Edit|
EditReeks Samenvatting:
We leven in de eindtijd, zo heet dat tijdvak na Pinksteren. Openbaring laat ons zeer duidelijk weten dat we op weg zijn naar de dag van de wederkomst van de Heere Jezus. Hij komt om de volkeren te richten, de Rechter. Redder, hoop ik voor u en voor jou.
Wie zal zeggen hoe lang nog, voor dat machtig Amen klinkt als het slotakkoord op wereld- en kerkgeschiedenis. Maranatha – je kunt vertalen het “Jezus is gekomen” en “Jezus zal komen”. En beide is waar. Wij zitten tussen de eerste en tweede komst.
Hij zal komen - verlangt u er ook naar? Wat een dag zal dat zijn. De Geest en de bruid zeggen Kom. De Geest gaat voorop zoals altijd. Niet alleen Kom Jezus, de Heilige Geest roept ook TOT Jezus. En laat u redden. Laat dat woord niet aan je voorbij gaan, maar zoek en vind redding in Zijn kruis- en zoenverdienste. “Kom” staat er vaak – vermoeiden en belasten, en dorstigen, hongerigen, eet en drink zonder geld en zonder prijs. Al waren je zonden rood als karmozijn – heftige kleuren, als dat in je kleren zit, krijg je het er bijna niet meer uit. Maar Mijn bloed reinigt van alle zonden. Is het niet om klein van te worden, dat de Geest zo uitdrukkelijk nodigt. Het is God menens, om u te verzoenen, dat aanbod! Wie is de mens en wie ben ik dat U tot mij komt... Dat het U menens is ook met mij. Het gaat door tot op de laatste bladzijde van de Bijbel. Kom! De tijd is haast voorbij. Hoor en kom en uw ziel zal leven. Wie dorst heeft moet niet naar a l die verontreinigde bronnen in deze wereld. Je zou zeggen dat moet Nederlanders aansprekend: om niet, gratis...
Mensen staat niet in de rij voor een leven met Jezus. Een jongen moet heel wat hobbels nemen om te komen tot dat meisjes - hoeveel moeite moet de Heilige Geest doen om een mens voor Jezus in te winnen... Onze keuze is altijd een dwaze keuze tegen de Heere. De Geest worstelt op tegen al die ja- maars van ons, al die tegenwerpingen van ons. Die Geest zoekt ons op. Hij brengt de zondaar bij het Woord of het Woord bij de zondaar, maar Hij overtuigt van de leegheid van een leven zonder God, die ons doet geloven, hopen en liefhebben en doet vertrouwen, en Hij werkt door het Woord. Hij is werkzaam in de gemeente.
In Dordste leerregels H3/4 staat: Hij werkt in op onze wil, niet om die uit te schakelen, zodat we marionetten worden, ook ons verstand niet. Maar Hij buigt onze wil en verlicht ons verstand, waardoor we gaan zien wat we eerder niet zagen. Daar zit zoveel liefde en kracht in. Hij laat Christus schitteren in al Zijn heerlijkheid. Die Geest – niet om van Zichzelf te getuigen, maar Christus. De enige naam onder de hemel ons tot behoud gegeven.
Alles vind ik in mijn Jezus. Het volle licht op Hem. Ook in de prediking, laat Hij uitgeschilderd worden. Wie Mij zoekt zal Mij vinden. Mijn liefste is blank en rood. Alles aan Hem is niet onder woorden te brengen. Die voor mij aan het kruis wilde, de dood in. Wie heb ik nevens U omhoog?
De Heilige Geest laat niet alleen zien hoe heilrijk Zijn eerste komst was, maar ook hoe die tweede dat zal zijn – daarom verlangen wij er ook naar. Als je een meisje lief hebt, dan verlang je bij haar te zijn. Hoe meer de liefde opwast, hoe groter het verlangen naar die eenheid. Die trouwdag om samen alles te delen. De Bruidegom verlangt nog veel meer. Een mooi beeld – ze zijn al ondertrouwd. Je hoort al bij elkaar. Het is wachten en uitzien naar de trouwdag. Als het goed is zie je daar natuurlijk intens naar uit. Geestelijk is dat niet anders. Als het goed is, zie je toch uit naar de wederkomst.
Maar dat verlangen ligt wel eens onder. – de zorgvuldigheden van alle dag. Soms is die Liefste weg – hoelang lieten wij hem kloppend aan de deur staan – wij hebben excuses. Je kunt toch niet altijd in zo'n hoge stemming leven, een ander zegt – het moet een mens maar gegeven worden als excuus. Van onze onwil maken een vrome demonstratie.
Zonder Hem geleefd te hebben, betekend ook zonder Hem het leven uit te gaan, de moordenaar aan het kruis is een enkel geval in de Schrift.
Paulus - wie Jezus Christus niet lief heeft, die is een sufferd – doet dom – nee – die is een vervloeking.. Die roept de vloek over zichzelf af.
Als de bruidegom niet zou verlangen – waar was mijn moed en hoop gebleven. Hij wekt het ook in ons hart. Velen verlangen naar het einde van ons leven dat moet ons zorg baren – zwakke mensen kunnen het hoge tempo niet meer bij houden van de prestatie maatschappij. Altijd mezelf bewijzen, in deze crisistijd – al heel wat mensen hebben een einde aan hun leven gemaakt.
Maar de Heilige Geest doet ons niet verlangen naar het einde, of iets, maar naar Iemand. Naar Hem, die naam draagt boven alle namen. Als Hij dan komt brengt Hij niet iets, maar alles mee. Stil maar wacht maar, alles wordt nieuw. Hij brengt alles mee. Wat geen oog heeft gezien, wat geen oor heeft gehoord. Dat heeft God bewaard voor hen die Hem liefhebben
De wederkomst loopt uit op de “bruiloft van het lam” – ongestoorde gemeenschap met Hem. Leven in zijn tegenwoordigheid. Dan is het heil volkomen. Wonden zijn geheeld, de bruid zal schitteren, geen zonde zal meer scheiding maken tussen bruid en Bruidegom, is dat opium van het volk, zoals Marx zei? De priesters houden ze dom, de werkgevers houden ze arm – maar nee het is een zeer betrouwbaar woord. Daar kun je mee leven en mee sterven. Je hand er op. Laat het ons verrukken, gemeente, eeuwig hem ten eigendom. Maranatha blijve ons wachtwoord, amen, ja Heere Jezus Kom. Dat verlangen moet onderhouden, gesterkt worden. De onderlinge bijeenkomst moeten we niet nalaten. Niet een uitgebreide liturgie met toeters en bellen en slingers - de duivel weet wel, daar wordt geen mens door bekeerd. De prediking is geen toespraakje – in naam van God wordt u aangesproken. Ga altijd – ingezonkenheid van dat moment wil God wil herstellen. Wel eens gehad: eigenlijk geen zin, en toen dat machtige en krachtige woord en u kwam als een ander mens uit de kerk of van Tafel.
De bruid roept als echo van de Heilige Geest. Het einddoel: alles in allen. De Heilige Geest vernedert zich ook diep! De Hemel verliet Hij en daalde op de door de zonde vervloekte aarde. Wat Hij aldaar moet horen en zien, geen wonder dat Hij verlangt naar de voltooiïng van het koninkrijk. Die boze gaat wat te keer in de eindtijd – denk aan al die christenvervolgingen ook vandaag. In vrijheid op te gaan naar de kerk of een Bijbel te hebben – het is niet vanzelf sprekend. Honderdduizenden worden vervolgd.
Het is mij een vreugde weer hier te zijn - mijn voorgeslacht had hier zijn wortels. Zuid ging ter kerke – geweldige ontkerstening is er nu, gezinnen en huwelijken worden kapot gebroken, gemeenten verwoest. De Heilige Geest roept: kom Heere Jezus. Hij ziet uit naar de dag van de volle glorie van onze Heer en zaligmkaer – de volle oogst in de schuur gedragen - een schare die niemand tallen kan. De prediking is dus niet tevergeefs geweest. Ze wierpen hun kronen aan de voet van het Lam. De eer en de aanbidding!
Kom - de engelen zeiden het al op Hemelvaart. Deze Jezus, zal terugkomen – Hij is niet definitief weg. De gemeente moet er zo mee omgaan – Kom, Heere Jezus; niet afwachtend. Verwachtend. Niet lijdelijk, maar actief.
De tijden door is er gespot met die toekomstverwachting – ten tijdje van Petrus zeiden ze al: wat zien we daar nu van? Ze leefden er maar op los - wat maakt het ook uit. Geen God, geen gebod, dan ben ik zelf God. Ik neem het er van. Dat eindgericht, geloof daar nu maar niet in.
Berkhof schreef over de toekomstverachting, Hoofdstuk 1 “de crisis van de christelijke toekomstverwachting”: de meeste mensen leven helemaal niet bij dat laatste heilsfeit dat nog vervuld zal worden, lauwheid en ingezonkenheid.
Ds Overduijn: Christus niet met een brandend hart verwachten, dat is pas wereldgelijkvormigheid. De Schrift legt steeds een nauw verband tussen Christus' wederkomst en onze wandel. Petrus: het zal komen als een dief in de nacht. Een inbreken schrijft geen briefje hoe laat hij komt. 'Hoedanig behoren jullie dan te zijn in heilige wandel en Godsvrucht'. Hoe komt het nu toch, dat het materialisme zo 'n geweldige ingang heeft gekregen in de christelijk kerk in het westen? – leefden we niet te weinig vanuit de wederkomst verwachting van Christus? We zijn maar vreemdeling hier op aarde. Een christen verwacht de wederkomst en die stempelt – heiligt zijn leven. Een bruid is druk in de weer met haar trouwdag. Ze beleeft er al iets van, staat met de jurk voor de spiegel en maakt zich los van het ouderlijk huis.
Voelt u ook hoe de Bruidegom trekt- staar je niet blind op deze wereld. Maar wees een zoutend zout en lichtend licht. Het gaat voorbij, kluif haar niet tot op het bot toe af.
Gebruik deze wereld en de goederen, maar zo dat ze je niet ophouden tijdens de pelgrimage naar het Nieuwe Jeruzalem (Calvijn). Als onze ogen gericht zijn op Zijn wederkomst kunnen we pas overwinnen. Een werkzaam en heilzaam leven. Je hoort Zijn voetstappen, op je knieën.
Bekering is geen punt maar een voortgaande lijn. Een heilig leven is veel zien op het Lam Gods.
De Geest en bruid zeggen Kom. Niet – de bruiden, een protestantse en Roomse, hersteld Hervomde, Gereformeerde gemeente bruid – er is één Bruid. Een Lichaam. Waarin je elkaar nodig hebt. In de verdeeldheid hier wordt daar niet voortgezet. Wedergeboren is ook aan elkaar verbonden zijn. De gemeenschap der heiligen, de een acht de ander uitnemender dan zichzelf. Elkaar niet meer de oren, maar de voeten wassen. Als het gaat om de broederlijke liefde gaat het vaak licht aan toe. Hoe komt dat? Schort het aan werkelijke gemeenschap van Christus. Maak elkaar niet verdacht. Liefde. Daar gaat het om, die doet ons uitzien naar Zijn wederkomst.
Geen vage hoop maar gegrond in het woord. Ik betrouw op God, op zijn onfeilbaar, woord ik heb het zelf gehoord. Vol van beloften en ze zijn ja en amen in Christus. Als u iets mocht ontbreken. Het is om niet te krijgen. Uit Jezus. Die gezegd heeft, die dorst heeft die kome en neme van het water des levens, om niet.
