Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2012-07-15 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	De Bijbel over de drie-ene God.

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
NGB 9	Joh 14: 15-31		Nederlandse Geloofsbelijdenis

Edit| EditReeks
Samenvatting:
De Bijbel over de drie-ene God.

1. gelovig beleden
2. vurig bestreden
3. innig beleefd

De vorige keer hebben we gezien dat God drie-enig is. Nu gaan we zien hoe dat in de Schrift staat. Wie dat niet gelooft, kan niet zalig worden... Je bouwt dan immers op zandgrond. De Heidelberger Cathechismus geeft dat ook zo duidelijk en warm weer in zondag 1. Er wordt daar zowel over de Vader, als de Zoon als over de Heilige Geest gesproken. Wat zegt de Bijbel er nu over?

Het geloof in de drie-ene God is gegrond op het Woord. Dat Woord geeft kennis van wie God is. De natuur leert mij dat God er is, maar de Bijbel leert mij wie God is. Het gaat ons verstand te boven, maar we geloven het omdat de Bijbel het zegt. Genesis 1, 3, Mattheus 28, Lucas 1, etc. Er staan wel 7 teksten over in de Bijbel, 2 in het Oude Testament en 5 in het Nieuwe Testament. We zien het al in Genesis1 op de eerste bladzijde van de Bijbel. God schiep de hemel en de aarde, de Geest zweefde over de wateren...Hij schiep het Licht, en de Zoon is het Licht der wereld...
In het begin schiep God (“Eloim” is meervoud). Goden schiep, staat er letterlijk. Dat klopt taalkundig niet. “Goden” staat er in het meervoud, en schiep is enkelvoud. Maar zo staat het wel in de grondtaal. Wij zijn geschapen naar het beeld van God. Laat Ons mensen maken naar Ons beeld staat er.....En dat kan niet over bijvoorbeeld engelen gaan, want wij zijn naar Gods beeld geschapen en niet naar het beeld van de engelen. Prijs adonai, staat er ook. “Adonai” betekent letterlijk “mijn Heeren”. Dat is dus ook een meervoudsvorm. In die ene God, zit dus iets meervoudigs. Het Nieuwe Testament zegt het duidelijker, maar ook het Oude Testament geeft bepaalde vermoedens. Jesaja hoort de serafs zingen: heilig, heilig, heilig, is de Heere God almachtig. Drie keer. In het Oude Testament is het nog een vraagteken. In het Nieuwe Testament wordt het bevestigd. Ook in de hogepriesterlijke zegen komt het terug. In het Nieuwe Testament wordt dat bevestigd. De contouren worden zichtbaar in het Oude Testament. In het Nieuwe Testament wordt het zichtbaar. Hoe verder je komt, hoe meer God van zichzelf laat zien. Veel dingen die in het Oude Testament nog wat mistig waren, worden in het Nieuwe testament duidelijk zichtbaar. Wij moeten de Bijbel lezen van achteren naar voren. Vanuit het licht van het NT lezen wij terug wat in het Oude Testament staat. Het Nieuwe Testament is bepalend voor het Oude Testament. Niet andersom. Zo lees je dat in het Nieuwe Testament de wet van God wordt uitgelegd in de Bergrede en in de brieven van Paulus. Je zou dus met evenveel recht zo'n Nieuw-Testamentisch Schriftgedeelte kunnen lezen over de Wet.
Datzelfde geldt voor het zingen. De psalmen zijn onopgeefbaar. Maar niet alle Nieuw-Testamentische waarheden komen er in terug.

Dan wordt de doop van de Heere Jezus genoemd,. De stem van de Vader klinkt en de naam van de Heere Jezus wordt genoemd, de Heilige Geest daalt af in de gedaante van een duif. In elke kerkdienst wordt de naam van de drie-enige God genoemd. Aan het begin en eind van de dienst; en daar gaat heiligheid en waardigheid van uit. Dat is meer dan een “hallo”, of “goede zondag gewenst”.


Er was een theoloog in de16e eeuw, Michael Servet. Hij sprak over Athanasius als Sathanasius. Hij werd ter dood veroordeeld omdat hij de drie-eenheid loochende. Dat is niet niks...al was het ook wel een ernstige dwaalleraar. Het is ook een struikelblok tussen Jood en Christenen tussen moslim en christen. Als je zegt dat er meerdere personen zijn in God, dan zien ze dat als een verschrikkelijke doodzonde. Op de rotskoepel in Jeruzalem staan allemaal teksten tegen de drie-eenheid van God.
Toen Mohammed leefde, kwam het christendom in opkomst. Hij concludeerde dat er God de Vader, Maria en Jezus was. Alla heeft veel namen, maar de Vadernaam kom je niet tegen. Allah is vooral onderwerping, maar geen liefde. Allah is te Akbar, te groot en verheven dan dat hij een relatie kan aangaan met een zondig mensenkind. En dat is voor ons nu juist het hart van het christelijk geloof. De 1e ketter in de christelijke kerk beweerde dat er 2 goden waren. De God van het Oude Testament, de God van de Joden. De grillige Schepper-God, die van het Oude Testament. En je hebt de God van de christenen, de liefdevolle Vader. Dat mag nooit: Gods liefde en toorn tegen elkaar uitspelen. Die twee ontmoeten elkaar nu juist op het kruis! Als ik kijk naar het kruis, stamel ik: onze God is een verterend vuur. Ik juich ook aan de voet van het kruis: God is liefde! De God van Mozes is dezelfde God als de God van Paulus. Dan hoor ik sommige mensen nu zeggen, ook professoren in de theologie, bijvoorbeeld Bram van Beek. Hij zegt: het is geen andere God, maar Hij is wel anders. ….U mag er zelf over nadenken wat u daar van vindt...

Arius is ook iemand die de Drie-Eenheid heeft bevochten. De Jehova-getuigen zijn zijn verre nazaten. De Heere Jezus de Zoon van God, de eeuwige Zoon van de Vader. De Heere Jezus zien ze niet als God en de Heilige Geest zien ze enkel als kracht. Als zij aan deur komen dan doet het mij pijn. De mensen heb ik lief, maar wat zij leren is verschrikkelijk. Ik heb één tekst in mijn Bijbel, niet de hunne (die nieuwe wereldvertaling deugt niet!)
“1 Johannes 5: 20. Maar wij weten dat de Zoon van God gekomen is en ons het verstand heeft gegeven om de Waarachtige te mogen kennen; en wij zijn in de Waarachtige, namelijk in Zijn Zoon Jezus Christus. Die is de waarachtige God en het eeuwige leven. “ Dat is dan wel heel duidelijk.
Deze mensen zitten gevangen...Ze mogen wel boekjes uitdelen maar geen boekjes aannemen.....die moeten eerst gecensureerd worden. Arme mensen.
Arius zei: God moge mij straffen als het niet zo is. En kort daarop stierf hij in verschrikkelijke pijn...De mensen zagen in die tijd daar iets in van het oordeel van God.

Waarom moeten wij dat allemaal weten? Het maakt toch niet zoveel uit? Als je maar gelooft? Ja, maar je moet ook weten wat je gelooft en vooral wie je gelooft. Paulus zegt niet: ik heb geloofd, maar: ik weet in Wie ik heb geloofd. In een Vader die mij liefhad, in een Zoon die voor mij stierf aan het kruis en in een Geest die mij heeft geleid en in mij woont.


Het wordt ook innig beleefd. Guido de Bres geeft aan dat het niet alleen met verstand te maken heeft, maar ook met het gevoel. Wij ondervinden in ons hart dat er een Vader is die voor mij zorgt, een Zoon is die mij zalig maakt en een Geest is die mij zegent en leidt door het leven. De Vader schiep mij; de Zoon verlost mij, de Heilige Geest woont in mij en heiligt mij door Zijn inwoning in mijn hart. Hoe voel je dat dan?

We hebben Johannes 14 gelezen. Daar staat dat de Heere Jezus zegt: als iemand Mij liefheeft, hij wordt door de Vader geliefd, en Wij zullen tot hem komen en woning bij hem maken. In het hart van een kind van God woont dus niet alleen de Heilige Geest, maar ook de Vader en de Zoon! God woont dus niet alleen in de hemel, maar ook in het hart van de gelovige. Het lijkt net of de Heere God steeds dichterbij komt. God de Vader in de hemel, met Kerst kwam de Zoon naar de aarde, daarna met Pinksteren kwam de Heilige Geest wonen in mijn hart. En nu niet alleen de Heilige Geest, maar ook de Zoon en de Vader volgens Joh 14.

Lukas 5:de Heere Jezus spreekt drie gelijkenissen uit. Van de Goede Herder, de verloren penning, de verloren zoon. Elk staan voor een andere goddelijke Persoon. Maar allemaal zijn ze op zoek naar wat verloren is. God staat op de uitkijk en is op zoek naar ons.

Er zijn vrijzinnige stromingen geweest, die zingen: Kinderen van 1 Vader zijn we allemaal.....Nou, nou. Wij zijn wel van die Vader weggelopen! Weg uit dat vaderhuis. Christus bestrafte de mensen ook omdat ze zeiden: wij zijn van Abraham. Je kunt ook eenzijdig spreken over Jezus. Als je alleen maar spreekt over: je moet kiezen voor Jezus, je moet Hem toelaten in je hart etc. Het is uiteindelijk de Vader die mij trekt. Je kunt ook eenzijdig spreken over de Geest. Geestdrijvers. Vaak Pinkstermensen. Ze zeggen eenzijdig: de Geest zegt tot mij, de Geest zegt tot mij, etc. Die willen niet zoveel studie meer maken van de preken, maar zeggen: je moet je vooral laten leiden door de Heilige Geest. Een dominee probeerde dat uit, maar hij kon amper preken. Het is niet of of. Het is graven en spitten in de Schrift maar tegelijk je open stellen voor de Heilige Geest.
Hoe leer je de Drie-enige God kennen?
Weet je nog een moment dat voor het eerst je ogen open gingen voor het Lam van God? Sommigen zijn door de liefde getrokken en hebben nauwelijks zondenkennis gehad. Maak daar geen schema van, dan wordt je een “puzzelpriester”. (zie de preek van vanmorgen) Er zijn mensen die door de liefde worden overspoeld. Sommige mensen worden eerst verlost en beleven pas later hun ellende! God is zo vrij.....Anderen krijgen eerst met God als rechter te maken. Die werden eerst zondaar voor God. Dan heb je het benauwd! Zulke mensen komen door de verschrikkingen van de Sinaï terecht aan de voet van het kruis. Pas later werd de Heere Jezus hen geopenbaard. Dat kan, zo kan God werken. Maar dat gaat lang niet bij iedereen zo. Anderen beleven juist dat ze tegen Gods liefde hebben gezondigd en God te kort hebben gedaan. De Heilige Geest overtuigt van zonde en geeft een brandend hart en een honger naar de Heere Jezus en Hij verheerlijkt christus etc. Maar Hij doet het op Zijn manier. God is veel groter dan mijn doosje dogma's. Soms voel je dat je een liefdes-uiting van God de Vader ontvangt. Dan straalt Gods goedheid je toe. Dan krijg je als het ware een knipoog van boven. Soms krijg je een kennelijke gebedsverhoring. Zo wonderlijk. Heet concreet merk je dat God naar jou omziet. En dan weet je het zeker dat God bestaat en er voor jou is. Een andere keer krijg je een tere vertroosting. Je ziet in een dal en dan breekt Gods vertroosting door. Dank u Heere, dit had ik zo nodig. Soms krijg je ook een les van de Heere. Van die teksten waardoor God tot je spreekt en waar je een streep onder zet.

Nu kennen wij God ten dele. Kennen, in liefde, gemeenschap, omgang. Maar straks zullen wij de volkomen kennis van Hem genieten in de hemel. Als ik straks in Uw hemel kom, dan zal ik Hem zoveel intiemer en heerlijker mogen kennen en genieten dan ik hier op aarde ooit mag doen. Nu mag ik al Zijn gunst en hulp genieten, en straks mag ik de volle vrede genieten in de zoetste rust verblijd. Elk jaar is Kerst voor mij anders. Je ziet Hem iedere keer weer op een andere manier. In Zijn vernedering, in Zijn gewilligheid, in Zijn gezonden zijn door de Vader. Steeds vallen er weer andere accenten. Je mag steeds meer en meer de Vader leren kennen in Zijn ontferming en in Zijn slaande hand, dat Hij dat met mate en met ontferming doet... Dat Hij steeds het kwade ten beste wil keren. De Heilige Geest schijnt met Zijn stralenbundel niet op zichzelf, maar op de Heere Jezus en op de vader. De Heilige Geest is mijn instructeur en maakt mijn hart steeds opnieuw weer brandend. Misschien bent u de ene keer meer op de Vader gericht, dan weer meer op de Heilige Geest en dan weer meer op de Heere Jezus. Maar straks genieten we volkomen van Hem. Wat zal dat zijn!

Op een rapport staat vaak dat je bevorderd bent naar de volgende groep of klas. Op het rapport van een kind van God staat: Dankzij Gods Zoon bevorderd tot heerlijkheid. In Sonneburgh is een ouder gemeentelid dat ernaar verlangt om bij de Heere Jezus te zijn. Het eerste wat hij dan zou gaan doen, is de Heere Jezus bedanken! Voor Zijn offer en voor Zijn levenslange vriendschap etc. Nu is God nog een beetje in mij. Straks zal Hij zijn alles en in allen.

Edit