Edit|
EditReeks Samenvatting:
1.liefde van Christus
2.Liefde voor ons
3.Liefde gericht op God
Liefde is een kernwoord in dit hoofdstuk. Het komt meerdere malen voor. Het Avondmaal is een liefdemaal, een liefdesbevel: doe dit tot Mijn gedachtenis. Ik wil twee woorden aan uw hart leggen: liefde en overgave. Laten we die woorden wegen en proeven met het geloof. Als we leren wat dat betekent, leren we meer dan in de eeuwenlang kerkgeschiedenis. Die liefde van Christus uit zich op het kruis. Wij kijken in het westen weer anders tegen het kruis aan dan de oosters-orthodoxen. Wij zien het kruis vooral als symbool voor de rechtbank, waarbij er een vonnis is uitgesproken en een straf voltrokken. Daar is de straf gedragen, plaatsvervanging, Gods recht, rechtszaal. Oosters-orthodoxe christenen denken eerder aan een slachtveld, een arena, een strijdperk. De Heere Jezus heeft daar op dat kruis de macht van de hel verslagen; Christus als Triomfator. Ik heb volbracht, Ik heb overwonnen. De gelovigen rukt Hij als gevangenen los uit de macht van satan. Het kruis symboliseert dan Jezus als grote Overwinnaar.
Vanmorgen zien we nog een derde aspect van het kruis: het aspect van de liefde die zichzelf over gaf tot op het kruis. Het kruis als de ultieme liefdesdaad. De hoogste liefde die je voor een ander kan geven is je leven. Jezus gaf alles. Wat was Zijn drijfveer? Liefde. Wat was Zijn doel: verheerlijking van God en bevrijding en verlossing van ons.
We denken na over Christus' overgave. We zien dat al bij de menswording, en nog meer bij de kruisiging. Hij was rijk en is ter wille van u arm geworden. Om u rijk te maken voor God. Hij gaf niet alleen alles weg; Hij gaf zichzelf over tot in de dood. Het was niet alleen maar een gevoel bij de Heere Jezus, maar een daad. Heere Jezus, hoeveel houdt U nou van mij? Hij zou Zijn armen uitstrekken en daarmee zie ik Zijn armen uitgebreid op het kruis Zoveel dus. Ziende op Zijn zelfovergave, kom je tot geloofsovergave. Als je door de Heilige Geest een blik krijgt op Zijn zelfovergave....dan kan het niet anders of je komt tot geloofsovergave. Die overgave kostte Hem bloed, zweet en tranen. David zei een keer: Jonathan, jouw liefde is mij wonderlijker dan de liefde der vrouwen.... Heere Jezus, Uw liefde is wonderlijker dan de liefde der vrouwen...Er is nog een ongekende wereld van liefde te ontdekken. Stel je voor dat je er bij was en je zag de Heere Jezus op Zijn knieën kruipen in de hof van Gethsemané en je zag dat het bloedig weet van Zijn voorhoofd afgutste...Stel je voor dat jij erbij was dat de Heere Jezus werd gegeseld...dat ze Zijn rug doorploegden....Stel je voor dat je mee liep toen Jezus die 2 m lange kruisbalk droeg door de straten van Jeruzalem.....Stel je voor dat je onderaan het kruis stond en zag hoe ze de 15 cm lange spijkers door Zijn handen sloegen....Stel je voor dat je zag hoe ze de doornenkroon op Zijn hoofd drukten.....Wat heeft Hem bewogen? Liefde. Liefde was Zijn drijfveer. Hij gaf niet alleen alles weg...
Denk aan de parelkoopman die grote paarlen zocht. De Heere Jezus is de koopman, die alles op gaf om die parel, de gemeente te verkrijgen. Liefde heeft te maken met je hart. Dat is het hele evangelie in 1 vers...
Johannes 3: 16 is ook het evangelie in een notendop. Daarbij gaat het van God uit. Maar in Efeze 5: 2 gaat het van de Heere Jezus zelf uit. Vrijwillig, niemand verplicht Hem daar toe. Hij werd niet gedwongen. Daar zit liefde achter. Hij heeft zichzelf gegeven. Hij onderging het niet zomaar gewillig en passief. Het was een actieve wilsdaad. Een offerdier moest wel mee als het geofferd moest worden. Maar de Heere Jezus liet zich niet zomaar meenemen, passief, maar Hij kwam zelf, actief, uit liefde. Niemand neemt het leven van Mij...Ik leg het uit mij zelf af, staat er. Hij heeft Zijn leven zelf actief uitgegoten tot in de dood. Er staat niet dat Hij de laatste adem uitblies...Hij gaf Zijn geest actief over in de handen van Zijn Vader. Een actieve daad. Aan de ene kant moet ik eraan denken dat mijn zonden Zijn lichaam deden verscheuren. Een verootmoedigende waarheid. Maar ook zo vertroostend: U deed het uit liefde voor mij. Ik zou willen dat u vanmorgen niet alleen denkt aan Zijn werk, wat Hij voor u deed, maar dat u ook denkt aan Zijn persoon. Zijn wonderbare Persoon die zichzelf uit liefde gaf aan het kruishout en mij redde van de dood. Als ik niet alleen denk aan Zijn offer, maar aan wie Hij is, aan Zijn persoon,......De vergeving is groot, maar de persoon die het deed is nog veel groter. Als ik denk aan Zijn werk dan dank ik Hem. Als ik denk aan Zijn persoon, dan aanbid ik Hem. Die zichzelf aan ons heeft overgegeven. Als het gaat om de Heere Jezus moet je altijd twee richtingen op denken. Hij offerde zichzelf op aan God. De andere richting is naar ons toe, Hij gaf zichzelf over voor ons. Hij toont Zijn liefde aan God en aan ons. Wie zijn die ons? Vers 25 staat: Christus heeft de gemeente liefgehad en zich aan haar overgegeven. Dat is die bruidskerk, de hele gemeente van Christus bij elkaar. Ons, collectief, meervoud. In Galaten staat er dat Hij zich voor mij heeft overgeven. Mij, persoonlijk. Maar hier staat het collectief. Ons. Hij kocht die gemeente niet alleen, maar Hij gaat haar ook heiligen, mooi maken.
IK heb u gelezen over een Hebreeuwse slaaf. Deze moest zes jaar dienen en in het zevende jaar moest hij vrijgelaten worden. Als deze slaaf bij zijn meester wilde blijven, omdat hij zijn heer (en niet alleen zijn vrouw en kinderen liefhad) mocht hij blijven. Daar zie ik een beeld van de Heere Jezus in. Hij had Zijn vader lief, en de bruidsgemeente, Zijn vrouw en Zijn kinderen, elk kind individueel.
De Heere Jezus diende eeuwig. Hij is de Hebreeuwse slaaf, de koning die knecht werd.
Deze tekst is zo vol. Hij bubbelt over. Tobt u er mee of het nu ook voor u is? Aan wie kun je je nu beter overgeven dan aan iemand die zich voor jou wilde overgeven? Wat moet ik dan doen, want ik voel niks... Geloofsovergave is dat de Heilige Geest je doet buigen. Ik boog me en geloofde en mijn God sprak mij vrij. Wat was dan de bedoeling van Zijn geloofsovergave. Om ons te verlossen, zegt u. Dat is waar, maar toch is het mis. Christus gaf zichzelf opdat wij vergeving zouden krijgen dat is één waarheid. Maar hier staat meer. In vers 1 wordt gesproken over geliefde kinderen. Hij maakt mij tot een geliefde kind van de Vader. Dat is meer. Dat is rijk, hoog. Kinderen van God. Dat is veel meer dan vergeving. De Heere geeft niet alleen gratie aan rebellen, maar Hij zegt: Ik neem je aan tot Mijn geliefd kind. Een welbemind kind. Snapt u nu dat er aan het eind van dit hoofdstuk opgeroepen wordt tot het zingen en lofprijzen van de Heere in uw hart?
Zie welke een liefde ons de Heere Jezus heeft gegeven. Niet alleen vrijgekocht en vergeven, maar bemind!
David verbaasde zich dat hij met de dochter van de koning mocht trouwen. Maar dit gaat nog veel verder. Een geliefd kind.
Het laatst is het rijkste, en daar heb ik weinig tijd meer voor. Dat is jammer. In het offer van de Heere Jezus zie ik verzoeningswaarde. God is volkomen genoeg gedaan, tevreden gesteld. Ik heb gejaagd mijn leven lang om goed en vroom te leven en het lukt toch steeds maar niet. Geef het maar weer terug aan de Heere Jezus. Ga maar weer naar die heuvel en kniel bij het kruis. Daar neemt God een lam voor ons...Zijn offer is tot een lieflijke reuk. En in die lieflijke geur wordt ik ook aangenaam voor God. Ik mag mijn handen leggen op dat Godslam. God kan rusten in dat Lam. Dan mag ik er ook mijn rustpunt in vinden. De Heere vraagt je om je handen te leggen op het Godslam. Dan gaan al jouw ongerechtigheden over op de Heere Jezus en jij wordt aangenaam gemaakt voor God in Christus. Dat God me nou net zo liefheeft en net zo blij is met mij als met de Heere Jezus. Qua positie is het waar, al ben ik in de praktijk vaak een ongehoorzaam kind. Ik mag een bemind kind zijn, net zo bemind als de Heere Jezus zelf...
Genoeg om de Heere voor te danken en Hem te aanbidden. Dan wordt dat offer voor ogen geschilderd. Dat offer heeft te maken met het breken van Zijn lichaam, het vergieten van Zijn bloed. Kijk nu eens goed naar die beker...Ik heb ook eens een beker voorgesteld gekregen, een beker die gevuld was met de toorn van God over jouw zonden. Die beker is door de Heere Jezus zelf leeggedronken. Ik mag de beker van verlossing straks in mijn handen houden en ik mag ervan proeven. De grootste eer die we de Heere Jezus kunnen geven is dat we gedenken en geloven dat Hij Zijn dierbaar bloed voor mijn zonden wilde vergieten. Al gelovend neem ik de beker ter hand en zet hem aan mijn mond. Dan kan ik alleen maar van harte zeggen: voor Uw liefde Heere Jezus, dank U wel. Het rood van Jezus' hartenbloed heeft alles voldaan. Zijn slachtoffer was genoeg en voor mij blijft slechts over Hem een dankoffer te brengen voor Zijn werk, voor Zijn persoon. Dank u Heere Jezus!
