Edit|
EditReeks Samenvatting:
De geboorte van de Heere Jezus is een keerpunt in de geschiedenis - zie onze jaartelling – zoveel jaar voor of na de geboorte van Christus. Ook 2012, straks 2013 na de geboorte van Christus. Zelfs ongelovige mensen eren de Heere Jezus zonder dat ze daar over nadenken – zonder dat ze dat bedoelen. En wij? Doen wij het klakkeloos, of denken wij dan ook echt aan Hem? Het is goed om nogmaals bij Kerst stil te staan. Uit de Galatenbrief, vanavond.
Het is een tegenstelling met Lucas 2, je mist de sfeervolle tekening van de velden van Efrata. Je mist ook de Wijzen van Mattheus. Ook weer anders dan Johannes over het vleesgeworden Woord. In de brieven de diepere achtergrond van de Evangeliën, ze kunnen niet zonder elkaar. Vanavond staan we stil bij de geboorte.
Het heilsfeit van Kerstfeest
1 het feit zelf
2 het heil
Jezus is geboren. Wanneer weten we niet precies. Waarschijnlijk niet 25 dec. Dat heeft de kerk bedacht. In de volheid van de tijd zegt de tekst. Wat betekent dat? Denk aan een maatbeker – je mag wel even een bepaalde hoeveelheid melk of water in de maatbeker doen van mama. Tot dat streepje. Daar moet je zijn, dan is het vol en goed. Zo deed de Heere ook. Hij bepaalde wanneer het tijd was. Dat was nodig, want de mens was in opstand gekomen. God had een punt kunnen zetten, maar Hij gaf een belofte. De ene dag, het ene jaar kwam en het andere kwam, een eeuw en zo ging het verder. Er waren er steeds die het verwachtten en er om baden, maar ook was het dat bijna niemand er aan dacht.
Maar het was vol en toen kwam die allerlaatste druppel en God zond Zijn Zoon. De donkere omstandigheden van het Joodse volk, of omdat Rome er was? De Heere is niet afhankelijk van onze politieke en godsdienstige omstandigheden. Er is niets bij van onze kant, behalve onze schuld. Laten wij maar klein worden voor God en Hem aanbidden om wat Hij gedaan heeft in de volheid van de tijd.
Er kwamen dwaalleraren – jullie denken te gemakkelijk over Jezus – ook de Joodse manier van leven moet daarbij komen. Zonder besnijdenis kun je niet in de hemel komen. Wetticisme – elders het gevaar van wetteloosheid. Overal en tot de dag van vandaag komt dat voor in de kerkgeschiedenis. 'Het maakt niet uit watje doet – Jezus vergeeft het toch' of, aan de andere kant, 'er moet berouw bij komen met een bepaalde visie op berouw' – Jezus, èn.
O dwaze Galaten wie heeft jullie betoverd? Is de Heere Jezus voor u niet genoeg? Hoe kunnen we rechtvaardig zijn voor God – man of vrij, slaaf of vrij – als je in de Heere Jezus geloofd, ben je rechtvaardig voor God, en je hebt deel aan de erfenis die Hij geeft.
Paulus spreekt eerst over de donkere achtergrond waarin de Galaten vanuit zichzelf verkeerden, daartegenover het witte van Kerstfeest. Het wit wordt witter tegenover het zwart. Kijk maar naar mijn toga en bef... Als we ons zwart niet zien, zullen we ook niet verwonderd zijn over Kerst. Jullie waren slaven. Hij neemt het woord erfenis over uit het vorige hoofdstuk. Wat je krijgt, als je ouders sterven. Daar denk je niet over na. Er is een kind met een rijke vader, maar het kind is niet volwassen. Heer van alles, maar hij moet eerst worden opgevoed, worden grootgebracht. De vader gebruikt leermeesters. Zo'n kind is te vergelijken met een slaaf. Onderworpen aan de grondbeginselen der wereld – het a b c van de wereld, daar waren we aan onderworpen – ik ik en nog eens ik. Dat blijkt bij de heidenen, maar ook bij de Joden. De heidenen deden wat goed wat in eigen oog. De Joden hadden toch de wet, de wet van de vrijheid – uit het diensthuis uitgeleid? Er kwamen regels en bepalingen bij. De wet werd een tiran.
Onderworpen aan de regels die wij zelf hebben gemaakt uit onze eigen onwedergeboren hart.
Het heidendom is springlevend. Daar waar toegegeven wordt aan de boze verlangens van ons hart, als wij er door de genade van God niet de rem op zetten … zo zijn mensen verslaafd – aan geld, aan alcohol. Of weer een ander laat zich gaan in seksuele fantasieën – slaaf van porno. Het kan op een heel religieuze manier. Boeddhistische meditatie om tot rust te komen – is dat niet ook het abc van deze wereld?
En nu wij. Wij zitten in de kerk – wij staan er buiten toch? Als je de Heere Jezus buiten je leven zou houden, dan ben je een slaaf. Slavernij bij heidenen en Joden, m.a.w. buiten en binnen de kerk. Ben je daar al achter gekomen? Heb je daar al last van gekregen? Dan worden we heel klein. Je ontkent het toch niet? Ik leef toch netjes en ga toch naar de kerk – heel waardevol! Maar als we daar prat op gaan, dan hebben wij onszelf nog niet leren kennen als een slaaf.
Niet 'jullie daar', maar 'ook wij waren slaven' – inclusief Paulus dus. Wij staan er niet boven, maar zijn van één lap gescheurd. Niemand die God zoekt, zegt Paulus elders.
Dat is het zwart.
“Maar”. Toen de volheid van de tijd gekomen was zond God Zijn Zoon uit. Hij heeft Zich laten zenden – daar mogen wij ons over verwonderen, we horen het in Paulus' worden. Uit de hemel, de plaats van Liefde en Vrijheid. Zo heeft Hij Zichzelf vernederd, de gestalte van een slaaf aangenomen. Ik ben bereid zei de Zoon... De Zoon was er dus al voor Zijn geboorte. Je bent er pas na je geboorte. Hij was er al. Ik wil geboren worden.
God en mens in één, een geheim, een verborgenheid, zeer groot. We kunnen de Heere er alleen maar om aanbidden en groot maken. Geboren uit een vrouw. Zoals u en ik. Hij stond er niet op eens, in Zijn majesteit, hoe zouden wij dat hebben kunnen uithouden als mensen. Nee, Hij is geboren uit Zijn moeder. Het is zo fijn als je thuis komt uit school dat mama thuis is. Dementerende mensen hebben het plotseling over hun moeder. Geborgenheid.
Geboren als een mens.
Er zit nog iets in. Job: een mens, geboren uit een vrouw, is kort van dagen en verzadigd van onrust. Wat een moeite maakt een mens mee. Hij is dat pad gegaan. We moeten allemaal een keer sterven. Geboren uit een vrouw.
Maar: Hij is alleen geboren uit een vrouw, de man is daar niet bij betrokken. Daarom een mens, zonder zonde. Om onze Zaligmaker te kunnen zijn.
Geboren onder de wet. Jozef en Maria gaan met Jezus naar de tempel, naar de gewoonte van de wet. Besneden en voorgesteld in de tempel. Op 12 jaar is Hij zoon van de wet. Vanaf dat moment moet Hij dat zelf doen en mag Hij ook lezen. Hij is niet gekomen om de wet aan de kant te schuiven maar juist om de wet te vervullen. Vervloekt is een ieder die niet blijft in het boek der wet. Die vloek hebben we verdiend. Daar wilde de Zoon van God mens voor worden. Geboren onder de wet om ons te verlossen, waar wij om door de wet beschuldigd worden. voor Joden en heidenen geldt dat. Hoort u dat – het geldt ook van ons. Heere ik beleid u vloekwaardig te zijn. Maar – in tegenstelling – zwart en wit. Hij is mens geworden om de vloek van de wet te dragen, van ons weg te nemen. Als een bliksemafleider, het gebouw gaat niet in brand – de toorn komt op de Heere Jezus en wij gaan vrij uit. Vervloekt is een ieder die op het hout hangt. Dat heil ontvangen wij. Daarom is Hij mens geworden.
Hij is de slavenmarkt op gegaan – sla mij maar in de boeien om Mijn volk vrij te laten.
Alles verandert door de geboorte van de Heere Jezus. De tijd van ons voogdijschap is voorbij – een einde aan de slavernij. Wij ontvangen verlossing en het allerhoogste goed- de zaligheid. Alles gaat dan anders worden – niet dit moet en dat moet. Als je in Jezus gelooft, is er geen sprake meer van wat moet – maar dan willen we Hem dienen, uit liefde. Wij willen de wet die Jezus vervuld heeft, gaan houden.
Door de Geest wandelen. Een kind van God zijn. In onszelf zijn we kinderen des toorns. Maar de Heere zegt: jij mag Mijn kind zijn. Ik neem jou aan tot Mijn kind. Adoptie. Echte kinderen – juridisch doen ze niet onder voor eigen kinderen.
Hoe weet ik een kind van God te zijn? Dan heb je heel veel verdriet over de verkeerde dingen in je leven en er is een intense vreugde in de Heere Jezus. Als je zonder de Heere Jezus niet kunt leven en Hem in alle dingen nodig hebt – kunnen we het nog zonder de Heere Jezus? Dan zijn we in groot gevaar. Ga weg van Mij, ik heb u nooit gekend – had ik maar, had ik maar... door eigen schuld verloren gegaan – nu is het nog niet gedaan, gemeente. We leven in de volheid van de tijd. De Heere is aan het werk. Het wordt Pasen en Pinksteren. Kerst kan niet zonder Pinksteren en Pasen en vice versa. Het is door de Heilige Geest dat we mogen zeggen Abba, Vader.
Het is kerstfeest geworden voor de Galaten, en gelovigen uit andere gemeenten zo ook bij u. Kerstfeest is het feest van de Heere, Hij is bezig om dat uit te delen over de wereld heen. Het is de volheid van de tijd. Als ik bang ben mag ik ook weten - de Heilige Geest werkt en Hij blijft bij mij in der eeuwigheid.
Laten we schuld erkennen, dat we schuldig zijn, maar vluchten bij de Heere Jezus en daar blijven.
Denk je daar over na? 2012 jaar na de geboorte van Christus. Sta er dan bij stil. Wat dat betekent – ik was een slaaf een onmondig kind, maar nu een kind van God en ik mag horen bij het gezin van Hem.