Edit|
EditReeks Samenvatting:
Pinksteren 2012.
Wat hebt u opgestoken. Wat was er nieuw voor u? Gisteren hoorde ik een uitdrukking: In 1 Cor.2 wordt er gezegd: Wie kent de mens? Alleen de geest die in de mens is. Zo kent ook niemand de dingen van God dan de Geest van God. En die Geest hebben wij ontvangen. En daarmee hebben we iets van de binnenkant van God leren kennen.
En als die Heilige Geest nog aan je buitenkant zit, dan is dat nabijkomend werk. Ik wil vanmorgen het hebben over de lastering van de Heilige Geest. Een leerdienst dus.
Een onderwerp waar je als predikant in elke gemeente tegen aanloopt. Je moet er toch niet aan denken dat je deze zonde bedreven hebt!
Wat is die zonde, waarom kom je er op? En waarom is die zonde onvergeeflijk? Ingrijpende vragen die problematiek kunnen oproepen bij zwak-gelovigen zodat sommigen zelfs psychiatrische hulp nodig hebben. De duivel is er op uit dat we zouden wanhopen aan onze zaligheid.
- Wat is het niet: Zonde tegen de wet, bijv. lasteren, sexuele zonden, godslasterlijke gedachten. Daar is vergeving voor.
- Zonde tegen de Heilige Geest doen we elke dag. Immers elke zonde tegen God is ook zonde tegen de Heilige Geest. Dan bedroef je de Heilige Geest, en mogelijk blus je de Geest uit! Je kunt de Heilige Geest ook weerstaan (Zie de rede van Stefanus)
- Hier gaat het over lastering (blasfemie). Denk aan de farizeeën. Zondigen tegen het Evangelie. Zie Mt 12:22. Er werd iemand gebracht die bezeten was door een duivel, en ook niet kon zien en spreken . Jezus dreef die demon uit, en gaf dat hij weer kon zien en spreken. Jezus bewijst daarmee zijn kracht. De menigte was in extase, buiten zichzelf. Dit moet de Messias zijn. En wat is de reactie van de farizeeën: (ze moeten het werk van God eigenlijk erkennen) Tegen beter weten in verklaren ze de genezing als duivelswerk. Ze demoniseren het werk van Jezus. En dan verklaart Jezus dat deze zonde niet vergeven kan worden. ( zie ook Marc. 3:22.) Dit is een zonde die bewust, moedwillig, wetens en langdurig gedaan wordt.
- Als Petrus de Heere Jezus verloochent dan doet hij dat niet uit vijandschap. Wel wetens, maar niet willens.
- De zonde tegen de Heilige Geest is volgens Calvijn: gelijk aan het spuwen in het aangezicht van God, terwijl Hij Zich zo welwillend openbaarde.
- Het is geen onbezonnen daad, maar het eindpunt van een hellend vlak. Er is immers ook een opwas in de zonde. (ps. 1) En volgt de verwoesting, verbranding (Hebr. 6).
- Zij die zich daaraan bezondigen zijn bekend met het Woord van God, van de Heere Jezus en de Heilige Geest. Je bent er van overtuigd, maar wil er toch niet aan. Je blijft het afwijzen. Uiteindelijk is er diepgewortelde afkeer van de Heere Jezus.
- Wie bedrijven deze zonde? Niet de heidenen (ze weten niet wat ze zeggen)
Ook niet: Gods kinderen (Die zijn verzegeld door de Heilige Geest ) Voor hen is altijd vergeving
Wel: kerkmensen. Bekend met bijbel en Evangelie. De farizeeën, die al hun godsdienstige plichten deden. Ryle: een combinatie van licht in het hoofd en haat in het hart.
- Ik denk, vermoed wel eens bij mijzelf: onbekeerde kinderen van godvrezende ouders, zijn soms het hardst tegen het Evangelie.
Zou u nu kunnen vertellen wat voor u de laatste keer was dat u onder de indruk naar huis ging. Het deed je wat. Tranen. En hoe lang geleden is dat? Hoe ouder, hoe kouder? Het moet niet langs je heen maar dóór je heen. Net als bij die 3000 op de 1e Pinksterdag.
En als je nu steeds doorgaat in ongeloof, en niet meer innerlijk vatbaar bent voor berouw? Pas op: het licht staat op oranje!
- Je krijgt geen vergeving omdat je niet wilt dat je vergeven wordt. Het ligt dus aan de gesteldheid van je hart. Natuurlijk kan God die zonde vergeven, maar het gebeurt niet omdat je niet wilt! (Augustinus)
- De straf: er staat: er is geen vergeving in der eeuwigheid.
- Maar eerst zegt Hij: Alle zonde en lastering zal de mensen vergeven worden! Daar begint het mee.
- In 1 Cor. 6 wordt een hele zwarte lijst van zonden genoemd. Maar Paulus zegt: Jullie zijn afgewassen! Alle zonde, en alle lastering.
- Hoe worden die zonden vergeven: in een weg van oprecht berouw. Op verootmoediging geeft God vergeving.
- Maar één uitzondering (dit zegt Hij om ons te waarschuwen, ons te behoeden): Zoek de grens niet op! Kijk toch uit. Spot nooit met de Heere Jezus. Er is een grens die je kunt overgaan, en dan is er geen weg terug.
- Er is altijd een weg terug , zeg ik altijd. Ik blijf het zeggen. En toch is het niet waar. Van God uit gezegd. Je kunt een grens over en er is geen return mogelijk.
- Hou vast aan een eeuwige God, een eeuwige hemel, en een eeuwige hel.
- Troost: we belijden de vergeving van de zonde. Heilige Geest, Neem mijn stenen hart weg, en geef mij een vlezen hart! Maak me buigzaam. Zie of in mij een schadelijke weg is!
- Wie er om bidt die ontvangt!
- De farizeeën kwamen ook tot Jezus, maar om Hem strikvragen te stellen.
- En als je nergens over tobt, en doorleeft in verzet, geen greintje berouw? Kijk uit voor de grens!
- En wat baat het een mens dat hij de onvergeeflijke zonde niet heeft gedaan, en toch in ongeloof doorleeft? Ongeloof: dat is toch de grootste zonde?
- Ik heb vanmorgen zonde en genade gepredikt. Wee diegene die op zo’n grote zaligheid geen acht slaat!
Bescherm ons, in de bange tijd
Van zielsverzoeking en van strijd;
Laat nooit de boze vijand toe,
Dat hij ons enig hinder doe.
