Edit|
EditReeks Samenvatting:
Een tijd geleden viel me op dat in het blad Visie bekende Nederlanders aan het woord komen. Zij kregen de vraag wat zij aan God zouden willen vragen. Die vragen hebben dan vaak heel veel te maken met het lijden in deze wereld. Als er een goede God is, hoe kan het dan dat er zoveel onrecht en lijden in deze wereld is? Is Hij dan wel almachtig? Is Hij dan wel goed? God wordt bevraagd. Herkenbare vragen.
Corrie ten Boom kwam in de tweede wereldoorlog terecht in concentratiekamp Ravensbrück. Haar zus Betsie overleed daar, mishandeld door de Duitsers. Corrie werd uiteindelijk vrijgelaten. Corrie herkende die vragen over het lijden door en door. Wat moeten mensen soms al niet meemaken aan ziekte, verlies, teleurstelling. Soms valt het licht op het lijden van iemand en ga je daardoor heel anders kijken. Corrie ten Boom stortte zich na de oorlog op evangelisatie. Op den duur werd ze gevraagd in Duitsland te komen spreken. Centraal in haar boodschap stond de vergeving. Vergeving van zonden door God, maar daaraan gekoppeld ook vergeving tussen mensen onderling. Er kunnen dingen gebeuren waar je spijt van hebt of zou moeten hebben. Dan heb je vergeving nodig. Corrie ten Boom trof na de oorlog één van haar voormalige kampbewakers aan. Hoe moeilijk het ook was, maar ze kwam er toe om hem te vergeven. Soms duurt het jaren om zover te komen. Corrie wist daar alles van, ze wist waar ze over sprak....het was niet goedkoop. In dit licht bezien krijgt het lijden van Corrie ten Boom bijzondere betekenis. Hij maakte het lijden in haar leven vruchtbaar voor duizenden medemensen.
In het boek Ruth valt het licht op de levensgeschiedenis van Naomi. En ook op Ruth en op Boaz. Na 10 jaar in Moab te zijn verbleven, keren ze terug naar Bethlehem. Ze vormen als weduwen een kwetsbare groep. Ruth heeft zich verbonden aan Naomi en ze komt haar belofte na. Ze gaat naar de velden om gerst te verzamelen en kan daar brood van bakken. Ze komt dan op de akker van Boaz terecht. Zij kwam bijgeval op de akker van Boaz....een ander vertaling zegt: het overkwam haar dat ze op de akker van Boaz terecht kwam. Toeval bestaat niet, zeggen wij dan. Dat is mooi gesproken. Toch kun je dan ook gemakkelijk zeggen. Soms lijkt het er helemaal niet op dat God het leven leidt. Naomi was haar man en twee zonen kwijt geraakt in haar leven. Een persoonlijk drama. Het leek er veel meer op dat God haar leven had losgelaten. Voor Ruth was het niet veel anders. Ze had haar keus gemaakt, maar het leven was wel een strijd voor haar. Over Naomi lezen we in het eerste hoofdstuk van Ruth dat God haar bitterheid had aangedaan. Zo beleeft ze het. Laten we daar niet te gemakkelijk over heen lezen. Naomi zat op de puinhopen van haar leven. Geloven in Gods leiding is lang niet altijd eenvoudig. Bij iedere christen komen wel eens vragen op over Gods leiding. En over de zin van hun leven. Je kunt zomaar in twijfel komen of God er eigenlijk wel is. En of het wel zin heeft wat er gebeurt. Als je leest wat er gebeurt aan onrecht en verschrikkelijke dingen in deze wereld. Kinderen die gemarteld worden.....Man verloren, vrouw verloren, kind verloren......Soms lijkt het alsof mensen 20 jaar ouder worden door zulke dingen. Ingrijpende dingen. Ieder mens krijgt ermee te maken. Ook jonge mensen.
Misschien moet je een keus maken voor een studie of beroep. En bid je om leiding......Het is niet altijd eenvoudig. Veel lijkt toeval van wat mensen om me heen doen. En toch is er in die wereld die zich soms zo bizar aan ons voor doet, toch is er voor iemand die de Heere Jezus liefheeft en volgt een enorm verschil. Daarvoor moeten we de bril van het Evangelie opzetten. Dan kan het zomaar zijn dat Gods Woord ons ander zicht geeft op die vragen en gevoelens. Kijk naar Ruth. Ruth heeft een hele fundamentele keuze gemaakt. In haar worsteling met God is er maar één toekomst voor haar: haar toekomst ligt in Israël. Uw volk is mijn volk en uw God is mijn God. En dat maakt alle verschil. Moge de Heere uw daad vergelden en moge uw loon volkomen zijn door de God van Israël, onder Wiens vleugels u de toevlucht hebt genomen. Dat heeft ze gedaan. Ze heeft God nodig gekregen, en heeft de toevlucht genomen tot Hem.
In het voorjaar zie je wel eens een meerkoet met jonkies. De jonkies nemen bij gevaar de toevlucht tot hun moeder. Zo is het ook met God. Ik hoop dat u allemaal in uw hart die fundamentele keuze heeft gemaakt om de God van Israël , de Vader, Zoon en Heilige Geest te gaan volgen.
Paulus schrijft dat de schepping aan de zinloosheid is onderworpen. Het kan een chaos worden in je leven als je de God van het leven hebt verlaten. Paulus schrijft in Romeinen 8 dat wij weten dat voor hen die God lief hebben alle dingen meewerken ten goede. Voor hen die God liefhebben, heeft God dus een plan. Er staat hier niet dat alle dingen goed zijn. Dingen die zinloos zijn in zichzelf zijn niet goed. Maar zelfs dat kan God laten meewerken om uiteindelijk het goede in ons leven te bereiken. Wat is het goede? Dat vind ik heel ingewikkeld. En kind verliezen, behoort dat ook tot het goede? Tot alle dingen? Stel je voor dat het nu eens niet meewerkt. Dan wordt het leven tragisch.....Daarom ben ik niet jaloers op hen die God buiten hun leven sluiten.
Wat is dan het goede doel? Dat de opgestane Heiland een gezicht krijgt in mijn daden en doen. Het beeld van Christus gelijkvormig worden. En dan kan God wel eens een hele diepe weg gaan met ons. U bent niet geschapen om hier een beetje rond te genieten. En dan moet er heel veel van dat zondige vlees, dat ik-gerichte weg en af. Met schaken moet je soms een zet doen waarbij je een pion verliest, maar zo dat het uiteindelijk beter is voor je en je er sterker voor komt te verstaan. We krijgen verdrukking volgens Paulus, opdat we anderen vertroosten met de troost waarmee we zelf getroost zijn. Het gaat om het doel: gelijkvormig worden aan het beeld van Christus.
Wat nu als je God niet liefhebt? Werken dan ook alle dingen mee ten goede? Geen idee...Het wordt vaak heel gemakkelijk gezegd tijdens evangelisatie :God heeft een plan met je leven. Is dat zo? Als je je toevlucht niet zoekt onder de vleugels, dan wordt het link. Dan is het gevaarlijk voor de jonge meerkoetjes. Ze moeten onder de hoede van die moeder blijven. Zo had Ruth de toevlucht genomen tot de God van Israël. Misschien zing je het al sinds je jonge jaren: Jezus is de Goede Herder. Dan moet je wel bij Hem je toevlucht zoeken.
Ik kan niet altijd begrijpen wat ik meemaak. Maar ik mag wel geloven dat voor hen die God liefhebben, toeval gezegend toeval wordt. Zoals dat borduurwerk. Aan de achterkant een wirwar van draden, maar aan de voorkant een prachtig motief. Dan mag je het leren: geduld, zelfbeheersing, zachtmoedigheid, leren delen met de ander. Dan ga je toch anders kijken naar die ontmoeting, dat gesprek, dat verlies, die teleurstelling, die depressie, die angst. God wist ervan. Zo mogen we het weten dat voor hen die God liefhebben alle dingen mee werken ten goede. Om ons gelijkvormig te maken aan het beeld van Christus. Tot zegen van onszelf en van de ander.
