Edit|
EditReeks Samenvatting:
Nieuwe serie: de Mij-bevelen van de Heere Jezus.
Komt tot Mij, keer van Mij, blijf in Mij en Volg Mij (afgelopen mei reeds)
Vanmorgen dus: Kom tot Mij.
Bij een bevel geeft de Heere Jezus altijd een belofte. Hier: en Ik al je rust geven. Al 2000 jaar zijn deze verzen op een bijzondere manier tot zegen geweest, aan honderdduizenden zondaarszielen. Je zult deze tekst ongetwijfeld kunnen vinden op een kaart in een christelijke boekenwinkel. Jaren geleden was een pubermeisje bang voor God en ze had dit boven haar bed hangen. Daar kun je je mee troosten.
Een prinses, Elizabeth, eeuwen geleden. Ze kwijnde in een cel, op een dag werd ze dood gevonden, met haar hoofd leunend op haar open bijbel. En hij lag open bij Mat 11:28. Daar kun je je hoofd op neerleggen, daar is een marmeren monument van gemaakt. Dat is een preek op zich. Niet je adel heeft je rust, maar aan het hart van de Heere Jezus.
Een heerlijk evangeliewoord
1 een ruime uitnodiging
2 een rijke toezegging
Het verband waarin dit staat is indrukwekkend. De Heere Jezus was gekomen tot Zijn volk en ze hadden Hem niet aangenomen, zelfs Joh de doper gaat twijfelen. Bent U het nu? De menigte die er niks van geloofde. We hebben klaagliederen gezongen – Johannes was een boeteprediker. Ik hoor jullie geen rouwklacht doen over jullie zonden. Of wees danblij met de Bruidegom – jullie hebben niet gedanst. Johannes at niet en jullie noemde hem een demon en Ik at en dronk en jullie noemen Mij een vraat en een wijnzuiper. Je hebt niet geweend over je zonde en niet gedanst over het evangelie.
En Hij begon de steden te verwijten. Kan de Heere Jezus ook verwijten - jazeker. Wee u Chorasim en Bethsaida, jullie hebben zo veel kracht van Mij gezien. Genezingen, bevrijdingen en jullie hebben je niet bekeerd. Dan moet Hij toch zwaar ontgoocheld zijn... Uw missie een grote mislukking, een handje vol discipelen over en die begrijpen er ook de helft niet van. En juist in die tijd – ik dank u Vader! Juist dan. Aan kindertjes geopenbaard. De Heere Jezus ziet op het welbehagen van God niet op de wil van mensen. Dan eindigt het met een ruime uitnodiging. Dat gaat mijn verstand te boven. Als ik zo afgewezen was, zou ik zeggen: bekijk het maar. Wat is Hij Groots! Die armen gaan open, uitgestrekt. 'Hier heen!'
1
Een ruime uitnodiging. De Heere Jezus nodigt hier als de zoon van God, dat staat er pal voor. In de mond van elk mens klinkt dit belachelijk. Wie kan iedereen rust geven? Van Wie zijn de vleugels uitgebreid dat iedereen eronder kan. Hier spreekt de Zoon van God. Die ogen zullen wenen over Jeruzalem. Maar nu kijken ze je aan, Zijn stem zegt vanmorgen, komt tot Mij. Je bent welkom. Recht naar hem toe gaan. Nu – niet wachten tot je thuis bent, uitstel verhard je ziel. Mag iemand die niets met God heeft, komen, nu terwijl je luistert? Ja, je moet gaan, mag je weg blijven, dat is de vraag!
Het is een leugen van de satan dat er tegen zondaren word gezegd 'wacht maar af'. Hoe moet je met God verzoend raken? Naar de kerk gaan en bidden moet je er om, bijbel leze en maar afwachten. Nergens staat dat zondaars moeten afwachten; Gods volk moet wel eens wachten, een zondaar zet God nooit in de wachtkamer, tegen een zondaar wordt gezegd: Kom, nu. Waarom zoud gij wachten spoedig is uw tijd voorbij, vlucht dan eer ge sterven moet met uw zonden aan Jezus voet.
Geloven – je vast klemmen aan Hem alleen, laten vallen in die genadige geopende armen. Dat is komen tot Hem.
Mensen gaan aan Hem voorbij, een weg, een snelweg. Een levensweg, op reis naar die nimmer eindigende heerlijkheid of rampzaligheid. We vliegen daarheen. De Heere Jezus staat aan de kant van mijn levensweg, we lopen allemaal te hollen op een doodlopende weg. Hier heen... er is dus afstand. Anders hoef ik niet te zeggen hierheen. Naar Mij. Hij roept je tot Zich.
De oprichter van het leger des Heils Wiiliam Booth was een godvrezend man. Op een station zei hij tegen een overbezette minister, vergeet je ziel niet! Op de snelweg naar de eeuwigheid.
“Ja maar...” - nou vertel het maar. “Je mag niet zomaar komen – ik ben niet geschikt” – u wordt nooit geschikt! Hij is geschikt voor u.
“Je krijgt toch eerst met Gods recht te doen?” – dan blijft het nog staan – Kom, laten we samen naar et Rechthuis gaan – “En mijn kinderen?” die moet je zeker mee nemen.
“De Heere moet mij niet” Hoezo niet? Al wie tot Mij komt, zal ik geenszins uitwerpen. “Ja maar die uitverkiezing dan,dominee”. Dat is een goede. Wat je wat het evangelie is? Het is een poort die open staat en aan uw kant staat, Komt Allen Tot Mij. En als je er door heen gaat, staat er achter op de poort: ik heb u uitverkoren vóór de grondlegging der wereld. Het is een troost voor degenen die gekomen zijn. Alles wat je aanbrengt om naar niet te gaan, daar zit de hand van de duivel achter. Je werpt alleen hindernissen op tegen je eigen redding en rust. Dat is dwaas!
In oosterse landen heb je vaak markten, bazaars, er wordt luid geroepen. De wereld roept – jongen kom tot mij en ik zal je een hoop lol en leut bezorgen, zet de bloemetjes maar eens buiten. Na de vakantie zien we wel. De duivel roept ook: komt tot mij en ik geef je macht en grootheid. En daar is de stem van Jezus, kom tot Mij.
Ben je bereid om te komen. Gij wil tot mij niet komen ? Moet de Heere Jezus dat straks klagen over jou? Als je verloren gaat omdat je niet tot Hem wilde komen. Eeuwig verderf – ik keek naar jou, maar je keek de andere kant op. Je wilde niet komen. Je kunt nooit zeggen, Heere dat ligt aan U. Kom. Niet: je moet, doe dat.
Niet wanneer, of waarom, maar het woordje: Kom,daar zul je eeuwig gelukkig door zijn.
“Alleen degenen die vermoeid en belast zijn, de rest niet”. Ook weer een leugen. Dogmatiek, geen exegese. “Alleen als je die zondelast voelt”. Dat staat er niet. Of je het nu voelt of niet – je BENT gewoon vermoeid en belast. Het is geen beperking van de nodiging, geen conditie waar je moet voldoen, maar dit IS nu een keer de situatie waarin we zitten. ALLEN.
De Zoon van God, niet de rabbi van Nazareth – Hij overziet het ganse menselijk geslacht. Door die zondeval zijn alle mensen zondaars geworden, in aanraking gekomen met ellende, doorns, distels en smart. Belangrijk om dat te zien. De Heere Jezus zegt niet indien je vermoeid en belast bent, maar omdat je vermoeid en belast bent,... dat is je toestand.
Zondaar zoek je rust en vrede? Levenstroost en stervens moed? Dat ik wil leven en kan sterven. Niets deelt u de wereld mede, maar alles vind je aan Jezus' voet.
Je blijft onrustig totdat je rust mag vinden bij Hem. Wat zit er in uw rugzak, wat sjouw je mee? De last van de wet, 613 geboden? Aren plukken op de sabbath, vermoeid door al die menselijke instellingen. Een ander heeft last van de raadsels van zijn eigen levensloop; een huwelijkslast, stroef, gezin, familie, werk, of de zielen van mijn kinderen. In een dorp kun je last hebben van een bekrompen dorpsmoraal, je komt er niet doorheen. Of een losse stadsmoraal, of van fundamentale knagende eenzaamheid, of angst, angst voor de toekomst, dood, eeuwigheid. Vermoeid en belast, drukken de levens zorgen u soms zwaar terneer, of de zondelast, dat kan ook. De last van een verzondigd leven.
Jac vd Waals:
Ik ben mijn zonde moe en mijn berouw,
Ik ben mij zelve moede en ik ben
Het zoeken moe naar God, dien ik niet ken,
En dien ik toch zoo gaarne kennen zou.
Altijd maar opzoek naar vrede, maar heb ik het nu echt?
De Heere Jezus zegt: zoeker – hierheen!
Belast – last dragers, hele armen mensen. Je zag de man niet meer, alleen de enorme last, hij zag alleen de grond, de zon zag hij niet. Hij hoort de stem van de Heere Jezus. Als gekromde naar Hem, als kameel neerknielen. Rust en Hij neemt het pakkie van me over.
De belofte blijft gelden tot Hij terugkomt om te oordelen. Hij kijkt de toekomst in, miljoenen zullen er zijn, die grote schare – zijn vleugels zijn uitgebreid, ook in de M'kerk zitten er tussen. En die grote stad: allen tot Mij. Wie kwamen er nu echt? Nicodemus kwam en Hij stuurde Hem niet terug, Zaccheüs kwam – 'de Heilige Geest had Hem bewerkt'.. nou, hij was gewoon nieuwsgierig en zaligheid geschiedde zijn huis. De Samaritaanse vrouw - zo bezoedeld als ze was. Ik zie naar Hem komen – een vrouw met de nood van haar dochter, een vader met de zijn nood over zijn zoon een officier met zijn knecht. Met de nood van een ander. Ze kwamen wel. Een melaatse man, de blinde Bartimeüs. Nooit is er een weggestuurd. Komt allen, maar jij niet... Allen – in die lijst staat mijn naam ook. Zoals je bent, met een piercing in je tong. Onbekeerd, ongelukkig. Ik vertrouw niet meer op mezelf. Ik begeef mezelf naar hem toe.
Wat moet ik dan zeggen als ik naar Hem toe ga? Ik kom op Uw eigen uitnodiging. Ik ben een zondaar. Ik wil zo graag rust, vrede. Ik wil niet dat er straks op mijn steen staat 'hier rust ...' – hoe weet je dat nu? 'Rust zacht, zoete koek. Ik wil rust in mijn hart, nu.
Komt tot mij allen.
Hier kun je 10 keer over preken, komt niet tot de kerk, de Bijbel. De troon der genade, maar Mij, persoonlijk.
Ik ben een beetje bang – dat U streng bent, dat U met me gaat afrekenen. Ik heb mijn vader en moeder laten kletsen. Ik heb U zo vaak beledigd... ...want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Bent u het eens? Een heerlijk evangeliewoord. Wat heeft de Heere Jezus het toch eenvoudig gemaakt. Je hebt 'puzzelpredikanten' (Spurgeon), geen systeem. Niet ingewikkeld en moeilijk zelfs als je niet lezen kan. Ga goeie boeken lezen...
Of voor iemand die niet logisch kan nadenken, of zelfs voor de moordenaar aan het kruis. Kom, val in mijn genade. Sterf maar aan mijn boezem.
2 de belofte
Wat is de Heere Jezus onzelfzuchtig, Hij geeft zomaar rust, dat doet Hij zelf. En Hij meent het, Ik zal het doen. Niet komt tot mij en breng ook wat mee. Een leeg hart en vuile handen heb ik. Of doe dan ook wat voor Mij. Ik zal je maken van een lastdrager tot een rustvinder. Ik zal u rust geven.
Wat een vol evangelie, rust – “anapausoo” (verwant met ons woord 'pause') zal Ik geven. Ik voel me een lastdier dominee. Ik moet de kar alleen trekken thuis. Ik als het Lam van God dan zie: Ik neem het van je over. De straf op Hem en de rust op jou. Met dit evangelie wil ik oud worden, mijn moede hoofd neerleggen. Uw verzoenend sterven is mijn rustpunt. Als we alles derven, blijft uw liefde ons bij.
Daar kan God in rusten, in dat offer. De geur van dat offer op de Goede vrijdag, een rustgevende geur voor God. Noach's duif vond geen rust. En komt weer terug, en Noach neemt hem in. Ik voel me zo'n duifje – jaren gefladderd en ik mag komen en Hij neemt me aan.
Rust is vrede met God, geen angst meer voor de dood, geen schrik voor het graf, geen vrees meer voor de straf, geen bangheid meer voor het oordeel. Zijn rust zal heerlijk zijn. Een mens buiten de Heere Jezus is altijd al onrustig.
Augustinus gooide ook eerst de waarschuwingen van zijn moeder overboord. Mijn ziel hoopte iets beters te vinden buiten God. Hij wende zich maar alles is hard, U alleen bent rust. Zoals iemand die niet kan slapen. Je vind nergens rust. Geen stilte centrum, geen meditatie technieken. Niet om er Zelf beter van te worden, niet iets terug doen. Zo goedgeefs. Mijn meester roept speciaal mij om tot Hem te komen.
Ik zet er achter in de Bijbel, “BB” – beproefd en bewaarheid bevonden. Ik ben naar de Heere Jezus gegaan in de nood of leegte van mijn leven. En dominee Hij heeft me rust gegeven. Vrede, redding. Ik zou wel eens willen weten – u weet dat ik aan dat programma meewerk – de tekst van het lied, van de herkenningsmelodie ervan:
Ik zou wel eens willen weten,
waarom zijn de mensen zo moe?
Misschien door hun jachten en draven,
en misschien door hun tienduizend vragen
en ze zijn al zo lang onderweg naar de vrede toe
– daarom zijn de mensen zo moe.
Waar moeten we zoeken.. Vakantie! Elke moeder weet: 6 weken ongeregeld leven, je neemt wat afstand - in tent of hete caravan, natuur, goede lectuur. Waar moeten we het zoeken, bij Wie moeten we het zoeken, er is maar een plaats van ware rust – dicht bij het hart van God!
