Edit|
EditReeks Samenvatting:
Eigenlijk zou ik vanmiddag liever niet hier op de preekstoel staan om u hier vanaf de preekstoel een verhaal te verkondigen. Ik zou liever met u in gesprek gaan over het gedeelte van vanmiddag. Deze tekst is al 45 jaar bij mij en maakt mij nog altijd onrustig. Ik groeide op als een “rijke jongeling”; wij hadden het goed thuis. Toen kwam ik in 1967 onder een preek over de tekst van vanmiddag. Je kunt wel op Hem vertrouwen, maar hoe zit het dan met je rijkdom? Met alles wat je hebt opgebouwd, en met alles waar je dag in dag uit druk mee bezig bent? Ik kreeg in die tijd een stuk heils-onzekerheid. Door die linkse voorgangers die mij toch wel duidelijk lieten zien dat het toch ook bij deze tekst gaat om de Heilige Schrift. Jezus zegt het nota bene zelf: het is moeilijk om het koninkrijk van God binnen te komen als je rijk bent. Ik ben daar al 45 jaar mee bezig en nog niet mee klaar...
We zien een man die op weg naar Jezus komt, op zijn knieën valt en vraagt: Goede meester, wat moet ik doen om het eeuwige leven te beërven? De meeste kerkgangers zullen zich in deze man herkennen. Het is iemand die zekerheid zoekt in zijn leven. Hij zoekt het op zijn minst in drie dingen. Allereerst bezit. Bezit geeft een stuk zekerheid en rust. Hij zoekt ook een stuk rust en degelijkheid in het houden van normen en waarden.
Hij bouwt op een leven met normen en waarden. Vervolgens zoekt hij ook een goede leermeester. Dat doen wij ook: waarom gaat u naar deze kerk? Omdat u een goede leer wilt horen.
Maar hij wil nog meer doen. Hij wil er een schepje boven op doen. Wij soms ook. Wij willen best in de kerkenraad of in het jeugdwerk, tenminste velen van ons. Er staat dan dat Jezus hem beminde. Jezus heeft daar sympathie voor.
Maar dan gaat Jezus antwoorden op zijn vraag: wat moet ik doen om het eeuwige leven te beërven? Het antwoord van Jezus schudt aan zijn basis. Je moet opstaan, alles weggeven wat je hebt en dan terug komen en Mij volgen....Je zult dus los moeten komen van de dingen die jouw leven momenteel zoveel zekerheden geven. Kom zelfs los van de idee dat je een goede meester zoekt, want niemand is goed dan één, namelijk God. Dit antwoord is radicaal, maar je hoort het ook elke zondag in de Maranathakerk. Als je de wet hoort, dan wordt je opgeroepen om al je zekerheden los te laten en je zekerheid alleen bij Hem te zoeken. Mij volgen, Mijn genade ontvangen, Mijn genade door je heen laten stromen.
Het klinkt heel simpel, maar maar ik vind het de moeilijkste woorden van Jezus. Deze man ging ook bedroefd weg, want hij had veel bezittingen. Wij zijn nog niet weg gegaan, en na 45 jaar sta ik nog steeds op de preekstoel. Maar het niet zodat het gemakkelijk is wat hier allemaal gezegd wordt. Wat betekent dat nu voor ons? Alles verkopen, kun je dan pas zalig worden? Een van de antwoorden vond ik bij een van de grote miljonairs van de Bijbel. Abraham. Abraham wordt door de Heere Jezus opgevoerd in een gelijkenis. Abraham is dan wel degelijk in Gods koninkrijk. Lazarus zit in zijn schoot. Abraham verkocht niet alles wat hij had. Maar hij was als rijke wel anders. In de eerste plaats was het iemand die elke dag bij alles wat hij deed naar de Heere luisterde. Spreek Heere, uw knecht hoort. Het was een rechtvaardige, een gelovige. Als hij een appèl hoorde, een stem van een kind, dan stond hij stil en zei: hier ben ik. Hij was altijd bereid. Hij was heel rijk, maar zijn leven lang tot op de oude dag bereid om verder te trekken. Hij bleef niet hangen in zijn bezit, bleef niet krampachtig hangen op één plek, maar durfde verder te trekken. Telkens voordat hij zijn tent ergens opsloeg, bouwde hij een altaar voor de Heere God. Een plaats om God te dienen. Hij was gastvrij, maar bereid om te dienen. Hij beschouwde zijn bezit niet als een roof, maar bleef een man met verwachting, met een verlangen naar een beter koninkrijk, naar een stad met fundamenten. Van deze rijke man mogen we veel leren. Trouwens ook van Jezus zelf. Hij was aan God gelijk, maar Hij hield dat niet voor zichzelf, maar heeft zich zelf ontledigd, zichzelf gegeven tot in de dood van het kruis. Jezus... Hoe moeilijk is het voor rijken om het koninkrijk van God binnen te gaan.
We kunnen veel leren van mensen om ons heen. Haal ik dat? Nog niet zo lang geleden moest ik een begrafenis leiden van een rijke boer in Brabant. Boven zijn rouwkaart had hij laten zetten: in de hope des eeuwige levens. De familie ageerde daartegen. Maar ik begreep het wel. Hoe moeilijk kunnen zij die rijkdommen bezitten het koninkrijk van God binnen gaan....
De discipelen stonden versteld en zeiden tegen elkaar: wie kan dan zalig worden? Dat bezit blijft toch altijd belangrijk? Dan kan toch in feite niemand zalig worden? Bij de mensen is het onmogelijk maar niet bij God. Bij God zijn alle dingen mogelijk...Jezus zegt dat er bij God een mogelijkheid is. Ook voor mensen die heel veel vertrouwen hebben gesteld in hun bezit. Maar het zal voor hen dan ook wel genade zijn. Op die genade vertrouw ik. Daar geloof ik in. Maar tot het zover is, houden teksten als die van vanmiddag mij wel wakker. Het zal niet zo maar gaan. Je kunt niet zomaar zeggen dat het allemaal goed is. Zolang wij hier op aarde zijn zal er aan onze zekerheden geschud worden. Het is zelfs zo dat ze ons worden afgenomen. Er zijn heel wat mensen die op een dag niets meer hadden aan wat ze hadden opgebouwd. In feite wil Jezus ons daar hebben. Want als we alles kwijt raken, komen we pas uit bij die Ene. Die zegt: volg mij. Dan pas kan Hij Zijn genade bij ons kwijt. Naar dat moment zijn we op weg, in geloof en in hoop, amen.