Edit|
EditReeks Samenvatting:
Hoe zou je het vinden als je straks na de preek naar voren werd geroepen , he kom jij eens in het midden van de kerk op het podium staan? Dan moet je wel even slikken; al die ogen die op je gericht zijn......Dat overkomt de man over wie deze tekst spreekt. Het is sjabbat. De Heere Jezus is naar gewoonte – niet uit gewoonte- naar de synagoge gegaan en geeft daar onderwijs. Hij roept opeens deze man naar voren, een gehandicapte man met een verdorde hand. Misschien eerst gezond geweest en later verlamd geraakt misschien door een beroerte, wie zal het zeggen. Hij wordt de inzet van het conflict tussen de Heere Jezus en de farizeeën over de sabbatsrust. De Farizeeën moesten niets hebben van de Heere Jezus en van het leven van Zijn genade. Farizeïsme is iets dat ook onze gezindte bedreigt. Vormendienst zonder een leven met Jezus, dus zonder hart. De farizeeën gingen voor een strikte sjabbats-viering en voegden er hun eigen regels aan toe. 634 regeltjes hadden ze al wat allemaal niet mocht op de sjabbat.
De Heere Jezus loopt met Zijn discipelen door een landweggetje door het koren en de discipelen hebben honger. Ze plukken wat koren en eten dat op. De farizeeën hebben het gezien en beschuldigen de Heere Jezus met Zijn discipelen van werken op de sjabbat. Ook al waren ze niet aan het dorsen of zo, ze vinden het een hellend vlak; van het een komt het ander, vinden ze. De Heere Jezus benadrukt hier dat Hij Heere is, ook van de sjabbat. Ook de sjabbat staat onder Zijn zeggenschap. De Heere Jezus staat hier toe om aren te plukken. Maar dat is geen vrijbrief voor ons om allemaal om de rustdag maar op onze eigen manier in te vullen. Ook niet nu de sjabbat is verzet van zaterdag naar zondag. Maar we moeten geen eindeloze discussies voeren over de invulling van de zondag. Toch gaan de discussies daar heden ten dage al vaak niet meer over in onze kring.
De zondag is een dag om tot rust te komen, een dag van aanbidding van de Heere Jezus. Bij de alles-moet-kunnen-mentaliteit mis je het element van de zondag als feestdag. De zondag als voorsmaak van de eeuwigheid. Misschien hou je uiterlijk wel de sjabbat maar niet innerlijk want ken je de Heere niet...
Als je van de Heere Jezus houdt, heb je niet zoveel moeite met de zondag. Dan kom je wel twee keer naar de kerk, dan ben je daar blij mee. De Heere Jezus kreeg van de farizeeën als het ware een gele kaart. Naar het Joodse recht van die dagen was het zo dat als je twee keer de sjabbat overtrad, wachtte je de doodstraf. Ze letten scherp op Hem, ze loeren op Hem, dagen Hem uit of ze Hem ergens op kunnen pakken.
Die man met die verschrompelde hand staat in het midden. Kijk eens naar je eigen gezonde handen. Handen spreken boekdelen. Je kunt er van alles mee. Je kunt ze vouwen, je kunt ze uitsteken om je naaste te helpen, je kunt er mee typen, schrijven, de was in de machine stoppen...Maar je kunt ze ook gebruiken om te slaan, te duwen. God heeft ze gegeven om ze goed te gebruiken. Als de Heere nou zegt: toon Me je handen eens...Moet je dan niet om genade smeken?
Die man met de verschrompelde hand had het niet makkelijk. Elke vorm van verlamming geeft je als mens een gevoel van machteloosheid. Jezus roept hem openlijk in het midden om hem te gaan genezen. Jezus laat het op een confrontatie uitlopen. Hij loopt niet weg voor de farizeeën. Hij doet het ook niet even na de dienst. Hij doet alles openlijk. Hij kijkt de Joodse leiders doordringend aan en vraagt: wat is geoorloofd op de sjabbat: goed te doen of kwaad? Het was er hen vooral om te doen niks te doen. Maar Jezus laat hen kiezen.
Gebruiken wij de rustdag om goed te doen of om kwaad te doen? Jezus laat hen voelen dat het een dag is voor het welzijn van de mens. Is het een dag om te behouden of om om te laten komen? Jezus heeft het over behouden of verloren laten gaan. Dat lijkt misschien overdreven, want hij ligt immers niet op sterven, toch? In onze dagen is er veel mededogen met gehandicapten, maar het gaat daarbij toch niet om behouden worden of verloren gaan? Daarom is deze vraag vreemd. Waarom zegt Jezus het zo? Omdat Hij die verdorde hand ziet als een voorbeeld van geestelijke verdorring. Als een voorteken van de verlorenheid zelf. Ons leven is aan aftakeling onderhevig. Zelfs een griep wijst er al op, een voorbode van de dood. Jezus vraagt hem Zijn hand uit te strekken en geneest hem. Die hand kan weer bewegen, de spieren kunnen weer werken. En daarmee geeft Jezus hem ook verbondenheid aan Hem en daarmee eeuwig leven. De Heere Jezus spreekt niet tegen die hand, maar tegen die man. Hij had wel tegen die hand kunnen spreken, zoals tegen die vijgenboom. Maar dat doet Hij niet. Steek uw hand uit, zegt Jezus tegen die man. Dat is wel een pijnlijke opdracht.
God vraagt ook van ons soms iets wat wij van ons zelf niet kunnen. Hij doet dat om ons onze onmacht te laten voelen. Zo zeggen sommigen. En het gebod tot bekering wordt dan omgebogen tot gebed...Maar zo is het niet. Nee, de Heere Jezus bedoelt iets anders. Hij roept ons op tot bekering en paart daaraan Zijn Geest zodat we het wèl gaan kunnen. Dat doet Hij nog steeds. Hij roept ons op om die hand uit te steken. Deze man is wel een voorbeeld voor ons. Hij sputtert niet tegen. Deze man vertrouwt en handelt er naar. Hij heeft vast wel eens van de Heere Jezus gehoord. En nu verwacht hij het onmogelijke van Hem. En zijn hand wordt genezen. Maar hij krijgt nog meer. Wie zijn zondige zwakte aanreikt aan de Heere Jezus, die geneest. Breng uw zonde, zwakte, ziekte gelovig bij Jezus en u krijgt genezing. Steek je hand maar uit naar Hem. Als u dat doet, dan volgt er genezing. Die uitgestoken hand van die man betekent volledige overgave. Doe dat maar. Voor het eerst of opnieuw.
Wie wil zich nu niet gewonnen geven aan deze Jezus? Geef uw leven toch uit handen aan Hem! Die verdorde hand is een teken van dood, en zondigheid. Het uitstrekken van die hand is een bewijs van geloofsvertrouwen. Een eeuwig teken van Jezus overwinningskracht. Dat is te danken aan Hem. Jesaja 53 zegt: onze krankheden, onze ziekte heeft Jezus gedragen, weggedragen. Het is niet verkeerd om dat daarop te betrekken. Dat brengt ons eeuwig leven. Bij Hem ligt ons eeuwig behoud.
Jezus doet dit, om te laten zien dat Hij Heere is van de sjabbat. Jezus doet zo graag goed op de sjabbat-dag, Hij maakt het tot een dag van barmhartigheid en ontferming.
Jezus heeft in Zijn leven op aarde niet alle zieken genezen. Lees maar Jesaja 33. Maar deze genezing is een teken van de eeuwige toekomst waar niemand meer zal zeggen: ik ben ziek.
