Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2012-06-10 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	Tot uw lof en dienst bereid	Doopdienst van Jolijn Sarah Krabbendam en Sarah Lynn Verduijn.

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Psa 100:4	Psa 100:1-5		Doopdiensten

Edit| EditReeks
Samenvatting:

1. dienstbaar(vers 2)
2. benaderbaar(4)
3. dankbaar (vers 5)


Je weet vast wel wat WWW betekent. World wide web. Daar kun je op serven...In psalm 100 betekent het world wide worship. Een wereldwijde lofprijzing. Het is een prachtige psalm. Een lofpsalm. Die psalm las men vroeger aan het begin van de dag, een moment om de Heere te prijzen. De psalm ademt blijdschap, verwondering, dank. We worden opgeroepen om tot de Heere te komen om Hem te prijzen. Is er dan stof tot lof? Jazeker. Er is alle reden tot roem, omdat Hij ons gemaakt heeft, omdat Hij goed is.
Psalm 100 is ook een aantal keer berijmd in de Opwekkingsbundel. De sfeer van deze psalm is majeur en geen mineur.

In deze psalm wordt geen enkele klacht geuit en geen zonde beleden., geen geestelijke vijand genoemd. Die vijanden zijn er wel, maar daar gaan we het nu even niet over hebben. Blijdschap om wie God is en wat Hij geeft en wat Hij doet......
Het is een oproep aan alle volken: juicht voor de Heere heel de aarde. Over de grenzen van Israël heen naar alle volken. Ook een profetie van Pinksteren, een belofte van het komende christendom. Deze psalm zal ten volle vervuld worden in het Messiaanse vrederijk. Psalm 92 is een sabbatspsalm, psalm 92-99 zijn allemaal koningspsalmen en psalm100 eindigt dat alle volkeren Hem zullen loven: looft de Heer' want Hij is goed.....

Psalm 100 is mogelijk oorspronkelijk een psalm met 2 zangkoren geweest. Letterlijk gaat het over de pelgrims die naar de tempel gaan, met blijdschap op weg naar Gods huis. Ze nodigen de hele aarde om met hen op te gaan naar de tempel. Bij de tempel gaat het Levietenkoor hen opwachten, al zingend vers 4 gaat tot zijn poorten in naar Gods huis. Het volk en de ambtsdragers. Ze roepen elkaar op om de lof des Heeren te bezingen. Het volken de ambtsdragers loven beiden God. Preken houdt een keer op. Prijzen niet. Dat duurt eeuwig. Bidden houdt een keer op, aanbidden is eeuwig.

Juich! Een vreugdekreet. Als wij juichen in de kerk, worden we overstemd door het gejuich in de Kuip. Maar het gejuich in de Kuip is lege lol, maar kerk gaat voor eeuwig mee. Deze psalm is zo positief getoonzet.
Als de Heere gaat werken zullen ze komen met smeken en met geween. Dat is waar, maar deze kant van de waarheid is ook waar. Leer ze maar vroeg liedjes zingen, Sara Lynn en Jolijn. Kleine zangvogeltjes.

Dient de Heere met vreze...dat is ook waar. Maar nu staat er: dient de Heere met blijdschap. Als bruiloftskinderen. Ik geloof dat God graag ziet dat Zijn kinderen bij Hem komen als blije kinderen en niet als bange wezentjes. De engelen in de hemel maken ook God groot.
Wij zijn vaak bang om echt blij te zijn. Zingen, ook in de nacht en ook als het regent. De vogels zingen dan ook. Daar kunnen we wat van leren. Het bevindelijk Jodendom gebruikt deze tekst als een opdracht om de Heere met blijdschap te zingen. Dat doen ze, jubelend met muziek en dans. Op de dag van de vreugde der Wet, dan zei je ze met vreugdevol handgeklap. Wij kennen dat niet zo, maar het zit wel in je kinderen.

Eli Wiesl zei:mijn vader gelooft in mensen en leerde me spreken, mijn groot vader geloofde in God en leerde me zingen.....
Ziet u daar de pelgrimsstoet van Joden aankomen? Bij de poort staan de poortwachters, de Levitische zangers. De Levieten zeggen: je mag zijn poorten ingaan met lof. Dan kom je in de voorhof, als je dan door zou lopen kom je bij het heiligdom, en dan bij het Heilige der Heiligen. Daar mocht je in het Oude Testament niet komen. In het Heilige der Heiligen stond de ark. Gaat Zijn poorten binnen met lofgezang...

De gemeenteleden staan voor de poort. We staan buiten. Hoe kunnen we dan toch bij God komen? Omdat de Heere Jezus heeft gezegd: Ik ben de deur, Ik ben de poort. Rechtstreeks tot de Vader. Hij heeft het voorhangsel gescheurd. Als je de poort doorgaat, kom je bij het altaar. Daar heeft Christus de toorn van God getild, aan het recht van God voldaan.
Als ik vers 4 goed lees, staat er dit: de dankzegging, de lofzegging verschaft ons toegang tot God. De Heere geeft een voorgeschreven route aan: door die poorten door te gaan al zingend. De eerste stap is dankzegging, de tweede stap is lofzegging. Geen lofzang dan ook geen toegang tot God.
De weg van de lofprijzing is de voorgeschreven weg om tot God te gaan.

Maar misschien zegt u: alles goed en wel, die lofprijzing, maar ik voel me zo vaak ver weg. Je kunt je hele leven bidden en verhoring krijgen van God, maar toch niet verder tot God komen. Misschien komt dat omdat u de voorgeschreven route niet bewandelt. U bidt wel, maar dankt en looft en prijst Hem niet. Heeft u niets te danken dan? Er is zoveel waaruit blijft dat God goed voor u is....

Door de poort van de lofzegging, over de binnenplaats van de stilte, komt het tot de troonzalen van de aanbidding. In het heilige was het stil. En dan het Heilige der Heiligen, de troonzaal van de aanbidding. Aanbidding is het allerhoogste wat er is. Dankzegging is het eerste. Je kijkt naar je kind en dankt God. Lofprijzing, dan kijk je omhoog, en je beseft dat je God nodig hebt om groot te worden. Ook de kleine Jolijn en Sara-Lynn zijn bestemd om Gods lof te gaan bezingen. Aanbidding gaat nog een stapje verder. Dat is geen zaak van gekozen woorden. Zo onder de indruk komen van het wezen van God, dat je daar bent in dat Heilige der Heiligen als een kind dat vol liefde mag genieten, vertoeven. Dan blijft er niets anders over dan stille aanbidding. Verwondering. Daar wil de Geest van God ons bij helpen.
Door Christus mag ik komen tot de verheerlijking van Abba, van Vader. Ouders, ik geef u een opdracht mee. Veel mensen zeggen de Heere nodig te hebben. Dat is goed. Maar Hij is niet alleen noodzakelijk voor ons zondaren. Hij wil echter ook voor ons verrukkelijk zijn. Daarom wordt Hij vergeleken met de Parel van grote waarde. Dan ga je je verwonderen. In stille verrukking over Gods schoonheid. Die zich in Christus als zo'n heerlijke Vader openbaart.
Is God behalve noodzakelijk nu ook verrukkelijk voor je geworden?
Het gaat niet om ervaring, maar om U Heere. Wees stil voor het aangezicht van God. Als je op Hem staart, dan verlies je jezelf.
Hoeveel mensen zijn er die weten waar ik het over heb? Daar moet je tijd voor maken. Met de deur dicht. Eén van mijn kinderen wilde graag een poosje bij me in de studeerkamer zijn. Waarom dan? Ik hou zo veel van u en daarom wil ik zo graag even bij u zijn.... Dan wil ik bij U zijn, zonder iets te zeggen. U roept ons in Uw nabijheid....daarom wil ik er gewoon zijn. Diepe gedachte....

Dankbaar. Er is reden tot dank. Reden tot roem. Zijn goedertierenheid is voor eeuwig en zijn trouw van geslacht tot geslacht. De Heere houdt niet van blinde offers. Gewoon samen lekker zingen op een sing-in, maar niet weten tot Wie je zingt? Dat is niet goed. Er is rijke stof tot roemen. Weet dat de Heere God is. De Heere, die trouwe Verbondsgod. De “Ik zal er bij zijn”. Hij is God. Hij is alleszins de lof en aanbidding waard. Die God mag je aanbidden. Hij heeft zich in Christus als een verzoend Vader geopenbaard. Hij heeft ons gemaakt. Hij heeft jouw lichaam gemaakt, kunstig geweven in de moederschoot. Hij is de pottenbakker. Reden om Hem te loven. Wij behoren Hem toe, we zijn van Hem. Hij is de Goede Herder. Zijn volk en de schapen van hun weiden. De Goede Herder wil je weiden. Hij wil ook jouw ten Herder wezen. Is dat geen reden tot lof?
Wat een wonder dat je nou tot die kudde mag behoren, de kudde met schaapjes en lammetjes erbij....

vers 5 is een laatste akkoord van dit loflied. De Heere is goed en Zijn trouw is van generatie tot generatie.

God is eigenlijk niet anders dan een afkorting van het woordje goed. Hij is goed, ook al geloof ik er niets van. Dus heb je altijd een reden om te danken. Hoe het ook moogt tegenlopen, God is goed voor wie op Hem hopen.

Blijft het maar zeggen: God is goed, zijn goedertierenheid tot in eeuwigheid . Zijn trouw houdt nooit op. Zijn trouw blijft van generatie tot generatie. Gods trouw rust zelfs op dat late nageslacht.

Je ziet daar iets van de trouw van God in de lijn van de geslachten.

Vanmorgen een lofpreek. Zingen en lofprijzen ongeacht de omstandigheden, ongeacht de situatie en je gevoel.
God is goed, Zijn goedertierenheid en Zijn trouw, dit blijft altijd bestaan. Al zit je in de gevangenis (Paulus en Silas) . Van bidden naar zingen en van zingen naar aanbidden.....
God, mijn Maker geeft psalmen in de nacht...
Komt nu Zijn poorten met dankzegging binnen. Verheugt u en wees blij in onze Schepper. Uw Redder......

Edit