Edit|
EditReeks Samenvatting:
In het Oude Testament, in het Heilige de Heilige stond de ark. Van hout en goud, met de tafelen der wet, het verzoendeksel erop. Een beeld van de Heere Jezus. Hij droeg de wet van God in Zijn binnenste, Hij bracht de verlossing teweeg, en Hij bestond uit hout en goud, menselijke en goddelijke natuur. Zoon des mensen en Zoon van God, Waarachtig mens maar meer dan dat. Hierover gaat het in art 19. Jezus van Nazareth is waarachtig God, Is hij niet een zoon van mensen? Ja, maar Hij is Zoon van God. Het Joh evangelie vermeld er heel veel over, voor ons een mysterie. Mensen uit Bethsemes keken wat er in zat, zij werden gestraft. We eerbiedigen de goddelijke natuur. Maar rafelen het niet uit elkaar.
Een minpuntje: prof Graafland zegt over art 10: het is een eenzijdige belijdenis. Het besteed alleen aandacht aan het God zijn van de Heere Jezus, er is geen artikel over zijn mens zijn. En daaraan heeft hij eigenlijk wel gelijk. In de 16e eeuw lagen de fronten anders, soms moet je aan de ene kant van het bootje hangen, soms aan het andere. Als mens was Hij eenswillend met de Vader, als God eenswezens met de Vader.
U bent waarlijk Zoon van God!
1 door de belijdenis gezegd
2 door de bijbel geleerd
3 door velen getuigd
4 door de verlosten geëerd
Wie is Jezus – daar gaat het eigenlijk om, Zijn wezen, Zijn wonderen, vragen die tot de kern van het christendom behoren. Wie is toch deze, wat dunkt u van de Christus. De aorta van het evangelie.
Hele boekenkasten zijn er over volgeschreven, de huidige paus schreef er onlangs een boek over – orthodoxe man. Wie is toch deze, films over gemaakt.
Wie zeggen de mensen dat Ik ben? 'Joh de doper' zeiden sommige, een compliment. Elia, de grootste van de profeten, weer anderen 'Jeremia' – een lijdens figuur. En jij Petrus? Zo persoonlijk. Petrus antwoord ook persoonlijk, U bent de Christus, de zoon van de levende God. Zo begint art 10 ook.
1 de belijdenis zegt het na. De kerk belijdt dit. Ik ga u proberen het belang hiervan aan te duiden. Als Hij niet God was en is, dan is ons geloof tevergeefs, immers: op deze petra – op deze belijdenis bouw Ik Mijn gemeente... Wie in de Zoon geloofd HEEFT het eeuwige leven. Daar hangt hetr dus ook van af.
Het uitgedrukte beeld van de zelfstandigheid van de Vader. Als een zegelring. De afdruk van Wie de Vader is. Hij IS het beeld van God, wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien. Zijn gezicht reflecteert de glorie van God. Toen Mozes op de berg was straalde zijn gezicht, de naglans. Bij de Heere Jezus zien je de volle glans. Hij straalt de heerlijkheid van de Vader uit, en door het geloof zie je het. Het woord is vlees geworden en we hebben Zijn heerlijkheid aanschouwd. Door het kleed van Zijn mensheid. Afschijnsel.
Wij geloven – niet alleen ik, Guido. Maar de hele kerk. Nicea zegt dat ook. Waarachtig God, geboren niet gemaakt.. ik moet er wat bij zeggen: het wordt beleden. Hij mag nooit een discussieonderwerp worden. Hij wordt aanbeden, er wordt niet over Hem getheologiseerd, niet Hij, maar U, U bent de Christus, niet over Hem maar tot Hem wordt er gesproken. Zo praten we over onze Heiland.
Waarom is dat nu belangrijk?
– 1 wij zijn als mensen zo diep gevallen, dat er geen ander mens is, of engel die ons daar uit kan optillen, daar moet God zelf aan te pas komen, niemand kan daarvoor losgeld geven. Ik kan de straf van God niet dragen, daar zou iedereen onder bezwijken, daar moet je God voor zijn, om dat te kunnen dragen.
– 2 omdat Hij gekomen is om de werken van de duivel te verbreken. Daar kunnen wij niet tegen op. Als Verlosser moest Hij God zijn.
– 3 vanwege de aard van het verlossingswerk wat Hij deed: alleen een oneindig persoon geeft oneindige waarde aan Zijn verlossingswerk. Een mens kan nooit voor de hele wereld iets doen.
Wat Hij vastgrijpt kan niemand meer uit zijn handen rukken, het is een goddelijk Herder, al zou de hele hel er aan gaan hangen, Hij is de sterkste, Hij laat het niet meer los.
Zonder de Zoon geen zaligheid en ook geen zekerheid. Stel je voor dat Hij alleen schepsel was, goed en rein en zuiver, hoe weet ik dan zeker dat Hij zich niet vergiste als Hij over de Vader sprak? Misschien heeft Hij wel overdreven...
Je kunt veel over Jezus zeggen in deze tijd. In de EO-visie staan interviews met bekende Nederlanders, wat zou je tegen Jezus zeggen – als je die antwoorden leest, bijna niemand is echt heel erg negatief – belangrijk figuur, inspirerend, normen en waarden, goed voorbeeld. Kun je wat van leren, de Partijganger van de armen, Jezus als pacifist, of activist tegen de gevestigde orde, sociaal hervormer, -- maar dat berooft de Heere Jezus van Zijn goddelijke figuur, dat trekt Hem naar beneden. Godsdienststichter... wat is het verschil tussen Hem en de anderen? Boeddha was ook maar een mens en wijst van zich af naar de Verlichting. Mohammed was ook maar een mens en wijst van zich af naar Allah. En Jezus? Hij is niet ook maar een mens. Wel mens, maar Hij zegt wat Mozes niet durft te zeggen: Hij zegt: wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien, Ik en de Vader zijn een. Daarin claimt Hij dat Hij God is, God de Zoon. Of je verafschuwt dat of je valt voor Hem. Ik heb geen voorbeeld nodig - ik heb een verlosser nodig. Dat kan God de Zoon alleen maar doen.
Er was een Joodse Nieuwtestamenticus, Pinchas Lapide. Hij geloofde zelfs dat Jezus opgestaan is. Ik geloof de betrouwbaarheid van het Nieuwe Testament relaas, Zelfs Zoon van God, alleen – net als alle anderen die door Gods geest geleid zijn, zonen van God zijn. Maar dat wordt hier niet bedoeld. Vat u dat verschil?
Harry Kuitert maakt er een potje van: Jezus was geen God op aarde, een bijzondere Jood, die de brug heeft geslagen tussen Joden en de volkeren, gewoon mens. De kerk heeft Hem later opgehemeld. De historische Jezus heeft dat niet gewild.
2 Wat zegt de Bijbel er van, uit het Oude Testament en Nieuwe Testament. Guido de Bres vergelijkt Schrift met Schrift. Mozes (Gen 1), de Heilige Johannes, de apostel (Paulus). God schiep de hemel en de aarde, en Joh 1 en Heb 1 – door de Zoon, God de Zoon was er dus al voor de Schepping er was. Mede schepper en geen schepsel. Dat is een mooi bewijs.
Er is een schriftgedeelte dat mij altijd zo pakt. Over de `voortijdiglijkheid` van Christus, dat noemt Guido de Bres niet. Spreuken 8 vanaf vers 22. Daar gaat het over de Wijsheid, Hij is de wijsheid van God. Van eeuwigheid af ben ik gezalfd geweest.....etc. Daar gaat het over Christus. Dat kan niet over een mens gaan. Voor de aarde gemaakt was, was Hij daar al. En dan vers 30: toen was ik bij Hem, bij God de Vader, Zijn lievelingskind, zijn troetelkind. Ik was dag aan dag de bron van blijdschap voor de Vader, spelend voor Zijn aangezicht. Van voor de grondlegging der wereld. Vroeger zei men: in de stilte van de nooit begonnen eeuwigheid...foute uitdrukking. Er was geen stilte! De zoon was niet stil, maar speelde in de schoot van de Vader. Vader en Zoon gingen helemaal in elkaar op door de band van de Geest. Zoals een Vader kijkt naar Zijn jongen... Als u dat op u in laat werken....En vanaf die schoot van de vader, die vol liefde naar Zijn Zoon keek, is Hij uitgegaan naar deze zondige wereld... Als ik dat bedenk ga ik Jezus aanbidden. Dat U nou Uw lievelingskind hebt gegeven... Uw enige kind! En dan Zijn lieveling, Zijn geliefde geven aan vijanden... Hem brengen in den donkere duistere wereld... dan ga ik Hem aanbidden! God de Vader heeft Zijn troetelkind niet gespaard... Begrijpt u nu dat dit artikel eindigt met dat we Hem moeten aanbidden!? Hij is bekleed met macht.
Dat is iets waar een Jood niet aan wil. Maar voor een christen is het onopgeefbaar. In de Zoon komt God zelf naar ons toe. Boven de kribbe een bordje:Immanuel. Ik zie daarin God zelf liggen. Vader der eeuwigheid. Sterke God. Daar mag ik mee eindigen. Dat nu datzelfde hulpeloze kind op datzelfde moment alle dingen draagt door Zijn kracht... Jaren geleden was er een liedje van Kees Kraaienoord. Hij zingt over Maria: When you kiss the little baby, you kiss the face of God... Diepe zin.
De Heere Jezus wist alle dingen. Dat merken Zijn discipelen ook. Dat kan alleen als Hij de zoon van God is! Hij heeft goddelijke eigenschappen en doet goddelijke werken. Als ik het evangelie lees, kan het niet anders of ik zie daar inderdaad God lopen. Hij doet goddelijke werken. Kind, Uw zonden zijn U vergeven... Dat kan alleen als Hij God is! Hij maakt ook mensen levend, niet in de naam van de Vader maar in eigen kracht! Dat kan alleen Jezus Christus. Hij doet het in Zijn eigen kracht in Zijn eigennaam. Vroeger wisten ze heel goed: een ongeneeslijke ziekte daar kan je niet van beter worden. Maar Jezus doet het wel. Dat kunnen zij niet. Hij accepteert ook goddelijke eer. Dat mag Hij. Hij is niet slechts ene wijsheidsleraar, een goeroe, maar God. Ik aanbid de Heere Jezus niet omdat Hij mens is, maar omdat Hij God is, bekleed met macht. Heb 1: Hij draagt alle dingen door het woord van Zijn kracht. In Heb 1 staat ook dat engelen Hem aanbidden.
3. Velen hebben het getuigd.
Wie was nu de eerste die de Heere Jezus herkende als Zoon van God? Dat was de duivel. Die geesteswereld had het het eerst door. Jezus komt in de synagoge en ziet daar een bezetene. De duivel zegt dan: ik weet wie U bent, U bent de heilige, de Zoon van God! Daarom verafschuw ik de leer van Kuitert ook. Het is zo'n Godslastering. Als de Heere Jezus bij de bezetene van Gadara is, zit er een legioen van duivelen in die man. Er zitten 6000 engelen in hem...niet te tellen! Jezus komt daar en die man ziet Hem. En dan gaan die duivelen sidderen. Ze zeggen: u bent toch niet gekomen om ons vóór de tijd te pijnigen? Die duivelen hebben door met Wie ze te maken hebben. Ze erkennen Hem en sidderen. De discipelen zagen het ook. Jezus vraagt hen wie zij denken dat Hij is: U bent de Christus, de zoon van de levende God. Als je oog in oog met Jezus komt, ga je voor Hem op de knieën.
Thomas had dat ook door. Hij geloofde het eerst niet, maar toen hij Jezus ontmoette zei hij: mijn Heere!
Toen de Heere Jezus gedoopt werd, klonk de stem van de Vader: Deze is Mijn geliefde zoon, hoort Hem.
Ten Kajafas hem bevroeg wat Hij te zeggen had, zei Hij: Ik ben het. Ik ben de zoon van God.
Om die belijdenis gingen de eerste christenen de arena in. Werden ze voor de leeuwen gegooid. Ze weigerden de keizer te erkennen als Heer en God. En daarvoor gingen ze de arena in. Dat is nu ook het struikelblok tussen Joden en christenen. Daarover kom je noch met Joden, noch met moslims op één lijn. Bij belijdenis dat Hij God de Zoon is, gaan de wegen uiteen. Maar Wie in de Zoon gelooft heeft eeuwige leven …
Wat betekent dat nu in de praktijk voor een christen? Aanroepen, dienen, aanbidden, staat er. Aanroepen, als teken van geestelijk leven. Als jij geroepen hebt tot Hem: O Zoon van David, ontferm u over mij. Dat moet je vanavond nog doen. De Zoon kussen, hebben we gezongen. De Vader neemt ahw Zijn troetelkind uit de kribbe en Hij geeft Hem vanavond aan jou en je mag Hem kussen. Dan is Hij zo jouw zaligmaker. Je gebeden komen bij Hem aan. Als je Hem aanroept doe je dat niet te vergeefs.
Als je eens wist hoe graag de Heere Jezus je ziet aankomen aan Zijn voeten.. niet om je te vertrappen, maar opdat je gelovig gebruik zou maken van Hem. Niemand heeft Hem ooit tevergeefs aangeroepen. Er Zijner zoveel geweest die bij Hem hebben aangeklopt en die vrede hebben gekregen. Roept Hem aan terwijl Hij nabij is... Hij is niet ver! Roep hem aan! Dat mag. Doe dat. Neem het weer op, ga weer bidden. Roep Hem in. Wie is het verst gevorderd kind van God? Wie Hem het meeste nodig heeft en wie Hem het vaakst aanroepen. Het meest in Gods konkrijk is hij, die Hem het hardst nodig heeft in de dagelijkse praktijk.
Maar ook aanbidden: letterlijk een kus geven, zijn voeten kussen. Je huldigt hem. Je valt voor Hem neer. Wij knielen voor Uw zetel neer. Wij eren U als onze Heer met liederen en gebeden. …
In die eerste christelijke gemeente, zo blijkt uit een buitenbijbelse bron van Plinius, gouverneur: hij probeerde de christenen af te brengen van het volgen van Christus. 'Christenen zijn gewend om op een bepaalde dag voor zonsopgang samen te komen en met een loflied Christus hulde te brengen als aan een God'....Ja dat was Hij ook! Zij zongen een loflied ter ere van Christus. De gemeente aanbad Hem. Maar ook persoonlijk. Als ik bedenk hoe Christus Zich voor mij heeft overgegeven... dan wil ik voor Hem leven met alles wat ik heb.
Er zijn eigenlijk maar 2 opties: of je aanbid Hem, of je verwerpt hem. Of je haat Hem, of je houdt van Hem. Neutraliteit is er eigenlijk niet. Ik zeg het met eerbied: Je zegt of Jezus is gek of Hij is God. Elke dag komen er nog steeds tienduizenden mensen bij die Hem als God gaan erkennen. Wat is jou houding ten opzichte van de Heere Jezus? Er zijn eigenlijk 4 opties:
1. Of Hij is een legende. (legend)
2. Of Hij was een gestoorde, een krankzinnige (lunatic)
3. Of hij was bewuste bedrieger (lyer)
4. Of hij is echt Heere en God (Lord)
Als ik de evangeliën lees, zeg ik ja: alleen God kan doen wat Jezus deed. Dan kun je niet zeggen: Hij heeft wel aardige dingen gezegd. Goed voorbeeld. Maar dat Hij God is, geloof ik niet. ..Als ik het evangelie lees en ik zie hoe waarachtig Hij spreekt en dat Hij claimt God te zijn, ..dan buig ik voor Hem.
Ik hoop dat God Zijn Zoon vandaag aan jouw hart openbaart.
Het laatste woord is dienen. Dat is de praktijk. Voor de theorie slagen we allemaal. Maar als je Hem ook dient in de paktijk van je leven, dan ben je een christen. Heere, u bent waarlijk zoon van God. Wie de Zoon heeft, heeft het leven. Hoe krijg je dan die Zoon: kust hem. Hoort hem. Zie op Hem.
Een blik en Hij is van u.
Ik geloof en daarom zing ik
daarom zing ik U ter eer
's werelds Heiland, Hogepriester,
Aller heren Opperheer
Zoon van God en Zoon des mensen,
o kom spoedig in Uw kracht
op des hemels wolken weer
kom Heere Jezus, kom, ik wacht.
