Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2001-10-14 17:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Zondag 2	rom 7:7-26	2001-10-14.1711.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.4Mb) 2001-10-14.1712.mp3 (Catechismus, 16kPro, 0.1Mb) 2001-10-14.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.4Mb)	Catechismus

Edit| EditReeks
Samenvatting:
De zondagen 2,3 en 4 horen bij elkaar en zijn essentieel. Ze zijn puur goud. Onze catechismus begint bij Christus. Een goed ijkpunt waar tegenwoordig de verzoening verdwenen is, zowel naar links als naar rechts. Het uitwerken van dit voorspel begint bij Zondag 2.
Het is 'nodig'. Wat is u nodig? Daar zit ook 'nood' in. Dat is gereformeerd. Dit is nodig om te verstaan om zalig te worden. Er is maar één weg. Je moet nu de stappen gaan volgen om straks in de eeuwige zaligheid aan te komen. Met een peroonlijk accent. Waaruit kent u uw ellende, dat je van huis uit buiten het paradijs leeft, uitlandig, ellendig.
De christen uit Zondag komt aan het woord. Het antwoord is niet, 'dat weet ik uit ervaring', uit afleiding. Maar de kenbron ligt bij God: de wet van God. Zo weet ik wat er schort in mijn leven. Dat zegt Paulus: ik kende de zonde niet dan door de wet. Paulus was nota bene een schriftgeleerde.
We denken aan de 10 Geboden maar ook aan de ingechapen gehoorzaamheid - zoals we geschapen zijn. De wet is er na 430 jaar bijgekomen (de wetgeving op de Sinaï).
Een zaligmakende overtuiging van zonde. Een oude term, maar nog wel zo geldig. We moeten overtuigd worden dat het fout zit. Het gaat in de wet om de uitdrukking van Zijn wil, Zijn Heiligheid. Het gaat om een kennis die door je heen gaat en die je ten diepste niet overleeft.
Dat leert ons Christus in een hoofdsom. De catechismus zegt niet, dat leert ons de Heilige Geest; Die hoort erbij, maar hier is het weer Christocentrisch: Christus leert. De wet van God was in Zijn ingewand. Hij is bij uitstek leraar.
De wet leer je alleen verstaan vanuit de verzoening, m.a.w. als Jezus er is. Ook de wedergeboorte komt alleen in de verzoening tot uiting. Je kunt niet meer zonder Hem.
Een wettisch leven is niet voldoende, dat blijkt wel uit het Oude Testament. Het roept om Christus. Dat is de ontsporing van het Jodendom tot nu toe. Men ziet niet dat 'slechts' de weet doen geen voldoening geeft. Het wordt geen Pinksteren in je. De Jood is radicaal m.b.t. de Tora, maar wel in eigen kracht.
Gij zult liefhebben den Heere met geheel uw hart, geheel uw ziel, geheel uw ziel. Maar anders dan de wettische totaliteit en radicaliteit, want deze komt bij God vandaan.
Kunt u dit houden. Nee. Ik ben maar mens. Nee, zo staat het er niet: Ik ben geneigd om God en mijn naaste te haten. 'Niet zo lief te hebben' ? Nee: te haten. Geen geloofsoptimisme, zoveel mogelijk van je goede kant laten zien, ook een vorm van verkapt wetticisme.
Paulus is helder in Romeinen 7. Het probleem van vandaag is dat we onbekeerd moeten worden en blijven in ons zelf, om bekeerd te worden.
Bekeerd, maar nooit onbekeerd geworden. Radicaal alleen van genade te leven. Vrije genade van God.
Kunt u de wet houden? Volkomen niet. Het haten staat me bij.
Er is nogal wat godsdienst zonder de Here Jezus. Door de wet gestorven. Een dode doet niets meer. Wordt eens wakker en ga staan in de ruimte van Zijn genade. Christus zal over u lichten. Dit moet een stukje van jezelf worden, een mogen, maar het is een moeten.

Mag Jezus het alleen doen in uw leven? God wacht tot Hij Zijn genade een keer kwijt kan. En dat kan Hij alleen aan mensen die dood zijn gegaan aan de wet, en het niet meer weten. En toevoegen, ik weet dat mijn Verlosser leeft.
Kennen we onze ellende nog? Zijn we niet veel te keurig en veel te reformatorisch om zalig te worden? Wat eist de wet van God van ons. Wie er onderdoor gaat kan niet meer zonder Christus. Alleen verzoening door voldoening.

Edit