Edit|
EditReeks Samenvatting:
We zijn beland in Job 38. Na allerlei discussie tussen Job en zijn vrienden wordt het stil. Iedereen is uitgepraat. Hij is eindelijk alleen. Alleen met God. Dat heeft wel 38 hoofdstukken geduurd. Is dat uiteindelijk niet altijd zo? We kunnen met iedereen in gesprek zijn over God en over het lijden, maar uiteindelijk staat we alleen tegenover God. Je kunt je afvragen of al die discussies over God je verder hebben geholpen. Is Job nu de problemen te boven gekomen? Job kan het ook nu nog steeds niet klein krijgen. Hij de rechtvaardige Job,van wie God zelf zegt dat hij oprecht is, waarom overkwam hem die ellende en narigheid? Job is met God in een twistgesprek. Aan de ene kant klaagt hij God aan, en aan de andere kant vraagt hij ook aan God om daarin te bemiddelen. Wij zien daar een roep om de Middelaar in. Maar hier is het nog niet zover. Uiteindelijk komt God dan te voorschijn. De voortekenen zijn daarin niet positief. God komt naar Job in een storm.
Job had ontzettend veel verlies geleden en was ook nog eens ontzettend ziek. Hij lag bovendien op de vuilnisbelt. Het zal er wel gestonken hebben. Wij zouden op bezoek bij zo iemand op zoek gaan naar woorden en troost. Maar zo doet God het helemaal niet. Hij gaat allemaal vragen stellen aan Job over de schepping, en uit die vragen blijkt Gods grootheid en Jobs onvoorstelbare kleinheid. Dat vragen stellen gaat twee hoofdstukken lang zo door. God stelt wel meer dan 50 vragen met hetzelfde thema:God is groot en jij bent een nietig mens, Job. Dat is opmerkelijk. Wat kost het God om een mens uiteindelijk een mens op de knieën te krijgen. In elk geval neemt God Job als mens helemaal serieus. Hij stelt hem verantwoordelijk voor wat hij doet en zegt. Het eerst wat Job leert is zwijgen. Hij leert zijn mond te houden over God.
Daar moeten wij ook maar eens over nadenken. Wij zijn allemaal van die zelfstandig denkende mensen. Is het niet goed om met Job de hand op de mond te leggen en niet met al die vragen over ons leven naar God toe te gaan. Maar er zit nog iets bij God dwars wat Hij kwijt wil aan Job.
Hij zegt als het ware tegen Job: wil je zelf vrij uit gaan en Mij aanklagen? Dat vinden we nu ook heel veel in deze wereld. Als je wijst naar God en je afvraagt of God wel goed regeert, dan sta je eigenlijk boven God en kijk je naar het gedrag van God wat Hij wel en niet doet en jij beoordeelt of het goed is. Wie zijn wij eigenlijk dat we dat durven? Wat schiet je er eigenlijk mee op door God schuldig te verklaren aan het leed in deze wereld? Wat helpt dat jou?
Als we ooit bij God willen uitkomen moeten we een tandje terug...Hoe gaat God verder in Job 40? Alles goed en wel Job, maar ben je zelf nou zo'n wereldverbeteraar? Ben je zelf wel zo goed, Job? En dan volgt er weer een serie van vragen die laten zien hoe groot God is en hoe klein Job. Het duurt wel lang voor dat Job accepteert wie God is, maar uiteindelijk buigt hij zijn knieën. Hij buigt zijn hoofd en hij toont berouw.
Ik weet niet of u ook met God in gesprek bent. Veel mensen worstelen met God. Ook kerkmensen. Sommige mensen vechten wel jarenlang met God. En al die tijd maar denken dat je kennis hebt en weet hoe de wereld in elkaar zit. En al die tijd maar praten met God, zonder kennis. Uiteindelijk zet God Job stil. God verwijt hem niet dat hij klaagt over pijn of verdriet, Hij verwijt hem ook niet die gesprekken met zijn vrienden. Hoe krijgt God Job nu zover dat hij buigt, dat hij God erkent als de God die boven Hem staat? Heel eenvoudig door te wijzen op de schepping. Door te wijzen op de God die heel de schepping en ook jouw en mijn leven heeft gemaakt. Hij zegt eigenlijk: Ik weet heus wel wat Ik doe met jouw leven. Als ik de hemel en aarde kan maken, de regen een plek geef, de zee begrens... Zou ik dan niet weten wat ik doe met jouw leven? Als dat bij Job doordringt, houdt hij niet alleen zijn mond maar buigt ook. Hij ziet dat God vele malen groter is dan hijzelf. En dan doe je God nog tekort. Want dan zijn wij eigenlijk nog de maatstaf. God is zo totaal anders, dat wij over Zijn regering niet kunnen oordelen, al lijken er nog zoveel dingen onrechtvaardig en verkeerd. Uiteindelijk erkent Job dat God boven ons staat. Is dat uiteindelijk niet de kern van ons geloof: buigen voor God, erkennen dat er Iemand boven je staat? We kunnen uitgebreid programma's opzoeken over mensen die God opzoeken of juist vaarwel hebben gezegd. We kunnen boeken lezen over God. Maar uiteindelijk komt het erop aan dat we buigen voor God.
Buigen klinkt niet vriendelijk. Maar buigen voor God is uiteindelijk een bevrijding. Je buigt namelijk niet voor iemand die je vreemd is, maar voor Iemand met wie je een relatie hebt sinds je geboren bent. Als je buigt voor God, kun je ook allerlei vragen bij Hem kwijt. Daar nodigt de Bijbel je ook toe uit. Laat dat wat je krampachtig vast houdt los en leg het in Mijn handen. Ik heb de hemel en aarde gemaakt. Zou ik dan niet weten wat goed is voor je? Juist door de Heere Jezus die heeft laten zien wie God is, kunnen we tot God komen.
Het is bijzonder dat God Job niets verwijt. De vrienden hebben eigenlijk gezegd; eigen schuld, dikke bult. Job heeft toen gezegd: zo is God niet. God zegt dan ook tegen Job dat zijn vrienden geen gelijk hadden. Zo simpel is het niet.
Het gaat ook om een weddenschap tussen God en satan. God heeft uiteindelijk wel gewonnen, maar het heeft Job wel in verwarring gebracht. Het is de satan uiteindelijk niet gelukt om iets tussen Job en God te krijgen. Job heeft laten zien door de manier waarop hij over God sprak dat Hij God oprecht diende. Dat wil niet zeggen dat als je God dient dat je dan geen tegenslag meer krijgt. Het geloven in God betekent ook niet dat je altijd begrijpt wat Hij doet.
Geloven in God is ook buigen voor een onbegrepen God. Omdat je gelooft in de God die je niet begrijpt. Omdat je gelooft dat Hij weet wat Hij doet... Omdat je gelooft dat jouw leven in Zijn handen is. Kijk maar naar de schepping. Om dat zo te zien, juist in een situatie waarin je veel moet mee maken...is heel wat. Daarom lezen we ook samen de Bijbel. Waarin we Job tegen komen. Die in al zijn vragen God niet heeft losgelaten. Dat kan dus. Of was het andersom?
