen werd hij weer een mens. Je kunt zo opgaan in het aardse, ondermaanse. Het kan trouwens ook zo zijn dat je geweten je aanklaagt. Je durft God niet meer onder ogen te komen; je voelt dat je verkeerd zit en het wordt schuld. Je durft als het ware niet meer op te kijken naar de hemel. Dan zeggen de engelen het omgekeerde. Er is een offer gebracht! Wat staar je nou naar de aarde?
Lijk je op een schip of op een fles? Een schip ziet er beneden klein uit en vanboven groot. Wijs en breed en groot naar boven toe. Lijk je op een schip, naar de Heere toe groot en breed en naar de aarde toe smal, of lijk je op een fles, andersom?
Je bent een gerijpte christen als je de balans weet te vinden tussen werken en verwachten. De Heere Jezus gaf hen een taak en ze mogen ook opzien naar boven. De Heere Jezus wil dat de wereld de vruchten van Zijn lijden en sterven zal horen. Hij gaat terug naar Zijn Vader in de hemel. Die 11 discipelen staan daar en worden gedoopt tot een missionaire maar ook een maranatha-gemeente. Deze Jezus Hij komt terug. Gerijpt is de gemeente die daar een balans in vindt. We hebben 2 ogen en oren gekregen. Met mijn ene oog kijkt ik naar boven en met mijn andere oog zie ik de verloren mensen om de Maranathakerk. Ik heb 2 handen; met de ene hand bid ik en lees ik de Bijbel. Met de andere hand grijp ik wat ten dode toe wankelt. Ik heb 2 lippen. Met mijn ene lip zeg ik: kom Heere Jezus. Met mijn andere lip getuig ik van Hem. Ik heb 2 oren. Met mijn ene oor luister ik naar Zijn voetstappen , Hij komt terug. Met mijn andere oor luister ik naar al die mensen die in de goot liggen en die Hem niet kennen. De wereld moet weten wat Jezus heeft gedaan!
Er was eens een Christusbeeld dat niet helemaal gerepareerd leek, waar de handen af waren. Er stond een bordje onder: “mijn handen dat zijt gij.” Na het Evangelie komen de Handelingen van de apostelen. Na de Olijfberg moet je er weer af en de wereld in. De discipelen waren de handen van de Heere Jezus en ze mochten in Zijn Naam helen, bevrijden helpen en goed doen.
De verwachting. De Heere Jezus zal op dezelfde wijze weer terug komen. Het is een afscheid, maar niet voorgoed. Als een kind van God begraven wordt, is het niet een laatste groet, geen laatste rustplaats, geen laatste gang. Wij zeggen tegen een kind van God dat heen gaat: tot ziens. Hij komt Hij komt terug. Straks zal de hemel nog een keer open gaan en komt de Heer eraan.....
We hebben Kerstfeest, Paasfeest, Hemelvaartsfeest, Pinksterfeest, maar één feest missen we nog. De wederkomst! Is het niet vandaag, dan morgen of overmorgen. Maar Hij komt terug. Er komt misschien wel verdrukking in Nederland. Maar dat is niet het laatste, want Hij komt terug. Deze Jezus. Deze. Diezelfde Jezus met Zijn menselijke naam, die zich tevoren in het recht van God gesteld heeft, die verwacht ik terug. Hij die de vloek heeft weggenomen voor mij. Die verwacht ik terug. Diezelfde Jezus waarvan ik lees in het Evangelie. Die verschenen was in het vlees, verschijnt nu voor Gods aangezicht om voor ons te bidden, Hij zal verschijnen om ons tot zich te nemen. De bruidsgemeente zal straks voor altijd verenigd worden met de Bruidegom. Vol verwachting blijf ik uitzien naar die dag........
Wat zal dat zijn als de Heere Jezus verschijnt, zich zichtbaar maakt , als ik Zijn lieflijk gezicht mag zien vanachter de wolk! Dat allerschoonste gelaat, de liefde die uit Zijn beide ogen straalt, als ik in mijn autootje zit en in mijn spiegel kijk, hoe kleiner de stip wordt van waar ik naar kijk, de afstand wordt al groter; de afstand wordt al groter en Jezus wordt al kleiner... Maar er is ook een naar ons toe komende Jezus, Hij nadert tot mij en in Zijn voetstappen hoor ik Zijn komst.
Als iets nabij is, zeg je “die” en als iets veraf is, zeg je “deze”. Maar de engelen zeggen “deze” Jezus en geen die. Alsof Hij altijd nabij is. Dat is ook zo! Hij is altijd dichtbij ons, al zien we Hem niet. Hij wordt nooit die, maar Hij blijft deze. Bij Mozes was het andersom.....die Mozes, zeiden ze. Hij was ver weg. Met Hemelvaart blijft deze Jezus nabij.
De wederkomst; ik kan Hem terugverwachten op dezelfde manier als waarop Hij nu uit het zicht verdwijnt. De grootste gebeurtenis die ons land en de wereld nog te wachten staat, is de wederkomst van de Heere Jezus. Waar zal ik Hem dan aan herkennen? Aan Zijn zegenende handen, aan die littekens. Bij de terugkeer van de wetmatige Koning herken ik Hem aan Zijn handen. Hij komt terug op de wolk de “sjechina”, de heerlijke wolk. In het boek Ezechiël komt de Olijfberg ook voor. De sjechina, de wolkkolom rustte op het Heilige der Heiligen. De wolk ging zich langzaam zetten op de Olijfberg. Hij blijft een poosje op de Olijfberg ten Oosten van Jeruzalem. En dan verdwijnt die wolk. Maar later lezen we dat die wolk weer terugkomt en de Heere Jezus ook. Hij komt terug. Niet rekenen, maar letten op de tekenen. Wat gaat Hij dan doen? Vers 6 laat zien dat Hij dan het Koninkrijk van God zal vestigen op aarde, met Israël in het middelpunt. De vijanden zullen worden verdelgd. De Heere Jezus is voorlopig in de hemel, het is een tussenfase. Hij komt terug, Hij is voorlopig in de hemel. Hij is als het ware op zakenreis naar de hemel.. Hij bereidt voor hen en maakt een woning. Hij is daar om de belangen van Zijn bruidsgemeente te behartigen. Als die woning klaar is, dan komt Hij terug en dan wordt de bruiloft van het Lam gevierd. En dan komen ze samen terug naar de aarde.
Wat de engelen niet zeggen is “je mag met Hem heengaan naar de hemel”. Maar: Hij komt weer terug op aarde. Jezus komt terug om op aarde Zijn Koninkrijk van heil en gerechtigheid te stichten. Hoop op Zijn komst op aarde. Als Hij intussen nog niet terugkomt dan is het ook klaar, dan word ik opgenomen.
Een dominee ging op ziekenbezoek bij een man die opgegeven was. Hij was naar huis gestuurd om te sterven. Maandenlang lag die man daar op zijn zolderkamertje, alles zag er somber en triest uit; het licht viel slechts door een klein venster naar binnen. De dominee zei: U hebt hier niet veel uitzicht, broeder. Die zieke man wees op de wolken en zei: die wolken zijn de troonwagen waarop mijn Heiland straks zal komen. Als niet terugkomt in die tussentijd dan zal Hij mij komen halen. Dan vaar ik op, dan ga ik op tot Gods altaren. Dan ga ik op tot Gods altaren, tot God mij God de bron van vreugd.
De uitwerking van de Hemelvaartspreek is: En ze aanbaden Hem. Je kunt in je leven van die Olijfberg-uren hebben, dat je op de top zit. Ik zie de discipelen geknield op de top van de berg, onder een open hemel, die zegenende handen boven hen. Dat kun je ervaren in de kerk, of op een zondag bij het avondmaal. Dat zijn uren dat er verdieping komt, saamhorigheid, wat kan dat een “kick” geven. Je tankje weer vol. En dan ga je je berg weer af naar Jeruzalem, en dan met een volle tank!
Wij leven van vertrouwen
dat wij Zijn majesteit
van oog tot oog aanschouwen
in alle eeuwigheid.
