Edit|
EditReeks Samenvatting:
Het houdt niet over. U bent misschien ziek geweest...hoe gaat het? Nou, het houdt niet over. Lukt het op je werk....? Nou het houdt niet over. Als u denkt aan het kostenplaatje van dit jaar....Nou dat houdt niet over.
In onze tekst is genoeg en over. Het unieke van het Woord van God. Ze aten allen en werden verzadigd. Er was nog over, twaalf manden vol. Daar voor moet je kennelijk bij de Bijbel zijn. Toen Jezus hoorde dat Johannes de Doper onthoofd was,moest Hij even alleen zijn, naar een stukje woestijn. Hij is ook mens...Maar ja, daar komen de mensen al weer die Hem willen horen. De Heere Jezus zegt dan niet: laat me nu eens even alleen met Mijn Vader. En Jezus de scharen (de mensenmassa) ziende, werd innerlijk met ontferming bewogen. Dat is Jezus, ten voeten uit, helemaal. Hij spreekt met hen over het Koninkrijk van God. Het wordt avond. De discipelen zeggen: laat de mensen toch gaan, dan kunnen ze nog eten kopen...Jezus vraagt hoeveel er is: 5 broden en 2 visjes. Jezus doet een heerlijk wonder. U kent de geschiedenis. Er is genoeg en over.
Wat hou je over van de kerkgang? U woont in het grote Rotterdam. Misschien bent u alleen en eenzaam. Uitgerekend daar is Jezus, op een eenzame plaats. Daar is Jezus met innerlijke ontferming bewogen. Het lijkt er op dat er geen mogelijkheid is om eten te halen. En geen mens kan zonder...
Wat hou je daar nou van over? Als er geen eten is, kijken de discipelen naar Jezus.
Als je het moeilijk hebt, kijk je naar Jezus. Toch? Maar Jezus kijkt naar de discipelen en zegt: Geef u hen te eten. Als ouder kijk je misschien naar God, maar God kijkt terug en zegt: Geef u hen te eten. Als kerkenraad bid je misschien dat God de gemeente het voedsel oppakt. Maar God kijkt terug en zegt: Geef u hen te eten. Een beetje onthutsend is dat wel. Jezus schakelt Zijn discipelen in. Aha, nu begrijpt u het weer. U wilt het zo graag begrijpen...
Al die mensen die leven zonder God....en van honger doodgaan zonder dat ze het weten. Je bidt voor hun bekering. Maar God kijkt terug en zegt: Geef jij hen te eten. Het antwoord van Jezus is wel raadselachtig, want er is bijna niks. Niks noemenswaardigs. Het houdt niet over. Maar er is toch nog wel wat, wat je doen kan. Slechts vijf broden en twee visjes. Het dagelijks brood van de gewone man. Gewone opvoeding, het gewone gebed, de gewone prediking. Heel gewoon. Meer niet. Vijf en twee, samen zeven, het getal van de volheid!
Wat blijft er eigenlijk van over als je aan het Heilig Avondmaal geweest bent? Wat hou je er aan over? U bent eerlijk van morgen. Jezus laat de mensen gaan zitten in groepjes. Als gastheer zegent Hij het brood. Zoals u dat als vader ook thuis doet, en als u niet thuis bent, doet ma het. Toch? Hij zegent het, breekt het en geeft het. Hoort u bekende klanken? Ze aten allen en werden verzadigd. Ze namen het overschot op, twaalf volle manden. Daar hou je dus wat van over! Twaalf volle manden. Allemaal verzadigd. Vijfduizend mannen! Vrouwen en kinderen niet meegeteld. Vijfduizend gezinshoofden dus! Dus minstens het dubbele.....allen verzadigd. Dat lijkt wel op het wonder van het manna in de woestijn. Jezus vervult hier de verwachting van de Joden dat de Messias dat broodwonder zou herhalen. En dat doet Hij hier. Intussen is het wel Zijn scheppende macht. Een wonder van God. Daar hou je wat van over. En dan heb je ook wat voor elkaar over. Vanuit een wonder.
Je gaat naar de kerk, twee keer. Wat hou je er van over? Is het niet veel te weinig om van te leven? Brood en vis. Niet bepaald exclusief of erg uitbundig. Wat houdt u daar nou van over? Alles! Want de maaltijd in de Bijbel ziet op het komende Koninkrijk van God, waar overvloed zal zijn. Waar niemand gebrek zal hebben. Op deze berg zal ik alle volken een maaltijd bereiden...Er is genoeg straks, en overvloed. Vergeet Gods scheppende kracht niet. Is er nog plaats voor het wonder in ons spreken en preken? Zonder het wonder zijn kerk en christenheid op sterven na dood. Geef gij hen te eten...en je ontdekt dat je maar vijf broden en twee visjes hebt. Moet je het daarmee doen? Er is zoveel levenshonger om je heen....Soms is er ook honger naar God. Soms. Heb je dan genoeg aan vijf broden en twee vissen? Alleen de Bijbel....alleen de opvoeding....alleen het gebed. Alleen de prediking. Is dat het dan? Is dat echt genoeg? Wat hou je daar nou van over? Vergeet niet om ze eerst bij Jezus te brengen. Dat tekent je in je afhankelijkheid van Hem. En dan gebeurt het....opwaarts ziende naar de hemel, zegende Hij dezelve en als Hij het gebroken had, gaf Hij het Zijn discipelen. Zegenen, breken, geven....het lijkt het Heilig Avondmaal wel! Dit is inderdaad de stijl en woordkeus van het Heilig Avondmaal. Straks in Joh. 6 geeft Hij een toelichting op de broodvermenigvuldiging. Ik ben dat levende Brood dat uit de hemel is neergedaald. Ik ben dat levende manna in de woestijn. Dat ben Ik, en het brood dat Ik geven zal, is Mijn vlees. Nu verandert het beeld. Dat brood is Mijn vlees, dat Ik geven zal voor de wereld. Wie Mijn vlees eet en Mijn bloed drinkt.....Dat tekent de realiteit van de eenwording met Christus in Zijn dood. Voor ons mensen eigenlijk weeerzinwekkend zo te zien. Ik ben met Christus gestorven en ik leef.....Hij geeft zichzelf . Iemand klopte aan bij het huis van Kohlbrugge en vroeg: woont Kohlbrugge hier? Nee, die was al gestorven, al 1800 jaar geleden. Wie woont hier dan wel? Hier woont Jezus Christus. Ik leef, maar niet meer ik, maar Christus leeft in mij. Dat is een wonder. Daarover gaat het als het goed is in ons leven. Buiten dat wonder is er niks.
Die zich geeft in volkomen liefde...het wonder van de vermenigvuldiging....Jezus geeft zich volkomen. Daar is het wonder van de vermenigvuldig. Hij zou zaad zien...In het zichzelf geven. Wie zichzelf nooit volkomen geeft, ziet nooit wonderen.
Jezus zegent zichzelf hier. De hogepriesterlijke zegen krijgt nu een doorbroken lijn met het Nieuwe Testament want die loopt nu over Golgotha. Zegen van God. Een gebroken lijn. Ik ben met Christus gekruisigd, en Ik leef! Dat is het wonder. Nochtans leef ik om Christus' wil. Het gaat hier eigenlijk om de zegen van de verzoening door voldoening. Waar je zonden zijn vergeven, heel persoonlijk, komt een volheid van de vrede van God. Het verzadigd worden. Vol worden van Gods beeld, vol worden van het eeuwig zalig leven, nu al, dat is een wonder....Verzadigd van Jezus, vol van God. Dan heb je zo genoeg, zoveel over...Daar kun je wel duizend jaar van leven, als het moet nog wel langer. . Je gaat er eeuwig van leven. Mijn Heere en mijn God. Je gaat van Hem eten en drinken. Je bent er zo vol van. Je hebt zo genoeg en je hebt zo veel over. Dat is het geheim van de Bijbel. Als honger hebt, ga je er dan van eten? Jezus kwam niet voor goede mensen.
Twaalf volle manden over. Er mocht niets verloren gaan. Een Joodse gewoonte. Eten was heilig, zeker vlak na de oorlog. We gooien niks weg. Er is genoeg om het overschot uit te delen aan wie te kort komt. Zijn wij nog wel zo Joods christelijk? De wortels van onze Joods-christelijke cultuur liggen hier. Mattheus maakt met het getal twaalf een toespeling naar het hele volk Israël. Er is genoeg en zelfs over voor het hele volk Israël. Zo is er genoeg voor de hele kerk en voor de hele wereld. Genoeg en over. In de tweede brood-vermenigvuldiging in een ander hoofdstuk, daar blijven zeven manden over. Twaalf, genoeg voor het hele volk Israël. In die andere geschiedenis waren er zeven manden over. De kwaliteit en de kwantiteit is genoeg.......en dat in een tijd van crisis. Niemand komt te kort die leeft van Christus. Wie de goden van deze tijd dient, hebzucht, eerzucht etc. die komt eeuwig te kort.
Niet te veel preken. Gewoon je gang gaan met God. Je hebt iets over je van Jezus. Wie nooit iets over heeft, heeft kennelijk niet genoeg. Een dualiteit, een twee-eenheid. Genoeg en over. Wie de afgoden dient van deze tijd, komt steeds meer tekort. Wie God dient, houdt over en wordt steeds voller van God. Die heeft steeds meer over, kennelijk.
Wie genoeg heeft aan God over. Mattheus 12: wie heeft die zal gegeven worden, maar wie niet heeft, van hem zal genomen worden ook wat hij heeft. Dat is oneerlijk....? Ja, dat is Gods eerlijkheid. Als een rijke zonder God sterft, blijft er niks van zijn rijkdom over. Als een arm kind van God sterft, dan blijft er wat van over! Maar 't vrome volk in u verheugd.
Luther zegt: je moet overschotten heel zorgvuldig bewaren, want er kan een tijd komen dat de hemel gesloten is. Ik zal gedenken hoe voor deze ons de Heere heeft gunst bewezen....Het kan lang geleden zijn, maar er blijft altijd iets van over. Dat is het wonder van het eenvoudige leven van een kind van God. Het veelvoudige van het eenvoudige. Leven met God, daar hou je altijd iets van over. Tot in eeuwigheid. Over een wonder gesproken.....hèt wonder in ons leven!
