Edit|
EditReeks Samenvatting:
“Ik zal voor u lijden en u moet stil zijn”
Als iets tegenzit, kan de vreugde van daarvoor heel snel wegebben. Van vreugde naar verdriet en teleurstelling. In de Paasnacht heeft de Heere Jezus het Paasfeest gevierd en gedacht aan de uittocht uit Egypte. Ze zongen psalm 113-118, wat eindigt met een heerlijk loflied. Maar daarna: de hof van Gethsémané. De vreugde in één klap weg. Hoe komt dat nou, dat dat zo snel verandert? Misschien herkent u het. De ene dag vol vreugde om de Heere en over de hulp en het heil je aangebracht, de andere dag ben je het helemaal kwijt.
De Heere had het volk Israël wonderlijk bevrijd. Ze hadden een wonderlijk Paasfeest gevierd. De Heere had hen bevrijd; ze mochten uittrekken en de gevangenschap achter zich laten! Dat lijkt sprekend op de vergeving der zonden. Eerst zat je er in gevangen en het rustte als een pak op je hart. Maar toen kwam de Heere Jezus en werd Hij alles voor je en het drong door in je leven. Weet u daarvan? De strik brak los en ze waren vrij geraakt. Maar dan gaat het fout.
Farao krijgt spijt en wraak fonkelt in zijn oog. Felle angst maakt zich van het volk Israël meester. Ze zitten als ratten in de val. Vindt u het dan zo vreemd dat er in de Bijbel staat dat ze zeer bevreesd werden? Ze werden panisch van angst. Is dat zo gek? Ze schreeuwen tot God en ze mopperen op de Heere. Kunt u het zich voorstellen? Als je op pad gegaan bent, achter die wolk-kolom aan......En dan ben je ineens alles kwijt.....Deze geschiedenis van Israël wil ons een spiegel voorhouden. Wij zijn vaak helemaal niet zo moedig en sterk als dat wij denken. Denk maar aan de discipelen in het bootje. Zelfs toen de Heere Jezus aan boord was, werden ze bevreesd toen er een storm kwam. Ze schreeuwen het uit van angst. Heere, behoed ons, wij vergaan. Herkent u het? Misschien is het heel mooi begonnen in uw leven. En werd alles opeens anders in uw leven. Opeens gebeurde er iets en kwam er verdriet en angst. De duivel is er als de kippen bij om je twijfels te bezorgen en je bang te maken. Maar: de Heere zal opstaan tot de strijd. Er staat Iemand voor je op, er staat Iemand voor je in. Vrees niet! zegt de Heere Jezus tegen de discipelen. “Wees niet bevreesd” betekent ook zoiets als kijk vooruit, heb goede moed! Vrees niet klein kuddeke....Nee, we zijn niet groot en veel. In het geloof voel je je vaak niet breed. Maar de Heere zegt: vrees niet. De Heere zal voor u strijden en u moet stil zijn.
Welkom in de strijd, zeggen we vaak tegen mensen die belijdenis gedaan hebben. Maar vandaag gaat het Heere het opnemen voor mensen die het niet meer zien zitten. Hij gaat voor mij uit in de strijd van je leven. Zien we dat in de lijdenstijd niet meer dan ooit gebeuren, dat de Heere Jezus afdaalt in de strijd van je leven? En het opneemt tegen de zonde, tegen de satan en tegen de dood?
Zware strijd. Het zweet van de Heere Jezus werd zelfs bloed. Over zware strijd gesproken....Hij is in zware vrees. Het is uw en mijn vrees, uw en mijn angst die Hij lijdt. Ik zal voor u lijden...Ik zal u bewaren voor alle kwaad. Er is iemand die voor me opstaat en voor me instaat. Misschien ben je wel eens bang. Ik was vroeger ook wel eens bang, maar ik had een grote sterke broer die me hielp op het schoolplein. Zo is de Heere Jezus ook een grote broer. Je hoeft niet bang te zijn, al gaat de storm te keer, leg maar gewoon je hand in die van onze Heer. De Heere baant een weg. Ik zal voor u strijden...In Zijn lijden, sterven en opstanding baant Hij dwars door de dood heen een weg. Hij die het Licht en het Leven is, baant voor u een weg door de duisternis. Als Hij voor u een weg is, wordt elke weg begaanbaar. Dan mag je midden in het lijden weten: Hij gaat voorop.
Als alle dingen van het leven op je afkomen, alles waar je aan moet voldoen...dan is er Eén mij altijd een stap voor. Hij zal voor mij lijden en strijden. Dan is er altijd een weg vooruit. Gelovigen zijn altijd in de aard der zaak progressief. We gaan vooruit omdat Christus ons vooruit is. Ook in de grootste nood van je leven, je zondenood. Dat verlies je immers altijd. Daar kom je alleen nooit doorheen. Juist als je geen kant meer opkan, klinken daar die bevrijdende woorden. Ik zal voor u strijden, Ik zal voor u lijden. Aan het kruis kon Hij letterlijk geen kant meer op. Hij hing daar vastgenageld voor onze zonde. Hij kon geen kant meer op voor mensen die geen kant meer op kunnen. Hij kon zelfs niet meer naar boven naar Zijn Vader, want de hemel was voor Hem gesloten. Hij neemt mijn nood plaatsvervangend over! Ik zal voor u lijden en strijden. Indrukwekkend...
En wat moet u dan doen? Stil zijn. Dat moet. Het is een bevel. Je handen vouwen in je schoot en stil worden. Wees stil voor het aangezicht van God. Dat betekent niet dat je maar niets moet doen en een afwachtende houding aanneemt. Maar stil betekent: ik verwacht alles van Hem. Geloven dat wat Hij doet goed is. Weten dat je zelf de dingen niet in de hand heb, maar je overgeven aan de Heere. Als duizend vragen boven komen en je het tegen de hemel wel eens zou willen schreeuwen. Stil zijn. We hebben een God die in Christus ons zondige leven in handen neemt en het overziet. Niet zomaar stil zijn, maar wees stil voor het aangezicht van God.
Misschien kom je wel eens huilend en schreeuwend uit school omdat het oneerlijk is, er is wat naars gebeurt. Dan kan het zijn dat papa of mama je op schoot neemt en zegt: wees nou eens even stil. En dan kan het ook gebeuren dat het over gaat...Zomaar. Stil zijn kan ook betekenen: je doof houden. Als er van alles over je heen komt waar je het benauwd van krijgt. Dan zegt de Heere als het ware tegen je: hou je maar doof, hou je maar stil. Je hoeft het even niet te horen. Ik ben de Heere. Ik zal het maken. Als de duivel je beschuldigt dat je geen heil bij God hebt, dan moet je hem laten praten.
Wees stil en weet dat Ik God ben. Oefen je maar in het stil worden voor de Heere. Jesaja heeft ooit gezegd tegen het volk: wees stil, dat zal je sterkte zijn. We leven in een tijd dat we alles in de hand moeten houden. Maar vandaag klinkt het: stilzitten zal uw sterkte zijn. Vroeger zeiden ze: dan ga je de Heere inwachten. Vertrouwen dat Hij het doen zal. Als het wat langer duurt, dan wacht je nog wat langer. In stilheid en vertrouwen zal uw sterkte zijn. Stil zijn is niet zwak, maar sterk. Misschien moeten we dat ook meer doen in de kerk. Dat kan een hele rust geven.
Stil kun je vertalen met stil zijn, doof zijn, maar je kunt het ook vertalen met “sprakeloos zijn”. Je bent uitgesproken. Je hoeft niet altijd woorden te hebben. God weet ervan. Sprakeloos word je echt als de Heere spreekt. Ik zal voor je strijden. Ik zal voor je instaan. Ik zal voor je lijden. Daar word ik sprakeloos van. Als ik in gedachten sta bij het kruis van Golgotha, dan weet ik niet meer wat ik zeggen moet. Dan word ik sprakeloos. Er staat ook van de Heere Jezus dat Hij stil werd in Zijn lijden. Hij zweeg toen Hij beschuldigd werd. Hij gaf ons een voorbeeld. Als Zijn rug geploegd werd, kwam er geen klacht over Zijn lippen. Als een lam werd Hij ter slachting geleid. Hij deed Zijn mond niet open. Waarom was Hij stil? Niet omdat Zijn vader voor Hem streed, maar omdat Hij gewillig was om de strijd aan te gaan. In die drie-urige duisternis was Hij stil, om ons stil te maken. Hij legde de satan en al onze beschuldigers het zwijgen op. Ik ga voor u lijden en u moet stil zijn. Sprakeloos worden bij het kruis van Golgotha. Wees stil voor het aangezicht van God.......want heilig is de Heere.